I SA/Po 401/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej T. E. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 401/15 w sprawie ze skargi T. E. o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Po 327/12; postanawia: odrzucić skargę kasacyjną skarżącego z dnia 21 maja 2015 r. Pismem z dnia 6 stycznia 2015 r. skarżący złożył w Biurze Podawczym tutejszego Sądu skargę zawierającą wniosek o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P. grzywny za niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o sygn. akt I SA/Po 327/12. Mając na uwadze fakt, że skarga została złożona bezpośrednio w Sądzie, została ona przekazana Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P., który po sporządzeniu odpowiedzi na skargę przekazał akta sprawy wraz ze skargą do tutejszego Sądu. Tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 401/15 odrzucił wyżej wymienioną skargę, odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie złożenie skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu dnia 13 maja 2015 r. (k. [...] akt sądowych). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 12 czerwca 2015 r. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wniósł pismo z dnia 14 maja 2015 r. zatytułowane "wniosek" w którym wniesiono o uchylenie w całości postanowienia z dnia 28 kwietnia 2015 r. o sygn. akt 401/15, pismo to zostało uznane za skargę kasacyjną na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 28 kwietnia 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 401/15. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej skarżącego z dnia 28 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 401/15 odrzucił ją. Skarżący pismem z dnia 18 maja 2015 r. złożonym w biurze podawczym Naczelnego Sądu Administracyjnego przekazanym następnie do tutejszego Sądu przesyłką z dnia 21 maja 2015 r. również wniósł o uchylenie w całości postanowienia tutejszego Sądu o sygn. akt I SA/Po 401/15. Pismo skarżącego o którym mowa w niniejszym akapicie zostało przez tutejszy Sąd również uznane za skargę kasacyjną na postanowienie Sądu z dnia 28 kwietnia 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 401/15. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej skarżącego z dnia 18 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 16 lipca 2015 r. o sygn. akt I SA/po 401/15 odrzucił ją. W uzasadnieniu złożonego do tutejszego Sądu pisma z dnia 21 maja 2015 r. skarżący wskazał, że w postanowieniu o sygn. akt I SA/Po 401/15 związanym ze sprawą o sygn. akt I SA/Po 327/12 "powołano się na przepis prawny z art. 154 § 1 p.p.s.a. z obejściem art. 8 ust. 1 Konstytucji jako prawo najwyższe". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma [tak: postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 1022/12, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu treść wyżej wskazanego pisma z dnia 21 maja 2015 r. pozwala uznać je ze skargę kasacyjną od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 28 kwietnia 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 401/15, którym to postanowieniem odrzucono wniesioną przez skarżącego skargę. W swoim piśmie skarżący zarzuca bowiem, że skierowane do niego postanowienie zostało wydane niezgodnie z prawem. Za zasadnością takiego pojmowania znaczenia pisma skarżącego przemawia również okoliczność, że zostało ono wniesione w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego postanowienia tutejszego Sądu. Wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") - skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie zaś z § 2 wyżej wskazanego artykułu - przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 p.p.s.a. - skarga kasacyjna może być sporządzona przez 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Odnosząc powyżej wskazane wymogi do pisma skarżącego z dnia 21 maja 2015 r. należy wskazać, że zostało ono sporządzone osobiście przez skarżącego, a zatem zostało sporządzone z naruszeniem wyżej wskazanych przepisów p.p.s.a., zgodnie z którymi to skarga kasacyjna jako sformalizowany środek zaskarżenia musi zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, względnie zaś przez osobę o odpowiednich kwalifikacjach prawniczych. Przez pojęcie "sporządzenie skargi kasacyjnej", użyte w art. 175 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć zarówno jej napisanie, jak i podpisanie [tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2010 r. sygn. akt II FZ 469/10, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. W kontekście powyższego uchybienia należy zaznaczyć, że stosownie do postanowień art. 178 p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej [tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 776/13, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 1016/12 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r. sygn. akt II OZ 1018/10 dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Jak wynika z treści wyższej wskazanego pisma skarżącego z dnia 21 maja 2015 r. zostało one sporządzone przez skarżącego osobiście, a zatem nie spełnia ono wynikających z art. 175 p.p.s.a. wymogów stawianych skardze kasacyjnej, brak ten obliguje Sąd do odrzucenia tak sporządzonej skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.