III SA/Po 429/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-07-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Marzenna Kosewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymierzającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie tej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystarczająco, iż wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Ogólnikowe twierdzenia i przedstawione dokumenty finansowe nie wykazały, aby nałożona kara pieniężna zagrażała płynności finansowej spółki w stopniu kwalifikującym do zastosowania środka tymczasowego.
Stan faktyczny
Spółka T. Sp. j. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu wymierzającą jej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie zagrozi dalszemu bytowi gospodarczemu spółki i spowoduje znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Spółka przedstawiła dokumenty finansowe, w tym sprawozdanie za 2014 r., wykaz zobowiązań i deklaracje VAT.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 20 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 roku, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi T. Spółki jawnej w... na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2016 r., wydanej w przedmiocie wymierzenia skarżącej spółce kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry – w wysokości ... zł - sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W argumentacji zgłoszonego żądania spółka podniosła, że brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącej i wiążącej się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Spółka wskazała, że zgodnie ze sprawozdaniem finansowym nie uzyskała ona znaczącego wzrostu aktywów trwałych. Z rachunku zysków i strat wynika, że spółka osiągnęła w 2014 r. zysk netto w kwocie ... zł, co przy szerokim zakresie usług świadczonych przez spółkę oraz przy wysokich obrotach finansowych nie jest kwotą wysoką. Spółka podkreśliła, że w porównaniu do roku ubiegłego zysk netto był niższy o ponad ... zł. W ciągu roku zmalał także kapitał własny o kwotę ponad ... zł, mniejsza była również kwota środków pieniężnych posiadanych przez spółkę. Skarżąca spółka wskazała również, że posiada liczne zobowiązania finansowe oraz spłaty bieżących faktur za dostawę. Na dzień 31 sierpnia 2015 r. spółka była też stroną ...umów kredytowych, a comiesięczne raty pochłaniały kwotę ponad ... zł. Ponadto wobec spółki są prowadzone inne postępowania w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach. Skarżący wskazał nadto, że zapłata kary pieniężnej na tym etapie postępowania doprowadzi na pogorszenia sytuacji finansowej skarżącej spółki. Ponadto ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków z samej swej istoty musi odnosić się do przyszłości, gdyż tylko w ten sposób możliwym staje się ustalenie faktycznego wpływu wykonanej decyzji na jej sytuację. Do wniosku spółka załączyła dokumenty finansowe – sprawozdanie finansowe za rok 2014 wraz z bilansem i rachunkiem zysków i strat, opinię biegłego rewidenta za rok obrotowy 2014, wykaz zobowiązań finansowych spółki, deklaracje dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za okres od sierpnia 2014 r. do lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j., dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne:orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, nakłada podmiot wnioskujący o ochronę tymczasową. Podmiot ten powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, publ.:orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie, w przypadku braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd nie jest obowiązany do działania za stronę i poszukiwania dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., o sygn. akt I OZ 116/12, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie sądu wniosek o wstrzymanie w sprawie nie zawiera informacji wskazujących na aktualne możliwości płatnicze spółki oraz na posiadany przez nią majątek. Sąd nie ma możliwości oceny, czy i w jaki sposób uiszczenie kwoty ... zł przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy zagrozi płynności finansowej spółki, a tym bardziej czy doprowadzi np. do jej upadłości. Ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. np. postanowienie NSA z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1099/14 publ. LEX nr 1550923). Z analizy załączonych do wniosku dowodów w postaci dokumentów, w tym bilansu na dzień 31 grudnia 2014 r. wynika, że spółka wykazała po stronie aktywów i pasywów kwotę ... zł. Natomiast rachunek zysków i strat za rok obrotowy od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 r. (wariant porównawczy) wykazał zysk netto w kwocie ... zł. Uszczuplenie stanu finansowego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt: I OZ 737/14). Każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji można otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt: II GZ 684/13). W rozpatrywanym przypadku spółka wprawdzie przedstawiła zestawienie posiadanych środków pieniężnych, jednakże kara nałożona zaskarżoną decyzją w kwocie ... zł, w ocenie sądu, na tym etapie postępowania , nie grozi wyrządzeniem spółce znacznej szkody lub spowodowaniem dla niej nieodwracalnych skutków. Spółka w dalszym ciągu prowadzi działalność, z której uzyskuje przychody. Natomiast powoływanie się przez spółkę na toczące się wobec niej równolegle analogiczne postępowania przed wieloma organami celnymi nie stanowi skutecznej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z opisu sytuacji finansowej spółki nie wynika, żeby takie właśnie skutki jej groziły. Konieczność tymczasowego ograniczenia działalności gospodarczej (czego nie potwierdza wzgląd na znaczny wzrost uzyskiwanych przychodów) nie spełnia kryterium tej kwalifikowanej dotkliwości wykonania decyzji "znacznej" szkody, trudnych do odwrócenia skutków. W opinii sądu posiadanie przez spółkę zobowiązań kredytowych, nie może prowadzić do wniosku, że mogą one być zaspokojone kosztem należności wobec Skarbu Państwa. Należności Skarbu Państwa powinny być zaspokojone w pierwszej kolejności. W świetle powyższego sąd uznał, że spółka nie uprawdopodobniła, że w stosunku do niej zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło