I SA/Po 874/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Sędziowie NSA Jerzy Małecki (spr.) WSA Roman Wiatrowski Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2011 r. sprawy ze skargi P. G. P. U.M. P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę /-/ R. Wiatrowski /-/ M. Jaśniewicz /-/ J. Małecki W dniu [...] maja 2010 r. Gospodarstwo Pomocnicze Urzędu Miasta P. P. złożyło wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług świadczonych na rzecz jednostki budżetowej. Jako przepisy prawa będące przedmiotem interpretacji wskazano § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.). We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Zgodnie z przepisami ustawy o finansach publicznych gospodarstwem pomocniczym jest wyodrębniona z jednostki budżetowej, pod względem organizacyjnym i finansowym, część jej podstawowej działalności lub działalność uboczna (art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych – (Dz. U. Nr 155, poz. 1014) oraz art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 - przepisy nieobowiązujące - do końca 2010 r. gospodarstwa pomocnicze muszą ulec likwidacji w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240). Uchwałą Zarządu Miasta Poznania, z dniem [...] czerwca 2000 r. wyodrębniono część zadań z Urzędu Miasta P. i przekazano je do gospodarstwa pomocniczego utworzonego przy Urzędzie o nazwie P. Gospodarstwo Pomocnicze Urzędu Miasta P.. Zgodnie z przywołaną powyżej uchwałą oraz obecnym Statutem P.[...] (wprowadzonym zarządzeniem Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r.), wyodrębniono z Urzędu Miasta P. i powierzono gospodarstwu pomocniczemu zadania w zakresie: a) utrzymania i gospodarowania nieruchomościami i lokalami, w których Urząd Miasta P. prowadzi działalność, b) obsługi logistycznej Urzędu Miasta P. w zakresie zaopatrzenia, obsługi telekomunikacyjnej, obsługi transportowej, obsługi kancelaryjnej, ochrony mienia, utrzymania czystości, obsługi poligraficznej i technicznej. Gospodarstwo jest płatnikiem podatku VAT i posiada własny numer identyfikacji podatkowej. Za usługi realizowane na rzecz macierzystej jednostki budżetowej - Urzędu Miasta P., gospodarstwo wystawia faktury VAT. Wystawiane są one z uwzględnieniem zwolnienia określonego w § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi (zwolnienie nie obejmuje usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej). W dniu [...] lipca 2010 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie stanu faktycznego wskazując, iż wnioskodawca jest gospodarstwem pomocniczym. Ponadto, zainteresowany wyjaśnił, iż wykonywane usługi są świadczone na rzecz Urzędu Miasta P. (macierzystej jednostki budżetowej, przy której utworzono gospodarstwo pomocnicze) i związane są z zapewnieniem prawidłowego funkcjonowania Urzędu. Nie stanowią wprost zadań własnych gminy przywołanych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1991 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w rozliczeniach pomiędzy gospodarstwem pomocniczym utworzonym przy Urzędzie Miasta (urzędzie gminy), a jednostką macierzystą jaką jest Urząd Miasta (urząd gminy), stosuje się zwolnienie od podatku od towarów i usług określone w § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U., Nr 224, poz. 1799 ze zm.)? Zdaniem wnioskodawcy, w rozliczeniach za usługi świadczone przez gospodarstwo pomocnicze na rzecz Urzędu Miasta (urzędu gminy), przy którym utworzono gospodarstwo pomocnicze, znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług określone w§ 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W wydanej w dniu [...] sierpnia 2010 r. interpretacji indywidualnej, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu - działając w imieniu Ministra Finansów na mocy upoważnienia wynikającego z § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji wskazano, że wnioskodawca dokonując sprzedaży usług na rzecz Urzędu Miasta (Gminy, Miasta) nie może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. Interpretacja indywidualna została skutecznie doręczona w dniu [...] sierpnia 2010 r. W dniu [...] sierpnia 2010 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie wpłynęło wezwanie Gospodarstwa Pomocniczego Urzędu Miasta P. P. do usunięcia naruszenia prawa i zmiany interpretacji indywidualnej. W ocenie strony w interpretacji indywidualnej z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] stanowisko organu i jego uzasadnienie prawne są wadliwe. Podkreślono, że Gmina nie może wykonywać innych zadań, aniżeli wynikające z obowiązujących przepisów i zadania te wykonuje poprzez jednostki organizacyjne, w tym także przez jednostkę budżetową jaką jest urząd. Jednostki organizacyjne gminy (jednostki budżetowe, zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze) nie posiadają osobowości prawnej i tym samym zdolności do samodzielnego występowania w obrocie prawnym, pozostając jednocześnie podatnikami podatku VAT. Stroną wszystkich umów jest zawsze Miasto P. (gmina), natomiast z ich treści oraz sposobu reprezentacji wynika, na rzecz której jednostki są wystawiane faktury i z jakiego rachunku są realizowane płatności. Gdyby zgodzić się ze stanowiskiem organu, z którego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Gminy i Urzędu Gminy) jest wyłącznie Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, która posiada osobowość prawną, a wszelkie dokumenty wymagające oznaczenia numeru NIP sporządzane i wystawiane w związku z czynnościami przypisanymi prawnie gminom, są sygnowane nazwą i numerem NIP osoby prawnej, w której imieniu wykonywane są te czynności, tj. w takim przypadku nazwą i numerem NIP Gminy, to dalsze stwierdzenie organu, że Urząd Gminy w ramach realizacji zadań Gminy nie jest uprawniony ani do wystawienia, ani do otrzymania faktur VAT, powinno mieć zastosowanie do każdej innej jednostki organizacyjnej gminy. W ocenie strony, w obecnym stanie tak faktycznym, jak i prawnym, utożsamienie gminy jako osoby prawnej z urzędem gminy będącym jednostką budżetową na podstawie zdefiniowanych zadań urzędu gminy w art. 33 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) jest błędne i tym samym narusza przepisy zarówno tej ustawy, jak i ustawy o finansach publicznych, a także przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.). W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług świadczonych na rzecz jednostki budżetowej. W skardze z dnia [...] października 2010 r. Gospodarstwo Pomocnicze Urzędu Miasta P. P. zarzuciło wydanej interpretacji indywidualnej z dnia [...] sierpnia 2010 r. naruszenie: 1) art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 9, art. 11a ust. 1 pkt i 2, art. 30 i art. 33 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że na ich podstawie nie występuje odrębność podmiotowa urzędu i gminy oraz, że odrębność ta nie występuje także na gruncie podatku VAT, 2) art. 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), poprzez jego zastosowanie, 3) art. 26 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.), poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie na jego podstawie, że Urząd Miasta nie jest jednostką budżetową i skarżący świadczy usługi na rzecz gminy, 4) § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), poprzez niewłaściwe zastosowanie i wyłączenie zwolnienia od podatku VAT usług świadczonych przez stronę na rzecz Urzędu Miasta P., 5) art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że usługi świadczone przez skarżącego na rzecz macierzystej jednostki budżetowej Urzędu Miasta Poznania nie są zwolnione od podatku VAT. W kontekście powyższych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie interpretacji w całości jako naruszającej prawo, zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż zarzuty w niej zawarte nie zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi pierwszej instancji obowiązuje zasada oficjalności wyrażona w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zgodnie, z którą sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Punktem wyjścia dla uznania interpretacji indywidualnej organu podatkowego za zgodną z prawem było przyjęcie przez Sąd stanu faktycznego sprawy, który został przedstawiony we wniosku z dnia [...] maja 2010 r. i stanowił podstawę faktyczną tej interpretacji, przy czym treść tego aktu została zdeterminowana pytaniem zadanym we wniosku o jego wydanie oraz stanowiskiem strony skarżącej w sprawie oceny prawnej przytoczonych okoliczności faktycznych. Kwestia sporna w badanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy Gospodarstwo Pomocnicze Urzędu Miasta P. P. dokonując sprzedaży usług na rzecz Urzędu Miasta może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 24 grudnia 2009 r. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji zgodnie, z którym strona skarżąca nie jest uprawniona do zwolnienia przewidzianego w § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. Ze zwolnienia określonego w powołanym przepisie, który obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej interpretacji, korzystały usługi świadczone pomiędzy wskazanymi tam podmiotami, tj. pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych oraz między jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej. Z przedstawionego we wniosku o interpretację opisu stanu faktycznego wynika, że Uchwałą Zarządu Miasta P. z dniem [...] czerwca 2000 r. wyodrębniono część zadań z Urzędu Miasta i przekazano je do gospodarstwa pomocniczego utworzonego przy Urzędzie o nazwie P. Gospodarstwo Pomocnicze Urzędu Miasta P. W kontekście powyższego, zasadne jest w pierwszej kolejności, odwołanie do definicji legalnych pojęć wymienionych w paragrafie 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. podmiotów, które zdefiniowane zostały w nieobowiązujących już przepisach art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (DZ. U. Nr 155, poz. 1014 ze zm.) oraz odpowiednio w art. 20 ust. 1, art. 24 ust. 1 art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (DZ. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem przywołanych przepisów, gospodarstwem pomocniczym jednostki budżetowej, jest wyodrębniona z jednostki budżetowej, pod względem organizacyjnym i finansowym, część jej podstawowej działalności lub działalność uboczna. Jednostkami budżetowymi są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 1-3. Zakładami budżetowymi są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które odpłatnie wykonują wyodrębnione zadania; pokrywają koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. Obowiązująca zaś od dnia 01 stycznia 2010 r. ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), nie definiuje pojęcia "gospodarstwo pomocnicze" i "zakład budżetowy" bowiem, jak wynika z treści art. 87 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1241 ze zm.) z dniem 31 grudnia 2010 r. zakończeniu ulega likwidacja między innymi państwowych i gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych. W świetle art. 9 ust. 1 w/w ustawy o finansach publicznych, sektor finansów publicznych tworzą m. in. jednostki budżetowe i samorządowe zakłady budżetowe. Jednostkami budżetowymi - w myśl art. 11 ust. 1 cyt. ustawy - są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Na podstawie art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. Wyjaśniając natomiast relacje pomiędzy wnioskodawcą, posiadającym na dzień wydawania zaskarżonego aktu, status gospodarstwa pomocniczego, a Urzędem Miasta przywołać należy art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy. Urząd gminy nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu art. 9 ustawy o samorządzie gminnym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Urząd gminy jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz do jej obsługi techniczno-organizacyjnej. Ponadto, to gmina, a nie urząd gminy może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami. W literaturze przez urząd rozumie się albo zespół kompetencji przysługujących organowi, albo szczególną nazwę organu administracji publicznej, albo też zespół osób przydany organowi do pomocy w wykonywaniu jego kompetencji. Ustawa o samorządzie gminnym urząd gminy traktuje jako jednostkę organizacyjną zapewniającą obsługę administracyjną organizacyjną i techniczną wójta, jest to więc aparat pomocniczy organów gminy (vide, np. Komentarz do art.33 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 01.142.1591), [w:] B. Dolnicki (red.), M. Augustyniak, R. Cybulska, J. Glumińska-Pawlic, J. Jagoda, A. Jochymczyk, A. Matan, C. Martysz, T. Moll, A. Wierzbica, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, ABC, 2010 r.). Skoro gmina posiada osobowość prawną, a przy tym wykonuje w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność zadania określone w ustawie o samorządzie gminnym, to gmina, a nie urząd jest w tym zakresie podatnikiem podatku od towarów i usług. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu gminy, również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy, podmiotowość urzędu gminy. Zatem urząd gminy działając w imieniu gminy realizuje zadania własne gminy. Na przedstawioną kwalifikację prawnopodatkową nie może mieć wpływu "adresat" faktur (Urząd Miasta) wystawianych przez zainteresowanego, ponieważ faktura powinna odzwierciedlać stronę podmiotową danej transakcji (sprzedawca i nabywca). Należy zauważyć, iż odbiorcą świadczonych przez wnioskodawcę usług jest zawsze Gmina (Miasto), nie zaś Urząd Gminy (Urząd Miasta), gdyż to Gmina (Miasto) posiada osobowość prawną i może być podmiotem praw i obowiązków. Podkreślenia wymaga, że istotą zwolnienia przewidzianego przez ustawodawcę w § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia, jest świadczenie usług pomiędzy jednostkami budżetowymi, zakładami budżetowymi i gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych. Zważywszy zatem na funkcje, jakie pełni urząd będący aparatem pomocniczym organu wykonawczego (wójta, burmistrza, prezydenta miasta), za prawidłowe należy uznać stanowisko organu, zgodnie z którym Urząd Miasta Gmina (Miasto) nie jest żadnym z wymienionych podmiotów, a zatem do usług świadczonych pomiędzy skarżącym, a Gminą (Miastem) nie może mieć zastosowania zwolnienie określone w § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia. Z powyższego zwolnienia, korzystać mogły m. in. usługi świadczone pomiędzy zdefiniowanymi wyżej grupami podmiotów. W kontekście powyższego brak jest uzasadnienia do stwierdzenia, że Urząd Miasta jest jednym z podmiotów wymienionych w przepisie § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. W tym miejscy skład orzekający w niniejszej sprawie pragnie zwrócić uwagę, że w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w piśmiennictwie przy dokonywaniu ustalenia treści i znaczenia przepisów prawa podatkowego dominują poglądy o preferowaniu w wykładni przepisów prawa podatkowego wykładni językowej, szczególnie gdy interpretowane przepisy dotyczą ulg i zwolnień podatkowych, a inne rodzaje wykładni mogą być stosowane dopiero w następnej kolejności (vide, np. wyroki NSA: z dnia 12 czerwca 1992r. sygn. akt: SA/P 596/92, POP 1993, nr 3, poz. 46; z dnia 13 stycznia 1994r. sygn. akt: SA/P 1598/93, Mon. Pod. 1994, nr 10, s. 313; z dnia 7 lutego 1996r. sygn. akt: III SA 225/95, ONSA 1996, nr 4, poz. 192; z dnia 21 marca 2000r. sygn. akt: SA/Rz 595/99, POP 2002, nr 1, poz. 23; z dnia 5 sierpnia 2004r. sygn. akt: FSK 372/04, ONSAiWSA 2005, nr 1, poz. 17; wyroki SN: z dnia 7 maja 1997r. sygn. akt: III RN 22/97, POP 1999, nr 6, poz. 170; z dnia 9 listopada 2001r. sygn. akt: III RN 145/00, OSNAPiUS 2002, nr 19, poz. 450). Ponadto nie ulega wątpliwości, że wszelkie wyjątki od zasady powszechności opodatkowania winny być interpretowane ściśle. Z literalnego brzmienia analizowanego przepisu, o którego interpretację wystąpiła strona skarżąca wynika, że zwolnione od podatku są usługi świadczone pomiędzy dokładnie określonymi kategoriami podatników, a zatem zwolnienie to nie może być rozszerzane na usługi świadczone pomiędzy innymi grupami podatników. Tym samym podniesiony w skardze zarzut naruszenia ww. przepisu rozporządzenia nie znajduje uzasadnienia. Za chybione należy uznać zarzuty strony skarżącej odnoszące się do naruszeń poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o finansach publicznych. Zwrócić należy uwagę, że przepisy te zostały powołane przez organ pomocniczo dla zobrazowania wydanej interpretacji. Nie można również zgodzić się z twierdzeniem strony skarżącej, że w wydanej interpretacji naruszono art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że usługi świadczone przez stronę na rzecz macierzystej jednostki budżetowej Urzędu Miasta Poznania nie są zwolnione od podatku VAT. Przepisy te nie dotyczą bowiem określenia właściwej stawki podatku i tym samym nie stanowiły podstawy do dokonania rozstrzygnięcia w przedmiotowej interpretacji. W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). R. Wiatrowski M. Jaśniewicz J. Małecki