II SA/Po 463/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lipca 2018 r. sprawy ze skargi T. B. na obwieszczenie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wyłożenia do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; postanawia odrzucić skargę. /-/ E. Brychcy T. B. pismem z dnia 29 marca 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na obwieszczenie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] października 2013 r. o trzecim wyłożeniu do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów części wsi [...]. Fakt wniesienia skargi na ww. obwieszczenie Burmistrza Miasta i Gminy T. B. potwierdził – na wezwanie Sądu – w piśmie z dnia 9 kwietnia 2018 r., równocześnie usuwając brak formalny skargi poprzez złożenie pod nią podpisu. W odpowiedzi Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę T. B. jako niedopuszczalną należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skarżona w niniejszej sprawie przez T. B. czynność Burmistrza Miasta i Gminy wyłożenia do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów części wsi [...] nie jest żadnym z wymienionych aktów, ani czynności określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a., w szczególności nie jest aktem lub czynnością skierowaną do indywidualnego podmiotu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bezpośrednio kreującym prawa lub obowiązki. Nie może być zatem uznana za akt lub czynność podlegającą kontroli Sądu. Skarżący domaga się kontroli legalności czynności podjętej w toku procedury zmierzającej do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów części wsi [...]. Ten etap postępowania planistycznego, po podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego, ogłoszeniu o podjęciu tej uchwały, umożliwieniu składania wniosków do projektu planu, następnie sporządzeniu projektu planu miejscowego i prognozy finansowej uchwalenia planu, a także uzyskaniu niezbędnych opinii i uzgodnień, jest kolejnym - określonym w art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm., w brzmieniu obowiązującym w dacie zaskarżonego obwieszczenia, dalej: u.p.z.p.) - zmierzającym do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Czynność ta nie ma przymiotu samodzielnego rozstrzygnięcia, oderwanego od postępowania planistycznego, lecz wyłącznie poprzedza uchwalenie aktu prawa miejscowego. Skoro czynność ta nie kreuje odrębnego materialnoprawnego uprawnienia lub obowiązku skarżącego, to nie przysługuje na tę czynność skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1357/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2007 r., sygn. akt II GSK 209/07, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zważyć należy, że po wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która zastąpiła ustawę o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r. (t.j. Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) nastąpiło uproszczenie i zracjonalizowanie procedury planistycznej. Intencją ustawodawcy było usprawnienie procesu planistycznego i wyeliminowanie możliwości skarżenia poszczególnych rozstrzygnięć wydawanych na różnych etapach procesu planowania przestrzennego. Ustawodawca wyeliminował możliwości skarżenia poszczególnych rozstrzygnięć organów administracji w procesie planowania przestrzennego, co nie zamyka drogi do ewentualnego kwestionowania zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego po jego uchwaleniu (por. postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 2254/10, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podstawę ku temu stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 994 ze zm., dalej: u.s.g.). Sąd administracyjny kontrolując taką uchwałę, w przypadku stwierdzenia naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotnego naruszenia trybu jego sporządzania, a także naruszenia właściwości organów w tym zakresie zobowiązany jest do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w całości lub części (art. 28 u.p.z.p.). Uwzględniwszy powyższe stwierdzić należy, iż niedopuszczalna jest skarga na czynność podjętą na etapie sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego polegającą na obwieszczeniu przez burmistrza o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu planu miejscowego. Przepisy p.p.s.a., u.s.g., jak i u..p.z.p. nie przewidują możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności organu planistycznego z etapów poprzedzających uchwalenie planu. W związku z powyższym skoro zaskarżono czynność nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. /-/ E. Brychcy