II SA/Po 682/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie sprawności w zakresie kierowania pojazdami; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ S.Michalski Skarżący J. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku przedstawił argumentację dotyczącą zasadności skargi i nie wskazał żadnych okoliczności, które mają znaczenie dla oceny zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie Skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną; zamieszkują w lokalu o pow. 69m². Żona wnioskodawcy osiąga dochód z tytułu stosunku pracy (3.800zł) oraz uprawniona jest do pobierania świadczeń rentowych (aktualnie wypłata świadczeń jest zawieszona). Natomiast Skarżący poszukuje pracy i nie ma środków na utrzymanie. Pismem z dnia 03 listopada 2010 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez: - udokumentowanie średnich miesięcznych wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, - przedłożenie spisu posiadanych rachunków bankowych oraz wyciągów dokumentujących operacje finansowe wykonywane na tych rachunkach (kartach kredytowych) od dnia 01 maja 2010r., - przedłożenia kserokopii zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata kalendarzowe, - złożenia oświadczenia o posiadanych pojazdach podlegających obowiązkowi rejestracji, - wyjaśnienia, od kiedy wnioskodawca pozostaje bez stałej pracy zarobkowej, czy jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy i czy otrzymuje z tego tytułu jakieś świadczenia, a nadto czy podejmuje prace dorywcze i jaki dochód osiąga z tego tytułu. Wezwanie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 08 listopada 2010 roku. Pomimo upływu zakreślonego terminu Skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oświadczenie majątkowe Skarżącego jest niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Przy czym przez możliwości płatnicze Skarżącego należy rozumieć także możliwości, które płyną z obowiązku wzajemnej pomocy małżonków - art. 23 w związku z art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Dopiero stwierdzenie, że ani samodzielnie, ani przy pomocy rodziny, strona nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, pozwala rozstrzygnąć o możliwości przyznania pomocy z budżetu państwa (porównaj postanowienie NSA z dnia 02 lipca 2009r., sygn. akt I FZ 216/09, Lex nr 552212). Skarżący nie przekazał informacji o kosztach utrzymania koniecznego jego rodziny; nie złożył w tym zakresie żadnego oświadczenia. Nie wykazał wysokości dochodów za lata 2008 i 2009 i nie przekazał wyciągów z rachunków bankowych. Z tych względów ocena żądania wniosku pod względem: zdolności gromadzenia oszczędności, wielkości przychodu, w tym wielkości przychodu za rok 2010, czy możliwości pokrycia kosztów sądowych z odnawialnych kredytów zwyczajowo oferowanych przy umowach rachunków bankowych, jest niemożliwa. Wyjaśnić należy, że oświadczenie majątkowe strony może być podstawą przyznania prawa pomocy tylko wówczas, gdy wynika z niego, że obowiązek poniesienia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (porównaj postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 roku, sygn. akt II FZ 240/08, Lex nr 493753). Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy (postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt I FZ71/09, Lex nr 564253). Brak współpracy ze strony skarżącego skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy (orzeczenie NSA z 24 marca 2009 roku, sygn. akt II FZ 91/09, Lex nr 550327). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S.Michalski