II SA/Po 334/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu [...] października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D. F. i M. F. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy [...] postanawia odrzucić skargę. /-/ E. Podrazik W skardze z dnia [...] marca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu D. F. i M. F. wnieśli o stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Rady Miasta z dnia [...] lutego 2020 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy [...], podjętej na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.; dalej: "u.s.g.") oraz art. 229 pkt 3, art. 237 i art. 238 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "K.p.a."). W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy [...] wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że w dniu [...] stycznia 2020 r. skarżący przesłali do Wojewody [...] skargę, która w części została złożona na działalność Urzędu Miasta i Gminy w [...]. W dniu [...] stycznia 2020 r. Wojewoda [...] przesłał wspomnianą skargę do Rady Miasta, jako organu właściwego do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań i działalności Burmistrza. W rezultacie podjętych działań wyjaśniających, Rada Miasta uznała skargę za bezzasadną (k. 10 i 11 akt sąd.). W niniejszym postępowaniu skarżący domagają się zweryfikowania legalności uchwały podjętej w sprawie skargi na działania Burmistrza Miasta i Gminy [...], wniesionej i rozpatrzonej w trybie działu VIII K.p.a. W tym kontekście Sąd wyjaśnia, że tryb skargowy z art. 221-240 K.p.a. jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Skarga z art. 227 K.p.a. jest zaś odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego – postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. W opisanym postępowaniu skargowym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego nie podlega kognicji sądów administracyjnych, przy czym na ocenę dopuszczalności skargi w takich sprawach nie ma znaczenia okoliczność, że stanowisko w przedmiocie skargi zostało wyrażone w formie uchwały rady miasta. Sąd wyjaśnia, że uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 K.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako prawna forma działania. Uchwały te nie stanowią rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej w rozumieniu 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają bowiem formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2009 r., sygn. II OSK 241/09, postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2849/15 i powołane tam orzecznictwo – dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wyłączenie spod kognicji sądów administracyjnych uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie rozpoznania skarg wniesionych w trybie działu VIII K.p.a. ma ten skutek, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić. Uwzględniając powyższe kwestie Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Podrazik