II SA/Po 65/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji dotychczasowej w sprawie statusu osoby bezrobotnej; uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Starosta [...], wskazując na art. 104, art.151 §1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz.267 z późn. zm., obecnie Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej jako K.p.a.) oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. "a" i "b", art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r. poz.149 z późn. zm., dalej jako u.p.z.i.r.p.): 1. uchylił decyzję własną z dnia [...] lipca 2015r. o pozbawieniu B. M. (dalej jako Strona, Skarżąca) statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2015 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej), oraz uchylił decyzję własną z dnia [...] marca 2015r. o utracie przez Stronę prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] lutego 2015 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania 2. orzekł o utracie przez Stronę statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku z dniem [...] listopada 2014 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej). Uzasadniając napisał, że w dniu [...] czerwca 2015 r. Strona zgłosiła podjęcie pracy w dniu [...] czerwca 2015 r. i z dniem [...] czerwca 2015 r. została pozbawiona statusu osoby bezrobotnej (decyzją Starosty z dnia [...] lipca 2015 r.). Nadto, ponieważ dnia [...] lutego 2015 r. upłynął maksymalny okres pobierania przez Stronę zasiłku dla bezrobotnych w związku z powyższym Starosta orzekł o uracie przez Stronę prawa do zasiłku (decyzją z dnia [...] marca 2015 r.). Na podstawie analizy raportów o zbiegach do ubezpieczeń wygenerowanych przez ZUS Starosta ustalił, że "w okresie od [...].11.2014 r." Strona była zgłoszona do ubezpieczenia. Strona wyjaśniła, że w dniu [...] listopada 2014r. odbywała szkolenie, na którym tylko pokazywano film i opowiadano o pracy. Ponadto podpisywała jakieś dokumenty, chyba listę obecności, za dany dzień nie otrzymała świadectwa pracy, otrzymała PIT i pieniądze, których początkowo nie widziała na swoim rachunku bankowym, zauważyła przelaną kwotę dopiero w wakacje. Strona załączyła dodatkowo PIT-11 i kopertę potwierdzającą nadanie listu z [...] sp. z o.o. (dalej jako Spółka). Starosta napisał, że po wezwaniu otrzymał od Spółki umowę o pracę tymczasową zawartą dnia [...] listopada 2014 r. z podpisem Strony, nieopatrzoną żadnymi skreśleniami czy poprawkami, druk ZUS zgłaszający Stronę do ubezpieczenia dnia [...] listopada 2014 r., świadectwo pracy, potwierdzenie odbioru korespondencji z Poczty Polskiej. W toku postępowania Starosta ustalił, że dnia [...] listopada 2014 r. Strona była zgłoszona do obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego, rentowego, chorobowego z kodem ubezpieczenia jako pracownik podlegający ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu. Starosta stwierdził, że wszystkie przesłanki wskazują na zawarcie przez Stronę umowy o pracę tymczasową i wskazał, że w związku z podjęciem zatrudnienia od dnia [...] listopada 2014 r. orzeka utratę statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] listopada 2014r. z powodu podjęcia zatrudnienia ( innej pracy zarobkowej). Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 u.p.z.i.r.p. Starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art.2 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy, oraz prawa do zasiłku. W odwołaniu od opisanej decyzji Strona wniosła o uchylenie decyzji w całości i ponowne rozpoznanie sprawy. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 74 u.p.z.i.r.p. wskutek bezpodstawnego przyjęcia, że wykonywała pracę zarobkową w dniu 13 listopada 2014 r. ponieważ nie wie co podpisała w tym dniu i uchyla się od złożonego oświadczenia woli, nie otrzymała nigdy umowy o pracę tymczasową, nie wykonywała w tym dniu żadnej pracy zarobkowej. Uzasadniając podkreśliła, że nie pracowała w przedmiotowym dniu dla Spółki i nie traktowała pobytu tam jako pracy. Przez około 5 godzin grupa osób oglądała film o przedsiębiorstwie [...]. Jeżeli faktycznie Strona podpisała jakiś dokument, to nie była świadoma co podpisuje. Jeżeli podpisała jakiś dokument o nazwie: umowa o pracę tymczasową, to taki dokument dla pozoru został dany do podpisu. Nigdy nie otrzymała kopii umowy o pracę, na którą powołuje się urząd pracy. Została wprowadzona w błąd. Strona podkreśliła, że urzędnicy urzędu pracy doskonale wiedzieli, że przebywała w tym dniu w Spółce, bowiem to w urzędzie pracy otrzymała numer telefonu do Spółki, podczas szkolenia. Podobna sytuacja dotyczy wielu osób. Skoro kilkudziesięciu innych bezrobotnych nie zauważyło, że stało się pracownikami Spółki na jeden dzień, to sugeruje, że nikt nie traktował tego jako pracy zarobkowej. Strona oceniła, że czuje się pokrzywdzona, ponieważ nikt nie powiedział, że ktokolwiek traktuje oglądanie filmu jako pracę i że ma obowiązek poinformować o tym urząd pracy. Przekazanie świadectwa pracy dopiero w maju 2015 r. potwierdza, że każdy bezrobotny miał prawo nie wiedzieć i nie czuć się zobowiązanym do informowania urzędu pracy o pobycie w miejscu, do którego urząd pracy go skierował. Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] Wojewoda Wielkopolski, wskazując na art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając opisał przebieg postępowania, w tym wskazał, że zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Starosta zawiadomił Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych, za okres od dnia [...] listopada 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r. Nadto Wojewoda wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Starosta orzekł o wygaśnięciu decyzji własnej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2015 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej) oraz orzekł o wygaśnięciu decyzji własnej z dnia [...] marca 2015r. o utracie przez Stronę prawa do zasiłku z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Rozpoznając odwołanie Strony, Wojewoda decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. uchylił decyzję ww. Starosty, wskazując na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego i oceniając, że po przeprowadzeniu postępowania organ I instancji mógł orzec nie o wygaśnięciu decyzji, lecz o ich uchyleniu i orzec jednocześnie co do istoty sprawy. Nadto Wojewoda ocenił, że postępowanie w sprawie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń powinno być przeprowadzone dopiero po zakończeniu postępowania dotyczącego utraty statusu osoby bezrobotnej. Uzasadniając utrzymanie w mocy ww. decyzji Starosty z dnia [...] października 2015 r., Wojewoda napisał, że z administracyjnych akt sprawy wynika, że Strona w okresie posiadania statusu osoby bezrobotnej wykonywała pracę zarobkową na podstawie umowy o pracę tymczasową od [...] listopada 2014 r. do dnia [...] listopada 2014 r. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 u.p.z.i.r.p. starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Natomiast w myśl przywołanego art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p., bezrobotny w rozumieniu tejże ustawy oznacza osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu B. M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania a w przypadku oddalenia skargi, o nieobciążanie kosztami postępowania z uwagi na trudną sytuację materialną. Zarzuciła (1) naruszenie art. 74 u.p.z.i.r.p. wskutek bezpodstawnego przyjęcia, że wykonywała pracę zarobkową w przedmiotowym dniu, (2) naruszenie art. 83 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 z późn. zm., dalej jak K.c.) w związku z art. 6 i art. 7 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie, (3) naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez zaniechanie ustalenia, czy Spółka miała interes prawny, albo faktyczny w zawarciu kilkudziesięciu umów o pracę na jeden dzień, oraz czy posiada magazyn w miejscu, w którym Strona była w dniu 13 listopada 2014 r., (4) naruszenie art. 76a § 1 zdanie drugie i trzecie w związku z art. 7 K.p.a. poprzez oparcie decyzji na kserokopiach dokumentów przesłanych przez Spółkę. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Obie decyzje wydane w sprawie nie mogą się ostać. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej jako P.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy u.p.z.i.r.p. Spór dotyczy zasadności pozbawienia Skarżącej statusu osoby bezrobotnej i zasadności pozbawienia Skarżącej prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych z powodu jednodniowego zatrudnienia (do tego aspektu Sąd odniesienie się poniżej) Skarżącej przez Spółkę. Sąd uchylił obie wydane w sprawie decyzje z powodu oceny, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Starosty zostały wydane co najmniej przedwcześnie, bez sprawdzenia prawdziwości argumentów Skarżącej i dokonania ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1lit. "c" P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że Skarżąca została zarejestrowana jako osoba bezrobotna, z prawem do zasiłku dla osób bezrobotnych w dniu [...] września 2014 r. Od [...] lutego 2015 r. utraciła prawo do zasiłku z powodu maksymalnego okresu jego pobierania, decyzją z dnia [...] marca 2015r. Starosta [...] orzekł o utracie prawa do zasiłku Skarżącej od [...] lutego 2015r. [...] czerwca 2015 r. Skarżąca podjęła pracę w [...] o czym zawiadomiła PUP w dniu [...] czerwca 2015r. telefoniczne, z czego sporządzono notatkę. Decyzją z dnia [...] lipca 2015r. Starosta [...] orzekł o utracie przez Skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2015r. z powodu podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W toku postępowania organ ustalił, że Skarżąca była zgłoszona w ZUS jako zatrudniona wcześniej, tj. od [...] listopada 2014r. W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca w dniu [...] czerwca 2015r. wyjaśniła, że nie zgłosiła podjęcia pracy w dniu [...].11.2014r., gdyż nie wiedziała, że ma taki obowiązek, nie była poinformowana, że jeden dzień musi zgłosić, świadectwo pracy otrzymała w 2015r. W aktach sprawy znajduje się świadectwo pracy (k. 18), z którego wynika, że Skarżąca była zatrudniona w Spółce na podstawie umowy i wykonywała pracę na stanowisku "pracownik magazynowy/Fulfillment Associate". Zatrudnienie miało miejsce w okresie jednego dnia, w dniu [...] listopada 2014 r. zaś stosunek pracy ustał z upływem czasu na który umowa była zawarta (art. 30 § 1 pkt 4 Kodeksu pracy). Nadto w aktach sprawy znajduje się zgłoszenie Skarżącej do ubezpieczenia przez Spółkę (k. 47) i umowa o pracę pomiędzy Spółką i Skarżącą, zawarta na czas określony, jednego dnia: [...] listopada 2014 r. (k. 48). Skarżąca od początku konsekwentnie twierdziła i twierdzi, że przedmiotowego dnia była na terenie należącym do Spółki, wespół z kilkudziesięcioma innymi osobami oglądała film dotyczący przedsiębiorstwa [...], miała zrobione zdjęcia, podpisała "jakieś dokumenty" i usłyszała, że jeżeli będzie miała pracować dla przedsiębiorstwa [...] to zostanie zawiadomiona telefonicznie, tego dnia nie dostała żadnej umowy, świadectwa pracy. Dopiero w maju 2015 r. otrzymała PIT i przelew wynagrodzenia od Spółki, otrzymana kwota była niewielka i Skarżąca nie zwróciła uwagi na przelew. Na tym etapie postępowania zauważyć należy, że nie jest oczywiste stwierdzenie, że Skarżąca podjęła pracę. Zgodnie z art. 22 § 1 K.p. przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Sąd podkreśla, że organy administracji obu instancji, mimo dwukrotnego wydania decyzji w sprawie przez organ wyższego stopnia, nie zweryfikowały twierdzeń Skarżącej i nie ustaliły intencji pracodawcy – Spółki. Do dyspozycji Sądu pozostają tylko dowody z zeznań Skarżącej, z których wynika to, że mimo zawarcia jednodniowej umowy o pracę, opłacenia składek na ubezpieczenie, otrzymania wynagrodzenia i świadectwa pracy – Skarżąca nie wykonywała obowiązków pracownika magazynowego, choćby i najszerzej rozumianych. Co więcej, Skarżąca nie traktowała pobytu na terenie Spółki jako pracy, pracę miała podjąć po telefonicznym powiadomieniu jej o tym, które nie nastąpiło. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p., zawierającym obszerną definicję legalną osoby bezrobotnej, bezrobotnym jest osoba między innymi niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 43 u.p.z.i.r.p., zatrudnienie oznacza wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego oraz umowy o pracę nakładczą, natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z.i.r.p. przez inną pracę zarobkową rozumieć należy wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych. Tak szerokie rozumienie pracy w ustawie spowodowane jest koniecznością stworzenia rozwiązania uniemożliwiającego korzystanie ze świadczeń związanych z bezrobociem przez osoby, które pozostają w zatrudnieniu lub wykonują inną pracę zarobkową, pozwalającą im na osiąganie określonych dochodów oraz uniemożliwienia świadczenia pracy przez osoby zarejestrowane jako osoby bezrobotne, zwłaszcza pobierające zasiłek dla bezrobotnych. Nie rozciąga się jednak ono na sytuacje, kiedy praca w tym wyżej podanym szerokim rozumieniu nie była w ogóle świadczona. Utratę statusu osoby bezrobotnej powoduje bowiem okres faktycznego świadczenia pracy. Wskazać należy, że istnieje zasadnicza równica między pozornością umowy o pracę a jej nieważnością z powodu zawarcia w celu obejścia ustawy (np. jedynie w celu uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego). W przypadku pozorności umowy o pracę nie dochodzi bowiem w ogóle do faktycznego świadczenia pracy, a tym samym nie można mówić o skutku w sferze uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych. Kontrolując postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją Sąd stwierdza, że zostały wprawdzie wykazane warunki formalne zatrudnienia, takie jak samo zawarcie umowy o pracę, zgłoszenie do ubezpieczenia, ale nie zostało ustalone, że Spółka miała zamiar wykonywać obowiązki strony stosunku pracy i to czyniła. Sąd podkreśla, że konsekwencje pozbawienia Skarżącej statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych są bardzo dotkliwe. Uchylenie decyzji z datą wsteczną oznacza, że Skarżąca miałaby obowiązek zwrotu zasiłku dla bezrobotnych, pobranego od dnia [...] listopada 2014 r. Nie może być tak, że jedynym powodem wydania kontrolowanych decyzji jest formalne zawarcie umowy o pracę. Jeżeli jednodniowa umowa o pracę z dnia [...] listopada 2014 r. została zawarta w istocie wyłącznie po to, aby Spółka – agencja pracy tymczasowej mogła wybrać osoby właściwe do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz pracodawcy użytkownika albo rozeznać rynek pracy, to nie sposób mówić o nawiązaniu stosunku pracy. Wątpliwości bowiem budzi wskazywany przez Skarżącą fakt, że nie tylko ona ale i wiele innych osób zostało przez agencję pracy tymczasowej potraktowane w ten sam sposób, tj. zostały zatrudnione formalnie na jeden dzień, by przez pięć godzin oglądać film szkoleniowy a następnie nie zostały skierowane do pracy. Nie zostało wyjaśnione czy faktycznie w ciągu tego jednego dnia oglądały film w siedzibie agencji i nie wykonywały żadnych czynności z zakresu powierzonego u pracodawcy użytkownika [...] sp. z o.o. stanowiska pracownika magazynowego, z jakich przyczyn w ciągu jednego dnia zatrudnienia, po podpisaniu umowy okazało się, że nie ma zapotrzebowania na pracowników takich jak Skarżąca oraz kilkadziesiąt innych osób, na które wskazywała. W tym miejscu wskazać należy, że w decyzji uchylającej z dnia [...] sierpnia 2015r. (znak: [...]) Wojewoda Wielkopolski wskazał, że wyjaśnienia wymaga data otrzymania przez Skarżącą świadectwa pracy a także zatrudnienie przez [...] sp. z o.o na okres jednego dnia większej ilości bezrobotnych zarejestrowanych w PUP w [...]. Okoliczności tych organy nie wyjaśniły. Zgodnie z art. 18 a ustawy z 9 lipca 2003r. o zatrudnieniu pracowników tymczasowych świadectwo pracy przy zatrudnieniu trwającym jeden dzień winno być wydane w dniu wygaśnięcia takiej umowy o pracę lub nie później niż w terminie 7 dni. Skarżąca podała, że świadectwo pracy otrzymała dopiero w maju 2015r. Z nadesłanych przez agencję dokumentów wynika, że świadectwo to zostało doręczone Skarżącej [...] maja 2015r., co dodatkowo pogłębia wątpliwości w zakresie ustalenia stanu faktycznego związanego z faktycznym zatrudnieniem Skarżącej. Na marginesie Sąd poddaje pod rozwagę przekonanie o rażącej dysproporcji pomiędzy niepowiadomieniem organu administracji o podpisaniu umowy o pracę, a sankcjami z tego tytułu. Ponownie prowadząc postępowanie organy administracji ustalą ówczesne zamiary Spółki, związane z zawarciem jednodniowej umowy o pracę. Dopiero w razie ustalenia, że Spółka miała zamiar wykonywać obowiązki strony stosunku pracy na stanowisku pracy: pracownika magazynowego, i to czyniła, uzasadniona będzie ocena, że Skarżąca w dniu [...] listopada 2014 r. podjęła zatrudnienie w rozumieniu przepisów u.p.z.i.r.p. Po dokonaniu pozytywnych ustaleń w tym zakresie organy winny również dokonać ustalenia w zakresie prawidłowego pouczenia Skarżącej o przesłankach warunkujących utratę statusu bezrobotnego i dopiero wówczas orzec czy zaistniały przesłanki do uchylenia wcześniejszych decyzji i orzeczenia o utracie statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku z dniem [...].11.2014r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej).. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 u.p.z.i.r.p. starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 (który nie znajduje w sprawie zastosowania), pozbawia statusu bezrobotnego tego bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p., czyli nie pozostaje w zatrudnieniu ani nie wykonuje innej pracy zarobkowej. W utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że warunkiem zastosowania sankcji w postaci pozbawienia statusu osoby bezrobotnej jest wcześniejsze właściwe pouczenie bezrobotnego o przesłankach warunkujących zachowanie (odpowiednio: skutkujących utratą) tego statusu (por. wyrok NSA z 17 stycznia 2012r., I OSK 1483/11, a także wyroki WSA: z 11 marca 2014r., II SA/Bd 40/14, z 19 września 2013r. II SA/Sz 273/09, z 11 grudnia 2007r., III SA/Łd 163/07 , cbois). Zgodnie bowiem z art. 74 u.p.z.i.r.p. bezrobotny jest zobowiązany zawiadomić w ciągu 7 dni powiatowy urząd pracy o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub o złożeniu wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej oraz o zaistnieniu innych okoliczności powodujących utratę statusu bezrobotnego albo utratę prawa do zasiłku. Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 13 maja 2015r., IV SA/Po 1359/14, zgodnie, z którym bezrobotny może zostać pozbawiony statusu bezrobotnego na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. tylko wówczas jeżeli miał (a co najmniej przy zachowaniu należytej staranności jakiej można by w danym przypadku odeń wymagać powinien mieć) świadomość wystąpienia zdarzeń, które zgodnie z udzielonym jemu uprzednio w sposób właściwy pouczeniem skutkują utratą statusu bezrobotnego. W tym zakresie organy żadnych ustaleń nie dokonały. W pouczeniu, które Skarżąca podpisała w dniu [...].09.2014r. w pkt 5.2. wskazano, że bezrobotny jest pozbawiany statusu bezrobotnego jeżeli podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową. Dla zasadności pozbawienia jej statusu bezrobotnej od [...] listopada 2014r. niezbędne było ustalenie, czy Skarżąca miała – a przynajmniej przy zachowaniu należytej staranności, jakiej można wymagać od osoby z jej wiedzą, wykształceniem i doświadczeniem, powinna mieć świadomość, że wykonując czynności w dniu [...].11.2014r. w agencji pracy tymczasowej faktycznie podjęła się wykonywania pracy określonej w umowie.. Przy czym uwzględnienia wymaga fakt, że o podjęciu zatrudnienia w dniu [...] czerwca 2015r. organ zawiadomiła. Rozważeniu więc wymaga z jakich przyczyn nie uczyniła tego w odniesieniu do jednego dnia w listopadzie 2014r., tym bardziej, że miała możliwość ponownie zarejestrować się jako bezrobotna i pobierać zasiłek zgodnie z art. 73 ust. 5 u.p.z.i.r.p. Z tych względów Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie organy obu instancji – z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa nie ustaliły wszystkich faktów mających istotne znaczenia dla jej prawidłowego rozstrzygnięcia. Nie ustosunkowując się do wskazanych kwestii, pomijając je w swoich rozstrzygnięciach milczeniem naruszyły również art. 107 § 3 kpa. Sąd ocenia, że obie decyzje zapadłe w sprawie zostały wydane co najmniej przedwcześnie i podlegają uchyleniu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. Sąd nie zasądził kosztów postępowania, ponieważ Skarżąca nie wykazała poniesienia kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw w rozumieniu art. 200 P.p.s.a. Sąd zaznacza, że Skarżąca nie była zastępowana przez pełnomocnika, zaś w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej skarżący nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 § 1 pkt 1 lit. "b" P.p.s.a.), przez co Sąd nie wzywał Skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi.