II SA/Po 800/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. wniosku M. Z. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego; postanawia odmówić dopuszczenia do udziału w postępowaniu – w charakterze uczestnika postępowania – M. Z. W toku postępowania sądowoadministracyjnego M. Z. wystąpił z wnioskiem o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż organ zawiadomił o planowanej inwestycji wszystkich mieszkańców w formie obwieszczenia. Zdaniem wnioskodawcy oznacza to, że wszyscy mieszkańcy są stronami tego postępowania, którego przedmiotem jest ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającego na rewitalizacji targowiska. Wniosek jest zatem, w ocenie wnioskodawcy, uzasadniony faktycznie i prawnie bowiem przebudowa strategicznego dla wielu mieszkańców placu dotyka bezpośrednio jego interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści z art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.2012 poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Zgodnie z § 2 w/w przepisu udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. M. Z. w wnosząc o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania wskazał jako podstawę swojego wniosku art. 33 § 1 p.p.s.a. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] 2012 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na rewitalizacji targowiska Placu [...] w G. Podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły m.in. przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U z 2012 poz. 647). Przepis art. 53 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie, strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego, zawiadamia się na piśmie. Powyższa regulacja określa szczególny sposób zawiadamiania stron postępowania w sprawie ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie. Jednakże, z regulacji tej nie można wywodzić, iż stroną postępowania w tym przedmiocie, (obok inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego), jest również każda osoba, która tylko z obwieszczeniem się zapozna i zechce wziąć w nim udział (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 3 grudnia 2007 r. o sygn. akt II SA/Op 445/07 - dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Należy stwierdzić, iż obok osób wymienionych w art. 53 ust. 1 (inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego) przymiot strony w postępowaniu dotyczącym lokalizacji inwestycji celu publicznego będą zgodnie z art. 28 K.p.a. miały podmioty, których interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż interes prawny o którym mowa w art. 28 k.p.a. musi być rozumiany jako obiektywna, realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Musi być to interes, który wynika z określonego przepisu prawa materialnego odnoszącego się wprost do podmiotu zgłaszającego zastrzeżenia i musi dotyczyć bezpośrednio tego podmiotu. Cechami interesu prawnego jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny, sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Przymiot strony będą miały w tym postępowaniu np. podmioty uprawnione w stosunku do nieruchomości, na które rozciąga się wpływ planowanej inwestycji – które znajdują się w obszarze jej oddziaływania, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (por. wyrok NSA z dnia z dnia 19 lutego 2008 r., o sygn. akt II OSK 31/07 i z dnia 11 maja 2011 r. II OSK 804/10 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2006 r. o sygn. akt II SA/Gd 536/05 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy nie wynika, aby M. Z. brał udział w postępowaniu administracyjnym. Nadto z akt sprawy oraz jego wniosku z dnia 22 października 2012 r. nie wynika, aby wynik postępowania administracyjnego dotyczył jego interesu prawnego. Nie można bowiem wywodzić tego interesu z samego faktu bycia mieszkańcem miejscowości, w której ma być realizowana planowana inwestycja celu publicznego, bez wskazania przepisu prawa materialnego z którego ten interes wynika. Z materiału zgromadzonego w sprawie i wniosku nie wynika także, aby M. Z. był właścicielem lub posiał inne prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji . Wobec powyższego należy stwierdzić, iż M. Z. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym z mocy prawa (art. 33 § 1 p.p.s.a.) i brak jest też podstaw do dopuszczenia go do udziału w postępowaniu przez sąd na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. Uznając zatem, iż wynik niniejszego postępowania nie dotyczy interesu prawnego wnioskodawcy, Sąd na mocy art. 33 § 2 a contrario p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.