II SA/Po 723/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2008 r. wniosku J.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; postanawia oddalić wniosek /-/ A.Zieliński J.S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w miejscowości T.P., działki nr ewid. [...] w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości T.P. i zbyciem nieruchomości przed upływem 5 lat - zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi J.S. wyjaśniła, że organy błędnie oparły postępowanie na przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem w sprawach dotyczących renty planistycznej powinny mieć zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej. Skarżąca zauważyła, iż w konsekwencji organy nie orzekły o wstrzymaniu wykonania decyzji, mimo że w postępowaniu podatkowym nie następuje to z mocy samego wniesienia odwołania (jak w k.p.a.). W ocenie skarżącej powyższe uchybienie uzasadnia złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie ma uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 152, poz. 1270 ze zm. - dalej: P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2008 r. korzysta z przymiotu ostateczności i podlega wykonaniu. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności przed sądem administracyjnym, mająca służyć zapewnieniu ochrony tymczasowej interesów skarżącego, stanowi wyjątek od zasady. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co prowadzi do konkluzji, że Sąd nie jest zobowiązany z urzędu do poszukiwania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (tak: postanowienie z dnia 14 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 361/08). Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006 r., s. 189). Skoro wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., przepisu § 3 tego artykułu nie można interpretować w drodze wykładni rozszerzającej. Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Takie stanowisko ugruntowane zostało również w orzecznictwie (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Tymczasem analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prowadzi do konkluzji, że nie został on należycie uzasadniony. Nie wykazano w ogóle przesłanek w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można ich również wywieźć na podstawie przytoczonych przez skarżącą okoliczności sprawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ A.Zieliński MK