III SA/Po 800/14

Dnia 9 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko (spr.) Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości na rok 2010 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu nr [...] z dnia [...] 2014 roku, 2. uchyla decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu nr [...] z dnia [...] 2013 roku oraz decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie nr [...] z dnia [...] 2013 roku, 3. przyznaje adwokat M. Z. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, 4. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. W dniu [...] maja 2010 roku K. P. (zwany dalej skarżącym), zgodnie z §11 ust. 2 i ust 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwziąć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. 2004, Nr 174 poz. 1809 ze zm.) wraz z wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2010 wystąpił o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2010, załączając deklarację pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PRO W 2004-2006. We wniosku tym zadeklarował realizację pakietu S02d02 - uprawy sadownicze, w tym jagodowe na powierzchni 1,90 ha. Do płatności w ramach realizowanego pakietu zadeklarowano działkę ewidencyjną numer [...] położoną w województwie wielkopolskim, powiat poznański, gmina [...], obręb [...] . Po przeprowadzeniu analizy omawianej sprawy Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu w dniu [...] listopada 2010 roku, wydał decyzję Nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2010. W dniu [...] kwietnia 2013 roku Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu wystosował do K. P., zgodnie z art. 9 i 10 Kodeksu postępowania administracyjnego zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie unieważnienia decyzji Kierownika Biura Powiatowego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2010 roku, nr [...]. W zawiadomieniu wskazano, że niezbędne jest ponowne przeprowadzenie analizy zgodności między zadeklarowanymi we wniosku działkami rolnymi, a działami referencyjnymi zawartymi w systemie identyfikacji działek rolnych. Tym samym weryfikacji poddany zostanie obszar zatwierdzony, stanowiący podstawę obliczania płatności. Następnie dnia [...] lipca 2013 roku Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu wydał decyzję nr [...] o nieważności decyzji nr [...] w związku z ujawnieniem nieprawidłowości odnośnie działki ewidencyjnej nr [...]. Skarżący w dniu [...] sierpnia 2013 r. skorzystał z prawa złożenia odwołania, które zostało przekazane do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie. Dnia [...] września 2013 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu po ponownej analizie przedmiotowej sprawy w dniu [...] marca 2014 roku, wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości na rok 2010. W dniu [...] kwietnia 2014 roku K. P. skorzystał z prawa złożenia odwołania od decyzji nr [...], nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w przedmiotowej decyzji. Dnia [...] maja 2014 r. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] kwietnia 2014 r. wydał decyzję nr [...] i utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości na rok 2010. Organ II instancji stwierdził, iż decyzja nr [...] została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Wskazał, że Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu podczas wykonanej kontroli administracyjnej ustalił, iż powierzchnia dla wariantu S02d02, co do której wniosek został rozpatrzony wyniosła 1,71 ha. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16). Organ zaznaczył, że podkreślić należy, iż przepis zawarty w art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 wskazuje, by nie dokonywać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną. Podczas kontroli administracyjnej dokonanej w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu w Poznaniu ustalono, że przedmiotowa powierzchnia ewidencyjno - gospodarcza (PEGJPO) zadeklarowana przez skarżącego dla działki ewidencyjnej nr [...] jest większa od powierzchni stwierdzonej w wyniku kontroli. Po zapoznaniu się z całością dokumentacji w sprawie odwołania skarżącego, Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu ustalił, iż decyzja Nr [...] z dnia [...] marca 2014 roku właściwie odzwierciedla tzw. obszar zatwierdzony będący podstawą do redukcji płatności w ramach płatności rolnośrodowiskowych. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu ustalił, że powierzchnia, co do której przyznano płatność decyzją nr [...], dla działki ewidencyjnej nr [...] została wyznaczona prawidłowo. Wskazać należy, iż weryfikacja wniosku o przyznanie płatności polega m.in. na wizualnej kontroli ortofotomapy, która wykonywana jest obowiązkowo w każdej sprawie. Bardzo ważnym elementem przed dokonaniem pomiaru jest właściwa identyfikacja poszczególnych elementów zawartych na ortofotomapie typu: drzewa, drogi, krzewy, rowy i zagłębienia, skarpy, budynki, wody, itp. Prawidłowa fotointerpretacja obrazu pozwoli uniknąć wyznaczenia błędnego konturu mierzonego obiektu, a co za tym idzie wyznaczenia błędnej powierzchni. Po dokonaniu kontroli pomiaru powierzchni dla ww. działki rolnej przy wykorzystaniu w tym celu obrazu działki ewidencyjnej na obrazie ortofotomapy z dnia [...] lipca 2010 roku organ II instancji ustalił, iż powierzchnia wskazanej działki rolnej jest zgodna z tą do której przyznano płatność decyzją nr [...]. Pismem z dnia [...] czerwca.2014 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości na rok 2010. W skardze podniósł, że nie zgadza się z argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wskazał, że argumentacja wniesiona przez skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie i tym samym podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Dokonując oceny przedmiotowej sprawy przy uwzględnieniu ww. reguł postępowania Sąd uznał, iż złożona skarga jest uzasadniona, a zaskarżone rozstrzygnięcie organu należy uchylić. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zarówno decyzja Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] maja 2014 r., utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2014 r., wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości na rok 2010, jak i wszelkie czynności dokonane przez organy administracji publicznej w zakresie sprawy będącej przedmiotem procedury w znaczeniu materialnoprawnym. Zgodnie z art. 61 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071, z późn. zm.) - dalej k.p.a., o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Ponadto, zgodnie z art. 157 § 2 k.p.a. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W niniejszej sprawie Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu wszczęła z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2010. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Organ I instancji wskazał, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zostało wszczęte z urzędu w celu ustalenia, czy ww. decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu rażąco narusza prawo, co uzasadniałoby stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest postepowaniem nadzorczym i ma charakter odrębnego, nadzwyczajnego postępowania, które jest ograniczone wyłącznie do badania, czy decyzja wydana w postepowaniu zwykłym obciążona została wadą kwalifikowaną. Stwierdzenie nieważności decyzji ma charakter wyjątkowy i wymaga zaistnienia przesłanek normatywnych, określonych w przepisie art. 156 § 1 k.p.a. W związku z odrębnym charakterem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, w niniejszej sprawie Sąd rozpatrzył ten aspekt na podstawie art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zgodnie z którym sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd zwraca uwagę, że zwrot "we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga", użyty w ww. przepisie, oznacza zarówno postępowania zaliczane do trybu zwyczajnego, czyli toczące się przed organami administracyjnymi pierwszej i drugiej instancji, jak i postepowania nadzwyczajne, a więc w sprawie wznowienia postepowania, stwierdzenia nieważności decyzji, jak też w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, czy też stwierdzenia jej wygaśnięcia. W konsekwencji sąd administracyjny jest władny objąć swą kontrolą również akt wydany w postepowaniu wszczętym po zaskarżeniu tego aktu oraz zastosować wobec nich przewidziane przez ustawę środki w celu usunięcia naruszenia prawa. (por. wyrok NSA z dnia 26 października 2012 r. , sygn. akt II OSK 1937/12). W orzecznictwie i doktrynie panuje pogląd, zgodnie z którym rażące naruszenie prawa - w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a - występuje jeśli decyzja została wydana wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym, wbrew wszelkim przesłankom nadano prawa albo ich odmówiono albo też wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem albo uchylono obowiązek. Rażące naruszenie prawa występuje, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa, a charakter tego naruszenia powoduje, że przedmiotowa decyzja nie może być akceptowana jako organ praworządnego państwa (por. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt II GSK 681/13). Sąd podziela stanowisko, że skoro z treści art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. nie wynika aby rażące naruszenie prawa miało dotyczyć tylko podstawy materialnoprawnej decyzji to tego typu kwalifikowana wadliwość może dotyczyć także przepisów ustrojowych, jak i przepisów prawa procesowego (por. wyrok NSA z 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GSK 926/12). W niniejszej sprawie problem dotyczy ustalenia czy przy wydawaniu przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu decyzji z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...]w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, organ administracji publicznej dopuścił się uchybień procesowych, które można uznać za rażące naruszenie prawa w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Podkreślić należy, że powierzchnia działek została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16). Przepis ten stanowi, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu w uzasadnieniu decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2010, wskazuje że zarzut rażącego naruszenia prawa dotyczy art. 28 ust. 1 lit. c), art. 57 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, a także art. 7 k.p.a. Przepis zawarty w art. 28 ust. 1 lit. c) Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 nakazuje, by nie dokonywać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną. W uzasadnieniu ww. decyzji organ wskazał, że na skutek błędów popełnionych w trakcie obsługi wniosku o przyznanie skarżącemu płatności Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu wydał decyzję przyznając płatności niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ uznał, że w związku z błędnym ustaleniem stanu faktycznego w toku czynności zmierzających do wydania decyzji, niezbędne było wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji przyznającej płatność skarżącemu z uwagi na wystąpienie rażącego naruszenia prawa w świetle art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd nie podziela ww. argumentacji organu. W ocenie Sądu rażące naruszenie przepisów postępowania, dotyczących kwestii ustaleń faktycznych sprawy nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji. Błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy ocenić należy jako wadliwość decyzji, która może zostać wzruszona w zwykłym trybie (por. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt II GSK 681/13). W rozpatrywanej sprawie skarżący dnia [...] maja 2010 r. złożył do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu wniosek o przyznanie płatności na rok 2010. Został on złożony na formularzu otrzymanym przez Skarżącego wraz z materiałem graficznym określającym działki producenta. W związku z decyzją nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji, wydaną przez Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Poznaniu w dniu [...] lipca 2013 r., stwierdzającą nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Poznaniu nr [...]z dnia [...] listopada 2010 r. przeprowadzono ponowną kontrolę administracyjną pod kątem zgodności z komputerową referencyjną bazą danych działek ewidencyjnych. Organ działał na podstawie art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. W wyniku kontroli stwierdzono rozbieżności: – w przypadku działki ewidencyjnej numer 32 o pierwotnie zadeklarowanej powierzchni 1,9 ha stwierdzono na podstawie wykonanych pomiarów 1,71 ha. Z uzasadnienia decyzji - której stwierdzono nieważność - wynika, że organ przyznając płatność wziął pod uwagę nie tylko wielkości działek zadeklarowanych ale i określił uwzględnioną powierzchnię działek kwalifikowanych do poszczególnych płatności. Jednostka Certyfikująca potwierdziła zgodność powierzchni deklarowanej i potwierdzonej do płatności na rok 2010. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników. Powyższe oznacza, iż skarżący miał uzasadnione podstawy aby uznać, iż decyzja mocą której przyznano mu płatność jest decyzją prawidłową gdyż wydał ją kompetentny organ po przeprowadzeniu stosownego postępowania w toku którego dokonano m.in. weryfikacji powierzchni działek zgłoszonych we wniosku o przyznanie płatności. W ocenie Sądu obywatel ma prawo zakładać i oczekiwać rzetelności i profesjonalizmu organów i zatrudnionych przez nie pracowników. W przeciwnym wypadku należałoby przyjąć założenie, że w każdej sytuacji i w każdym czasie powinien liczyć się ze zmianą podjętego rozstrzygnięcia. To jednak byłoby nie do pogodzenia z obowiązującą zasadą stabilności decyzji administracyjnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2387/13). Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 7 k.p.a. organ jest zobligowany do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Ponadto zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. organ jest zobligowany do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. W rozpatrywanej sprawie organ nie uwzględnił i nie wskazał rozbieżności w powierzchni działek zadeklarowanych, a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek, co było okolicznością istotną dla załatwienia sprawy w sposób zgodny z art. 7 k.p.a. W ocenie Sądu organ naruszył przepisy procedury w zakresie wszechstronnego i prawidłowego rozważenia materiału dowodowego i uznał, iż zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem art. 7 oraz art. 77 k.p.a., jednak brak uwzględnienia ewentualnych rozbieżności między powierzchnią działek zadeklarowanych, a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych nie stanowi rażącego naruszenia prawa jako przesłanki określonej w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Organy zarówno I, jak i II instancji, zdaniem Sądu, wadliwie stwierdziły zaistnienie przesłanek nieważności decyzji z dnia [...] listopada 2010r., bowiem wskazane w zaskarżonych decyzjach naruszenie prawa nie kwalifikuje się jako normatywna przesłanka do stwierdzenia nieważności, a błąd organu w postępowaniu dowodowym co do ustalenia powierzchni działek kwalifikujących się do płatności może być ewentualnie przesłanką do wznowienia postępowania administracyjnego zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Tak więc - świetle tego, co zostało wyżej wskazane - ewentualna wadliwość ustaleń w zestawieniu z rzeczywistą wartością maksymalnego kwalifikowanego obszaru wyznaczonego w systemie identyfikacji działek rolnych, którym organy dysponują, nie może przemawiać za przyjęciem rażącego naruszenia art. 28 ust. 1 lit. c), art. 57 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien uwzględnić powyższe rozważania. Reasumując Sąd uznał, iż zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 pkt 2, art. 7 oraz art. 77 k.p.a. - w stopniu, który mógł mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Dlatego też Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). O kosztach Sąd orzekł w pkt III sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd orzekł, jak w pkt IV sentencji wyroku.