II SA/Po 520/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Inne z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za szczególne korzystanie z wód postanawia oddalić wniosek. /-/ T. Świstak W skardze na decyzję Inne z dnia 30 marca 2018 r. w przedmiocie opłaty za szczególne korzystanie z wód, G. W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że konieczność zapłaty niezasadnej kwoty spowoduje znaczną szkodę na majątku skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji związany jest zatem zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych – wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, iż to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, że w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Co do zasady nie wystarczy zatem powołanie się na treść przepisu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak więc przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować rozszerzająco. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. To w interesie skarżącego leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jego interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami; sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji oraz mieć możliwość zweryfikowania tejże wiedzy. Uprawdopodobnienie okoliczności nie oznacza ogólnego stwierdzenia przez podmiot na nią się powołujący, że okoliczność ta istnieje (zob. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2015 r., II OZ 398/15, publ. j.w.). W ocenie Sądu G. W. w żaden w sposób nie wykazała, by którakolwiek z wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek znalazła zastosowania w warunkach niniejszej sprawy. Formułując wniosek ograniczono się do podania, że konieczność zapłaty niezasadnej kwoty spowoduje znaczną szkodę na majątku skarżącej. W uzasadnieniu wniosku nie uprawdopodobniono jednak postawionej tezy o ryzyku wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Pomimo kategorycznego sformułowania, iż konieczność zapłaty przedmiotowej kwoty "spowoduje znaczną szkodę na majątku skarżącej", we wniosku nie wskazano, jakie są faktyczne przesłanki takiego twierdzenia – w odniesieniu do stanu majątkowego G. W.. Nie przedłożono też Sądowi żadnych dokumentów, na podstawie których możliwa byłaby ocena tej sytuacji w świetle przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Godzi się przy tym zauważyć, że kwota [...]zł określona w zaskarżonej decyzji prima facie nie stanowi obciążenia dla budżetu Gminy, które powodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej perspektywie twierdzenie wnioskodawczyni jawi się jako gołosłowne. Sąd zaś z urzędu nie jest zaś zobligowany do badania, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę, względnie spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem Sądu wstrzymanie wykonania decyzji należy traktować jako sytuację wyjątkową. Nieuprawdopodobnienie przez stronę wniosku o ochronę tymczasową skutkuje oddaleniem wniosku, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak