I SA/Po 612/18

WyrokWSA w Poznaniu2018-11-29

Skład orzekający: Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz, Katarzyna Nikodem, Monika Świerczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, gdy weryfikacja zasadności zwrotu wymagała dodatkowych czynności sprawdzających i postępowania podatkowego?
Ratio decidendi
Organ podatkowy prawidłowo przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, ponieważ zasadność zwrotu wymagała dodatkowej weryfikacji, która była prowadzona w ramach kontroli podatkowej i postępowania podatkowego. Przedłużenie nastąpiło przed upływem pierwotnie ustalonego terminu zwrotu, a organ wykazał uprawdopodobnione przesłanki do przeprowadzenia takiej weryfikacji, co jest zgodne z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT.
Stan faktyczny
Spółka cywilna złożyła deklarację VAT za marzec 2015 r., wykazując nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 25 dni. Organ podatkowy wszczął kontrolę podatkową, a następnie postępowanie podatkowe w celu weryfikacji zasadności zwrotu, co skutkowało przedłużaniem terminu zwrotu. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego przedłużające termin zwrotu. Spółka zaskarżyła postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym wydanie postanowienia po upływie terminu zwrotu.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2018 r. sprawy ze skargi [...] Spółka cywilna na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług do zwrotu na rachunek bankowy za marzec 2015 r. oddala skargę. Dyrektora Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. z [...] grudnia 2017 r. przedłużające termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez [...] s.c. w P. w deklaracji [...] za marzec 2015 r. w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. podatnik złożył deklarację za marzec 2015 r., wykazując w niej nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 25 dni. Termin zwrotu nadwyżki podatku przypadał na [...] kwietnia 2015 r. W celu sprawdzenia prawidłowości i zasadności żądanego zwrotu organ z dniem [...] kwietnia 2015 r. wszczął kontrole podatkowa w zakresie zasadności zwrotu powyższej nadwyżki oraz weryfikacji należności wynikających z faktur dokumentujących zakup. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. przedłużył termin przekazania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanej w deklaracji [...] za marzec 2015 r. do czasu zakończenia jego weryfikacji. Kontrola podatkowa została zakończona doręczeniem stronie protokołu kontroli w dniu [...] marca 2016 r. Skarżąca nie złożyła korekty ww. deklaracji, uwzględniającej ustalenia kontroli podatkowej, w związku z tym organ postanowieniem z [...] maja 2016 r. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowości rozliczeń w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r. i postanowieniem z tej samej daty przedłużył termin przekazania zwrotu spornej nadwyżki podatku do czasu zakończenia postępowania podatkowego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z [...] listopada 2017 r., uchylił ww. postanowienie organu pierwszej instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ pierwszej instancji, postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. przedłużył termin przekazania zwrotu do [...] stycznia 2018 r. W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ, powołując się na art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.; dalej: "u.p.t.u.") wskazał, że w celu sprawdzenia prawidłowości żądanej kwoty przeprowadził kontrolę, która wskazywała na możliwość zadeklarowania przez podatnika wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów udokumentowanych fakturami niepotwierdzającymi faktycznych operacji gospodarczych i niesłuszne odliczenie podatku naliczonego oraz zadeklarowanie nadwyżki podatku do zwrotu na rachunek bankowy. W przypadku sprzedaży zastrzeżenia w zakresie fikcyjności dotyczyły faktur wystawionych z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów spożywczych, wystawionych na rzecz kontrahentów zagranicznych, a w przypadku podatku naliczonego dotyczyły przede wszystkim faktur wystawionych przez firmę prowadzoną przez E. K., która była głównym kontrahentem podatnika. W ocenie organu na fikcyjny charakter zadeklarowanych przez podatnika transakcji wskazuje pełnienie przez podatnika funkcji pośrednika pomiędzy zagranicznymi odbiorcami towarów a krajowym dostawcą towarów, niestandardowa praktyka, szybkość realizacji transakcji, brak ubezpieczenia towarów w czasie transportu, przepływ faktur inną drogą niż przepływ towarów, brak w łańcuchu dostawców i nabywców producentów lub importerów towarów, brak zatrudnionych pracowników, miejsce załadunku i rozładunku towarów. W świetle okoliczności faktycznych jest prawdopodobne, że transakcje wykazane w fakturach sprzedaży pozbawione były racjonalnego celu ekonomicznego. Ponadto wystawienie przez podatnika na rzecz zagranicznych kontrahentów faktur sprzedaży mogło nastąpić - w związku z podejrzeniem niewykonania faktycznych dostaw towarów - z naruszeniem art. 106a pkt 2 oraz art. 106b ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Natomiast w przypadku faktur zakupu podatnik nie nabył prawa do umniejszenia podatku należnego o podatek naliczony faktur wystawionych przez firmę E. K., ponieważ odliczenie mogło nastąpić z naruszeniem art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. Organ zaznaczył, że po wszczęciu [...] maja 2016 r. postępowania podatkowego zostały wysłane pisma do organów podatkowych właściwych dla rozliczenia kontrahentów podatnika oraz innych podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw. Przesłany przez inne organy podatkowe materiał dowody został włączony do akt sprawy i wraz z dotychczas zebranym materiałem dowodowym jest przedmiotem analizy. W przypadku uznania, że materiał dowodowy jest kompletny, zostanie wydana decyzja kończąca postępowanie podatkowe. Natomiast w sytuacji gdy zebrany materiał nie umożliwi podjęcia rozstrzygnięcia, to może on podjąć dalsze działania w celu jego uzupełnienia. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, podkreślając, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego przedstawił w postanowieniu argumenty przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji wnioskowanego przez Spółkę zwrotu podatku. Wątpliwości organu budzi fakt odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych na rzecz firmy prowadzonej przez E. K. oraz wykazania wewnątrzwspólnotowych dostaw na rzecz kontrahentów zagranicznych o nazwach [...] s.r.o. oraz [...] s.r.o. Istnieje podejrzenie, że transakcje nie miały miejsca. W ocenie organu odwoławczego ogan I instancji wskazał powody odmowy dokonania zwrotu, przedstawił istniejące w tym przedmiocie wątpliwości oraz uzasadnił dlaczego uznał, że takie wątpliwości wystąpiły. Ponadto stosując się do wytycznych organu II instancji wskazał w ponownym postanowieniu datę, do której zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc marzec 2015 r. powinien być dokonany. Organ odwoławczy zaznaczył również, że wszystkie przesłanki wynikające z art. 165 b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm dalej O.p.) zostały spełnione, zaś przy braku złożenia przez skarżącą korekty deklaracji, zasadne było wszczęcie postępowania podatkowego. Po zakończeniu kontroli protokołem kontrolowany ma 14 dni na wniesienie zastrzeżeń, a następnie organ ma 14 dni, aby te zastrzeżenie rozpatrzyć i zawiadomić stronę o sposobie ich załatwienia (art. 291 § 1, 2 i 4 O.p.). Tym samym organ podatkowy nie ma prawnej możliwości wszczęcia postępowania podatkowego natychmiast po zakończeniu kontroli podatkowej, gdyż musi zapewnić zarówno podatnikowi, jak i sobie odpowiedni czas na przedstawienie przez podatnika zastrzeżeń lub wyjaśnień do protokołu z kontroli, rozpatrzenie zastrzeżeń przez kontrolującego, złożenie przez podatnika deklaracji lub dokonanie przez niego korekty deklaracji w całości uwzględniającej ujawnione nieprawidłowości oraz doręczenie postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego. Jednocześnie organ odwoławczy zgodził się, że postanowienie z dnia [...] grudnia 2017 r. zostało wydane po dacie zakończenia postępowania kontrolnego, tj. po dacie [...] marca 2016 r. Fakt ten miał miejsce z uwagi na konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy zaleconego przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. Jednakże przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i wydanie nowego postanowienia organu podatkowego I instancji (eliminującego formalne wady pierwszego) na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy nie powoduje okoliczności wydania postanowienia po upływie terminu zwrotu podatku. Biorąc pod uwagę powyższe organ II instancji uznał, że termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym został skutecznie przedłużony, a organ I instancji nie dopuścił się zarzucanych mu uchybień. W skardze na ww. postanowienie spółka wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji w całości, zobowiązanie organu pierwszej instancji do wydania w terminie 7 dni decyzji lub postanowienia, wskazując sposób załatwienia sprawy oraz zasądzenie od organu podatkowego na jej rzecz kosztów postępowania. Skarżonemu postanowieniu zarzuciła istotne naruszenie przepisów: - art. 216 § 1 w zw. z art. 212, 219, 291 § 4 O.p. w zw. z art. 87 ust. 2, 6 u.p.t.u. przez wydanie postanowienia po upływie terminu do zwrotu podatku, co jest niezgodne z wyrokiem 7 sędziów NSA z 23 kwietnia 2018 r. o sygn. I FSK 255/17 oraz wyrokiem NSA z 14 marca 2018 r., sygn. I FSK 2018/17,I FSK 4/18. - art. 121 § 1 oraz art. 125 § 1 O.p. przez nieuzasadnione przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, - art. 124 i art. 217 § 2 w zw. z art. 219 O.p. oraz art. 87 ust. 2 u.p.t.u. przez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia istotnych wątpliwości determinujących potrzebę dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu, - art. 216 § 1 O.p. w zw. z art. 86 ust. 2 pkt 1, art. 87 ust. 1 i 2, art. 99 ust. 12 u.p.t.u., polegające na bezpodstawnym długotrwałym przedłużaniu terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i niedokonaniu tego zwrotu w terminie 25 dni, ani w terminie zakończenia postępowania kontrolnego - protokół kontroli z dnia [...] marca 2016 r., a kolejne postanowienie o przedłużeniu zwrotu wydano [...] maja 2016 r. - luka czasowa, - art. 216 § 1 w zw. z art. 218-219 O.p. w zw. z art. 87 ust. 2,6 u.p.t.u. poprzez dostarczenie przedmiotowego postanowienia po terminie, co jest sprzeczne z zaprezentowaną wykładnią wyroku 7 sędziów NSA z 23 kwietnia 2018 r. o sygn. I FSK 255/17, - art. 87 ust. 2 zd. 2 w zw. z art. 87 ust. 1 u.p.t.u. poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się przyjęciem przez organ II instancji za poprawne przedłużenie postanowieniem wydanym w dniu [...] grudnia 2018 r. wskutek uchylenia przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej postanowieniem o charakterze kasacyjnym postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] maja 2016 r., co jest niezgodne z wykładnią sądową przedstawioną w wyrokach NSA z dnia 14 marca 2018 roku, sygn. I FSK 2018/17, I FSK 4/18. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Istotą sporu w analizowanej sprawie jest, czy organ podatkowy zgodnie z prawem zaskarżonym postanowieniem przedłużył termin zwrotu podatnikowi nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wskazany wyżej okres rozliczeniowy do [...] stycznia 2018 r. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Z kolei w myśl z ust. 2 tego artykułu zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy. W badanej sprawie podstawą zaskarżonego postanowienia jest przepis art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, według którego jeżeli zasadność zwrotu różnicy podatku wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć termin zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Przepis ten stosowany jest również odpowiednio do sytuacji tzw. przyspieszonego zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 6 ustawy o VAT. Wykładnia art. 87 ust. 2 ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że takie postanowienie może zostać wydane, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, termin do dokonania zwrotu jeszcze nie upłynął. Po drugie, weryfikacja rozliczenia podatnika odbywa się w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego, bądź w toku postępowania kontrolnego. Po trzecie, stwierdzenie przez organ, że "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania" opiera się na co najmniej uprawdopodobnionych przesłankach – zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 255/17. Niewątpliwie zasadniczym zagadnieniem wymagającym oceny w tej sprawie jest zagadnienie skuteczności przedłużenia przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. z [...] grudnia 2017 r. zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej z deklaracji [...] za marzec 2015 r., a dokładniej to określając stwierdzenie, czy organ zdołał przedłużyć termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego zanim pierwotnie przedłużony termin upłynął. Nie budzi bowiem wątpliwości to, że organ podatkowy może przedłużyć tylko taki termin, który jeszcze nie upłynął. Utrwalone jest bowiem w orzecznictwie stanowisko, że skuteczne przedłużenie terminu możliwe jest jedynie przed jego upływem. Próba przedłużenia terminu po jego upływie nie będzie skuteczna. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca dniu [...] kwietnia 2015 r. złożyła deklarację za marzec 2015 r., wykazując w niej nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 25 dni. Termin zwrotu nadwyżki podatku przypadał na [...] kwietnia 2015 r. W dniu [...] kwietnia 2015 r. względem skarżącej została wszczęta kontrola podatkowa w zakresie podatku VAT, która wykazała nieprawidłowości w zakresie zadeklarowania przez podatnika wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i nabyć krajowych, które zostały udokumentowane fakturami niepotwierdzającymi faktycznych operacji gospodarczych. W dniu [...] kwietnia 2015 r. wydano postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku VAT do czasu zakończenia weryfikacji. To postanowienie nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Kontrola podatkowa została zakończona w dniu [...] marca 2016 r. W związku z ustaleniami kontroli podatkowej oraz biorąc pod uwagę, że skarżąca nie dokonała korekty deklaracji w całości uwzględniającej ujawnione nieprawidłowości, organ postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. wszczął wobec strony postępowanie podatkowe, które przedłużył postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. Następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. przedłużył terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanego przez Spółkę, podając konkretną datę, do dnia [...] stycznia 2018 r. W świetle powyższych, bezspornych okoliczności, należało stwierdzić, że Naczelnik Urzędu Skarbowego przedłużył termin do zwrotu podatku VAT w okresie, kiedy toczyło się postępowanie podatkowe a zatem w okresie, kiedy jeszcze nie upłynął termin na dokonanie zwrotu podatku VAT, wskazany w postanowieniu poprzedzającym postanowienie z [...] grudnia 2017 r. Postanowienie organu I instancji zawiera elementy przewidziane przepisami prawa, zostało wydane przed upływem przedłużonego postanowieniem (które nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego) terminu do zwrotu nadwyżki podatku. Ponadto spełnia warunki wskazane w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2016 r. o sygn. akt I FPS 2/16 oraz w wyroku tego sądu z 23 kwietnia 2018 r. o sygn. akt I FSK 255/17. Przepis art. 87 ust. 2 zdanie 2 ustawy o VAT opiera się na uznaniu administracyjnym, przy czym jest ono limitowane okolicznością warunkującą możliwością skorzystania z przewidzianego w tym przepisie uprawnienia, w postaci stwierdzenia przez organ podatkowy, że "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania". W orzecznictwie i w literaturze wyrażony jest pogląd, że stwierdzenie to powinno być dokonywane w oparciu o co najmniej uprawdopodobnione przesłanki. Organ podatkowy nie wykazuje w takowym postanowieniu, że zwrot jest niezasadny ani też, że istnieją dowody przemawiające za niezasadnością zwrotu. W postanowieniu o przedłużeniu terminu zwrotu organ ma obowiązek wyłącznie wskazać, że istnieją okoliczności przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku (wyroki NSA z 11.04.2014 r., sygn. akt I FSK 610/13; z 27.03.2015 r. sygn. akt I FSK 373/14, wszystkie powołane dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym kontekście Sąd potwierdza regułę, że przed upływem ustawowego terminu zwrotu muszą być już podjęte czynności zmierzające do zweryfikowania jego zasadności, które nie dały jeszcze rezultatu. (wyrok WSA w Warszawie z 24.01.2013 r., sygn. akt III SAB/Wa 32/12). Organ przekonująco wskazał na okoliczności świadczące o zaistnieniu potrzeby weryfikacji zasadności zwrotu podatku VAT. Z treści postanowienia wyraźnie wynika, że przyczyną przedłużenia terminu zwrotu podatku były ujawnione w toku kontroli nieprawidłowości, które mają bezpośredni wpływ na określenie wysokości kwoty do zwrotu. Z protokołu kontroli, na który powołał się w postanowieniu organ, wynikało, że istnieje podejrzenie, że wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów zostały udokumentowane fakturami niepotwierdzającymi faktycznych operacji gospodarczych oraz faktury wystawione przez E. K. nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Organ przede wszystkim wskazał na okoliczności, które dają podstawę do przypuszczać, że transakcje mają charakter fikcyjny i jest konieczność weryfikacji deklaracji wykazującej zwrot podatku VAT w wysokości [...] zł. Na fikcyjny charakter zadeklarowanych przez podatnika transakcji wskazywało zdaniem organu: pełnienie przez podatnika funkcji pośrednika pomiędzy zagranicznymi odbiorcami towarów, a krajowym dostawcą towarów, niestandardowa praktyka, szybkość realizacji transakcji, brak ubezpieczenia towarów w czasie transportu, przepływ faktur inną drogą niż przepływ towarów, brak w łańcuchu dostawców i nabywców producentów lub importerów towarów, brak zatrudnionych pracowników, miejsce załadunku i rozładunku towarów. Organ również uznał, że transakcje sprzedaży pozbawione były racjonalnego celu ekonomicznego. Wystawienie przez podatnika na rzecz zagranicznych kontrahentów faktur sprzedaży mogło również nastąpić - w związku z podejrzeniem niewykonania faktycznych dostaw towarów - z naruszeniem art. 106a pkt 2 oraz art. 106b ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Natomiast w przypadku faktur zakupu podatnik nie nabył prawa do umniejszenia podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ odliczenie mogło nastąpić z naruszeniem art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. Organ w ramach postępowania podatkowego zbierał dowody, które wymagały oceny. Organ wymienił w postanowieniu poczynione lecz niezakończone działania oraz kwestie wymagające dokonania pogłębionej analizy. Wskazał na zakończenie których czynności prowadzonych przez organy innych administracji podatkowych jeszcze oczekuje. Należy stwierdzić, że postępowanie w niniejszej sprawie toczy się długo, niemniej należy mieć na uwadze, że wynik postępowania jest w takich sprawach uzależniony od działań innych organów podatkowych, również organów innych państw; organ bowiem musi pozyskać informacje dotyczące kontrahentów podatnika, aby uchronić się od zarzutu naruszenia zasady prawdy obiektywnej. Jak wskazano dla zastosowanie art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT wystarczające jest zatem uprawdopodobnienie wątpliwości co do zasadności zwrotu, co został w zaskarżonym postanowieniu wykazane. W ocenie Sądu istotną okolicznością jest, że organ podatkowy zakończył postępowanie podatkowe decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. określającą dla firmy [...] s.c. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za m-c marzec 2015 r., co potwierdza, że weryfikacja zasadności zwrotu była uzasadniona. Należy wyraźnie podkreślić, że procedura przedłużenia zwrotu ma za zadanie ochronę interesu Skarbu Państwa, który mógłby ucierpieć na skutek prób wyłudzenia zwrotów VAT. Zauważyć należy, że w takich przypadkach chodzi o weryfikację zasadności zwrotu podatku; czyli weryfikacja nie dotyczy sprawdzenia, czy podatnik zapłacił należny podatek, ale czy należny jest zwrot podatku od Skarbu Państwa, co ma zupełnie inny wymiar. Organy mają obowiązek przeciwdziałać wyłudzeniom podatkowych, wykorzystując instytucje prawem przewidziane, m.in. instytucję przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do czasu zakończenia weryfikacji. Reasumując, Sąd nie stwierdził podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu, organ odwoławczy sposób należyty powołał podstawę prawną zaskarżonego postanowienia oraz przytoczył stan faktyczny i prawny sprawy. Tym samym nie doszło do naruszenia zarzucanych w skardze przepisów ani prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), Sąd skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło