III SA/Po 1003/15

Dnia 9 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Województwa ... na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w... z dnia ... w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej określenia kwoty do zwrotu w ramach umowy o dofinansowanie projektu i umorzenia postępowania w sprawie postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie ... Zarząd Województwa ... wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ... uchylającą decyzję Zarządu Województwa ... z dnia ..., określającą Miastu i Gminie ... kwotę do zwrotu dotacji przyznanej ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W petitum skargi Zarząd Województwa ..., powołując się na art. 50 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zarzucił w.w. decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, wskazując na brak legitymacji procesowej Zarządu Województwa ...do zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego ... w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z powołanego przepisu wynika wprost, że poza podmiotami, które działają w interesie innych osób lub w interesie, jak i upoważnionymi z mocy prawa, każdy inny podmiot występujący ze skargą do Sądu musi posiadać w złożeniu skargi interes prawny. Przy czym pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć istnienie związku między zaskarżonym aktem lub czynnością a sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że Zarząd Województwa ..., który jako organ pierwszej instancji wydał decyzję z dnia ... określającą Miastu i Gminie ... kwotę do zwrotu dotacji przyznanej ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, nie jest uprawniony do wniesienia skargi sądowoadministracyjnej na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego ..., uchylającą w.w. decyzję Zarządu Województwa Wielkopolskiego – gdyż nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie może złożyć podmiot, który występuje w stosunkach publiczno-prawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. W orzecznictwie sądowym, jak i doktrynie, utrwalone jest stanowisko, że z posiadaniem interesu prawego nie można utożsamiać obowiązku wykonywania przez organ samorządu terytorialnego ustawowych albo powierzonych mu zadań z zakresu administracji publicznej. Uprawnienie do rozstrzygania indywidualnych spraw w formie decyzji administracyjnej przez organ wyklucza możliwość dochodzenia przez ten organ jej interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym lub na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tej sprawie. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może stanowić drogi do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli administracyjnych, a zatem może być uruchamiane tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (zob. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03 oraz z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt I OPS 2/15; wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2005 r. sygn. akt I OSK 521/05; postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2361/15 oraz z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 1497/09 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze okoliczność, że strona skarżąca nie posiada uprawnienia do kwestionowania rozstrzygnięcia wydanego przez organ odwoławczy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym sąd orzekł w punkcie I sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.