II SAB/Po 125/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Asesor WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Kierownika Nadzoru Wodnego w J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Kierownika Nadzoru Wodnego w J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została złożona w następujących okolicznościach. Dnia 8 października 2018 r. J. K. skierował do Nadzoru Wodnego w J. wniosek o udostępnienie informacji publicznej (k. 15 akt administracyjnych). Treść żądania została zawarta w załączniku do wiadomości e-mail wysłanej na adres nw-[...] (k. 13 akt administracyjnych). J. K., powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (na datę wniosku tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej "u.d.i.p.") wystąpił do organu o udostępnienie informacji publicznej obejmującej: 1. ilość wydanych pozytywnych decyzji dotyczących legalizacji urządzenia wodnego oraz decyzji nakładającej obowiązek wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom (w okresie do dnia złożenia wniosku); 2. ilosć wydanych decyzji dotyczących określenia opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych dla podmiotów obowiązanych do ponoszenia opłaty za usługi wodne oraz przedłożenia wykazu podmiotów, dla których wydana została taka decyzja wraz z danymi kontaktowymi; 3. wykaz rowów melioracyjnych podlegających pod Zarząd Zlewni; 4. ostatnie inspekcje rowów melioracyjnych na terenie podlegającym Zlewni; 5. kwotę pieniężną wydaną na utrzymanie rowów melioracyjnych w 2018 r.; 6. odpowiedź na pytania, czy w ramach działań polegających na sprawdzeniu rowów melioracyjnych korzystano z firm zewnętrznych, czy pracowników własnych. W przypadku korzystania z firm zewnętrznych J. K. wystąpił o przedłożenie kserokopii umów; 7. informację dotyczącą wysokości premii pracowniczych oraz odpraw dla pracowników zarządu od dnia 1 stycznia 2018 roku, z wyszczególnieniem wysokości oraz wskazania z jakiego tytułu premia została udzielona i jakie było merytoryczne uzasadnienie przyznania premii. Dnia 8 października 2018 r. wniosek J. K. przesłano do Zarządu Zlewni w K. ([...]) (zob. adnotację na k. 15 akt administracyjnych oraz k. 12 akt administracyjnych). Opisana wyżej korespondencja wpłynęła do akt Zarządu Zlewni w K. 9 października 2018 r. (k. 10 akt administracyjnych). Dnia 9 października 2018 r. pracownik Zarządu Zlewni w K. przesłał wniosek J. K. do Dyrekcji Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. (k. 7-8 akt administracyjnych). Dnia 22 października 2018 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. przesłał J. K. zbiorczą odpowiedź (k. 4 akt administracyjnych) zaznaczając, że dotyczy ona wystąpień o udostępnienie informacji publicznej przesłanych elektronicznie do nadzorów wodnych Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na obszarze działania Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. stanowiącego region wodny [...] (§ 17 pkt 7 Statutu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 28 grudnia 2017 r. w sprawie nadania statutu Państwowemu Gospodarstwu Wodnemu Wody Polskie - Dz. U. z 2017 r. poz. 2506), to jest do Nadzorów Wodnych "w [...]". Wskazano J. K., że udostępnienie informacji, o które wnosił w punktach 1, 2 i 7 wniosku, wymaga przeprowadzenia po stronie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej działań w odniesieniu do posiadanych informacji i nadania im oczekiwanej formy (przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień i usunięcia danych chronionych prawem), co oznacza konieczność przetworzenia informacji (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.) Z uwagi na powyższe Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. poinformował J. K., że udostępnienie informacji we wskazanym zakresie (pkt 1, 2 i 7 wniosku) nastąpi w terminie do dnia 8 grudnia 2018 r. Jednocześnie poinformowano, że organ rozpatrując wniosek rozważy i ustali, czy udostępnienie informacji przetworzonych w zakresie objętym żądaniem jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Wobec treści wniosku nie wskazującej na opisaną okoliczność ocenie poddana zostanie celowość i zakres udostępnienia informacji. Organ nadmienił, że będzie pomocne przy rozpoznaniu wniosku wskazanie ze strony J. K. okoliczności, które świadczyłyby, iż udostępnienie informacji publicznej wnioskodawcy jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Odpowiadając natomiast na pozostałe pytania Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. wyjaśnił, że zgodnie z art. 205 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566 ze zm.) utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych należy do zainteresowanych właścicieli gruntów, a jeżeli urządzenia te są objęte działalnością spółki wodnej działającej na terenie gminy lub związku spółek wodnych, w którym jest zrzeszona spółka wodna działająca na terenie gminy – do tej spółki lub tego związku spółek wodnych. W związku z tym organ stwierdził, że informacje wskazane w punktach 3-6 wniosku J. K. nie dotyczą spraw leżących w kompetencji Państwowego Gospodarstwa Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P.. Pismem z dnia 30 października 2018 r. J. K., reprezentowany przez adwokata D. Ż., wystąpił ze skargą na bezczynność. Podniósł, że organ naruszył art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Wniósł zarazem o zobowiązanie Kierownika Nadzoru Wodnego w J. do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 8 października 2018 r. i zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania. W motywach skargi J. K. przytoczył treść swojego wystąpienia i dodał, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Skarżący nie został powiadomiony w ustawowo określonym terminie zarówno o powodach opóźnienia, terminie w jakim organ udostępni informacje, jak również o ewentualnych kosztach związanych ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku. Pismem z dnia 7 listopada 2018 r. (k. 1-4 akt administracyjnych), wysłanym 8 listopada 2018 r. za pośrednictwem poczty na adres pełnomocnika skarżącego (k. 5 akt administracyjnych) Kierownik Nadzoru Wodnego w J. poinformował, że uwzględnia skargę w całości. Zaznaczył zarazem, że udzielenie żądanych informacji nastąpi w terminie do dnia 8 grudnia 2018 r., a nadto stwierdził, że "bezczynność organu wystąpiła bez podstawy prawnej". W motywach pisma organ przyznał, że 8 października 2018 r. wpłynął do niego wniosek J. K. o udostępnienie informacji publicznej. Został on przekazany za pośrednictwem Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie jako podmiotu właściwego do udzielenia odpowiedzi. Dalej Kierownik Nadzoru Wodnego w J. zaznaczył, że do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. wpłynęło od J. K. kilka tożsamej treści wniosków, skierowanych do nadzorów wodnych znajdujących się na obszarze działania tegoż Regionalnego Zarządu (stanowiącego region wodny [...]. W dniu 22 października 2018 r. do wnioskodawcy drogą elektroniczną przesłana została odpowiedź dotycząca złożonych przez niego wniosków o udostępnienie informacji publicznej. W jej treści niezamierzenie nie wskazano, iż dotyczy ona również wniosku skierowanego do Nadzoru Wodnego w J.. Kierownik Nadzoru Wodnego w J. stwierdził, że treść powyższego pisma pozostaje jednak aktualna w odniesieniu do wystąpienia skierowanego do organu w J.. Nie było bowiem intencją organu jego pominięcie, z uwagi na tożsamy zakres przedmiotowy w odniesieniu do wniosków przesłanych do Nadzorów Wodnych w [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...]. W piśmie z dnia 7 listopada 2018 r. przytoczono uprzednio skierowaną do J. K. odpowiedź z dnia 22 października 2018 r. oraz dodatkowo załączono jej kopię. Odrębnie Kierownik Nadzoru Wodnego w J. skierował także do Sądu odpowiedź na skargę. Zaznaczył, że wobec uwzględnienia skargi, co nastąpiło w oparciu o pismo z dnia 7 listopada 2018 r., wnosi o umorzenie postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a."), z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Dalej organ przytoczył okoliczności i wyjaśnienia zawarte w opisanym wyżej piśmie z dnia 7 listopada 2018 r. Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2018 r. Sąd – mając na uwadze, że w piśmie z dnia 7 listopada 2018 r. oraz w odpowiedzi na skargę Kierownik Nadzoru Wodnego w [...] zapowiedział załatwienie wniosku skarżącego (w odniesieniu do pytań 1, 2 i 7) do dnia 8 grudnia 2018 r. – wezwał organ do wyjaśnienia, czy udostępniono skarżącemu żądaną informację (k. k. 20-22 akt sądowych). Pismem z dnia 9 stycznia 2019 r. (k. 23-24 akt sądowych) Kierownik Nadzoru Wodnego w [...] wyjaśnił, że Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P., któremu za pośrednictwem Dyrektora Zarządu Zlewni w K. przekazane zostało żądanie J. K. (jako organowi właściwemu), uznał, iż zakres informacji określony przez wnioskodawcę w punktach 1, 2 i 7 wymagał jej przetworzenia. Udzielenie informacji wymagałoby bowiem stworzenia odpowiednich wykazów według danych szczątkowych posiadanych w wielu jednostkach i komórkach organizacyjnych, a także zaangażowania sił i środków odpowiednich pracowników urzędu. Wnioskodawca został poinformowany, że Regionalny Zarząd, rozpatrując wniosek, rozważy i ustali czy udostępnienie przedmiotowych informacji przetworzonych w zakresie objętym żądaniem jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Wnioskodawca w żaden sposób nie wskazał jednak, aby udostępnienie żądanej informacji było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Brak tej przesłanki spowodował odmowę udzielenia informacji publicznej w zakresie wskazanym w oznaczonych na wstępie punktach. Kierownik Nadzoru Wodnego w [...] przesłał też decyzję z dnia [...] 2018 r., [...] wraz z potwierdzeniem jej przesłania skarżącemu drogą elektroniczną oraz dowodem doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. udostępnieniu na podstawie tej ustawy podlegają informacje publiczne, które zdefiniowano jako "każdą informację o sprawach publicznych". [...] rodzajów informacji publicznej, aczkolwiek nie wyczerpujący (ustawodawca posłużył się formułą "w szczególności") zawarty został w art. 6 u.d.i.p. W niniejszej sprawie wniosek J. K. z dnia 8 października 2018 r. składający się z 7 pytań dotyczył informacji publicznej i nie jest to przedmiotem sporu (k. 14 akt administracyjnych). W tym miejscu trzeba wyjaśnić dla porządku, że – jak wynika z całokształtu wyjaśnień Kierownika Nadzoru Wodnego, ale i także dokumentów wytworzonych w sprawie przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. – Nadzór Wodny w J. nie jest podmiotem będącym w posiadaniu żądanych przez J. K. informacji. Pojawia się zatem pytanie, jak powinny były kształtować się obowiązki organu w zakresie reakcji na wniosek o skarżącego i czy można w zaistniałej sytuacji wobec Kierownika Nadzoru Wodnego w J. w ogóle rozważać zarzut bezczynności. Problem dotyczący określenia prawnych obowiązków organu, do którego skierowano żądanie udostępnienia informacji publicznej, a który zarazem nie jest w jej posiadaniu, był już przedmiotem analiz Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd w niniejszym składzie podziela w tym zakresie szeroko umotywowany pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 kwietnia 2018 r., I OSK 2458/17 (orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 powołanego przepisu, będące w posiadaniu takich informacji. Oznacza to, że dla realizacji obowiązku informacyjnego istotne jest, to czy dany podmiot posiada informacje żądane przez stronę; nie ma natomiast znaczenia, czy istniała podstawa prawna do ich wytworzenia, a także czy prawo zobowiązuje organ do gromadzenia takich informacji. Z powyższego wynika, że w sytuacji, gdy wnioskodawca domaga się udostępnienia informacji niebędących w posiadaniu adresata wniosku w dniu jego złożenia, nie jest możliwe pozytywne rozpatrzenie otrzymanego żądania. Jednak nie do zaakceptowania jest sytuacja, gdy podmiot określony w art. 4 u.d.i.p., po otrzymaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie reaguje na niego w żaden sposób uzewnętrzniony wnioskodawcy. Aby można było uznać, że nie zachodzi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej (także tej, której organ nie posiada), podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powinien wyraźnie powiadomić o tym wnioskodawcę. Może to uczynić w dowolnej formie. W każdym razie niedopuszczalne jest pozostawienie wniosku reakcji. Należy przyjąć, że wnioskodawcy przysługuje – wynikające z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. – uprawnienie o charakterze procesowym (a nie "grzecznościowym") do uzyskania od podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. wiadomości o tym, że nie posiadają żądanej przez niego informacji. Dopiero bowiem dopełnienie tego obowiązku zwalnia adresata wniosku od zarzutu bezczynności, kończąc swoiste postępowanie przed nim z tego wniosku o informację publiczną. W przeciwnym razie podmiot z art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. znajdzie się w bezczynności w rozpoznaniu wniosku (a nie w udzieleniu informacji), co w sytuacji wniesienia skargi przez wnioskodawcę na tą bezczynność, spowoduje, że Sąd zobowiązuje ten podmiot do rozpoznania tegoż wniosku (do dokonania określonej czynności) w określonym terminie. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że Kierownik Nadzoru Wodnego w [...] – jako podmiot reprezentujący państwową jednostkę organizacyjną w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. – jest legitymowany biernie, gdy chodzi o obowiązki aktualizujące się na skutek złożenia przez zainteresowanego żądania do udostępnienia informacji publicznej. Ustalenie przez organ, że żądanej informacji nie posiada musiało się więc spotkać z adekwatną reakcją, w każdym razie taką, która pozwoli osobie występującej z żądaniem zorientować się co do sposobu załatwienia jej wniosku. W niniejszej sprawie Kierownik Nadzoru Wodnego w [...] nie odpowiedział wprost J. K. na jego pismo z dnia 8 października 2018 r., co jednak nie oznacza, że w reakcji na złożony wniosek postępował nieprawidłowo. Wniosek przekazał bowiem innemu właściwemu organowi, a ten ostatni załatwił go w terminach określonych w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Jak zostało wyjaśnione w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia żądanie skarżącego z dnia 8 października 2018 r. zostało przesłane drogą e-mail na adres Zarządu Zlewni w K., a ten ostatni organ skierował je do jednostki właściwej – Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Państwowego Gospodarstwa Wodnego. Ten ostatni organ skierował wprost do J. K. 22 października 2018 r. wiadomość e-mail, w której wstępie zaznaczył, działa w odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej cyt.: "przesłane elektronicznie do nadzorów wodnych Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na obszarze działania Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. stanowiącego region wodny [...] [...]". Dalej organ zaznaczył, że wnioski w zakresie punktów 1, 2 i 7 zostaną rozpatrzone do 8 grudnia 2018 r. Natomiast w odniesieniu do pytań 3-6 wskazano, że kwestie w nich zawarte dotyczą właścicieli urządzeń melioracji wodnych, za które odpowiedzialni są właściciele gruntów albo spółki wodne, względnie związki spółek wodnych. W ocenie Sądu należy przyjąć, że J. K. otrzymał w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (od 8 do 22 października 2018 r. przypada 14 dni) odpowiedź na jego wniosek skierowany pierwotnie do Nadzoru Wodnego w J.. Nie ma znaczenia, że omyłkowo w wiadomości skierowanej do J. K., w części opisującej wniosek, nie wymieniono Nadzoru Wodnego w J.. Wyraźnie bowiem wskazano, że odpowiedź dotyczy "wniosków o udostępnienie informacji publicznej przesłanych elektronicznie do nadzorów wodnych Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na obszarze działania Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. stanowiącego region wodny W.". Sąd podkreśla, że J. K. z całą pewnością doskonale zdawał sobie sprawę, do jakich Nadzorów Wodnych w regionie wodnym W. składał tożsame żądania. Poinformowano go też, że otrzymuje zbiorczą odpowiedź z Dyrekcji Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P., której właściwość objęła [...]. Co więcej, odpowiedź Dyrekcji wprost odnosi się do treści żądania, które skarżący skierował, zawierając przy tym odpowiedź uniwersalną i wyczerpującą (w aspekcie proceduralnym), a nie zindywidualizowaną co do poszczególnych lokalnych nadzorów wodnych. Ujmując powyższe w pewnym uproszczeniu – fakt, że w piśmie pochodzącym od Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. na liście nadzorów wodnych nie wzmiankowano Nadzoru Wodnego w J. nie pozwala przyjąć, że J. K. nie otrzymał kompletnej odpowiedzi na grupę tożsamych wystąpień, które skierował do lokalnych nadzorów wodnych regionu wodnego. Na marginesie Sąd zaznacza, że jest mu wiadomym z urzędu, iż J. K., reprezentowany przez adwokata D. Ż., składał także identyczne wnioski do nadzorów wodnych w innych częściach kraju (zob.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 stycznia 2019 r., IV SAB/Wr [...]). Postępowania ze skarg na bezczynność lokalnych nadzorów wodnych zarejestrowano również w innych sądach (zob.: postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 listopada 2018 r., II SAB/Rz 119/18 i z dnia 7 stycznia 2019 r., II SAB/Rz 125/18, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 stycznia 2019 r., IV SAB/Gl 241/18 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 lutego 2019 r., II SAB/Łd 188/18). Skarżący najpewniej zdawał sobie zatem sprawę jak kształtuje się ustrój i kompetencje organów odpowiedzialnych za gospodarowanie wodami. Gdy chodzi o treść wiadomości z dnia 22 października 2018 r., to podkreślić należy, że wskazano w nim termin załatwienia wniosku w zakresie punktów 1, 2 i 7 do dnia 8 grudnia 2018 r., przez co organ zrealizował obowiązek wynikający z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Z kolei na pytania 3-6 udzielono odpowiedzi wyczerpującej. Skarga w niniejszej sprawie została złożona 31 października 2018 r., stąd uznać należy, że na dzień jej złożenia Kierownik Nadzoru Wodnego nie pozostawał w bezczynności. Dodać można, że na wezwanie Sądu Kierownik Nadzoru Wodnego w [...] wyjaśnił też, że wnioski J. K. w zakresie punktów 1, 2 i 7 zostały załatwione odmowną decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] 2018 r., [...] Decyzję tą w dniu jej wydania wysłano pocztą elektroniczną bezpośrednio J. K. (k. 29 akt sądowych) oraz nadano pocztą tradycyjną jego pełnomocnikowi (k. 35 akt sądowych). Powyższe oznacza, że również w zakresie pytań 1, 2 i 7 J. K. otrzymał ostatecznie odpowiedź (decyzję) w terminie określonym w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Ubocznie Sąd dodaje, że dzień 8 grudnia 2018 r. (wskazany jako zapowiedziana data załatwienia wniosku z dnia 8 października 2018 r.) przypadał na sobotę, stąd termin załatwienia wniosku określić należało na [...] 2018 r. Podsumowując Sąd stwierdził, że w sprawie J. K. skierował wniosek z dnia 8 października 2018 r. Nadzoru Wodnego w J., który był jednostką nie będącą w posiadaniu żądanej informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych (I OSK 2458/17) przyjmuje się jednak, że brak posiadania informacji nie zwalnia organu z obowiązku stosownej reakcji, a każdym razie takiej, aby zainteresowany otrzymał w terminie określonym w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. niezbędne wyjaśnienia. W niniejszej sprawie odpowiedzialny za załatwienie wniosku J. K. Kierownik Nadzoru Wodnego postąpił prawidłowo przekazując wniosek organowi właściwemu – Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. (za pośrednictwem Zarządu Zlewni w K.). Ten ostatni z kolei w wymaganym terminie poinformował w drodze wiadomości e-mail J. K. o przewidywanym terminie załatwienia wniosku w zakresie pytań 1, 2 i 7 do dnia 8 grudnia 2018 r. oraz udzielił wyczerpujących wyjaśnień na pytania 3-6. W dacie wniesienia skargi Kierownik Nadzoru Wodnego w [...] nie był zatem w bezczynności. Wreszcie dodać można, że w przedłużonym terminie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. wydał także decyzję, która załatwiała wniosek skarżącego w części punktów 1, 2 i 7. Powyższe oznacza, że na skutek właściwej reakcji Kierownika Nadzoru Wodnego w J., to jest przekazania wniosku, doszło do załatwienia żądania J. K. w formie odpowiedzi (pytania 3-6) oraz i decyzji (pytania 1, 2 i 7). Kierownik Nadzoru Wodnego w [...] nie dopuścił się zatem bezczynności. Końcowo Sąd wskazuje, że nie uwzględnił wniosku organu o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego (zawartego w odpowiedzi na skargę). Organ przyjął błędne założenie, że uwzględnienie skargi w trybie autokontroli może nastąpić poprzez wystosowanie informacji w przyszłym terminie załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Problem oceny znaczenia działań Kierownika Nadzoru Wodnego w J. z punktu widzenia postępowania sądowoadministracyjnego nie ma jednak znaczenia z punktu widzenia niniejszej sprawy, skoro ustalono, że organ już przez sam fakt przekazania wniosku z dnia 8 października 2018 r. Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. uchylił się od zarzutu bezczynności (w kontekście oczywiście faktu, że Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. załatwił wniosek J. K. w ustawowym terminie do daty jego wpływu). W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a. jako pozbawioną podstaw.