III SA/Po 1478/14

Dnia 6 listopada 2014 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M.-S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. M.-S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W odpowiedzi na wezwanie Sądu W.M.-S.. określiła przedmiot zaskarżenia na kwotę [...] zł oraz złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że W. M.-S. prowadzi samodzielne, jednoosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z renty rodzinnej w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni posiada dom mieszkalny o powierzchni [...] m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha (użytki rolne). Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych, a także przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. W.M.-S. uzasadniła jej wniosek wysokimi kosztami utrzymania domu i jej osoby. Zaznaczyła, że wysokie ceny żywności, opału, leków i energii spowodowały, że nie posiada żadnych oszczędności i wskazała na dodatkowe opłaty za naukę w Policealnym Medycznym Studium Zawodowym "[...]" w P. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j z 2012 roku, poz. 270), dalej jako "P.p.s.a.". W rozpoznawanej sprawie W. M.-S. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane ze stałych łącznych miesięcznych dochodów z tytułu renty rodzinnej w wysokości [...] zł. Pomimo zadeklarowania wysokich kosztów żywności, opału, leków i energii, należy przyjąć, że kwota uzyskiwana przez wnioskodawczynię wystarcza na poniesienie bieżących kosztów utrzymania jej gospodarstwa domowego. Uwzględniając sytuację finansową i majątkową W. M.-S. nie można zatem uznać, że znajduje się ona w sytuacji kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy. Pomoc państwa może być bowiem przyznana jedynie ze względu na trudną sytuację osób, które nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. Natomiast posiadanie stałych dochodów w zasadzie wyklucza przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11, LEX nr 786724). Ponadto w sprawie brakuje argumentów stanowiących podstawę przyjęcia twierdzenia, że strona wnioskująca posiada wydatki o charakterze cywilnym, którym należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami o charakterze publicznoprawnym, do których zalicza się należności związane z udziałem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt I OZ 83/06, postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I FZ 189/12). Reasumując należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tym samym niezasadny jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 w związku art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.