II SA/Po 1031/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2017 r., Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej; postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Drzazga Wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2017 r. w przedmiocie ustalenia dla H. J., po stworzeniu warunków do korzystania z drogi wybudowanej na bocznym odcinku ul. [...] w P., opłaty adiacenckiej w wys. [...] zł, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], obręb U., ark. m. [...], dz. nr [...], skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie uzasadniła wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji związany jest zatem zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych – wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji przepisu dopuszczającego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd wynika, iż to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, że w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Co do zasady nie wystarczy zatem powołanie się na treść przepisu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak więc przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. To w interesie skarżącego leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jego interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami; sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji oraz mieć możliwość zweryfikowania tejże wiedzy. Uprawdopodobnienie okoliczności nie oznacza ogólnego stwierdzenia przez podmiot na nią się powołujący, że okoliczność ta istnieje (por. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2015 r., II OZ 398/15, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu skarżąca w żaden w sposób nie wykazała, by którakolwiek z wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek znalazła zastosowania w warunkach niniejszej sprawy. H. J. formułując w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób go nie uzasadniła. Sąd z urzędu nie jest zaś zobligowany do badania, czy wykonanie zaskarżonej decyzji tj. obowiązek uiszczenia przez skarżącą ustalonej opłaty adiacenckiej w kwocie [...]zł może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę, względnie spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. oddalił wniosek skarżącej, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga