III SA/Po 165/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Sejmiku Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...], w przedmiocie nadzoru nad Wojewódzkim Ośrodkiem Ruchu Drogowego postanawia: odrzucić skargę Sejmik Województwa Wielkopolskiego uchwałą z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], działając na podstawie art. 229 pkt. 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: "K.p.a."), uznał za bezzasadną skargę J. S. na bezczynność Marszałka oraz Wicemarszałka Województwa Wielkopolskiego w zakresie zarzutu braku właściwego nadzoru nad Wojewódzkim Ośrodkiem Ruchu Drogowego w P. Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wywiódł J. S. wnosząc w szczególności o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały albo o jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej tylko w zakresie określonym w ustawie. Stosownie do dyspozycji art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, inne niż określone w pkt. 1-3 (inne niż decyzje administracyjne i postanowienia – przyp. Sądu), dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 tegoż), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5 (inne niż akty prawa miejscowego – przyp. Sądu), podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6 tegoż), a także na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a). W przypadku, w którym skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Sejmiku Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2013 r. uznająca za bezzasadną skargę J. S. na bezczynność Marszałka oraz Wicemarszałka Województwa Wielkopolskiego w zakresie zarzutu braku właściwego nadzoru nad Wojewódzkim Ośrodkiem Ruchu Drogowego w P. (§ 1 tejże uchwały). Skarga na bezczynność Marszałka oraz Wicemarszałka Województwa Wielkopolskiego, w zakresie w jakim została ona rozpatrzona przez Sejmik Województwa Wielkopolskiego, dotyczyła nadzoru nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych (zob. art. 112 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm., w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 stycznia 2013 r.; obecnie problematyka związana z nadzorem nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych, a także kontrolą wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego sprawowaną przez marszałka województwa uregulowana jest w przepisach Rozdziału 11 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 ze zm.). O sposobie załatwienia tej skargi skarżący został zawiadomiony stosownie do § 2 zaskarżonej uchwały. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona uchwała wydana została na podstawie art. 229 pkt. 5 K.p.a., a więc w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego regulujących instytucję tak zwanej skargi powszechnej. Instrument ten służy społecznej kontroli działalności administracji publicznej i nie jest związany z bezpośrednim kształtowaniem sytuacji prawnej wnoszącego ją podmiotu. Ma natomiast na celu zwrócenie właściwemu organowi uwagi na nieprawidłowości powstałe w wyniku zachowania danego podmiotu. Stosownie do przepisu art. 227 K.p.a. przedmiotem wspomnianej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Natomiast zgodnie z art. 229 pkt. 5 K.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności zarządu i marszałka województwa, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, jest sejmik województwa. O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 K.p.a.). Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że kontrola zaskarżonej uchwały nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zaskarżona uchwała stanowi w istocie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, o którym mowa w art. 237 § 3 K.p.a. Sam charakter aktu nazwanego uchwałą wynika z tego, że zawiera on stanowisko organu kolegialnego, jakim jest Sejmik Województwa Wielkopolskiego. Uchwała ta nie rozstrzyga jednak konkretnej indywidualnej sprawy administracyjnej. Nie jest także aktem jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. Nie stanowi ona również aktu nadzoru nad działalnością organu jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt. 7 P.p.s.a. Zaskarżona uchwała kończy jedynie samodzielne oraz jednoinstancyjne postępowanie o charakterze uproszczonym, stanowiąc formę zawiadomienia skarżącego o sposobie rozpoznania skargi powszechnej (czynność materialno-techniczną). Natomiast skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnego rodzaju interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, to jest postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Stanowisko wyrażone przez właściwy do rozpoznania skargi organ nie może być poddane kontroli organu wyższego stopnia, jak też sądu administracyjnego. Kontroli sądowoadministracyjnej nie podlega również ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1578/10, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 689/09, z dnia 1 marca 2010 r. II OSK 478/09, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił. Stosownie do dyspozycji art. 222 P.p.s.a. nie wzywano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.