II SA/Po 477/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca 2017 r. wniosku E. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] znak MGOPS [...] o uznaniu dłużnika alimentacyjnego E. B. za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych w sprawie ze skargi E. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; postanawia oddalić wniosek. /-/ T. Świstak E. B. wnosząc skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania wydanej w I instancji przez Burmistrza S. decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] znak MGOPS [...] o uznaniu dłużnika alimentacyjnego E. B. za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że na podstawie przedmiotowej decyzji zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie zatrzymania mu prawa jazdy kat. B. Skarżący wskazał, że wykonanie decyzji organu I instancji spowoduje w jego sferze osobistej i prawnej nieodwracalne skutki, których nie można będzie po zatrzymaniu prawa jazdy odwrócić. Zaznaczył, że aktualnie jest aktywny zawodowo prowadzą własną działalność gospodarczą, w ramach której zajmuje się handlem obwoźnym. Zatrzymanie więc posiadanego prawa jazdy kat. B. uniemożliwi mu wykonywanie pracy zarobkowej, a tym samym pozbawi jakiegokolwiek źródła dochodu. Skarżący podał, że z uzyskiwanych dochodów reguluje również alimenty na rzecz syna, a zatrzymanie prawa jazdy pozbawi go możliwości ich płacenia. Skarżący dodał, że w bieżącym roku osiągnie wiek emerytalny, a prawo do emerytury umożliwi mu uzyskiwanie stałego dochodu, z którego możliwe będzie opłacenie bieżących i zaległych alimentów na rzecz syna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania odnosi się do decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2016 r. o uznaniu dłużnika alimentacyjnego E. B. za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Jednocześnie zważyć należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r. stwierdzającego uchybienie przez E. B. terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2016 r. Sąd pragnie wyjaśnić, że w sytuacji zaś, gdy przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie formalne, jakim jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w granicach sprawy nie mieści się merytoryczna decyzja organu I instancji. W takim postępowaniu przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. nie może znaleźć zastosowania do wstrzymania wykonania decyzji I-instancyjnej. Wyjaśnić trzeba, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym, jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy (administracyjnej), o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie umożliwia jednak wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ odwoławczy, a postępowanie przed tym organem zakończone zostało rozstrzygnięciem o charakterze procesowym – stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania (por. postanowienia NSA z dnia 3 lutego 2015 r., II OZ 63/15, z dnia 13 kwietnia 2016 r., I OZ 345/16z dnia 8 grudnia 2015 r., I OZ 1589/15 oraz z dnia 25 listopada 2014 r., II OSK 3093/14, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W rezultacie kwestia uznania skarżącego jako dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych oraz kwestia stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy nie odnosił się do kwestii zasadności uznania skarżącego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, ponieważ stwierdził, że skarżący wniósł odwołania od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2016 r. z uchybieniem terminu. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, a tym samym należało uznać za chybioną argumentację powołaną we wniosku. Dlatego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak