II SA/Po 950/17

Dnia 8 sierpnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. H. i S. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga Pismem z dnia 11 czerwca 2018 roku (w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej) S. H. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w celu złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 maja 2018 roku oddalającego skargę w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący przedłożył podpisany na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy dla osób fizycznych w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że S. H. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł netto. Jednocześnie jego łączne miesięczne wydatki obejmują między innymi kredyty i pożyczki w kwocie [...] zł (w tym we frankach szwajcarskich), opłaty i koszty stałe w wysokości [...] zł. Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni [...] m² w W. (wartość ok. [...] zł) – obciążone kredytem w wysokości [...] CHF, mieszkanie położone w W. o powierzchni [...] m² (wartość ok. [...] zł) – obciążone kredytem hipotecznym w wysokości [...] CHF, a także samochód z 2009 roku (wnioskodawca nie podał marki pojazdu) - obciążony kredytem w wysokości [...]. PLN oraz udziały w spółce akcyjnej o wartości nominalnej [...]. PLN – obciążone na kwotę [...] PLN. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j z 2012 roku, poz. 270), dalej jako "P.p.s.a." W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z miesięcznych dochodów wysokości [...] zł. Wnioskodawca pozostaje zatem okresowo w posiadaniu znacznych środków finansowych, którymi może dysponować samodzielnie decydując o ich przeznaczeniu. Samo posiadanie stałych dochodów w zasadzie wyklucza przyznanie prawa pomocy, gdyż pomoc państwa może być przyznana jedynie ze względu na trudną sytuację osób, które nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. W tym zakresie prawo pomocy nie może być przyznawane, gdy strona posiada dochody lub zgromadzone oszczędności pieniężne (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11, LEX nr 786724). Wnioskodawca deklaruje, że jest właścicielem nieruchomości o wartości przekraczającej kilka milionów złotych, które są jednocześnie obciążone kilkumilionowymi zobowiązaniami kredytowymi. Znaczne zadłużenie z tytułu zaciągniętych kredytów niewątpliwie wiąże się z koniecznością bieżącej obsługi i wymaga dodatkowych środków finansowych. Sama realizacja zobowiązań cywilnoprawnych nie przesądza jednak automatycznie o przyznaniu prawa pomocy. Szczególnie wobec braku argumentów do stwierdzenia, że strona wnioskująca posiada wydatki o charakterze cywilnoprawnym, którym należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami o charakterze publicznoprawnym, do których zalicza się należności związane z udziałem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt I OZ 83/06, postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I FZ 189/12). Reasumując powyższe okoliczności nie można stwierdzić, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W rezultacie niezasadny pozostaje jego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 w związku art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga