II SAB/Po 68/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. G. na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Pismem z dnia 19 września 2024 r. S. G. zwrócił się do Inne (dalej powoływany również jako Komendant, organ) o szczegółowy opis zdarzenia drogowego w dniu 19 maja 2024 r., wynikający z zapisu monitoringu wizyjnego będącego w dyspozycji Straży Miejskiej, który został zabezpieczony na jego prośbę z dnia 17 czerwca 2024 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że wniosek składa w związku z nieprawdziwym ustaleniem przez Komendę Powiatową Policji w [...] okoliczności zdarzenia drogowego (kolizji dwóch samochodów osobowych, z których jeden on prowadził) w dniu 19 maja 2024 r. około godz. 19.30 na ul. [...] w S.. Zwrócił się również o dalsze zabezpieczenie nagrania z tego monitoringu. Na powyższe pismo, pismem z dnia 11 października 2024 r. znak: [...] (na piśmie błędnie podana data 2 września 2024 r.), doręczonym w dniu 14 października 2024 r. (k. [...] akt sąd.), Komendant Straży Miejskiej odpowiedział skarżącemu, iż został zabezpieczony zapis z monitoringu wizyjnego przedstawiający opisane zdarzenie drogowe, a nagrania te zostaną udostępnione na zasadach regulujących postępowania dowodowe w sprawach o przestępstwa i wykroczenia, a więc wyłącznie policji, prokuraturze oraz innym organom ochrony bezpieczeństwa państwa (k. [...]). Pismem z dnia 07 listopada 2024r. S. G. ponowił prośbę o szczegółowy opis okoliczności przebiegu przedmiotowego zdarzenia drogowego przez Straż Miejską podając, iż w piśmie z 19 września 2024 r. nie wnosił o wydanie kopii zapisu z monitoringu. Taki opis, w jego ocenie, nie stanowi informacji chronionej. Jednocześnie zaznaczył, iż w przypadku istnienia okoliczności uniemożliwiającej wydanie mu przez Straż wnioskowanego opisu, to zwraca się z prośbą o udzielnie mu odpowiedzi, czy opisana przez niego okoliczność przebiegu przedmiotowego zdarzenia drogowego posiada potwierdzenie w zabezpieczonym zapisie z monitoringu będącego w dyspozycji Straży, czy też różni się od niej (k. [...]). W piśmie opis taki zawarł. W odpowiedzi, Inne pismem z dnia 13 listopada 2024 r. znak [...] (k. [...] akt sąd.), poinformował wnioskodawcę, że w sprawie należy zwrócić się do Komendy Powiatowej Policji (dalej KPP w [...] Zgodnie bowiem z art. 129 ustawy Prawo o ruchu drogowym, czuwanie nad bezpieczeństwem i porządkiem w ruchu drogowym oraz kierowanie ruchem i jego kontrolowanie, należy do zadań Policji. Jednocześnie Komendant przedstawił zakres zadań należących do straży miejskiej, obejmujący między innymi: czuwanie nad porządkiem i kontrola ruchu drogowego, inicjowanie i uczestnictwo w działaniach mających na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw i wykroczeń. Pismem z dnia 12 lutego 2025 r. S. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na "odmowę udostępnienia skarżącemu wnioskowanej informacji" - opisu zapisów monitoringu z kamery, przez Inne podając, że żądana oprzez niego informacja jest informacją publiczną. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i na zasadzie wynikającej z przepisu art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 2 i art. 14 ust. 1 u.d.i.p. o zobowiązanie Inne do udostępnienia wnioskowanej informacji. Skarżący ponadto wyjaśnił, że pismem z dnia 15 stycznia 2025 r. złożył do Burmistrza Miasta i Gminy skargę na odmowę udostępnienia mu informacji publicznej przez Inne w przedmiotowej sprawie, odnośnie której do dnia wniesienia skargi nie uzyskał odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Inne wniósł o jej oddalenie i przedstawił następującą argumentację. Zdaniem Komendanta informacja stanowiąca opis nagrania z monitoringu miejskiego, dotycząca zdarzenia z dnia 19 maja 2024 r. przy ul. [...] w S., nie podlegała udostępnieniu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej u.d.i.p.)., a funkcjonariusze Straży Miejskiej nie byli zobowiązani do udzielenia informacji w postaci szczegółowego opisu zdarzenia drogowego, tj. informacji dot. okoliczności jego przebiegu, wynikającej z nagrania monitoringu będącego w dyspozycji Straży Miejskiej. Organ wskazał, iż na Komendancie Straży Miejskiej, jak również na funkcjonariuszach tej jednostki, nie ciążył obowiązek sporządzenia i udostępnienia skarżącemu opisu zdarzenia wynikającego z zapisów monitoringu miejskiego. Zarówno przepisy procedury karnej, jak i postępowania w sprawach o wykroczenia nie zawierają żadnych zapisów, które zobowiązywałyby organ prowadzący postępowanie do sporządzania na wniosek strony postępowania informacji wynikającej z dowodów zgromadzonych w sprawie — tj. w tym przypadku informacji w zakresie okoliczności wynikających z zapisów utrwalonych przez kamery monitoringu miejskiego. Jeżeli strona postępowania, tj. w tym przypadku uczestnik zdarzenia drogowego, chce zapoznać się z materiałem dowodowym sprawy, w tym uzyskać informację w zakresie okoliczności utrwalonych na zabezpieczonych nagraniach z monitoringu, to właściwym trybem w tym zakresie jest zwrócenie się przez stronę o udostępnienie akt postępowania na podstawie art. 156 § 5 k.p.k. i odpowiednio art 54 § 2 k.p.s.w. Takiego wniosku skarżący nie złożył w niniejszej sprawie, natomiast sam wskazywał, że nie domagał się udostępnienia mu nagrań z monitoringu miejskiego, a jedynie sporządzenia przez strażników miejskich notatki z odtworzenia zapisów monitoringu, co czyniło wniosek całkowicie bezprzedmiotowym. Podkreślono, że strona postępowania nie może oczekiwać, aby na jej żądnie organ będzie sporządzał notatki, czy pisemne informacje na temat poszczególnych dowodów zgromadzonych w sprawie, a tym bardziej wskazywał stronie, czy dowody w aktach są zgodne z wyjaśnieniami i twierdzeniami strony. Ocena dowodów należy bowiem do organu prowadzącego postępowanie - Policji i Prokuratury w postępowaniu przygotowawczym oraz do sądu w postępowaniu sądowym, a jej efektem są konkretne decyzje procesowe — w postaci skierowania aktu oskarżenia (wniosku o ukaranie) do sądu, wydania wyroku przez Sąd, czy też umorzenia postępowania w przypadku zaistnienia określonych ustawowo przesłanek. Komendant zaznaczył, że to organ prowadzący postępowanie, tj. w niniejszej sprawie Policja, sporządza protokół odtworzenia utrwalonych na monitoringu zapisów. Właściwym trybem w przedmiotowej sprawie byłoby zatem zwrócenie się przez skarżącego o udostępnienie mu akt postępowania, w szczególności zabezpieczonych nagrań z monitoringu wraz z protokołem odtworzenia utrwalonego zapisu. Podkreślono, że Straż Miejska nie była zobowiązana, ani też uprawniona do sporządzania na wniosek skarżącego odrębnych dokumentów, czy notatek innych, niż poza tymi zgromadzonymi w aktach sprawy. Organ wyjaśnił, że postępowanie wyjaśniające w sprawie zdarzenia drogowego, które miało miejsce w dniu 19 maja 2024 r. ok. godz. 19:45 w miejscowości S. przy ul. [...], w okolicach skrzyżowania z ul. [...] — prowadzone było przez KPP w [...] Dlatego też Komendant prawidłowo pouczył Skarżącego, że w zakresie jego wniosku powinien zwrócić się do Policji. Zadaniem organu, już z powyższych przyczyn skarga jest bezprzedmiotowa. Na marginesie wskazano, iż ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (tj. Dz.U. Nr 123, poz. 779, z późn. zm.) zawiera zapisy wskazujące, iż Straż Miejska w związku z wykonywaniem swoich zadań współpracuje z Policją (art. 9 ust. 4). Współpraca Policji i straży polega w szczególności na: 1) stałej wymianie informacji o zagrożeniach występujących na określonym terenie w zakresie bezpieczeństwa ludzi i mienia, spokoju i porządku publicznego; 2) zorganizowaniu systemu łączności Policji i straży, uwzględniającego lokalne potrzeby i możliwości oraz zapewniającego utrzymanie stałej łączności między jednostkami Policji i straży; 3) koordynowaniu rozmieszczenia służb policyjnych i straży, z uwzględnieniem zagrożeń występujących na danym terenie; 4) wspólnym prowadzeniu działań porządkowych w celu zapewnienia spokoju i porządku w miejscach zgromadzeń, imprez artystycznych, rozrywkowych i sportowych, a także w innych miejscach publicznych; 5) organizowaniu wspólnych szkoleń oraz ćwiczeń policjantów i strażników gminnych (miejskich); 6) wymianie informacji w zakresie obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych (art. 9 ust. 5 pkt 1-6). Strażnicy, wykonując ustawowe zadania, mają prawo m.in. do dokonywania czynności wyjaśniających, kierowania wniosków o ukaranie do sądu, oskarżania przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych — w trybie i zakresie określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia (art. 12 ust. 1 pkt 5). W związku z powyższymi obowiązkami, na wniosek KPP w [...] z dnia 21 maja 2024 r. Inne udostępnił funkcjonariuszom Policji prowadzącym postępowanie wyjaśniające zabezpieczone przez strażników miejskich nagranie z monitoringu wizyjnego. Podkreślono, iż Straż Miejska jedynie zabezpieczyła i udostępniła na wniosek Policji sporne nagranie — co nie oznacza, że była jego dysponentem; przedmiotowy dowód został przekazany funkcjonariuszom z Wydziału Ruchu Drogowego KPP w [...] i to do tego Organu winien kierować się skarżący celem zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy. Ponadto organ zaprzeczył, aby objęte wnioskiem informacje mogły zostać udostępnione Skarżącemu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tym zakresie powołano się na utrwalone stanowisko sądów administracyjnych, zgodnie z którym przepisów ustawy o dostępie do Informacji publicznej nie stosuje się wtedy, gdy są one nie do pogodzenia z przepisami ustaw szczególnych, które w sposób odmienny regulują zasady i tryb dostępu do informacji publicznej. Takimi przepisami są m.in. przepisy art. 156 § 1, § 5 i § 5b k.p.k. Regulacje k.p.k. adresowane są w stosunku do wszystkich potencjalnych adresatów, a nie tylko do stron postępowania karnego, w odniesieniu do tych dokumentów, które są informacją publiczną i znajdują się w aktach sądowych spraw karnych i aktach trwającego i zakończonego postępowania przygotowawczego. Są one przepisami szczególnymi, o których mowa w art. 1 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i ustawa ta nie ma do nich zastosowania. Przepisy te zawierają bowiem zamkniętą i zupełną regulację zasad dostępu do akt postępowania karnego i znajdujących się w nich informacji publicznych, tak na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego (a wraz z innymi przepisami także do akt postępowania już zakończonego). Skoro zatem dostęp do żądanych informacji publicznych określają przepisy szczególne, o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., to w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25.01.2024 r., m SAB/Gd 249/23). W kontekście powyższego ponownie podkreślono, iż wniosek Skarżącego dotyczył postępowania wykroczeniowego będącego w toku, a zatem nie stanowił informacji publicznej, albowiem kwestię dostępu do akt pozostającego w toku postępowania karnego lub wykroczeniowego regulują przepisy art 156 k.p.k. oraz art. 54 k.p.s.w. Zgodnie bowiem z przepisem art. 1 ust. 2 u.d.i.p., przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw, określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Ustawodawca stworzył w ten sposób normę kolizyjną, która wyłącza stosowanie przepisów ustawy tylko w sytuacji, w której inna ustawa reguluje ten sam zakres. Pozwala to na wyodrębnienie dwóch grup informacji: podlegających udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz takich, które ujawnia się na zasadach i w trybie przewidzianym w ustawach szczególnych. W przypadku kolizji przepisy zawarte w ustawach odrębnych mają pierwszeństwo i wyłączają stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W takiej sytuacji podmiot zobowiązany zawiadamia jedynie wnioskodawcę pismem, że żądana informacja nie może być udostępniona w trybie przewidzianym w omawianej ustawie. O ile dostęp stron postępowania i innych podmiotów do akt sprawy uregulowany jest odrębnie, to tym samym w zakresie żądania strony o udostępnienie informacji o materiale zawartym w aktach wyłączone jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zasady dostępu do akt postępowania karnego, sporządzania z nich odpisów, w tym wydawania kserokopii z dokumentów i uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy regulują przepisy zawarte w art. 156 k.p.k. Przepisy te mają odpowiednie zastosowanie w sprawach wykroczeniowych. Komendant wyjaśnił, że kwestia relacji pomiędzy przepisami u.d.i.p. i k.p.k. była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale składu 7 sędziów NSA z 9 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 7/13). Sąd ten zwrócił uwagę, że przyjęcie, iż strona postępowania karnego (wykroczeniowego), której żywotnych interesów dotyczy sprawa, uzyskuje dostęp do akt na zasadach określonych w k.p.k., bardziej sformalizowanych, niż osoby działające w oparciu o art. 10 u.d.i.p., byłoby naruszeniem zasady równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP). Zdaniem Komendanta skoro udostępnienie informacji, o którą wnioskował skarżący, nie następuje w trybie przepisów u.d.i.p., lecz na podstawie art. 156 k.p.k. § 5 k.p.k. i odpowiednio art. 54 § 2 k.p.s.w., to organ nie naruszał prawa, a sposób załatwienia wniosku skarżącego w formie pisma informującego o braku możliwości udostępnienia żądanej informacji. Skarżący skierował swój wniosek do niewłaściwego organu, co wyklucza możliwość przypisania Komendantowi jakichkolwiek uchybień w zakresie rozpoznania jego wniosku, czy bezczynności organu. W szczególności, jako nieprawidłowy adresat wniosku, Komendant nie był i nie jest zobowiązany do wydania decyzji odmownej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Takie stanowisko zaaprobowano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt I OSK 298/20 Sąd ten podkreślił wprost, że kwestia dostępu do akt postępowania przygotowawczego wyczerpuje wszelkie uprawnienia nie tylko pokrzywdzonego lub podejrzanego, ale także innych osób do uzyskania przez nich informacji zawartych w aktach czy dokumentach prowadzonego postępowania. Przepisy u.d.i.p. nie stanowią alternatywnego i konkurencyjnego wobec przepisów k.p.k. sposobu pozyskiwania odpisów dokumentów, czy informacji znajdujących się w aktach postępowania przygotowawczego. Dokumenty takie podlegają udostępnieniu wyłącznie na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego. Kończąc organ podkreślił, iż mimo powoływania się przez skarżącego na naruszenie przez organ przepisów u.d.i.p., to ten w żadnym ze swoich wniosków skierowanych do Inne nie domagał się udostępnienia mu informacji w trybie przedmiotowej ustawy — a wnosił jedynie ogólnikowo o udostępnienie mu informacji na okoliczność przebiegu zdarzenia wynikającego z nagrań monitoringu, bez powoływania się na podstawę prawną swojego żądania. Ponadto, jeżeli Skarżący twierdzi, że doszło do naruszenia jego praw wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. do braku udostępnienia mu informacji, o jaką wnioskował, jak również braku wydania decyzji odmownej przez organ, to z całą pewnością nie doszło do wyczerpania procedury umożliwiającej złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ponieważ skarżący nie skierował najpierw ponaglenia do organu wyższego stopnia nad organem, który dopuścił się bezczynności. W przypadku straży gminnej (miejskiej) organem nadrzędnym jest właściwy miejscowo wojewoda, sprawujący nadzór nad działalnością straży przy pomocy Komendanta Wojewódzkiego (Stołecznego) Policji, a nie Burmistrz Miasta. To zatem Wojewoda — posiadał w pierwszej kolejności kompetencje w przedmiocie ewentualnego zobowiązania Inne do wykonania obowiązków wynikających z u.d.i.p. i zobowiązania do udzielenia odpowiedzi na wniosek Skarżącego, bądź wydania negatywnej decyzji w tym zakresie. Brak wyczerpania opisanej procedury przez Skarżącego oraz ponowne skierowanie skargi wobec rzekomych działań/zaniechań niewłaściwego organu - czyni ją całkowicie bezpodstawną i bezprzedmiotową. Zdaniem organu orzeczenia powołane przez skarżącego w jego skardze nie potwierdzają słuszności stanowiska skarżącego, który nie domagał się udostępnienia notatki policyjnej, a zatem istniejącego dokumentu, lecz sporządzenia opisu okoliczności wynikających z zapisów monitoringu miejskiego, a zatem dokumentu, który nie funkcjonował jeszcze w obiegu. Organ zarzucił również, że żądanie przez Skarżącego udostępnienia informacji w przedmiocie "okoliczności zdarzenia drogowego" nie są na tyle skonkretyzowane, by możliwe było sprostanie obowiązkowi informacyjnemu w tak niedookreślonym zakresie, w szczególności w kontekście wymogów u.d.i.p. Na koniec wskazano, że równocześnie z niniejszą skargą, Skarżący złożył także skargę (datowaną na dzień 15 stycznia 2025 r.) do Burmistrz Miasta i Gminy na nieudostępnienie informacji publicznej. Skarga ta została w całości oddalona przez Komisję Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta i Gminy w dniu 18 lutego 2025 r. Skarżący złożył pismo procesowe z dnia 5 maja 2025 r. i wskazał, ze został uznany za winnego wypadku w ruchu lądowym oraz, że podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy. Na wstępie przypomnieć należy, że prawo do uzyskania informacji publicznej wynika z art. 61 Konstytucji R. P. stanowiącego w ust. 1 zd. 1, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Zasady realizacji tego prawa zawiera ustawa z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz.U. z 2022r., poz. 902, dalej "u.d.i.p."). Zauważyć również należy, że organ administracji publicznej, jakim jest Komendant Straży Miejskiej nie tylko jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej w trybie u.d.i.p, ale także do realizacji nałożonych na niego ustawami zadań z zakresu administracji. Zastrzec jednakże należy, że wyraźne sprecyzowanie w treści skierowanego do organu wniosku, że pytający żąda czynności organu (ujawnienia informacji) i w jakim trybie determinuje nie tylko zakres odpowiedzi na wniosek, ale także wybór procedury, w oparciu o którą organ wniosek ten ocenia i proceduje. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy zauważyć należy, że jak wynika z akt sprawy skarżący już pismem z dnia 17 czerwca 2024 r. zwrócił się do Inne o zabezpieczenie zapisu z monitoringu zdarzenia drogowego, którego był uczestnikiem dniu 19 maja 2024 r. (k. [...] akt sąd.). Skarżący podał w tym piśmie, że przedmiotowy dowód będzie stanowić zasadniczy dowód do ustalenia przez Sąd faktycznego przebiegu zdarzenia drogowego. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że już pismem z dnia 21 marca 2024 r. KPP Policji w [...] zwróciła się do Straży Miejskiej, na podstawie art. 8 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia w zw. z art. 15 §2 i 3 Kodeksu postępowania karnego o udostępnienie/zabezpieczenie nagrania z monitoringu przedmiotowego zdarzenia drogowego. KPP podała, że zapis monitoringu byłby pomocny w ustaleniu sprawcy zdarzenia drogowego (k. [...] akt sąd.). Następnie pismem z dnia 19 września 2024 r. skarżący zwrócił się do Inne o szczegółowy opis zdarzenia drogowego w dniu 19 maja 2024 r. około godz. 19.30 na ul. [...] w S., którego był współuczestnikiem, wynikający z zapisu monitoringu wizyjnego będącego w dyspozycji Straży Miejskiej oraz o zabezpieczenie nagrania z tego monitoringu. Pismem z dnia 07 listopada 2024r. skarżący ponowił prośbę o szczegółowy opis okoliczności przebiegu przedmiotowego zdarzenia drogowego, co w jego ocenie nie stanowi informacji chronionej. Mając powyższe na uwadze Sąd wskazuje, że zarówno w tytule obu pism skierowanych do Inne, jak i w ich treści, skarżący nie odwołał się do przepisów u.d.i.p., tym samym organ nie miał podstaw aby przypuszczać, że skarżący złożył wniosek w oparciu o u.d.i.p. Inne nie był zatem zobligowany ani do udzielenia informacji w trybie u.d.i.p., ani do wyjaśniania tej kwestii wobec braku przesłanek do powzięcia wątpliwości co do charakteru wniosku. Należy bowiem mieć na uwadze, że skarżący był uczestnikiem zdarzenia drogowego, którego zapis został zarejestrowany przez kamery miejskie i jak wynika ze stanowiska organu oraz z akt sprawy, zapisy te zostały zabezpieczone i udostępnione Policji w związku z prowadzonym dochodzeniem (postępowaniem o wykroczenie). Jednocześnie w doręczonej skarżącemu korespondencji Komendant wyjaśnił skarżącemu, że z przedmiotowego monitoringu nie został sporządzony zapis/notatka, tym samym wniosek skarżącego nie mógł zostać pozytywnie załatwiony. W świetle powyższego nie przekazując żądanych informacji (opisu z monitoringu), organ nie pozostawał w bezczynności. Wobec braku powołania we wniosku przepisów u.d.i.p., organ mógł potraktować wniosek skarżącego jako złożony w innym trybie - w tym przypadku Kodeksu wykroczeń w zw. z przepisami K.p.k., o czym organ miał wiedzę w związku z wnioskiem KPP w [...] z dnia 21 maja 2024 r. W orzecznictwie wypracowany został pogląd, zgodnie z którym strony tych "własnych spraw" mają dostęp do wszelkich informacji prawnie dostępnych, w tym również do informacji publicznych, w oparciu o unormowania poszczególnych procedur. Inne osoby, niż uczestnicy "spraw własnych" mają dostęp do informacji publicznych w "sprawach własnych" innych osób na podstawie u.d.i.p. (por. wyrok NSA z 15 maja 2025 r. sygn. akt III OSK 1062/24 – CBOSA). Ponadto należy mieć na uwadze, że skarżący nie zażądał kopii zapisu kamer z monitoringu miejskiego, lecz opisu z nagrania monitoringu. Gdyby taki opis (ew. notatka) został przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej sporządzony, to z uwagi na prowadzone przez KPP w [...] dochodzenie, również nie mógłby zostać skarżącemu przekazany. Jednak w tym przypadku organ wyjaśnił, że na podstawie zapisu z monitoringu nie został sporządzony jakikolwiek opis/notatka. Ponownie zatem należy podkreślić, że wobec braku podania przez skarżącego w złożonych do Inne wnioskach, że żąda udostępnienia informacji publicznej, organ ten nie miał obowiązku rozpatrzenia wniosku skarżącego w trybie przepisów u.d.i.p. Oceny tej nie zmienia okoliczność złożenia przez skarżącego do Burmistrza Miasta i Gminy skargi powszechnej z dnia 15 stycznia 2025 r., w której treści wskazał na brak udostępnienia mu informacji publicznej przez Komendanta Straży Miejskiej. Oceny tej nie zmienia również treść skargi złożonej do tut. Sądu, którą oznaczył jako "skargę na odmowę udostępnienia informacji publicznej". Było to działanie spóźnione, aby moc na tej podstawie skutecznie wywodzić, że wniosek z dnia 19 września 2024 r. dotyczył udostępnienia informacji publicznej. Tryb postępowania Komendanta Straży Miejskiej determinowała w tym przypadku treść złożonych przez skarżącego wniosków, fakt wcześniejszego zabezpieczenia nagrania z monitoringu na potrzeby prowadzonego przez KPP w [...] postępowania oraz brak sporządzenia przez Straż Miejską opisu/notatki z przedmiotowego nagrania. W opinii Sądu sposób załatwienia wniosku skarżącego z dnia 19 września 2024 r. miał umocowanie w przepisach i był w tym przypadku prawidłowy. Z tych przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona. Natomiast powołany przez skarżącego wyrok WSA we Wrocławiu sygn. akt IV SAB/Wr 177/13 dotyczył innego stanu faktycznego i jest irrelewantny dla przedmiotowej sprawy. Kończąc należy tylko wyjaśnić, że skarga została zarejestrowana przez Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu jako skarga na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej bowiem skarżący w swojej skardze podał, że nie udostępniono mu informacji publicznej, a jednocześnie zażądał, aby Sąd zobowiązał Inne do udostępnienia żądanego opisu z monitoringu miejskiego. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu skargi