II SA/Po 192/19

WyrokWSA w Poznaniu2019-05-23

Skład orzekający: Barbara Drzazga, Elwira Brychcy, Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dodatek wyrównawczy dla prokuratora wojskowego powinien uwzględniać wynagrodzenie nabyte na ostatnio zajmowanym stanowisku wizytatora oraz czy okres służby w wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury powinien być zaliczony do okresu wymaganego do uzyskania wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że dodatek wyrównawczy powinien uwzględniać prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, w tym wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkiem za długoletnią pracę, ale nie dodatek funkcyjny z tytułu pełnienia funkcji wizytatora w zniesionej jednostce. Sąd stwierdził również, że okres służby w wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury należy zaliczyć do okresu wymaganego do uzyskania wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Organy nieprawidłowo zastosowały przepis dotyczący dodatku wyrównawczego, pomijając porównanie wynagrodzenia prokuratora w powszechnej jednostce z wynagrodzeniem na równorzędnym stanowisku w tej jednostce.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Prokuratora utrzymującej w mocy decyzję Prokuratora Rejonowego o przyznaniu A. M. dodatku wyrównawczego od 1 stycznia 2019 r. w określonej kwocie. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym nieuwzględnienie przy wymiarze dodatku wyrównawczego wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku wizytatora oraz przyznanie prawa do niższej stawki wynagrodzenia zasadniczego. Organy administracji nie podzieliły tych argumentów, uznając, że stanowisko wizytatora nie jest samodzielnym stanowiskiem podlegającym ochronie prawnej, a okres służby w wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury nie powinien być zaliczony do okresu wymaganego do uzyskania wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Prokuratora oraz poprzedzającą ją decyzję Prokuratora Rejonowego i zasądził od Prokuratora na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2019 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prokuratora z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prokuratora Rejonowego P. – G. w P. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], II. zasądza od Prokuratora na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] 2019 r., [...] Prokurator, po rozpoznaniu odwołania A. M. od decyzji Prokuratora Rejonowego P. – G. w P. z dnia [...] 2018 r., nr [...] w sprawie przyznania dodatku wyrównawczego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: k.p.a.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Prokurator Rejonowy P. – [...] w P. decyzją z dnia [...] 2018 r., nr [...], na podstawie art. 104 k.p.a., art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 173 ze zm.; dalej: u.s.w.ż.z.), art. 24 § 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2017 r., poz. 1767 ze zm.; dalej: ustawa - PrProk) w zw. z art. 104 ust. 1, art. 7 ust. 2 i art. 22 ust. 1 pkt 2 u.s.w.ż.z. oraz § 2 ust. 1-3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1126) w związku ze zmianą wysokości kwoty stanowiącej podstawę ustalania wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w danym roku, przyznał A. M. od dnia 1 stycznia 2019 r. dodatek wyrównawczy w kwocie [...]zł miesięcznie brutto. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż stosownie do postanowień zawartych w art. 80 ust. 2 u.s.w.ż.z. – w przypadku gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym. A. M. decyzją Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego z dnia [...] 2016 r. został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej P. – [...] w P., zaszeregowane do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U:15. Stanowisko objął w dniu 16 maja 2016 r. Kwota wynagrodzenia A. M. na zajmowanym stanowisku służbowym wynosi [...] zł, a jej składnikami są stawka uposażenia zasadniczego dla grupy uposażenia U:15 w wysokości [...] zł oraz dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 12% należnego uposażenia zasadniczego w wysokości [...] zł. Kwota wynagrodzenia prokuratora, określona A. M. na podstawie art. 123 § 1, art. 124 § 1, § 2 i § 11 ustawy – PrProk, § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz.U. z 2016 r., poz. 271), i decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] 2016 r., nr [...], którą przeniesiono A. M. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej P. – [...] w P., wynosi [...] zł, a jego składnikami są: wynagrodzenie zasadnicze w stawce czwartej z zastosowaniem mnożnika 2,36 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatek za długoletnią pracę w wysokości 18% wynagrodzenia zasadniczego [...] zł. W świetle powyższego, jak wynika z decyzji, kwota dodatku wyrównawczego przysługującego A. M. od dnia 1 stycznia 2019 r. stanowi różnicę pomiędzy kwotami wynagrodzenia ([...] zł) a należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku służbowym ([...] zł) i wynosi [...] zł. Wysokość dodatku wyrównawczego ustalono zgodnie z § 2 ust. 1-3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych. Decyzja Prokuratora Rejonowego P. – [...] w P. z dnia [...] 2018 r., nr [...] została zaskarżona odwołaniem z dnia [...] 2018 r. wniesionym przez A. M.. Skarżący zarzucił decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 41 § 1, art. 43 § 2 w zw. z art. 41 § 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178; dalej: ustawa - Przepisy wprowadzające) w zakresie nieuwzględniającym przy wymiarze dodatku wyrównawczego wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku, tj. stanowisku "wizytatora – prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz przyznania prawa do piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego (mnożnik 2,50). A. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy. Prokurator nie podzielił stanowiska autora odwołania. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wskazał, iż ustawa – PrProk przewiduje uprawnienie do nabycia dodatku funkcyjnego, które jednak wiąże się zawsze z pełnieniem określonej funkcji. Wobec powyższego w ocenie rozpatrującego odwołanie nie jest usprawiedliwione żądanie przez A. M. uwzględnienia przy obliczaniu wysokości dodatku wyrównawczego, wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku, na którym przysługiwał także dodatek funkcyjny z racji pełnionej uprzednio funkcji wizytatora w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej, która na mocy art. 31 w zw. z art. 75 pkt 2 ustawy – Przepisy wprowadzające została zniesiona. Prokurator Okręgowy zaznaczył, iż art. 41 § 1 ustawy wprowadzającej, przewidujący prawo do zachowania wynagrodzenia nabytego na dotychczasowym stanowisku nie może odnosić się do stanowiska dotychczas zajmowanego, ale już nieistniejącego i wynagrodzenia na tym stanowisku, nabytego pod rządami nieobowiązującej ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 2011 r., nr 270, poz. 1599 ze zm.). Tak też zdaniem organu odwoławczego A. M. nie przysługuje prawo do wynagrodzenia obejmującego kwotę dodatku funkcyjnego, ponieważ jest to należność przysługująca wyłącznie w przypadku pełnienia funkcji. Prokurator Okręgowy nie zaakceptował również stanowiska skarżącego co do prawa do wynagrodzenia zasadniczego w stawce piątej. Jak zaznaczył, zgodnie z dyspozycją art. 124 ustawy Prawo o prokuraturze wynagrodzenie prokuratora określa się w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych 5 lat pracy na danym stanowisku prokuratorskim. Zdaniem Prokuratora Okręgowego, przepis art. 43 § 2 ustawy wprowadzającej ma charakter specjalny i nie dotyczy prokuratorów przeniesionych w trybie art. 41 ww. ustawy, ponieważ nastąpiło tu powołanie na nowe stanowisko prokuratorskie. Po dokonaniu zreferowanych powyżej ustaleń, Prokurator Okręgowy potwierdził prawidłowość decyzji z dnia [...] 2018 r. Reprezentowany przez pełnomocnika A. M. wywiódł skargę na ww. decyzję organu odwoławczego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 138 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji odwoławczej bez poczynienia ustaleń faktycznych co do zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego przed dniem [...] 2016 r., 2. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedokonanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wykładni zastosowanych przepisów prawa materialnego, w tym wykładni przepisów art. 41 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające w aspekcie przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. z 2014 r., poz. 1414 ze zm.), regulujących składniki uposażenia żołnierzy zawodowych – prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych, oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1. art. 41 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę PrProk poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż termin "prawo do wynagrodzenia" użyty w przywołanym przepisie nie odnosi się do wszystkich składników wynagrodzenia (uposażenia żołnierza zawodowego - prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury), a jedynie do niektórych - wybranych - jego składników, 2. art. 43 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające poprzez jego niezastosowanie i nie zaliczenie skarżącemu do okresu od którego zależy prawo do nabycia bezpośrednio wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego - okresu kolejnych 5 lat począwszy od dnia 20 czerwca 2011 r., od kiedy to skarżącemu przyznano - w związku z wyznaczeniem skarżącego na stanowisko prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej Wydziału Śledczego Wojskowej Prokuratury - prawo do czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, 3. art. 41 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające poprzez jego błędną wykładnię, prowadzącą do jego niezastosowania i w konsekwencji ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, podczas gdy poprawna wykładnia tego przepisu, skutkować powinna przyznaniem skarżącemu dodatku wyrównawczego w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie zasadnicze według piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego; 4. art. 41 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające w zw. z art. 124 § 5 ustawy PrProk w zw. z art. 43 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o prokuraturze poprzez ich błędną wykładnię, prowadzącą do niezastosowania ww. przepisów i w konsekwencji ustalenie wysokości dodatku wyrównawczego na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, podczas gdy zastosowanie ww. przepisów skutkować powinno przyznaniem skarżącemu dodatku wyrównawczego w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie zasadnicze według piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego. W opisanym stanie rzeczy skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji Prokuratora na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) oraz zobowiązanie na podstawie art. 145a § 1 p.p.s.a. Prokuratora do wydania – jako organ II instancji – decyzji przyznającej skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie [...]zł, począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r. oraz zasądzenie od Prokuratora na rzecz skarżącego, na podstawie art. 200 p.p.s.a., kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zwrócił się nadto o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci etatu byłej Wojskowej Prokuratury. W odpowiedzi na skargę Prokurator wniósł o jej oddalenie. Podniósł w szczególności, iż ani obecne ani poprzednio obowiązujące przepisy nie przewidywały stanowiska "wizytator". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna w części. Jak wynika z prawidłowych i wyczerpujących ustaleń faktycznych poczynionych przez organy obu instancji, A. M. decyzją z dnia [...] 2011 r. wydaną przez Prokuratora Generalnego został powołany z dniem [...] 2011 r. na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury, a następnie na mocy decyzji Zastępcy Prokuratora Generalnego - Naczelnego Prokuratora Wojskowego z dnia [...] 2014 r., L.dz. [...] pełnił funkcję wizytatora w Wojskowej Prokuraturze. Nadto na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, A. M. został wyznaczony na wojskowe stanowisko służbowe wizytatora - prokuratora w Wydziale Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury i zaszeregowany do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U:15A. Na mocy art. 31 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające, z dniem [...] 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe. Na podstawie art. 41 tego samego aktu, skarżący jako prokurator byłej Wojskowej Prokuratury został z dniem [...] 2016 r. decyzją Prokuratora Generalnego nr [...] przeniesiony na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej P. – [...] w P., z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Nadto decyzją Ministra Obrony N. nr [...] z dnia [...] 2016 r. skarżący został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego w wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury, pełniąc odtąd zawodową służbę wojskową w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Na podstawie decyzji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego nr [...] z dnia [...] 2016 r. skarżący został wyznaczony na wojskowe stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej P. - [...] w P. i zaszeregowany do stopnia etatowego podpułkownika, z grupą uposażenia U:15. Na nakreślonym tle faktycznym wątpliwości zogniskowały się wokół dwóch kwestii. Po pierwsze, czy osoba zajmująca przed reorganizacją prokuratur stanowisko tytułowane "wizytator - prokurator w Wydziale Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury zachowuje pełne wynagrodzenie z tytułu zajmowania stanowiska prokuratora na poziomie okręgowym oraz pełnienia funkcji wizytatora, czy też wynagrodzenie nie obejmuje ostatniego komponentu. W opisanej materii dodatkowego rozpatrzenia wymaga argumentacja skarżącego co do samodzielnego charakteru stanowiska wizytatora. Druga niejasność związana jest z interpretacją art. 43 § 2 ustawy -Przepisy wprowadzające w związku z art. 124 § 5 ustawy PrProk. Prokurator Okręgowy zaprezentował pogląd, zgodnie z którym sporny przepis należy rozumieć w ten sposób, że prokurator przeniesiony na niższe stanowisko prokuratorskie, do czasu powołania na poziom stanowiska wcześniej zajmowanego otrzymywał będzie "zamrożone" wynagrodzenie, jedynie odpowiednio waloryzowane. Zgodnie z takim stanowiskiem, zaliczenie A. M. okresu służby na stanowisku prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej do okresu wymaganego do uzyskania wynagrodzenia zasadniczego w stawce wyższej na stanowisku powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, nastąpi dopiero z chwilą powołania go na stanowisko prokuratorskie, odpowiadające wcześniej zajmowanemu stanowisku w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury. Według A. M., przepis ten winien być interpretowany tak, że wynagrodzenie skarżącego ma być zmieniane tak jak byłoby zmieniane, gdyby skarżący nadal był prokuratorem prokuratury okręgowej. Skoro więc dnia 20 czerwca 2016 r. minęło 5 lat, po upływie których wynagrodzenie zasadnicze skarżącego powinno zostać określone w stawce bezpośrednio wyższej (a okres poprzednio pełnionej służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury powinien zostać zaliczony na podstawie art. 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzających), to wynagrodzenie zasadnicze skarżącego już od dni 20 czerwca 2016 r. powinno być określone w stawce piątej. Odnosząc się do istoty sprawy Sąd uznał, iż w kwestionowanej decyzji Prokuratora z dnia [...] 2019 r. doszło do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a to art. 43 § 2 ustawy – Przepisy wprowadzające w zw. z art. 124 § 5 Prawa o prokuraturze - poprzez jego niezastosowanie oraz art. 80 ust. 2 u.s.w.ż.z. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Sąd nie dopatrzył się natomiast naruszenia art. 41 § 1 i 2 ustawy - Przepisy wprowadzające, art. 138 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że skarżący nie ma racji twierdząc, iż organ naruszył art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające. Wedle jego treści Prokurator Generalny przenosi prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych, których nie powołał do prokuratur okręgowych, na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, kierując się przy tym ich dotychczasowym miejscem zamieszkania lub miejscem pracy. Zdaniem skarżącego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury każdy z żołnierzy – prokuratorów pełnił służbę na konkretnym – oznaczonym indywidualnym numerem HZ – stanowisku służbowym. W takim układzie skarżący nie pełnił funkcji wizytatora, lecz zajmował stanowisko "wizytator - prokurator w Wydziale Postępowania Sądowego Wojskowej Prokuratury, które objął w dniu 1 sierpnia 2014 r. Skoro zatem przepis art. 41 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające stanowi wyraźnie o zachowaniu prawa do wynagrodzenia, mowa w nim o wszystkich składnikach wynagrodzenia, nie zaś jedynie o stawce wynagrodzenia zasadniczego. Sąd nie podziela zapatrywania skarżącego co do samodzielnego i wyodrębnionego charakteru "stanowiska" prokuratora - wizytatora. Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 5 września 2018 r., sygn. akt II SA/Po 170/18, CBOSA oraz w wyroku z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Po 1124/18, analiza systemu prawnego obowiązującego przed reformą prokuratury nie daje podstaw do przyjęcia, aby prawodawca przewidział w wojskowej prokuraturze odrębne stanowisko "wizytatora-prokuratora" jako stanowisko, które podlegałoby ochronie prawnej w aspekcie jego trwałości. Jak dostrzegł Sąd, jedynym aktem prawnym, w którym takie "stanowisko" zostało odnotowane, jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. 2012 poz. 825). W mającym postać tabeli załączniku do tego aktu prawnego, w punkcie 11 wymienia się stanowisko "wizytator - prokurator wojskowej prokuratury okręgowej", które na potrzeby wynagrodzenia odpowiadało "prokuratorowi prokuratury okręgowej pełniącemu funkcję: (...) - wizytatora w prokuraturze okręgowej". Bliższa analiza załącznika wyklucza jednak wniosek, aby w ten sposób wykreowano samodzielne stanowisko "wizytator - prokurator wojskowej prokuratury okręgowej". Dowodzi tego już sam tytuł analizowanego rozporządzenia z którego wynika, że ustalono w nim "wykaz stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury". Po drugie, we wspomnianej wyżej tabeli, w kolumnie dotyczącej prokuratorów wojskowych wymienia się "Stanowisko (funkcja) (...)", co świadczy o tym, że także w przypadku prokuratury wojskowej należy mówić o stanowiskach (prokuratorów różnych szczebli) i związanych z nimi funkcjach (które w tabeli wymieniono). Za przyjętą interpretacją przemawia nadto okoliczność, że dla "wizytatora – prokuratora" nie przewidziano indywidualnie określonego wynagrodzenia, lecz dodatek funkcyjny ustalany na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz.U. 2010 nr 56 poz. 339). Łącząc poczynione uwagi, brak jest podstaw normatywnych do uznania, iż dookreślenie "wizytator" należy traktować inaczej niż czasowo sprawowaną funkcję. Przewijająca się w dokumentacji nomenklatura ma raczej zwyczajowy charakter. Osobną rzeczą jest, że podstawy prawne przyznanego skarżącemu dodatku funkcyjnego przestały obowiązywać. A. M. decyzją Ministra [...] z dnia [...] 2016 r. został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego w zlikwidowanej wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury i od tego czasu pełni zawodową służbę wojskową w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Toteż w aktualnym stanie prawnym i uwarunkowaniach faktycznych nie ma podstaw do ustalenia skarżącemu dodatku funkcyjnego z tytułu pełnienia obowiązków wizytatora w zniesionej już wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury. Wobec tego w niniejszej sprawie prawo skarżącego do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, zgodnie z art. 41 § 1 ustawy - Przepisy przejściowe, obejmuje dotychczasowe wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkiem za długoletnią pracę. Wyrażone przez skarżącego oczekiwanie, by dotychczasowy dodatek funkcyjny z tytułu zajmowanego stanowiska wizytatora-prokuratora rekompensował straty finansowe, jakie odniósł z uwagi na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe wykracza poza normatywne kryteria ustalone w przywołanych dotąd przepisach (zob.: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26 2018 r. sygn. akt II SA/Po 1185/17, wyrok NSA z 26 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 1234/09, wyrok WSA w Warszawie z 9 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1182/07, CBOSA). Analizując drugi z zidentyfikowanych problemów należy zważyć, że art. 43 § 2 ustawy – Przepisy wprowadzające stanowi wprost o tym, że okres pracy lub służby na stanowisku prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury zalicza się do okresu wymaganego do uzyskania wynagrodzenia zasadniczego w stawce wyższej na stanowisku prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury lub odpowiednio do kształtowania składników uposażenia. Twierdzenie Prokuratora Okręgowego o tym, iż przepis ten nie znajduje zastosowania do sytuacji prokuratorów przeniesionych w trybie art. 41 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające nie ma oparcia w treści przepisów i razi dowolnością. Co więcej, zdaniem Sądu regulacja ta ma służyć przede wszystkim właśnie tej kategorii podmiotów, łagodząc niekorzystne skutki przesunięcia służbowego. Tak też organ administracyjny winien zastosować art. 124 § 5 ustawy PrProk, zgodnie z którym wynagrodzenie zasadnicze prokuratora określa się w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych 5 lat pracy na danym stanowisku prokuratora, uwzględniając przy tym okres służby skarżącego na stanowisku prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury. Idąc dalej wskazać trzeba, że organy obu instancji nieprawidłowo zastosowały art. 80 ust. 2 u.s.w.ż.z. Stosownie do jego treści, w przypadku gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziego sądu powszechnego albo wysokości wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Ustalenia organów ograniczyły się do stwierdzenia ile wynosi miesięczne uposażenie A. M. na aktualnie zajmowanym stanowisku prokuratora do spraw wojskowych oraz jaką kwotę otrzymywał na poprzednio zajmowanym stanowisku prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej. Następnie, wyłącznie w oparciu o te dane dokonano wyliczenia wysokości przysługującego skarżącemu dodatku wyrównawczego. W świetle zacytowanego wyżej przepisu art. 80 ust. 2 u.s.w.ż.z., rozliczenie to jest niepełne. Organy pominęły niezbędną z punktu widzenia powołanej regulacji operację polegającą na zestawieniu wysokości miesięcznego uposażenia żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych z wysokością miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Dopiero w ten sposób uzyskany wynik powinien zostać porównany z sumą wynagrodzenia nabytego przez skarżącego na poprzednio zajmowanym stanowisku prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej. Przystępując do ponownego rozpatrzenia sprawy organ pierwszej instancji uwzględni ocenę prawną dokonaną przez Sąd w niniejszym wyroku. Reasumując poczynione uwagi, organ winien w pierwszej kolejności zastosować art. 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające w zw. z art. 124 § 5 PrProk, który określa obowiązek zaliczenia okresu pracy lub służby na stanowisku prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury do okresu wymaganego do uzyskania wynagrodzenia zasadniczego w stawce wyższej na stanowisku prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury lub odpowiednio do kształtowania składników uposażenia. Operacja ta pozwoli na ustalenie prawidłowej wartości wynagrodzenia zasadniczego skarżącego. Następnie organ obowiązany będzie obliczyć wysokość dodatku wyrównawczego, przy czym istotne w tej mierze będzie prawidłowe zastosowanie art. 80 ust. 2 u.s.w.ż.z. Poszczególne etapy rozliczeń winny zostać rozpisane w decyzji w możliwie dokładny i pozwalający na następczą weryfikację sposób. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, wobec stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, Sąd orzekł w punkcie I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s. Odnosząc się do sformułowanego w skardze wniosku o wskazanie Prokuratorowi sposobu załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcia wskazać trzeba, iż Sąd nie dostrzega możliwości skorzystania z art. 145a § 1 p.p.s.a. z uwagi na charakter sprawy. Jak wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przesłanka charakteru sprawy wyłącza orzekanie sądu administracyjnego w sprawach, w których chodzi o przyznanie określonych dóbr materialnych, które pozostają w wyłącznej dyspozycji organów administracji publicznej i orzekanie o których odbywa się w drodze decyzji lub postanowienia (wyrok NSA z dnia 8 lutego 2018 , sygn. I OSK 1996/17, CBOSA). Zgodne z żądaniem zobowiązanie organu do wydania decyzji określonej treści, tj. ze sprecyzowaniem konkretnej wysokości wynagrodzenia wraz z dodatkiem wyrównawczym pozbawiłoby stronę prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu administracyjnym oraz usytuowało sąd w pozycji nie instytucji sprawującej kontrolę działalności administracji publicznej, lecz zastępującej właściwe organy. O obowiązku zwrotu kosztów postępowania, na które złożyły się koszty zastępstwa procesowego w kwocie [...]zł, ustalone według stawki opłat określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.), orzeczono w punkcie II sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło