III SA/Po 809/09
PostanowienieWSA w Poznaniu2010-08-18
Skład orzekający: Barbara Koś
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest ponowne przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, po uprzednim jego przyznaniu w tym samym zakresie w toku postępowania sądowoadministracyjnego?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, uznając je za bezprzedmiotowe. Prawo pomocy przyznane w zakresie całkowitym obejmuje całe postępowanie sądowoadministracyjne do jego prawomocnego zakończenia, a ponowne przyznanie go w tym samym zakresie nie jest możliwe zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący R. R. złożył skargę na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia radcy prawnego został prawomocnie przyznany. Po oddaleniu skargi, pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a skarżący złożył sprzeciw.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 18 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 22 lipca 2009r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. /-/ B. Koś
Prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 25 listopada 2009 roku przyznano R. R. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (k. 46-47).
Do pełnienia obowiązków pełnomocnika z urzędu Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu wyznaczyła radcę prawnego R. K. (k. 55), któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a po oddaleniu skargi, wystąpił z żądaniem doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, a następnie sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W tej sytuacji skarżący wystąpił z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej (k.99).
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy wskazując, że kolejny wniosek zainteresowanego o zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego nie ma uzasadnionych podstaw. Na mocy cytowanego postanowienia Referendarza, w niniejszym postępowaniu strona skarżąca nie ma już obowiązku uiszczania kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej, ma również ustanowionego pełnomocnika.
Strona złożyła sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego, żądając ponownego rozpoznania sprawy i przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 119).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Badając podstawy do przyznania wnioskowanego prawa pomocy, Sąd na podstawie analizy akt stwierdził, iż w niniejszej sprawie postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 25 listopada 2009 r., przyznane zostało stronie prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Podkreślić zaś należy, że przyznane prawo pomocy obejmuje całe postępowanie sądowoadministracyjne, aż do jego prawomocnego zakończenia.
Pełnomocnik przyznany z urzędu jest umocowany do wykonywania wszelkich czynności procesowych łączących się ze sprawą we wszystkich instancjach (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 sierpnia 2008r. o sygn. akt II FZ 293/08, dostępne w bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Treść wydanego w dniu 25 listopada 2009 r. rozstrzygnięcia w całości odpowiadała żądaniu skarżącego. Z akt wynika, że Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała zainteresowanego o wyznaczeniu radcy prawnego (k. 55), któremu Skarżący udzielił pełnomocnictwa.
Odpowiadając na wniosek o ponowne wyznaczenie innego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej, z uwagi na fakt, że obecny pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do jej wniesienia należy wskazać, że nie ma podstaw prawnych do wyznaczenia drugiego radcy prawnego do wykonania tej samej czynności.
Przede wszystkim jednak zgodnie z treścią art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy, jednak o wyznaczenie adwokata, radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, o czym stanowi art. 253 p.p.s.a .
Z powyższych unormowań wynika, że rolą Sądu jest orzekanie w zakresie wniosku o przyznanie prawo pomocy. Natomiast o wskazaniu konkretnej osoby jako pełnomocnika decyduje wyłącznie właściwa korporacja zawodowa. Również ewentualnej zmiany pełnomocnika może dokonać jedynie właściwa korporacja. Sąd nie ma natomiast wpływu na decyzję organu samorządu radcowskiego w zakresie wyznaczenia kolejnego pełnomocnika. Jak wskazano wyżej, stosownie do art. 253 p.p.s.a. rola Sądu w tym zakresie ogranicza się wyłącznie do wystąpienia do właściwej korporacji o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu (zob. postanowienie NSA z dnia 4 września 2009 r., sygn. akt I OZ 654/08, postanowienie NSA z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 453/10, postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 122/10, dostępne w bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl.).
Zgodnie z akceptowaną przez Naczelny Sąd Administracyjny linią orzecznictwa nie jest ponadto możliwe, ponowne przyznanie stronie prawa pomocy, po uprzednim przyznaniu go w zakresie całkowitym. W tej sytuacji postępowanie z ponownego wniosku strony o przyznanie prawa pomocy jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu (zob. m. in. postanowienie NSA z dnia z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 122/10, postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1076/09, postanowienie NSA z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 453/10, postanowienie NSA z dnia 8.06.2010 r., sygn. akt II OZ 503/10, postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 45/10, dostępne w bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl ).
Wobec powyższego Sąd - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 260 p.p.s.a – orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ B. Koś
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło