I SA/Po 496/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego MP wyznaczonej jako pełnomocnik z urzędu o zasądzenie kosztów według norm przepisanych za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi GZ na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj, sierpień, grudzień 2009 r., lipiec, sierpień, grudzień 2010 r. oraz maj, wrzesień i październik 2011 r. postanawia: oddalić wniosek. W związku z przyznaniem skarżącemu prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła do jego reprezentowania radcę prawnego MP [karta nr [...] akt sądowych]. Pełnomocnik poinformował, że nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] oddalającego skargę. Pełnomocnik przekazał skarżącemu w dniu [...] opinię w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem powyższej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie. Bezsporne w sprawie jest, że radcy prawnemu ustanowionemu w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy należy się wynagrodzenie od Skarbu Państwa i że jest ono wypłacane na wniosek. Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490, dalej: rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości). Przepis § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości określa obligatoryjną treść wniosku o przyznanie wynagrodzenia, a mianowicie przepis ten stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści w.w przepisów wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. W niniejszej sprawie natomiast wniosek z dnia [...], złożony przez radcę prawnego MP nie zawiera stosownego oświadczenia. Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 P.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, LEX 242945, postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., II FZ 625/05, niepubl., postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ390/08, postanowienie NSA z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OZ 684/13, publ. na str. internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego na podstawie art. 250 P.p.s.a., § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.