III SA/Po 1468/13

Dnia 27 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "X" sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2012 roku postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga "X" sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2013 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2012 roku. W petitum skargi strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że jednorazowe wydatkowanie kwoty określonej w decyzji wraz z odsetkami wpłynie negatywnie na kondycję finansową firmy. W chwili obecnej spółka obciążona jest wieloma nieuregulowanymi zobowiązaniami na rzecz kontrahentów z tytułu zakupu materiałów i surowców niezbędnych do wykonania przedmiotu realizowanych przez siebie kontraktów wynikających z wygranych przetargów. Jednocześnie terminy spływu należności ze wspomnianych robót są trudne do określenia, z uwagi na przedłużające się terminy odbiorów. Powstają również problemy z dochodzeniem wymagalnych już należności. Koszty stałe spółki pokrywane są z kredytów lub oszczędności własnych, co generuje jeszcze dodatkowe obciążenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga fakt, że – jak przyjęto w judykaturze – chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Podkreślić należy, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 28/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona nie wykazała w sposób przekonywujący, że w razie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] września 2013 r. zostanie narażona na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżącą obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (podatku akcyzowego) per se nie może prowadzić bowiem do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż – jak wskazano – uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny (por. m.in. postanowienie NSA z 21 września 2011 r., sygn. akt I OZ 699/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto strona nie przedłożyła żadnych dokumentów źródłowych, które by ukazały jej kondycję finansową. Sądowi nie jest znana również sytuacja majątkowa strony. W związku z tym twierdzenia, iż jednorazowe wydatkowanie kwoty określonej w decyzji wraz z odsetkami wpłynie negatywnie na kondycję finansową firmy – w ocenie Sądu są gołosłowne. Wprawdzie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia, jednak uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych tylko twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko (por. postanowienie NSA z 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1302/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca nie załączyła żadnej dokumentacji, z której wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, na przykład w postaci ksiąg podatkowych, deklaracji podatkowych, bilansu czy umów z kontrahentami lub bankami, które pozwoliłyby Sądowi na ocenę sytuacji finansowej i majątkowej spółki. Reasumując, w ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.