II SA/Po 638/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2022 r. sprawy ze skargi C. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania C. B., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], którą odmówiono zatwierdzenia - przedłożonego przez C. B. - zamiennego projektu budowlanego dotyczącego "rozbudowy altany wejściowej do budynku mieszkalnego jednorodzinnego o klatkę schodową na nieruchomości przy ul. [...] we W., działki nr ewid.[...] i [...]", Decyzja ta, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy. PINB przeprowadził w dniu [...] kwietnia 2009 r. oględziny "robót budowlanych w budynku mieszkalnym przy ul. [...] we W.". W protokole sporządzonym z tej czynności PINB odnotował, iż "Stwierdzono wykonaną w stanie surowym rozbudowę altany o klatkę schodową. Na wykonanie w/w prac p. C. B. posiada pozwolenie [...]. [...] z dnia [...].07.2009 wydane przez Starostwo Powiatowe w S.", dodając, że w dniu oględzin wykonywane są "prace wykończeniowe wewnętrzne". PINB w dniu [...] maja 2009 r. wydał postanowienie (sygn. [...]), którym wstrzymał "prowadzenie robót budowlanych przy rozbudowie altany wejściowej do budynku mieszkalnego o klatkę schodową przy ul. [...] we W., działka nr ewid.[...], wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] nr [...], [...] z dn. [...].07.2007 r.". PINB w dniu [...] czerwca 2009 r. wydał decyzją (sygn. [...]) nakładającą na C. B. (jako inwestora) obowiązek doprowadzenia - w wyznaczonym terminie robót budowlanych przy rozbudowie altany wejściowej do budynku mieszkalnego o klatkę schodową do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem i decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...]. W dniu [...] czerwca 2010 r. PINB przeprowadził kontrolę, podczas której ustalono, iż "obecnie rozbudowa znajduje się w stanie surowym zamkniętym", "dodatkowo zamurowano okno w klatce schodowej i wykonano strop na poziomie stropu piętra, wykonano w pozyskanym w ten sposób pomieszczeniu okno i osadzono stolarkę okienną", zaś "rysy u Pana G. powstały na skutek osiadania altany, nie są to świeże rysy". Ze względu na stwierdzone niewykonanie nałożonego obowiązku PINB w dniu [...] października 2010 r. wydał decyzję (sygn. [...]), którą nakazał C. B. rozbiórkę części budynku mieszkalnego jednorodzinnego obejmującej rozbudowę altany wejściowej o klatkę schodową. Decyzja ta została jednak uchylona w całości ostateczną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. (sygn. [...]), a sprawa - przekazana do ponownego rozpatrzenia przez Organ pierwszej instancji (art. 138 § 2 k.p.a.). Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. (sygn. [...]) WINB stwierdził nieważność decyzji PINB z dnia [...] czerwca 2009 r. (sygn[...]). Decyzja ta została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. (sygn. [...]), zaś skargę na tę ostateczną decyzję oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2012 r. (VII SA/Wa [...]). W piśmie z dnia [...] października 2015 r. (sygn. [...]) Starosta S. poinformował, że choć - co prawda - inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył wyłącznie oświadczenie o prawie do dysponowania na cele budowlane działką nr [...], to jednak z uwagi na załączenie do tegoż wniosku "zgody współwłaściciela działki na projektowane zamierzenie na działce nr [...], uznano, że inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane". Burmistrz Miasta i Gminy W. w piśmie z dnia [...] września 2015 r. (sygn. [...]) wskazał, iż jego decyzja z dnia [...] grudnia 2014 r. "w przedmiocie odmowy zmiany decyzji [...] z dnia [...] lipca 2005 r. została zaskarżona przez C. B.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją [...] z dnia [...] maja 2015 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję". Skargę tę oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym wyrokiem z dnia [...] grudnia 2015 r. (II SA/Po [...]). PINB decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. (sygn. [...]) nakazał C. B. w wyznaczonym terminie: 1) zamurowanie wykonanego od strony działki nr [...] otworu okiennego w ścianie szczytowej dokonanej rozbudowy altany wejściowej oraz 2) przedstawienie zamiennego projektu budowlanego dotyczącego przedmiotowej rozbudowy. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. (sygn. [...]) WINB stwierdził uchybienie przez C. B. terminu do wniesienia odwołania Postanowienie to zostało uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] stycznia 2017 r. (II SA/Po [...]), a skargę kasacyjną od tego orzeczenia oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] stycznia 2018 r., II OSK [...]). WINB decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. (sygn. [...]) uchylił decyzję PINB z dnia [...] czerwca 2016 r. w części dotyczącej nakazu zamurowania otworu okiennego i - orzekając w tym zakresie - nakazał C. B. zamurowanie tego otworu okiennego, zaznaczając, że "dopuszcza się zamurowanie ww. otworu materiałem przepuszczającym światło takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenie, jeżeli powierzchnia zamurowanego otworu nie przekroczy 10 % powierzchni ściany, w której znajduje się ww. otwór okienny, a materiał przepuszczający światło będzie o klasie odporności ogniowej nie niższej niż EDO", a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję PINB w mocy. C. B. w załączeniu do podania z dnia [...] sierpnia 2018 r. przedłożyła PINB żądany zamienny projekt budowlany. Do projektu załączona została decyzja Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lipca 2010 r. (sygn. [...]) o zmianie decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2005 r. poprzez zwiększenia pola zabudowy do granicy z działką nr [...]. Decyzja ta została jednak uchylona w całości ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2013 r. (sygn. [...]), a sprawa - przekazana do ponownego rozpatrzenia przez Organ pierwszej instancji (art. 138 § 2 k.p.a.). Natomiast: 1) Burmistrz Miasta i Gminy W. w piśmie z dnia [...] października 2018 r. (sygn. [...]) wyjaśnił, że w odniesieniu do jego decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. (sygn. [...]) o warunkach zabudowy należy domniemywać, że decyzja ta "(...) obejmuje część dz. o nr ewid.[...], mimo, że w części tekstowej została ona pominięta", 2) pani C. B. zwróciła się w podaniu z dnia [...] grudnia 2018 r. do Sądu Rejonowego w S. "o zezwolenie mnie na wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zamurowania wykonanego od strony działki nr [...] otworu okiennego (...)", zaś 3) Starosta S. decyzją z dnia [...] maja 2019 r. (sygn. [...]) uchylił w całości swą decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. (sygn. AB [...]) o pozwoleniu na "rozbudowę altany wejściowej do budynku mieszkalnego o klatkę schodową na nieruchomości przy ul. [...] we W., działka nr ewid.[...] [...], wydaną na rzecz Pani C. B. i 4) decyzja ta została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Wojewody W. z dnia [...] lipca 2019 r. (sygn. [...]). PINB postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. (sygn. [...]) nakazał C. B. usunięcie szczegółowo wskazanych nieprawidłowości w projekcie budowlanym zamiennym. C. B. w podaniu z dnia [...] października 2019 r. poinformowała PINB, że wystąpiła do Burmistrza Miasta i Gminy W. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania administracyjnego, natomiast do podania z dnia [...] czerwca 2020 r. załączyła uzupełniony zamienny projekt budowlany z lipca 2018 r. Z uwagi na konieczność "(...) uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego polegającego na wykładni Decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2005 r. numer sprawy [...] oraz uzyskania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane od współwłaściciela działki nr ewid.[...]". PINB postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. (sygn. [...]) zawiesił postępowanie administracyjne. W okresie zawieszenia postępowania Burmistrz Miasta i Gminy W.: 1) z uwagi na wycofanie wniosku o ustalenie warunków zabudowy decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. (sygn. [...]) umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy, a postanowieniem z dnia [...] września 2020 r. (sygn. [...]) odmówił sprostowania i wyjaśnienia wątpliwości co do treści swej decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. (o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. PINB postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. (sygn. [...]) podjął zawieszone postępowanie administracyjne. PINB decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. (sygn. [...]), wydaną w oparciu o art. 51 ust. 4 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jedn. tekst: Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.; dalej: P.b.), odmówił zatwierdzenia - przedłożonego przez C. B. - zamiennego projektu budowlanego dotyczącego "rozbudowy altany wejściowej do budynku mieszkalnego jednorodzinnego o klatkę schodową na nieruchomości przy ul. [...] we W., działki nr ewid.[...] i [...]". Odwołanie od tej decyzji wniosła C. B., reprezentowana przez radcę prawnego E. G.-W., żądając jej uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia bądź orzeczenie, co do istoty sprawy i wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Wnosząca odwołanie zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego tzn.: 1) przepisów art. 7, 8. 9, 11, 77 § 1, 105 i 107 § 4 k.p.a. "poprzez ich niezastosowanie i w rezultacie niepodjęcie przez Organ wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym w szczególności pominięcie czynności wykonanych przez Odwołującą oraz składanych przez nią dokumentów", 2) art. 80 k.p.a. "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie błędnej oceny zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego i ustalenie niezgodne ze stanem faktyczny, że: (i) w trakcie robót dokonano istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego polegającego na zwiększeniu powierzchni zabudowy przedmiotowej rozbudowy z jednoczesnym zbliżeniem jej do granicy z działką nr [...], (ii) pani C. B. nie załączyła do oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane zgody współwłaściciela działki nr ewid.[...] na prowadzenie robót budowlanych, (iii) postanowienie nie zostało wykonane, bo nie wykazano zgodności powierzchni luksferów"; a także zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. polegające "(...) na przyjęciu, że Odwołująca nie spełniła nałożonych na nią obowiązków, bowiem przewidziane projektem rozwiązania nadal naruszają ustalenia tej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. [...] z dnia [...] lipca 2005 r., odwołująca nie wykazała zgodności powierzchni luksferów z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a także nie załączono zgody współwłaściciela", 2) art. 51 ust. 4 P.b. "poprzez wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego w okolicznościach, gdy nie było do tego podstaw". Pani C. B. odnosząc się do wspomnianej decyzji o warunkach zabudowy wskazała, że z tej decyzji "(...) wynika maksymalna powierzchnia zabudowy o powierzchni 28 m2 i wymiarach 3,5 m x 8 m i zostały one dochowane. Przy tych wymiarach nie było możliwości zachowania odległości od sąsiedniej nieruchomości wskazanej w załączniku graficznym". Podkreśliła również, że "(...) jako Inwestor, działała w dobrej wierze. Budynek był budowany w oparciu o wydaną decyzję o warunkach zabudowy i pozwolenie na budowę, za zgodą sąsiadów. Budowę prowadzono w 2008 roku, a więc 13 lat temu. W 2009 roku odbyły się oględziny prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trakcie której nie stwierdzono uchybień. Obecnie działania zostały zakwestionowane w związku z odstępstwem o kilkanaście centymetrów i jego rzekomą niezgodnością z decyzją o warunkach zabudowy, która w zasadzie nie określa wskazanej odległości, a której konsekwencji nieprawidłowości Odwołująca nie może ponosić". Do odwołania załączone zostało m.in. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2020 r. (sygn. [...]), którym uchylone zostało w całości postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy W. o odmowie sprostowania i wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji tego Organu o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2005 r. WINB decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję PINB z dnia [...] lutego 2021 r. wskazując, że ocena, iż w tym przypadku mamy do czynienia z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego została już dokonana w przywołanej ostatecznej decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. i nie może być dokonywana w ramach niniejszego postępowania administracyjnego. Organ wyjaśnił, iż z decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. (sygn. [...]) wynika, że "(...) w niniejszej sprawie za istotne odstąpienie od projektu budowlanego PINB uznał zwiększenie powierzchni zabudowy przedmiotowej rozbudowy z jednoczesnym zbliżeniem jej do granicy działki nr [...] na odległość ok. 2,80 m od granicy, podczas gdy w projekcie określono, że odległość ta ma wynosić 3 m. Zwiększenie szerokości altany o 20 cm (przy projektowanej 2,65 m), z jednoczesnym zbliżeniem jej do granicy działki sąsiedniej nie spełnia wyrażonych w art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego warunków uznania danego odstąpienia za odstąpienie nieistotne". W związku z tym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego jednoznacznie stwierdził, iż "Należy zatem podtrzymać stwierdzenie o słuszności nałożenia na inwestora obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego". Organ odwoławczy zauważył przy tym, że "Organ I instancji słusznie przyjął, że sama bryła budynku nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.)" z uwagi na treść § 12 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia (działka nr [...] i "pod warunkiem usunięcia otworu okiennego w ścianie szczytowej od strony działki nr [...]" (czyli otworu okiennego znajdującego się w północno-zachodniej elewacji owej "altany wejściowej"). Organ wskazał, iż oceniając przedłożony przez C. B. zamienny projekt budowlany z lipca 2018 r. należy stwierdzić, że ze stanowiącego jego integralną część projektu zagospodarowania terenu jednoznacznie wynika, iż ściana zewnętrzna "altany wejściowej" usytuowana od strony północno-zachodniej znajduje się w odległości od 2,7 m do 2,89 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...]. O ile - jak wynika z przytoczonego powyżej stanowiska organów nadzoru budowlanego obydwu instancji - takie jej usytuowanie nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, o tyle niezbędne jest zbadanie jego zgodności również z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a ściślej - wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu - z decyzją o warunkach zabudowy. Obowiązek ten wynika bowiem wprost z treści art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. Organ wyjaśnił, iż treści załącznika graficznego do decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lipca 2005 r. (sygn. [...]) jednoznacznie wynika, że "ściana bez okien dobudowywanej altany" może znajdować się co najmniej w odległości 3,0 m od granicy z działką nr [...] (nota bene taka odległość została również określona w projekcie budowlanym zatwierdzonym ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lipca 2007 r.). Próba C. B. dokonania zmiany tej decyzji o warunkach zabudowy w trybie art. 155 k.p.a. (poprzez zmniejszenie tej odległości do 1,5 m) zakończyła się odmową tej zmiany (patrz: ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2015 r., sygn. [...], skargę na te decyzję oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym wyrokiem z dnia [...] grudnia 2015 r., II SA/Po [...]). Organ zwrócił uwagę, iż ponadto w tym miejscu niezbędne jest odnotowanie, że Burmistrz Miasta i Gminy W.: 1) ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. (sygn. [...]) umorzył w całości - prowadzone na wniosek C. B. postępowanie administracyjne "w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie klatki schodowej przy istniejącym budynku mieszkalnym jednorodzinny, zaś 2) ostatecznym postanowieniem z dnia [...] września 2020 r. (sygn. [...]) odmówił sprostowania wyjaśnienia wątpliwości co do treści swej decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. o ustaleniu warunków zabudowy. Organ podniósł, iż z tego zestawienia wynika, że prawidłowo PINB, analizując przedłożony zamienny projekt budowlany, odniósł się do jego zgodności z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lipca 2005 r. (sygn. [...]) o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, przy czym: 1) decyzja ta nie została w żaden sposób - jak dotąd - zmieniona ani uchylona, 2) postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia nowych warunków zabudowy dla tej inwestycji zostało umorzone w całości, a ponadto 3) odmawiając sprostowania i wyjaśnienia treści decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. poinformowano panią C. B., że takie wyjaśnienia (w zakresie zmniejszenia odległości "altany wejściowej" od granicy z działką nr [...]) "doprowadziłby do rozstrzygnięcia sprawy w sposób odmienny od pierwotnego". Organ wskazał, iż jeśli zaś z treści decyzji o warunkach zabudowy wprost wynika, że ściana "altany wejściowej" istniejąca od strony granicy z działką nr [...] winna znajdować się w odległości co najmniej 3 m od tej granicy, a odległość ta - jak jednoznacznie wynika z zamiennego projektu budowlanego - wynosi od 2,7 m do 2,89 m, to oczywiście niedopuszczalne jest zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego naruszającego ustalenia decyzji o warunkach zabudowy. Wobec tego Organ odwoławczy w pełni podziela stanowisko PINB w tej kwestii. WINB nie podzielił jednak pozostałych argumentów PINB stanowiących podstawę do odmowy zatwierdzenia przedstawionego zamiennego projektu tj. po pierwsze o kwestii związanej z brakiem po stronie C. B. prawa do dysponowania na cele budowlane działką nr [...] (stanowiącą współwłasność pani C. B. i pana K. G.). Skoro istotnych odstąpień nie dokonano na części inwestycji znajdującej się na działce nr [...]. a dodatkowo C. B. legitymowała się prawem do dysponowania tą nieruchomością na etapie pozwolenia na budowę, to wskazany przez PINB brak "zgody współwłaściciela" pozostaje w tym przypadku bez znaczenia prawnego dla podjętego rozstrzygnięcia. Dalej organ wyjaśnił, iż podobnie rzecz przedstawia się w odniesieniu do otworów okiennych, które winny ulec zamurowaniu bądź wypełnieniu odpowiednim materiałem przepuszczającym światło. Organ zwrócił uwagę, że rysunki projektowe składające się na przedstawiony zamienny projekt budowlany zostały wykonane w skali 1:100 (oznaczona to, że 1 mm na rysunku odpowiada 0,1 m w rzeczywistości). Oznacza to, że w oparciu o nie możliwe jest dokonanie niezbędnych obliczeń procentu ścian zewnętrznych podlegających wypełnieniu luksferami. Jeśli zatem 10% powierzchni ściany od strony granicy z działką 397 (elewacja północno-zachodnia) to 5.4 m2, a projektowany otwór okienny z luksferami ma powierzchnię 1,95 nr, to nie przekracza on dopuszczalnego procentu wypełnienia ściany luksferami. Z kolei 10% ściany stanowiącej elewację północno-wschodnią ma powierzchnię 1,78 m2, a projektowany otwór okienny w tej ścianie wypełniony luksferami ma powierzchnię 1,6 m2. Stąd wynika, że niewykazanie przez inwestora "zgodności powierzchni luksferów" z przywołanym rozporządzeniem nie może stanowić podstawy do odmowy zatwierdzenia przedstawionego zamiennego projektu budowlanego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła C. B. zarzucając jej: I naruszenie przepisów postepowania tj. - art. 7 i art. 77§1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i w rezultacie niepodjęcie przez Organ wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w tym w szczególności czy w ogóle możliwe było usytuowanie dobudowy w odległości i wymiarach przyjętych w załączniku graficznym do decyzji o warunkach zabudowy, a także oceny przepisów mających zastosowanie w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego dla rozpoznania sprawy; - art. 7a, 8 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie i niezasadne obciążenie Odwołującej konsekwencjami ewentualnych sprzeczności w treści decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2005r. o sygnaturze [...] w sytuacji, gdy została ona wcześniej zatwierdzona w postępowaniu i wydano na jej podstawie decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę; - art. 80 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i ustalenie niezgodne ze stanem faktycznym, że zwiększenie powierzchni zabudowy przedmiotowej rozbudowy z jednoczesnym zbliżeniem jej do granicy z działką nr [...] nie mieści się jest niezgodne z przepisami dotyczącymi warunków zabudowy, co doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w przedmiocie nakazania jego rozbiórki; II. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - art. 35 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt. 3 P.b. poprzez uznanie, że usytuowanie "altany wejściowej" od strony północno-zachodniej nie jest zgodne / decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2005r. o sygnaturze [...]; - art. 51 ust. 3 pkt. 2) P.b. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, które polegało na przyjęciu, że Odwołująca nie spełniła nałożonych na nią obowiązków, bowiem przewidziane projektem rozwiązania nadal naruszają ustalenia tej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. [...] z dnia [...] lipca 2005 r. a w konsekwencji powyższych naruszeń również naruszenia: 3) art.51 ust. 4 P.b. poprzez wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego w okolicznościach, gdy nie było do tego podstaw. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a o uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lutego 2021 r. i orzeczenie, co do istoty sprawy bądź ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Organowi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] września 2021 r., sygn. akt II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu [...] lutego 2022 r. pełnomocnik Skarżącej podtrzymal skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem tak rozumianej kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Sąd na wstępie chciałby zaznaczyć, że w płaszczyźnie pozaprawnej ze zrozumieniem przyjmuje rozgoryczenie Skarżącej związane z zaistniałą sytuacją tj. stwierdzonej niezgodności realizacji inwestycji z wydanym pozwoleniem na budowę w zakresie zbliżenia do granicy działki, pomimo że szerokość budynku zgodna jest z tym projektem. Przechodząc do rozpoznania niniejszej sprawy wskazać należy, iż w świetle zaskarżonej decyzji oraz skargi istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia czy w toku postępowania naprawczego prowadzonego w trybie art. 51 P.b. organy nadzoru budowlanego prawidłowo ustaliły, że przedłożony projekt zamienny, pomimo wprowadzonych poprawek nie jest zgodny z przepisami, w szczególności z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Przed dokonaniem oceny powyższego stanowiska w pierwszej kolejności wskazać należy, iż niniejsze postępowanie dotyczyło istotnych odstępstw (na podstawie art. 36 a ust. 5 pkt 2 P.b) od zatwierdzonego projektu budowlanego, udzielonego w decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...]. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. będącym podstawą materialnoprawną prowadzonego postępowania, a także art. 51 ust. 4 P.b. stanowiącym podstawę wydania zaskarżonej decyzji należy wskazać, że art. 51 ust.1 pkt 3 P.b. stanowi, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - w drodze decyzji nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Z art. 51 ust. 4 P.b. wynika, że po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 powyższego przepisu, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Wobec powyższego z cytowanych przepisów wynika, że pierwszym etapem postępowania naprawczego w przedmiocie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, które jest przedmiotem tej sprawy, jest nałożenie na inwestora obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego lub również w razie potrzeby, także wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Istotne w tej sprawie, jest to, że następnym etapem postępowania naprawczego jest weryfikacja wykonania tego obowiązku w trakcie procedury zatwierdzającej projekt zamienny, o czym stanowi cyt. wyżej art. 51ust.4 P.b. W tym miejscu wskazać należy, iż postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. PINB wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy rozbudowie altany wejściowej do budynku mieszkalnego o klatkę schodową. Następnie PINB, na skutek uchylenia oraz stwierdzenia nieważności poprzednio wydanych decyzji, decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. (sygn. [...]), działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b, nakazał C. B. w wyznaczonym terminie: 1) zamurowanie wykonanego od strony działki nr [...] otworu okiennego w ścianie szczytowej dokonanej rozbudowy altany wejściowej oraz 2) przedstawienie zamiennego projektu budowlanego dotyczącego przedmiotowej rozbudowy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ostateczną decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. (sygn. [...]) uchylił decyzję PINB w części dotyczącej nakazu zamurowania otworu okiennego i - orzekając w tym zakresie - nakazał pani C. B. zamurowanie tego otworu okiennego, zaznaczając, że "dopuszcza się zamurowanie ww. otworu materiałem przepuszczającym światło takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenie, jeżeli powierzchnia zamurowanego otworu nie przekroczy 10 % powierzchni ściany, w której znajduje się ww. otwór okienny, a materiał przepuszczający światło będzie o klasie odporności ogniowej nie niższej niż EDO", a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję PINB w mocy. W tym miejscu wskazać należy, iż Skarżąca zaakceptowała wyżej wskazaną decyzję i nie wnosiła skargi. Wobec powyższego ta stała się ostateczną i prawomocna. Powyższe zaś oznacza, iż nie może być ona przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie oraz że kwestia, że doszło do istotnego odstąpienia od projektu budowlanego została przesądzona w prawomocnym i ostatecznym orzeczeniu. Skarżąca zaakceptowała powyższe stanowisko i przedłożyła PINB żądany zamienny projekt budowlany. Po analizie przedłożonego zamiennego projektu budowlanego PINB postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. (sygn. [...]) nakazał C. B. usunięcie wskazanych nieprawidłowości w tym projekcie obejmujące m.in. wykazanie zgodności projektu z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lipca 2005 r. o warunkach zabudowy poprzez zwymiarowanie odległości rozbudowy od granicy z działką nr [...] oraz usunięcie z projektu decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lipca 2010 r. o zwiększeniu pola zabudowy. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż Skarżąca do projektu załączyła decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lipca 2010 r. (sygn. [...]) o zmianie decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2005 r. poprzez zwiększenia pola zabudowy do granicy z działką nr [...]. Jednakże należy mieć na uwadze, iż decyzja ta została jednak uchylona w całości ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2013 r. (sygn. [...]), a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Ostatecznie decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. Burmistrz odmówił zmiany decyzji. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2015 r., a wyrokiem z dnia [...] grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Po [...] Wojewódzki Sad Administracyjny w P. oddalił skargę na ww. decyzję SKO. Ponadto w tym miejscu wskazać należy, iż w odpowiedzi na postanowienie z dnia [...] czerwca 2019 r. na C. B. w podaniu z dnia [...] października 2019 r. poinformowała PINB, że wystąpiła do Burmistrza Miasta i Gminy W. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania administracyjnego. Jednakże jak wynika z akt sprawy (decyzja Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lipca 2020 r. - k. 325) postępowanie z wniosku o ustalenie warunków zabudowy zostało umorzone na skutek cofnięcia wniosku. W tym miejscu warto wskazać, iż z pisma pełnomocnika Skarżącej z dnia [...] maja 2020 r. (k. 311) jednoznacznie wynika, iż strona miała świadomość konieczności uzyskania nowej decyzji o warunkach zabudowy. Organ umożliwił Skarżącej podjęcie niezbędnych kroków zawieszając postępowanie w sprawie, po uzyskaniu informacji o złożeniu wniosku o warunki zabudowy. Jednakże Skarżąca zrezygnowała z tej możliwości cofając wniosek o ustalenie warunków zabudowy. Ponadto na gruncie niniejszej sprawy wskazać należy, iż w toku toczącego się powstępowania Skarżącą wystąpiła również do Burmistrza Miasta i Gminy W. o sprostowanie ewentualnie wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Burmistrza z dnia [...] lipca 2005 r.. Wniosek ten został załatwiony negatywnie ostatecznym i prawomocnym postanowieniem z dnia [...] września 2020 r. (k. 164 akt administracyjnych – teczka B10). Wobec powyższego wskazać należy, iż organ nadzoru budowlanego w ramach prowadzonego postępowania naprawczego na podstawie art. 50 i art. 51 P.b przed wydaniem w oparciu o art. 51 ust. 4 P.b. decyzji o zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego miał obowiązek zbadać zgodność projektu budowlanego zamiennego z prawem, przy czym nie chodzi tutaj jedynie o zgodność z przepisami określającymi formalne wymogi dla projektu budowlanego zamiennego, ale także o zgodność tego projektu z przepisami techniczno – budowlanymi czy decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2005 r. (sygn. [...]).. Wynika to z tego, że art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. stanowi, że do projektu budowlanego zamiennego stosuje się odpowiednio przepisy o projekcie budowlanym, zaś projekt budowlany - jak wynika z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 P.b. - musi być zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, wymaganiami ochrony środowiska oraz innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Wobec powyższego przechodząc do istoty sporu w niniejszej sprawie wskazać należy, iż słusznie organ uznał, że w niniejszej sprawie zachodzi sprzeczność projektu budowlanego zamiennego z decyzję o warunkach zabudowy. Wobec powyższego wyjaśnić należy, iż z projektu zagospodarowania terenu stanowiącego część projektu budowlanego zamiennego wynika, iż ściana zewnętrzna "altany wejściowej" usytuowana od strony północno-zachodniej usytuowana jest w odległości od 2,7 m do 2,89 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...]. Słusznie wskazały organy, iż takie usytuowanie ściany budynku nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, to jednakże zachodzi sprzeczność z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lipca 2005 r. (sygn. [...]). W tym miejscu wskazać należy, iż z treści załącznika graficznego do decyzji jednoznacznie wynika, że "ściana bez okien dobudowywanej altany" może znajdować się co najmniej w odległości 3,0 m od granicy z działką nr [...]. Istotne jest również, iż na załączniku tym wyraźnie zaznaczono, iż ma być to ściana bez okien czym wyraźnie nawiązano do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422; zwanego dalej rozporządzeniem). Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia, w brzmieniu z dnia wydawania decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Tym samym nie może być mowy o jakichkolwiek wątpliwościach związanych z treścią decyzji o warunkach zabudowy. Fakt, iż decyzja o warunkach zabudowy przewidywała szerokość elewacji frontowej dobudowy do 3,50 m, czego na działce się nie dało zrealizować bez zachowania 3 m od granicy z działką nr [...] nie może prowadzić do uznania, że decyzja ta pozwalała na zbliżenie zabudowy do działki sąsiedniej. Warto w tym miejscu również wskazać, iż tak rozumiał powyższą decyzję również projektant przygotowując pierwotny projekt budowlany. Z powyższych względów z projekcie przewidziano mniejszą niż 3,5 m szerokość elewacji frontowej z zachowaniem odległości 3 m od granicy działką nr [...]. Podkreślić w tym miejscu należy, iż próby zmiany decyzji o warunkach zabudowy zakończyły się negatywnie. Ponadto należy pamiętać, iż Skarżąca starała się o uzyskanie nowej decyzji o warunkach zabudowy, to jednakże cofnęła swój wniosek, co skutkowało umorzeniem. Zwrócić również należy uwagę, iż powyższej oceny w żadnej mierze nie zmienia zawarty w postanowieniu kasacyjnym Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2020 r. pogląd, że "w przypadku, gdy decyzja o warunkach zabudowy jest decyzją "pozytywna", to należy przyjąć, że w pełni akceptuje możliwość realizacji zamierzenia określonego w treści wniosku. Jeżeli w rzeczywistości nie da się tej zgodności utrzymać to wówczas należało wezwać wnioskodawcę do ewentualnej korekty wniosku a obecnie należy przyjąć, że decyzja zezwala na przybliżenie się dobudowy poniżej 3 metrów od granicy z działka sąsiednią o nr [...]". Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż Sądowi znane jest stanowisko, że organ orzekający w sprawie o ustalenie warunków zabudowy nie jest uprawniony do zmiany rodzaju, zakresu i granic przestrzennych planowanej inwestycji oraz jej zasadniczych cech w takim zakresie, w jakim doprowadziłoby to do przekreślenia zamiaru inwestycyjnego wnioskodawcy. W orzecznictwie NSA zasadnie stwierdza się, iż "pomiędzy decyzją o ustaleniu warunków zabudowy a wnioskiem inwestora nie może istnieć widoczna i oczywista sprzeczność" (zob. wyrok NSA z dnia [...] czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK [...]). W ocenie Kolegium, jednak w razie wątpliwości co do możliwości przekreślenia zamiaru inwestycyjnego wnioskodawcy (zakresu możliwych odstępstw od postulowanych przez inwestora parametrów) organ - po przeprowadzeniu analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu - powinien wezwać inwestora do dokonania modyfikacji wniosku pod rygorem wydania decyzji odmownej (zob. wyrok WSA w Łodzi z dnia [...] sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Łd [...]). Powyższe nie oznacza jednak, iż razie wydanie decyzji o warunkach zabudowy sprzecznie z wnioskiem należy przyjąć, że w tym zakresie moc wiążącą ma wniosek o ustalenie warunków zabudowy, a nie ostateczna decyzja o warunkach zabudowy, z której, co wyjaśniono wyżej, jasno wynika jaka powinna być odległość od działki sąsiedniej. Ponadto należy mieć na uwadze, iż ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylało wcześniejsze postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy W. i przekazywało sprawę do ponownego rozpoznania, która jak wskazano już wyżej ostatecznie zakończyła się postanowieniem z dnia [...] września 2021 r. o odmowie sprostowania i wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] lipca 2005 r. Wobec powyższego skoro obowiązująca decyzja o warunkach zabudowy wprost wskazuje, że ściana "altany wejściowej" istniejąca od strony granicy z działką nr [...] winna znajdować się w odległości co najmniej 3 m od tej granicy, a odległość ta - jak jednoznacznie wynika z zamiennego projektu budowlanego - wynosi od 2,7 m do 2,89 m, to oczywiście niedopuszczalne jest zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego naruszającego ustalenia decyzji o warunkach zabudowy (art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b.). Z powyższych względów zarówno zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego jak i prawa procesowego nie zasługiwały na uwzględnienie. W ocenie Sądu organ należycie ustalił stan faktyczny sprawy, a rozstrzygnięcie swoje wydał po dokonaniu oceny materiału dowodowego nie noszącej cech dowolności. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że to obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zapewniający doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, w tym z decyzja o warunkach zabudowy. Jak podkreśla to w wielu swoich orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny, zakończenie postępowania, w którym na inwestora nałożono obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego może zakończyć się wydaniem decyzji pozytywnej jak i negatywnej, ponieważ samo brzmienie art. 51 ust. 4 P.b. stanowiącego, że decyzję wydaje się "w sprawie" zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, przesądza o tym, że decyzja może być zarówno pozytywna, jak i negatywna w zależności od warunków zaistniałych w danej sprawie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2008 r. sygn. akt II OSK 801/07; z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 89/09; z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 342/11; z dnia 19 maja 2015 r. sygn. akt II OSK 2517/13; z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. akt II OSK 1375/14; z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt II OSK 2992/18, publ.orzeczenia.nsa.gov.pl). Do sposobu zakończenia postępowania prowadzonego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. nawiązuje również ust. 5 tego przepisu. Zgodnie z nim: "w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego". Wyjaśnić należy, że samo niewykonanie tego obowiązku należy rozumieć szeroko, bowiem obejmuje ono zarówno stan obiektywnej bierności adresata w wykonaniu decyzji wydanej w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. jak i stan, w którym nie można było zatwierdzić przedstawionego projektu budowlanego ze względu na jego sprzeczność z przepisami prawa albo też przedstawienie przez adresata tej decyzji rozwiązań, które nie uwzględniały nałożonego obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych (por. wyrok NSA z dnia 19 maja 2015r. sygn. akt II OSK 2517/13 oraz wyrok NSA z 26 stycznia 2016r. sygn. akt II OSK 1375/14 publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie wskazać należy, iż ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2019 r. (sygn. [...]) Starosta S. uchylił w całości swą decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. (sygn. [...]) o pozwoleniu na "rozbudowę altany wejściowej do budynku mieszkalnego o klatkę schodową na nieruchomości przy ul. [...] we W., działka nr ewid.[...] 399. Decyzja ta została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Wojewody W. z dnia [...] lipca 2019 r. (sygn. [...]). Sąd orzekając w niniejszej sprawie podziela stanowisko WINB, iż w niniejszej sprawie Skarżąca wykazała się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto zgodzić należy się z organem, iż PINB niezasadnie stwierdził, że "nie wykazano zgodności powierzchni luksferów z rozporządzeniem. Zgodzić należy się z organem, iż rysunki projektowe składające się na przedstawiony zamienny projekt budowlany zostały wykonane w skali 1:100 (oznaczona to, że 1 mm na rysunku odpowiada 0,1 m w rzeczywistości). Oznacza to, że w oparciu o nie możliwe jest dokonanie niezbędnych obliczeń procentu ścian zewnętrznych podlegających wypełnieniu luksferami. Jeśli zatem 10% powierzchni ściany od strony granicy z działką 397 (elewacja północno-zachodnia) to 5.4 m2, a projektowany otwór okienny z luksferami ma powierzchnię 1,95 m2, to nie przekracza on dopuszczalnego procentu wypełnienia ściany luksferami. Z kolei 10% ściany stanowiącej elewację północno-wschodnią ma powierzchnię 1,78 m2, a projektowany otwór okienny w tej ścianie wypełniony luksferami ma powierzchnię 1,6 m2. Stąd wynika, że niewykazanie przez inwestora "zgodności powierzchni luksferów" z przywołanym rozporządzeniem nie może stanowić podstawy do odmowy zatwierdzenia przedstawionego zamiennego projektu budowlanego. Powyższe jednak nie zmienia oceny, iż projekt budowlany zamienny nie może zostać zatwierdzony z uwagi na omówioną wyżej niezgodność z decyzją o warunkach zabudowy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.