I SA/Po 8/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu [...] stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2017 r., nr [...], [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. wraz z odsetkami oraz zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 2017 r. postanawia oddalić wniosek. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2017 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W dniu [...] listopada 2017 r. P. W. złożył skargę na wskazaną wyżej decyzję. Natomiast w dniu [...] grudnia 2017 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnił, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jego winy. W uzasadnieniu wniosku podkreślił, że przyczyną dla której nie mógł złożyć skargi w ustawowym terminie był stan zdrowia spowodowany chorobą – m.in. wysoka temperatura. Skargę wysłała listem poleconym jego córka, ponieważ stan jego zdrowia nie pozwalał na opuszczenie miejsca zamieszkania. Do wniosku dołączył zaświadczenie lekarskie (ZUS ZLA), z którego wynika, że od [...] listopada 2017 r. do [...] grudnia 2017 r. skarżący był niezdolny do pracy ze wskazaniem, że powinien "leżeć". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] października 2017 r. Tym samym 30-dniowy termin jaki przysługiwał stronie na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: "P.p.s.a"), upłynął w dniu [...] listopada 2017 r. Oznacza to, że skarga wniesiona [...] listopada 2017 r. (data nadania na poczcie) jest skargą spóźnioną. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. P. z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a). Ponadto zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jak wynika zatem z treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem zgodnego z żądaniem skarżącego rozstrzygnięcia jego wniosku jest ustalenie, że skarżącemu nie można przypisać winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w orzecznictwie wskazuje się, że przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne [tak: postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 104/15, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie [tak: postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Bezspornym przy tym jest, że uprawdopodobnienie tych okoliczności należy zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. We wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca powołuje się na chorobę, która uniemożliwiła jej terminowe wniesienie skargi. Jej brak winy potwierdzać ma przedłożone zwolnienie lekarskie. Analizując stan faktyczny w sprawie, Sąd przyjął, iż przywołane przez skarżącego okoliczności, nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla niezachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia jednak przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie, korzystając z pomocy domowników (por. postanowienia NSA: z dnia 29 lipca 2016 r. sygn. II FZ 418/16, z dnia 15 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 809/04, z dnia 30 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 389/12). Należy zwrócić uwagę, że z akt sprawy wynika, że skarżący mieszka z żoną i z córkami (17 i 14 lat). W związku z powyższym, w ocenie Sądu, istniały warunki do skorzystania z pomocy domowników w celu dochowania terminu do wniesienia skargi, tym bardziej, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie jest środkiem szczególnie sformalizowanym i nie wymaga sporządzenia szczegółowego uzasadnienia, czy też dostępu do akt administracyjnych. Ponadto zgodnie z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Poza tym należy zaznaczyć, że zgodnie z datą widniejącą na skardze, sporządzono ją [...] listopada 2017 r., więc skarżący potrzebował tylko pomocy w nadaniu skargi. Skoro skarżący skorzystał w dniu [...] listopada 2017 r. z pomocy jednej z córek w nadaniu skargi, to mógł o tą pomoc poprosić odpowiednio wcześniej i zachować termin do jej wniesienia. Stwierdzić zatem należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu i zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Podsumowując, skoro strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności, to jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie może być uwzględniony na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.