III SA/Po 221/16

Dnia 19 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia ... lutego 2016 r., nr ... w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji A. wniosła skargę na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia ... lutego 2016 r., nr ..., w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W petitum skargi strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania w całości w.w. decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji w K. z dnia ... października 2015 r., nr .... W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji motywuje swoją trudną sytuacją majątkową, niskim poziomem dochodów oraz złym stanem swego zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga fakt, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – w wysokości 1712,43 zł. Podkreślić należy, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, gdyż wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie NSA z 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 28/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie wykazała w sposób przekonywujący, że w razie wykonania decyzji Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia ... lutego 2016 r., nr ..., zostanie ona narażona na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżącą obowiązek zapłacenia wskazanej kwoty pieniężnej per se nie może prowadzić bowiem do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż – jak wskazano – uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny (zob. postanowienie NSA z 21 września 2011 r., sygn. akt I OZ 699/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto strona nie przedłożyła żadnych dokumentów źródłowych, które by uprawdopodabniały wzmiankowaną enigmatycznie we wniosku sytuację majątkową, finansową i zdrowotną skarżącej. W związku z tym Sąd nie miał możliwości poznania faktycznej sytuacji strony skarżącej. Twierdzenia strony w tym Sąd ocenił jako gołosłowne. Wprawdzie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia, jednak uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych tylko twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko (zob. postanowienie NSA z 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1302/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca nie załączył żadnej dokumentacji, z której wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, na przykład w postaci deklaracji podatkowych, wyciągów z rachunków bankowych czy innych umów cywilnoprawnych, których postanowienia przewidują możliwość ich rozwiązania w wypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego względem majątku wnioskodawczyni. Reasumując, w ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.