III SA/Po 1305/12

Dnia 27 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Małgorzata Górecka (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. z dnia [ ... ]r. nr [ ... ] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki finansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego I. stwierdza, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w P; II. zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P na rzecz skarżącej Spółki kwotę [ ... ] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Wicedyrektor ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P S. W. poinformowała pismem z dnia 14.08.2012 r. sp. z o. o. z siedzibą w P, iż jej wniosek o dofinansowanie projektu [ ... ] uzyskał w ramach dokonanej oceny 72 punktów, otrzymując jednocześnie mniej niż 60 % punktów możliwych do uzyskania w pozycji 3.2 podczas oceny merytorycznej przeprowadzonej przez Komisję Oceny Projektów i w związku z tym nie został przyjęty do dofinansowania. W proteście wniesionym przez wnioskodawcę podniesiono zarzut zbyt pobieżnej oceny wniosku co doprowadziło do pominięcia istotnych elementów planowanej inwestycji i wytycznych obowiązujących na gruncie EFS. Zakwestionowano w szczególności ocenę punktu 3.2 a, 3.2 b, 3.2 c i 3.2 d wniosku o dofinansowanie. W zakresie pkt. 3.2 a członkowie Komisji Oceny Projektów zarzucili nieopisanie istotnych cech charakterystycznych dla osób niepełnosprawnych, wobec których jest kierowany projekt. Opis grupy został uznany za zbyt powierzchowny i ogólny. Z tego powodu nieznana jest struktura grupy docelowej. Wnioskodawca stwierdził wobec tego, że zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w przypadku, gdy dana cecha osób, do których skierowane będzie wsparcie nie ma znaczenia w kontekście planowanego do realizacji projektu projektodawca nie musi jej uwzględniać w opisie. We wniosku uwzględniono cechy niezbędne dla projektu, takie jak status bezrobotnego, niepełnosprawność, zamiar prowadzenia działalności gospodarczej. Uwzględniono też podział na płeć ( pkt. 3.1.1 ) i miejsce zamieszkania. Z kolei kwestia wykształcenia jest obojętna z punktu widzenia zakwalifikowania do udziału w konkursie. W zakresie pkt. 3.2 b wniosku członkowie Komisji Oceny Projektów mieli zdaniem wnioskodawcy nie wskazać, dlaczego obniżono punktację o 2 pkt., a nie np. o 1 pkt. W kwestii pkt. 3.2 c wniosku zdaniem strony wbrew ocenie członków Komisji uwzględniono sposób, w jaki zamierza się osiągnąć zakładaną liczbę kobiet oraz uwzględniono we wniosku zapis na temat wybranych technik i narzędzi odpowiednich dla grupy docelowej objętej wsparciem. W punkcie 3.2 wniosku zawarto też informacje dot. regulaminu rekrutacji. W zakresie pkt. 3.2 d wniosku zdaniem strony zostały uwzględnione ( wbrew opinii osób oceniających ) bariery uczestnictwa czyli czynniki zniechęcające kobiety/mężczyzny do uczestnictwa w projekcie lub uniemożliwiające im udział w projekcie. Wobec powyższego wnioskodawca zwrócił się z prośbą o ponowną weryfikację wniosku. Pismem z dnia 5.10.2012 r. Wicedyrektor ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P S W poinformowała wnioskodawcę, że po rozpatrzeniu protestu uznano jego zarzuty ( częściowo ) za zasadne, wobec czego skierowano wniosek Sp. z o. o. do ponownej oceny merytorycznej. Wicedyrektor ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P S W poinformowała pismem z dnia 30.11.2012 r. sp. z o. o. z siedzibą w P, iż jej wniosek o dofinansowanie projektu [ ... ] uzyskał w ramach dokonanej oceny 73 punktów, otrzymując jednocześnie mniej niż 60 % punktów możliwych do uzyskania w pozycji 3.2 podczas oceny merytorycznej przeprowadzonej przez Komisję Oceny Projektów i w związku z tym nie został przyjęty do dofinansowania. Wskazano, że powtórna ocena merytoryczna została dokonana jedynie w zakresie tych elementów oceny pierwotnej wniosku, które były przedmiotem procedury odwoławczej. Pouczono jednocześnie, że wyniki powtórnej oceny merytorycznej są wiążące i nie przysługuje od nich żaden dodatkowy środek odwoławczy przewidziany w Systemie Realizacji PO KL oraz ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. ( t. j. – Dz. U. z 2009, nr 84, poz. 712 ze zm. ). Do WSA w Poznaniu sp. z o. o. z siedzibą w P wniosła skargę na negatywne rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P z dnia 30.11.2012 r. Zarzucono mu naruszenie : - art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. poprzez udział w rozpatrywaniu środków odwoławczych osób, które dokonywały wcześniej czynności związanych z przedmiotowym projektem ( w tym były zaangażowane w jego ocenę ). - art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. oraz pkt. 6.4 i 6.5 Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO Kapitał Ludzki poprzez dokonanie oceny w sposób stronniczy i nierzetelny. - art. 30 b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak poinformowania wnioskodawcy o trybie, sposobie i terminie przysługującej mu skargi na negatywne rozstrzygniecie w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie. Wniesiono o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez WUP w P. W uzasadnieniu skargi podano, że zgodnie z poglądem orzecznictwa sądowego rozróżnia się pojęcie negatywnej oceny projektu i negatywnego wyniku postępowania odwoławczego. Negatywna ocena projektu jest przedmiotem środka odwoławczego wskazanego w art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. Drugie pojęcie jest pojęciem szerszym i podlega zaskarżenia do sądu administracyjnego ( obejmuje negatywną ocenę projektu i pozostawienie protestu bez rozpatrzenia ). Negatywna ocena projektu jest taką jego oceną, której wyniki nie pozwalają ostatecznie na skierowanie wniosku do dalszego etapu czy dofinansowania. Chodzi zatem o negatywny charakter wyniku konkursu dla danego przedsiębiorcy. Zdaniem strony skarżącej taka sytuacja procesowa wystąpiła w niniejszej sprawie. Wobec tego jego skarga była dopuszczalna. Strona skarżąca podniosła również, że ocena wniosku została dokonana z naruszeniem prawa, gdyż cała korespondencja prowadzona w sprawie – dotycząca oceny formalnej i merytorycznej oraz postępowania odwoławczego była podpisana przez S W - Wicedyrektora ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. Ponieważ w toku postępowania nie ujawniono danych osób oceniających wniosek strona skarżąca nie ma wiedzy, czy w rozpatrywaniu środków odwoławczych brały inne osoby niż S W. Udział S W łamał zakaz udziału tych samych osób w rozpatrywaniu środków odwoławczych, które były zaangażowane w jakiekolwiek czynności związane z danym projektem ( art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. ). Ponowna ocena projektu nie została wobec tego przeprowadzona w rzetelny i całkowicie bezstronny sposób. Zdaniem strony skarżącej obie osoby dokonujące tej czynności w zakresie punktów 3.2lit. a-d sugerowały się stanowiskiem Zespołu ds. rozpatrywania protestów WUP w P oraz oceną wyrażoną przez osobę wcześniej oceniającą protest. Pismem z dnia 28.01.2013 r. Wojewódzki Urząd Pracy w P wniósł o oddalenie skargi w całości. Podniesiono brak legitymacji do bycia stroną przeciwną w przedmiotowej sprawie. Zdaniem WUP w P stroną procesu winien być Samorząd Województwa Wielkopolskiego, który jest zgodnie z zasadami regulującymi Program Operacyjny Kapitał Ludzki instytucją pośredniczącą. Zgodnie z art. 27 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. Instytucja Zarządzająca ( Minister Rozwoju Regionalnego ) może powierzyć instytucji pośredniczącej część zadań. Instytucja pośrednicząca może powierzyć część zadań innym podmiotom ( kwestie czynności technicznych ). Zarząd Województwa Wielkopolskiego powierzył na mocy uchwały z 16.12.2011 r. Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P upoważnienie do dokonywania czynności w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. WUP w P nie posiada wobec tego legitymacji biernej, a stroną postępowania winien być w jego ocenie Samorząd Województwa Wielkopolskiego. WUP wskazał ponadto, że wicedyrektor S W podpisywała pisma w toku postępowania, jednak nie brała udziału w merytorycznej ocenie wniosku. Jej podpis był w istocie jedynie czynnością techniczną. Niezasadny był zarzut kierowania się przez osoby oceniające projekt poprzednią oceną, gdyż takie zachowanie wynikało z odpowiednich regulacji prawnych. O tych regulacjach wiedziała strona skarżąca przystępująca do konkursu. Zdaniem organu zakończenie powtórnej oceny merytorycznej nie jest zakończeniem procedury odwoławczej, co związane jest jedynie z chwilą rozpatrzenia protestu. Procedura odwoławcza skończyła się pozytywnie, bo protest został uwzględniony. Ponowna ocena merytoryczna nie należy do procedury odwoławczej i nie przysługuje od niej środek odwoławczy czy skarga. W piśmie z dnia 15.02.2013 r. strona skarżąca podtrzymała tezę o legitymacji biernej WUP w P, jako instytucji pośredniczącej we wdrażaniu Programu Operacyjnego Kapitał ludzki. Organ samorządu określa, jaki organ pełni rolę instytucji pośredniczącej w danym województwie – w Wielkopolsce role instytucji pośredniczącej pełni WUP w P ( str. 265 załącznika do Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki ). WUP jest instytucją, która ogłaszała konkurs, prowadziła nabór i informowała wnioskodawcę o wynikach oceny formalnej, merytorycznej, uwzględnienia protestu i wynikach ponownej oceny merytorycznej. Były to działania wskazane w art. 29 ust. 1, 30 a ust. 2 i ust. 3, art. 30 b ust. 1 zd. 2, art. 30 b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Samorząd Wojewódzki nie wydał żadnego negatywnego rozstrzygnięcia w sprawie, które podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Beneficjent był przekonany w toku postępowania, że kierowane do niego akty pochodzą z WUP w P, a nie od Samorządu Województwa Wielkopolskiego. W piśmie podkreślono ponownie, że S W podpisując pisma kierowane do skarżącego wykonywała czynności związane z projektem złożonym przez wnioskodawcę. Była ona wobec tego wyłączona od udziału w dalszych czynnościach dotyczących ponownej oceny projektu, w tym w informowaniu skarżącego o wynikach tej oceny. Przy ponownej ocenie merytorycznej winno się ponadto brać pod uwagę wszystkie zarzuty podniesione w proteście, a nie tylko zarzuty uwzględnione. W piśmie z dnia 25.02.2013 r. WUP podniósł, iż w dokumentacji PO KL został określony jako instytucja pośrednicząca, jednak nie wynika z tego, że pełni on taka rolę. Z Dokumentacji Konkursowej konkursu wynikać ma, że instytucją pośredniczącą jest Samorząd Województwa Wielkopolskiego reprezentowany przez WUP w P. Dyrektor WUP w Po działał jedynie na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa. Na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. pełnomocnik WUP w P wniósł o oddalenie skargi, załączając do akt sprawy kopię Zarządzenia Dyrektora WUP z 13.06.2012 r. na okoliczność powoływania składu Komisji Oceny Projektów wraz z kartami oceny merytorycznej i protokołem obrad Komisji. Całość składu Komisji jest ujawniana po zakończeniu danego konkursu. Pełnomocnik przyznał, że poza sporem jest fakt błędnego pouczenia zawartego w informacji organu o negatywnej ocenie projektu. Od informacji tej przysługiwała bowiem stronie skarga do WSA w Poznaniu ze względu na uprzednie wyczerpanie środków odwoławczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Wskazać należy na wstępie, że zgodnie z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. ( t. j. – Dz. U. z 2009, nr 84, poz. 712 ze zm. ) w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca po otrzymaniu informacji o wynikach oceny może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego ( w terminie, trybie i na warunkach tam określonych ). Zgodnie z art. 30 c ust. 1 ustawy po wyczerpaniu środków odwoławczych i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej wnioskodawca może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie utożsamia się pojęcie negatywnej oceny projektu z oceną niedającą możliwości zakwalifikowania projektu do dofinansowania ( co jest ostatecznym celem składania projektu ), a która jest przedmiotem środka odwoławczego z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( zob. wyrok NSA z 7.03.2012 r., II GSK 200/12, lex nr 1137910; wyrok NSA z 24.01.2012 r., II GSK 1/12, lex nr 1137843 ). Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, która obejmuje powyższą negatywną ocenę projektu, jak również pozostawienie protestu bez rozpoznania ( wyrok NSA z 31.08.2011 r., II GSK 1661/11, lex nr 1151664 ). Podkreśla się również, że z informacją o negatywnym wyniku procedury odwoławczej mamy do czynienia także wówczas, gdy w następstwie złożonego środka odwoławczego ( protestu ) organ jednoznacznie i bezwarunkowo rozstrzygnął o odmowie skierowania wnioskowanego projektu do dofinansowania ze środków publicznych ( wyrok NSA z 14.12.2011 r., II GSK 2230/11, lex nr 1134654 ). W niniejszej sprawie po rozpatrzeniu protestu strony skarżącej i po dokonaniu ponownej oceny merytorycznej Wicedyrektor ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Poznaniu S W poinformowała pismem z dnia 30.11.2012 r. sp. z o. o. z siedzibą w P, iż jej wniosek o dofinansowanie projektu [ ... ] uzyskał w ramach dokonanej oceny 73 punktów, otrzymując jednocześnie mniej niż 60 % punktów możliwych do uzyskania w pozycji 3.2 podczas oceny merytorycznej przeprowadzonej przez komisję Oceny Projektów i w związku z tym nie został przyjęty do dofinansowania. Ze względu na powołane powyżej przepisy i orzeczenia NSA stwierdzić należy, że organ jednoznacznie i bezwarunkowo rozstrzygnął o odmowie skierowania wnioskowanego projektu do dofinansowania ze środków publicznych, wobec czego sp. z o. o. z siedzibą w P miała podstawy prawne ( pomimo braku odpowiedniego pouczenia w tym zakresie ) do wniesienia przedmiotowej skargi do WSA w Poznaniu, działając w trybie art. 30 c ust. 1 ustawy. Pismo z 30.11.2012 r. należy uznać za informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, o której mowa w tym przepisie. W tym miejscu podkreślić należy, że na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. sam pełnomocnik WUP w P przyznał, że poza sporem jest fakt błędnego pouczenia zawartego w informacji organu o negatywnej ocenie projektu. Od informacji tej przysługiwała bowiem stronie skarga do WSA w P ze względu na uprzednie wyczerpanie środków odwoławczych. Dodać należy, iż pomimo błędnego pouczenia beneficjenta o prawie do zaskarżenia informacji do sądu administracyjnego, skarżąca skargę złożyła terminie. Sąd stwierdził, że wbrew tezom Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P ma on legitymację bierną i jest stroną przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego. Występowanie WUP w P w charakterze instytucji pośredniczącej w Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki na terenie Wielkopolski wynika z załącznika do dokumentu Program Operacyjny Kapitał Ludzki Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013 ( str. 265 ). Na podstawie uchwały Zarząd Województwa Wielkopolskiego udzielił Dyrektorowi WUP w P pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich czynności związanych z realizacją Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. WUP w P ogłaszał konkurs w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki i dokonywał wszystkich czynności związanych z oceną formalną wniosku, oceną merytoryczną, rozpatrywaniem protestu i ponowną oceną merytoryczną. Wszystkie te istotne czynności były formalizowane w postaci pism kierowanych do strony skarżącej, w których jako podmiot wydający poszczególne pisma konsekwentnie wskazywano Wojewódzki Urząd Pracy w P. Z treści pism nie wynika, że WUP w P działał jako reprezentant Samorządu Województwa Wielkopolskiego ( w jego imieniu i na jego rzecz ). W toku prowadzonego postępowania WUP w P funkcjonował jako instytucja pośrednicząca, przeprowadzająca wszystkie istotne etapy konkursu. Z tego też względu Sąd stwierdził, że legitymację bierną ma w przedmiotowym postępowaniu Wojewódzki Urząd Pracy w P, a nie Samorząd Województwa Wielkopolskiego. Przyjęcie tezy przeciwnej oznaczałoby w istocie brak możliwości zaskarżenia pisma z dnia 30.11.2012 r. podpisanego przez Wicedyrektora ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P S W. Nie ma podstaw do przyjęcia, że organem, który zaadresował powyższe pismo do strony skarżącej był Samorząd Województwa Wielkopolskiego. Podkreślić przy tym należy, że strona skarżąca otrzymywała w toku całego postępowania konkursowego korespondencję ( informacje i inne pisma ) pochodzącą od Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P i na tej podstawie mogła uznawać, że był to organ funkcjonujący na obszarze Wielkopolski w zakresie Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki jako instytucja pośrednicząca. Przechodząc do oceny zarzutów skargi Sąd uznał, że zasadny był zarzut naruszenia art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. Naruszenia prawa upatruje strona skarżąca w tym, że cała korespondencja prowadzona w sprawie – dotycząca oceny formalnej i merytorycznej oraz postępowania odwoławczego była podpisana przez jedną osobę - S W ( Wicedyrektora ds. Wdrażania EFS Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P ). Ponieważ w toku postępowania nie ujawniono danych osób oceniających wniosek strona skarżąca nie miała wiedzy, czy w rozpatrywaniu środków odwoławczych brały inne osoby niż S W. Udział S W łamał w jej ocenie zakaz udziału tych samych osób w rozpatrywaniu środków odwoławczych, które były zaangażowane w jakiekolwiek czynności związane z danym projektem. Ponowna ocena projektu nie została wobec tego przeprowadzona w rzetelny i całkowicie bezstronny sposób. Wskazać należy, że zgodnie z art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w rozpatrywaniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności związanych z określonym projektem. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że S W podpisała pismo z 15.06.2012 r. informujące stronę, że jej wniosek jest poprawny pod względem formalnym. Następnie podpisała ona pismo o wynikach oceny merytorycznej z 14.08.2012 r. W piśmie z dnia 5.10.2012 r. stanowiącym odpowiedź na złożony przez wnioskodawcę protest S W przedstawiała stanowisko w sprawie, ustosunkowując się do zarzutów podnoszonych wobec wniosku przez członków komisji oceny projektów. W dalszym toku prowadzonego postępowania konkursowego S W podpisała również pismo z 30.11.2012 r. informujące o wynikach ponownej oceny merytorycznej wniosku. Jednocześnie załączone do informacji karty oceny merytorycznej nie zawierają danych dotyczących osób dokonujących oceny wniosku. Pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę podkreślał, że S W jedynie podpisywała powyższe pisma wychodzące na zewnątrz z urzędu, nie brała natomiast osobiście udziału w dokonywaniu oceny projektu. Wskazać jednak należy, że sam fakt podpisania pisma uznać trzeba za dokonanie czynności związanych z projektem, o jakich mowa jest w art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przedmiot tych czynności nie został ustawowo określony i przedmiotowo ograniczony. Chodzi o czynności związane z każdym etapem postępowania – od oceny formalnej wniosku po jego ocenę merytoryczną. Również samo podpisanie informacji skierowanej do wnioskodawcy o wynikach oceny projektu czy wynikach postępowania odwoławczego jest czynnością związaną z oceną projektu ( zob. wyrok NSA z 09.12.2010 r., II GSK 1367/10, baza orzeczeń NSA ). Zasada podpisywania przez S W pism wychodzących z WUP w P nie może oznaczać, że ona sama musi dokonywać czynności na każdym etapie postępowania w przedmiocie oceny projektu, również przez podpisywanie pism i informacji "wychodzących" z organu ( wyrok NSA z 09.12.2010 r., II GSK 1367/10, baza orzeczeń NSA ). Taka praktyka prowadzi bowiem w ocenie Sądu do naruszenia art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, mającego zapewniać obiektywność i bezstronność na każdym etapie dokonywania oceny wniosku o dofinansowanie. Na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. pełnomocnik WUP w P załączył do akt sprawy kopię Zarządzenia Dyrektora WUP z 13.06.2012 r. na okoliczność powoływania składu Komisji Oceny Projektów wraz z kartami oceny merytorycznej i protokołem obrad Komisji ds. Protestów na dokonaną ocenę merytoryczną. W skład Komisji ds. Protestów wchodził Wicedyrektor WUP w P, kierownik Wydziału Koordynacji i Projektów Własnych, Kierownik Oddziału Programowania, radca prawny oraz pracownik Oddziału Programowania ( k. 184 akt sądowych ). W ocenie Sądu dla zachowania zasady wyrażonej w art. 30 b ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju należało przyjąć praktykę, iż pisma i informacje dla strony skarżącej związane z każdym etapem oceny wniosku ( formalnej i merytorycznej ) winny być podpisane przez odpowiednie osoby upoważnione do bezpośredniego działania na danym etapie postępowania konkursowego. Nic nie stało bowiem na przeszkodzie aby osoby odpowiedzialne za dokonywane czynności , podpisały pisma informujące o wynikach oceny. Sąd analizując akta sprawy stwierdził również naruszenie art. 30 a ust. 3 i art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z tymi przepisami w przypadku negatywnej oceny projektu właściwa instytucja informuje wnioskodawcę o wynikach oceny wraz z uzasadnieniem tych wyników. Jak już wskazano powyżej, w orzecznictwie utożsamia się pojęcie negatywnej oceny projektu z oceną niedającą możliwości zakwalifikowania projektu do dofinansowania. Wynika stąd, że pisma zawierające informacje o merytorycznej ocenie projektów z dnia 14.08.2012 r. oraz z dnia 30.11.2012 r. winny zawierać odpowiednie uzasadnienia, wskazujące na przyczyny ustalenia odpowiedniej punktacji dla przedmiotowego projektu. Do informacji tych załączono wprawdzie karty oceny merytorycznej wniosku, jednak w ocenie Sądu nie uchylało to obowiązku organu w zakresie odpowiedniego uzasadnienia pisma – informacji dla strony. Jest to bowiem obowiązek wynikający wprost z art. 30 a ust. 3 i art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd stwierdził ostatecznie, że ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo – przepisy art. 30 b ust. 3 oraz art. 30 a ust. 3 i 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Z tego też względu orzeczono jak w pkt. 1 wyroku – na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( j. t. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( dz. U. nr 163, [poz. 1349, ze zm.).