I SA/Po 818/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012r. sprawy ze skargi Spółki D na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNENIE W dniu [...]maja 2011r. Dom Maklerski [...] zwrócił się z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu rozpoznania kosztu uzyskania przychodów z tytułu dziennego rozliczenia kontraktu futures. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawiono stan faktyczny oraz opisano zdarzenie przyszłe: wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zawiera na własny rachunek kontrakty terminowe typu futures oparte na indeksie WIG 20. Kontrakty futures oparte na indeksie WIG 20 są kontraktami, w których instrumentem bazowym jest indeks WIG 20, co oznacza, że rozliczenie tych instrumentów nie może się odbywać przez fizyczną dostawę instrumentu bazowego, lecz może być dokonane wyłącznie w sposób nierzeczywisty. W dniu rozliczenia nie następuje więc dostawa instrumentu bazowego, lecz ma miejsce pieniężne rozliczenie pomiędzy stronami transakcji. Kwota rozliczenia kontraktu futures opartego na indeksie WIG 20 wyznaczana jest codziennie podczas sesji giełdowej i jest uzależniona od zmiany wartości instrumentu bazowego. Rozliczenie kontraktu jest dokonywane codziennie, zaś kwota rozliczenia odpowiada zmianom wartości instrumentu bazowego w tym dniu w stosunku do wartości instrumentu bazowego w dniu poprzednim. Kwota rozliczenia może być ujemna albo dodatnia, w zależności od zmiany wartości instrumentu bazowego. Dodatnia kwota rozliczenia stanowi zysk, zaś kwota ujemna - stratę na kontrakcie futures. Po każdym dziennym rozliczeniu kwota rozliczenia jest pobierana z rachunku bankowego wnioskodawcy albo przelewana na ten rachunek. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego zadano następujące pytanie: 1. W którym momencie należy rozpoznać przychód podlegający opodatkowaniu z tytułu dziennego rozliczenia kontraktu futures opartego na indeksie WIG 20 w przypadku, gdy kwota rozliczenia w danym dniu jest dodatnia? 2. W którym momencie należy rozpoznać koszt uzyskania przychodów z tytułu dziennego rozliczenia kontraktu futures opartego na indeksie WIG 20 w przypadku, gdy kwota rozliczenia w danym dniu jest ujemna? Przedmiotowa interpretacja dotyczy pytania 2, odpowiedź na pytanie 1 zawarte zostało w odrębnej indywidualnej interpretacji z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr[...]. W ocenie wnioskodawcy strata z tytułu ujemnej kwoty rozliczenia kontraktu futures nie stanowi wydatków na nabycie instrumentu pochodnego i nie ma w związku z tym zastosowania ograniczenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2011r., nr 74 poz.397 z zm. dalej u.p.d.o.p.). Strata ta stanowi koszt pośredni potrącalny w dacie poniesienia, tj. ujęcia w księgach wnioskodawcy dla celów rachunkowych, na podstawie art. 15 ust. 4d i ust. 4e u.p.d.o.p. Wnioskodawca podkreślił, iż kontrakt futures jest instrumentem finansowym, będącym rodzajem umowy zawartej pomiędzy dwoma podmiotami, w której jedna strona zobowiązuje się sprzedać określony instrument bazowy za określoną cenę w określonym terminie lub dokonać równoważnego rozliczenia pieniężnego, zaś druga strona zobowiązuje się nabyć ten instrument bazowy za tę cenę w tym terminie lub dokonać równoważnego rozliczenia pieniężnego. Kontrakt futures jest więc bardzo zbliżony do kontraktu typu forward. Podstawowa różnica pomiędzy tymi dwoma typami kontraktów terminowych polega na tym, że kontrakt futures jest rozliczany na koniec każdego dnia i nie jest konieczne utrzymywanie go do dnia wygaśnięcia, co ma miejsce w przypadku kontraktu forward. Można więc powiedzieć, że kontrakt futures jest ciągiem kontraktów forward rozliczanych codziennie. Każdego dnia ma miejsce rozliczenie wynikające ze zmiany wartości instrumentu bazowego. Rozliczenie to stanowi realizację praw wynikających z kontraktu. Ujemna kwota rozliczenia instrumentu pochodnego stanowi koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia. Wnioskodawca powołał się na stanowisko zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 1 lutego 2011 r. (sygn. akt II FSK 1724/09 i II FSK 1725/09). W interpretacji indywidualnej z dnia [...]sierpnia 2011r.nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. upoważniony przez Ministra Finansów do wydania interpretacji uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że kwota rozliczenia kontraktu futures opartego na indeksie WIG 20 wyznaczana jest codziennie podczas sesji giełdowej i jest uzależniona od zmiany wartości instrumentu bazowego. Rozliczenie kontraktu jest dokonywane codziennie, zaś kwota rozliczenia odpowiada zmianom wartości instrumentu bazowego w tym dniu w stosunku do wartości instrumentu bazowego w dniu poprzednim. Kwota rozliczenia może być ujemna albo dodatnia, w zależności od zmiany wartości instrumentu bazowego. Dodatnia kwota rozliczenia stanowi zysk, zaś kwota ujemna - stratę na kontrakcie futures. Po każdym dziennym rozliczeniu kwota rozliczenia jest pobierana z rachunku bankowego wnioskodawcy albo przelewana na ten rachunek. W związku z powyższym jeśli chodzi o koszty uzyskania przychodów z tytułu realizacji instrumentów pochodnych (ujemny wynik z rozliczenia), należy zauważyć, że wydatki na jego nabycie stanowią - stosownie do art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 8b u.p.d.o.p.- koszty uzyskania przychodów w dacie realizacji praw wynikających z przedmiotowej transakcji. W dniu [...]sierpnia 2011 r. do organu wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawartego w interpretacji indywidualnej z dnia [...]sierpnia 2011 r. Strona podniosła, że w wydanej interpretacji indywidualnej organ nie wyjaśnił, w którym momencie dochodzi do realizacji praw wynikających z transakcji w przypadku kontraktu futures i uznał stanowisko zaprezentowane we wniosku za nieprawidłowe. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wydaną interpretację skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, jednocześnie zarzuciła naruszenie: - przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 16 ust. 1 pkt 8b u.p.d.o.p. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na uznaniu, że strata z tytułu ujemnej kwoty rozliczenia kontraktu futures stanowi wydatek na nabycie instrumentu pochodnego; - naruszenie przepisów prawa procesowego mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14c § 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.- dalej O.p.) poprzez brak należytego uzasadnienia stanowiska przedstawionego przez organ podatkowy jako prawidłowe oraz brak należytego uzasadnienia przesłanek, na podstawie których stanowisko przedstawione przez skarżącego zostało uznane za nieprawidłowe. W uzasadnieniu skargi spółka wskazała, że jej zdaniem w niniejszej sprawie organ w sposób błędny uznał, że strata z tytułu ujemnej kwoty rozliczenia kontraktu futures stanowi wydatek na nabycie instrumentu pochodnego, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8b u.p.d.o.p. W ocenie strony, wydatkami związanymi z nabyciem instrumentów pochodnych są wszelkie wydatki warunkujące możliwość nabycia tych instrumentów, tj. takie bez poniesienia których nie jest możliwe zawarcie transakcji. Zatem - jak wskazała skarżąca spółka - z uwagi na fakt, że strata z tytułu ujemnej kwoty rozliczenia kontraktu futures nie może zostać uznana za wydatek na nabycie instrumentu pochodnego, ograniczenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 8b u.p.d.o.p. nie powinno mieć w tej sytuacji zastosowania. Powyższa strata stanowi natomiast koszt pośredni, potrącany w dacie poniesienia, tj. ujęcia w księgach skarżącego dla celów rachunkowych, na podstawie art. 15 ust. 4d i ust. 4e u.p.d.o.p. Na potwierdzenia powyższego stanowiska skarżąca spółka przywołała wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2011 r. sygn. akt II FSK 1724/09 i II FSK 1725/09. Skarżąca nadto podkreśliła, że organ uznał, iż w przypadku, gdy kwota rozliczenia jest ujemna koszt uzyskania przychodów należy rozpoznać w dacie realizacji praw wynikających z przedmiotowej transakcji. Niemniej jednak, organ nie wyjaśnił rozumienia pojęcia "daty realizacji praw wynikających z transakcji". Jeśli organ rozumiałby pod tym pojęciem wyłącznie moment zbycia kontraktu, to powinien uzasadnić, dlaczego dzienne rozliczenie nie stanowi realizacji praw wynikających z kontraktu. Zdaniem skarżącego, w zaprezentowanym stanie faktycznym realizacja praw wynikających z transakcji ma miejsce każdego dania, w którym dochodzi do rozliczenia kontraktu futures, w konsekwencji w każdym dniu, w którym kwota rozliczenia jest ujemna ma miejsce poniesienie straty i w tym dniu powinno nastąpić jej ujecie w księgach rachunkowych. W związku z tym, nawet gdyby przyjąć podejście przedstawione w interpretacji indywidualnej przez organ, zakładające rozpoznanie kosztu uzyskania przychodów w dacie realizacji transakcji zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8bu.p.d.o.p., należałoby uznać, iż ujemna kwota rozliczenia kontraktu futures stanowi koszt uzyskania przychodów każdego dnia, w którym ma miejsce rozliczenie kontraktu (i zapłata, a jednocześnie poniesienie, kwoty rozliczenia). W konsekwencji, stanowisko skarżącego, zgodnie z którym strata z tytułu ujemnej kwoty rozliczenia kontraktu futures wynikająca z realizacji praw z instrumentu pochodnego stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego poniesienia, na podstawie art. 15 ust. 4d i ust. 4eu.p.d.o.p., należy uznać za prawidłowe. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Dyrektor Izby Skarbowej uznał, iż brak jest podstaw do zmiany udzielonej interpretacji indywidualnej z dnia [...] sierpnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Rozpatrzenie skargi należy rozpocząć od kwestii procesowych, gdyż kwestie merytoryczne powinny być rozpoznane przez organ podatkowy w zgodzie z wymogami formalnymi, co daje dopiero podstawę do rozpatrzenia prawidłowości wykładni przepisów prawa materialnego w interpretacji podatkowej. Mając powyższe na uwadze skład orzekający w przedmiotowej sprawie stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem przepisów proceduralnych, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. W świetle art. 14c § 1 O.p. interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Zgodnie z art. 14c § 2 O.p. w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Zgodnie z art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5,6,10 i 23 działu IV. Z powołanego przepisu wynika, że w sprawach dotyczących interpretacji podatkowej mają odpowiednie zastosowanie przepisy, w których zostały sformułowane zasady ogólne postępowania podatkowego, a w tym zasada praworządności (art. 120) i zasada zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1). Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że zasadniczym elementem interpretacji indywidualnej jest wyrażenie oceny, co do stanowiska wnioskodawcy, zaprezentowanego we wniosku. Ocena ta może brzmieć alternatywnie następująco: "stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe" lub "stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe". Jeśli ocena stanowiska wnioskodawcy jest pozytywna, to interpretacja może ograniczyć się do stwierdzenia, że stanowisko wnioskodawcy ocenia się jako prawidłowe. Gdy dochodzi do negatywnej oceny stanowiska prezentowanego przez wnioskodawcę, to konieczne jest zamieszczenie w interpretacji jej uzasadnienia prawnego. W takim przypadku konieczne jest przedstawienie w interpretacji stanowiska, które według organu jest prawidłowe oraz dokonanie wykładni przepisów prawa podatkowego, które będzie wyczerpująco uzasadniało pod względem prawnym to stanowisko, negując tym samym zdanie podatnika. Musi się ono odnosić tak do przepisów wskazanych przez podatnika, jak i tych które wchodzą lub mogą wchodzić w rachubę, zdaniem organu uprawnionego do wydania interpretacji. We wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji z dnia [...]kwietnia 2011 r. wnioskodawca Dom Maklerski [...] przedstawiła stan faktyczny oraz opisała zdarzenie przyszłe, które organ przyjął za wystarczające do wydania interpretacji. Spółka zadając pytanie, w którym momencie należy rozpoznać koszt uzyskania przychodu z tytułu dziennego rozliczenia kontraktu futures opartego na indeksie WIG 20 wskazała na specyfikę kontraktów futures, w szczególności kontraktów terminowych na indeksie WIG 20, które są transakcjami nierzeczywistymi, gdzie w dniu rozliczenia nie następuje dostawa instrumentu bazowego, a jedynie rozliczenie pieniężne między stronami transakcji. Strony transakcji dokonują rozliczenia codziennie, a za podstawę rozliczenia przyjmuje się zmiany wartość instrumentu bazowego wyznaczonego w danym dniu oraz jego wartość z dnia poprzedniego. Każdego dnia na rachunek bankowy podatnika wpływają środki z rozliczenia kontraktu, jeśli kwota rozliczenia jest dodatnia, bądź też kwota rozliczenia jest pobierana z rachunku bankowego, gdy na kontrakcie poniesiono stratę. Spółka uznała, że strata z tytułu ujemnej kwoty rozliczenia kontraktu futures nie stanowi wydatków na nabycie instrumentu pochodnego i nie ma w związku z tym zastosowanie ograniczenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 8b u.p.d.o.p. Strata stanowi koszt pośredni, potrącalny w dacie poniesienia, tj. ujęcia w księgach wnioskodawcy dla celów rachunkowych na podstawie art. 15 ust. 4d i ust. 4e u.p.d.o.p. Wnioskodawca podkreślił, że w przypadku kontraktów futures każdego dnia ma miejsce rozliczenie wynikające ze zmiany wartości instrumentu bazowego, rozliczenie to stanowi realizację praw wynikających z kontraktu. Zatem ujemna kwota rozliczenia instrumentu pochodnego stanowi koszt uzyskania przychodu w dacie poniesienia. W zaskarżonej interpretacji indywidualnej z dnia [...]sierpnia 2011 r. organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu powołał definicję instrumentów finansowych zawarta w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 211, poz. 1384, ze zm.) oraz przepis art. 16 ust. 1b u.p.d.o.p. stanowiący, że ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych, rozumie się przez to praw majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny towarów, walut obcych, waluty polskiej, złota dewizowego, platyny dewizowej lub papierów wartościowych, albo od wysokości stóp procentowych lub indeksów, a w szczególności opcje i kontrakty terminowe. Podkreślono, że u.p.d.o.p. nie zawiera przepisu, który przewidywałby w sposób szczególny ustalanie kosztów z realizacji praw pochodnych, co oznacza, ze są objęte reżimem ogólnym art. 15, w związku z art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. Organ następnie zacytował art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. stanowiący ogólną definicję kosztów oraz art. 16 ust. 1 pkt 8 stanowiący, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych – do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art. 16g ust. 3 i 4 , nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych. Ostatecznie organ wskazał, że koszty uzyskania przychodów z tytułu dziennego rozliczenia kontraktu futures opartego na indeksie WIG 20 w przypadku, gdy kwota rozliczenia w danym dniu jest ujemna należy rozpoznać w dacie realizacji praw wynikających z przedmiotowej transakcji. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa spółka podniosła, że organ nie wyjaśnił, co rozumie pod pojęciem "realizacji transakcji". W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ do zarzutu się nie ustosunkował. W ocenie Sądu zaskarżona interpretacja nie odpowiada założeniu z art. 14 c § 2 O.p., że pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego musi zawierać ocenę prawną stanowiska pytającego wraz z uzasadnieniem prawnym, która musi być na tyle konkretna, aby podatnik mógł się do niej zastosować. W zaskarżonej interpretacji uznano stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Organ stwierdził jedynie, że koszty uzyskania przychodów z tytułu dziennego rozliczenia należy rozpoznać w dniu realizacji praw wynikających z transakcji, organ jednak w interpretacji nie wskazał, co należy rozumieć pod pojęciem dnia realizacji praw wynikających z kontraktu futures opartego na indeksie WIG 20. Organ nie odniósł się do stanowiska spółki, że w jej ocenie dzień realizacji praw wynikających z transakcji jest każdy dzień rozliczenia. Wobec uznania za nieprawidłowe stanowiska skarżącej spółki, zdumiewające jest oświadczenie pełnomocnika Ministra Finansów złożone na rozprawie, że za datę realizacji praw wynikających z przedmiotowych transakcji organ uznaje każdy dzień rozliczenia. Uzasadnienie prawne zaskarżonej interpretacji nie tylko nie zawiera argumentacji na poparcie swego stanowiska w sprawie, ale również nie wskazuje, dlaczego stanowisko wnioskodawcy zostało uznane za nieprawidłowe. Odniesienie się do zarzutów skargi pełnomocnika organu na rozprawie dowodzi, że również organ wydający interpretację nie rozumie jej treści. Brak uzasadnienia prawnego, w rozumieniu art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej, może polegać nie tylko na całkowitym braku argumentacji prawnej, ale również na przytoczeniu wyłącznie ogólnych tez dotyczących wykładni przepisu, który w sprawie może mieć zastosowanie i tym samym braku stanowiska co do całości przedstawionego we wniosku problemu. Sąd uznał za zasadne zarzuty zawarte w skardze w zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego, dlatego też nie może ocenić naruszenia prawa materialnego, ponieważ uzasadnienie zaskarżonej interpretacji nie daje odpowiedzi, jakie stanowisko prezentuje organ w sprawie. Sąd musiałby zastąpić organ, wówczas to na Sąd przerzucony zostałby ciężar zajęcia stanowiska w określonym zakresie. To organ podatkowy jest obowiązany wydać indywidualną w sposób, który pozwalałby wnioskodawcy (a także sądowi administracyjnemu kontrolującemu zasadność skargi) poznać przyczyny, dlaczego argumentacja zawarta we wniosku została uznana za nieprawidłową. Bezwzględnym wymogiem jest aby interpretacja podatkowa była jednoznaczna (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I FSK 1216/09 z dnia 6 stycznia 2010 r., publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). O ile sądowa kontrola interpretacji sprowadza się do oceny pod względem zgodności z prawem w trzech płaszczyznach (procesowej, ustrojowej i materialnoprawnej), to jednakże kontrola ta nie może polegać na zastępowaniu organów przez sąd w procesie wykładni przepisów, których dotyczy interpretacja, w sytuacji gdy organy uchylą się od obowiązku wyczerpującego rozważenia w interpretacji podstawowych kwestii prawnych występujących w sprawie (por. wyrok z dnia 15 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie I SA/Kr 1544/08, publ. LEX nr 475273). Sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja indywidualna, wydana przez Ministra Finansów, działającego przez upoważnionego do tego Dyrektora Izby Skarbowej w P., uchyla się w istocie spod kontroli Sądu. Sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) nie może kontrolować tego, czego w zaskarżonym akcie nie ma, ani też uzupełniać dostrzeżonych braków tych aktów. Prowadziłoby to do niedopuszczalnego wkraczania w sferę "administrowania" zastrzeżoną do wyłącznej kompetencji organów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II FSK 1067/09 z dnia 22 października 2010 r., publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem organ podatkowy przy ponownym rozstrzyganiu wniosku o wydanie interpretacji będzie musiał wyjaśnić, czy zaprezentowane we wniosku stanowisko jest prawidłowe, czy też nie jest prawidłowe i wtedy będzie musiał wskazać na jakiej podstawie prawnej, tj. konkretnej normy prawnej, ocenił stanowisko Spółki. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że zaskarżona interpretacja nie odpowiada prawu i działając na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł o jej uchyleniu. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono w oparciu o treść art. 200, art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a.