III SA/Po 1330/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi PB na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga PB, reprezentowanego przez pełnomocnika – adwokata, na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W treści skargi strona skarżąca wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że egzekucja należności podatkowych w kwocie 47.193,00 zł spowoduje upadłość skarżącego, który prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "[...]". Skarżący nie posiada żadnego majątku, a jedynym źródeł utrzymania jest wskazana firma. Niemniej jednak, także i prowadzona działalność gospodarcza w zasadzie nie przynosi dochodów. Stąd też w przypadku egzekucji należności, a następnie ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, skutki, jakie wywoła postępowanie egzekucyjne będą dla skarżącego nieodwracalne, a szkoda powstała w jego majątku będzie znacznych rozmiarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga fakt, że – jak przyjęto w judykaturze – chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Podkreślić należy, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 28/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał w sposób przekonywujący, że w razie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2013 r. skarżący zostanie narażony na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżącego obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (podatku akcyzowego) nie może prowadzić bowiem do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny (por. m.in. postanowienie NSA z 21 września 2011 r., sygn. akt I OZ 699/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast w odniesieniu do argumentu skarżącego, że egzekucja należności podatkowych w kwocie 47.193,00 zł spowoduje jego upadłość, jako przedsiębiorcy – w ocenie Sądu twierdzenie to jest gołosłowne. Wprawdzie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia, jednak uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych tylko twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko (por. postanowienie NSA z 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1302/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący nie załączył żadnej dokumentacji, z której wynikałoby, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza nie przynosi dochodów, czy w inny sposób wskazującej na jego sytuację finansową i majątkową. Reasumując, w ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.