IV SA/Po 1002/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska ( spr.) Protokolant sekr. sąd. Agata Żebrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] grudnia 2018 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oddala skargę w całości Starosta W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił spółce [...] sp. z o.o. pozwolenia na budowę 3 elektrowni wiatrowych: nr [...], typ [...] V90 o mocy 2,0 MW każda, wysokości wieży stalowej H=103,1 m i średnicy wirnika z łopatkami: 90,0 m wraz z placami manewrowymi, zatokami postojowymi, drogami dojazdowymi i zjazdami z dróg gminnych na działkach nr ewid. [...], [...], 148, 145, 435, [...] obr. ewid. M. . Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2015r. Starosta W. przeniósł powyższe pozwolenie na budowę na rzecz W. sp. z o.o. PRZ sp.k. W dniu [...] kwietnia 2016r. (korekta wniosku [...] kwietnia 2016) spółka [...] sp. z o.o. PRZ sp.k. wniosła o zmianę powyższego pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Starosta W. decyzją z dnia [...] czerwca 2016r. orzekł I. zmienić decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...].04.2015 r. (znak [...]) przeniesioną decyzja nr [...] (znak [...]) z dnia [...].09.2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę polegającą na: budowie 3 elektrowni wiatrowych: nr [...], typ [...] V90 o mocy 2,0 MW każda, wysokość wieży stalowej H=103,1 m (wysokość zawieszenia rotora Hzw= 105,0 m) i średnicy wirnika z łopatkami: 90,0 m - elektrownia wiatrowa nr [...] na działce nr ewid. [...] obr. ewid. M. , - elektrownia wiatrowa nr [...] na działce nr ewid. [...] obr. ewid. M. , - elektrownia wiatrowa nr [...] na działce nr ewid.[...] obr. ewid. M. , obiekt kategorii: XXIX w ten sposób, że: zatwierdził projekt budowlany zamienny sporządzony w kwietniu 2016 r. pod nazwą: "Projekt budowlany zamienny elektrowni wiatrowych. Elektrownie wiatrowe [...] [...],0MW - 3 szt. Zasadnicza zmiana zawarta w projekcie budowlanym zamiennym obejmuje: a) zmiana modułu elektrowni wiatrowych [...] V90 o mocy 2,0MW na elektrownie wiatrowe [...] VI00 o mocy 2,0MW, b) zmiana wysokości wież elektrowni wiatrowych z 103,10 m na wieże elektrowni wiatrowych o wysokości 93,10 m, c) zmiana średnicy śmigieł elektrowni wiatrowych z 90,00m na średnicę śmigieł elektrowni wiatrowych 100,00m, d) zmiana wysokości całkowitej elektrowni wiatrowych z 150,00m npt. na wysokość całkowitą elektrowni wiatrowych 145,08m npt. e) zmiana wymiarów żelbetowych fundamentów elektrowni wiatrowych z : - stopy fundamentowe okrągłe o średnicy 20,00m i wysokości 1,50m na zewnętrznej krawędzi i 2,55m przy cokole na stopy fundamentowe okrągłe o średnicy 20,00 m, wysokości 1,00m na zewnętrznej krawędzi i 2,05m przy cokole, f) zmiana głębokości posadowienia fundamentów, rodzaju stalowych wkładów fundamentowych, układu zbrojenia fundamentów, ilości i średnicy prętów zbrojeniowych, przebiegu rur osłonowych na przewody elektroenergetyczne i komunikacyjne, II. pozostałe warunki decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...].04.2015 r. przeniesionej decyzją nr [...] z dnia [...].09.2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia pozostawiono bez zmian. Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie złożył Pan K. P.. Wojewoda decyzją z [...] września 2016r. uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] z [...] czerwca 2016r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Wojewoda wskazał, że organ administracji architektoniczno-budowlanej odmawiając bądź wydając pozwolenie na budowę określonej inwestycji winien kierować się ściśle określonymi w przepisach prawa wytycznymi, w tym art. 35 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290), który określa czynności, jakie organ musi podjąć przed wydaniem decyzji o udzieleniu bądź nie udzieleniu pozwolenia na budowę. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że właściwy w sprawie organ nie posiada prawnej możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu budowlanego. Organ może jedynie ocenić zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w ściśle określonym w ustawie zakresie. Zgodnie z powyższym przepisem możliwe jest jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy (względnie o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego) oraz wymaganiami ochrony środowiska. Do obowiązków organu administracji architektoniczno-budowlanej należy również sprawdzenie, czy projekt ten został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe (w rozumieniu przepisów rozdziału 2 ustawy prawo budowlane) uprawnienia budowlane, a także sprawdzenie kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia (art. 35 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego). Stosownie do art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W myśl art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast art. 80 k.p.a. nakazuje organowi dokonać oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Zgodnie z art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. Prowadzenie postępowania w sprawie wydania decyzji o zmianie decyzji pozwolenia na budowę jest tzw. postępowaniem wnioskowym i ograniczone jest zakresem wniosku inwestora. Inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył m.in. projekt budowlany zamienny, obejmujący projekt zamienny zagospodarowania terenu (tom I) oraz projekt architektoniczno-budowlany (tom II). Projekt budowlany został wykonany oraz sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem. Ponadto, Inwestor przedłożył ostateczną decyzję Wójta G. M. z dnia [...] kwietnia 2016r. w sprawie zmiany decyzji z dnia [...] kwietnia 2013r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz ostateczną decyzję Wójta G. M. z dnia [...] kwietnia 2016r. w sprawie zmiany decyzji z dnia [...] kwietnia 2013r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Zgodnie z zapisami ww. decyzji nie ma potrzeby przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. Ponieważ wydanie decyzji zmieniającej na podstawie art. 36a ust. 1 Prawo budowlane podlega tym samym rygorom co wydanie pozwolenia na budowę (art. 32 - 35) organ wydający ją musi zbadać, czy jest ona zgodna z wydaną wcześniej decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czy wnioskowany zakres zmian w decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, nie przekracza tego co było przedmiotem ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i czy nie należy wystąpić w związku z tym o wydanie nowej decyzji w tym zakresie (por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2008 r., II OSK 461/07). Należy mieć na uwadze, iż decyzja o warunkach zabudowy jest instrumentem prawnym służącym określeniu sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu nieobjętego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzja o warunkach zabudowy ma charakter promesy uprawniającej do uzyskania pozwolenia na budowę na warunkach w niej określonych. Wójt G. M. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch elektrowni wiatrowych o mocy do 2MW każda z niezbędną infrastrukturą techniczną towarzyszącą na działkach o nr ewid. [...] i [...] w miejscowości M. oraz decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch elektrowni wiatrowych o mocy do 2MW każda z niezbędną infrastrukturą techniczną towarzyszącą na działkach o nr ewid. [...] i [...] w miejscowości M.. Adresatami obu wymienionych wyżej decyzji była spółka [...] Spółka z o.o. z siedzibą w I.. Zarówno pierwotne pozwolenie na budowę, jak i ww. decyzje o warunkach zabudowy zostały przeniesione na aktualnego inwestora, tj. spółkę [...] Spółka z o.o. PRZ Spółka komandytowa z siedzibą w I. z zachowaniem warunków w nich zawartych. Należy mieć na uwadze, iż w ust 2 pkt 1 decyzji o warunkach zabudowy (decyzja z [...].08.2013r. oraz decyzja z [...].08.2013r.) ustalono parametry techniczne dla elektrowni wiatrowej. Warunki te ograniczyły m.in. moc elektrowni do P 2MW każda, wirnik o średnicy do V90 m, wysokość zawieszenia wirnika (wieża) H105m, całkowitą wysokość elektrowni maksymalnie H 155 m n.p.t. Z akt sprawy wynika natomiast, że zasadnicza zmiana w projekcie budowlanym zamiennym, w stosunku do pierwotnego obejmuje: a) zmianę modułu elektrowni wiatrowych [...] V90 o mocy 2,0 MW na elektrownie wiatrowe [...] V100 o mocy 2,0MW, b) zmianę wysokości wież elektrowni wiatrowych z 103,10 m na wieże elektrowni wiatrowych o wysokości 93,10m, c) zmianę średnicy śmigieł elektrowni wiatrowych z 90,00m na średnicę śmigieł elektrowni wiatrowych 100,00m, d) zmianę wysokości całkowitej elektrowni wiatrowych z 150,00 m n.p.t. na wysokość całkowitą elektrowni wiatrowych 145,08 m n.p.t. e) zmianę wymiarów żelbetowych fundamentów z: - stopy fundamentowe okrągłe o średnicy 20,00m i wysokości l,50m na zewnętrznej krawędzi i 2,55m przy cokole na stopy fundamentowe okrągłe o średnicy 20,00 m, wysokości l,00m na zewnętrznej krawędzi i 2,05 przy cokole, f) zmianę głębokości posadowienia fundamentów, rodzaju stalowych wkładów fundamentowych, układu zbrojenia fundamentów, ilości i średnicy prętów zbrojeniowych, przebiegu rur osłonowych na przewody elektroenergetyczne i komunikacyjne. Wojewoda zauważył, że zmiana w analizowanym przypadku dotyczy parametrów elektrowni wiatrowych tj. wysokość wieży elektrowni wiatrowych zmniejszy się z 103,10m do 93,10m, a co za tym idzie całkowita wysokość elektrowni zmniejszy się z 150,00 m n.p.t. na wysokość 145,08 m n.p.t., zmiany te są zgodne z decyzjami o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji oraz decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach tj. całkowita wysokość elektrowni maksymalnie H 155 m n.p.t. Jednakże Wojewoda zwrócił uwagę na fakt, iż zmianie ulega również średnica śmigła wirnika z 90m na l00 m, która przekracza wskazaną w powyższych decyzjach o warunkach zabudowy dopuszczalną średnicę tj. do V90 m. W takiej sytuacji należy przyjąć, że ustalenia decyzji o warunkach zabudowy znacznie odbiegają od planowanych zmian w projekcie budowlanym. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, zgodnie z art. 36a ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nie powinien więc zatwierdzić projektu zagospodarowania działki lub terenu, dołączonego do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę, gdyż jest on niezgodny z decyzjami o warunkach zabudowy tj. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. oraz decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. w oparciu o które Inwestor wystąpił z planowanym zamierzeniem. Tym samym Wojewoda nie podzielił stanowiska organu I instancji, iż przedłożony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. W świetle uregulowania zawartego w art. 55 w związku z art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Związanie organu wydającego pozwolenie na budowę decyzją o warunkach zabudowy oznacza, iż organ ten nie może kształtować warunków zabudowy odmiennie od ustalonych w powyższej decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy determinuje zatem w pewnym zakresie decyzję o pozwoleniu na budowę, gdyż ustalone w niej warunki zabudowy wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. W świetle powyższego argumenty Inwestora podnoszone w piśmie z dnia [...] września 2016r. dotyczące braku możliwości uzyskania nowej decyzji jak i zmiany dotychczasowych decyzji o warunkach zabudowy nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Ponadto, Wojewoda zwrócił uwagę, że doprecyzowania wymaga znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo dla P. A. S. z dnia [...] stycznia 2016r., gdyż z jego treści wynikają rozbieżności dotyczące wskazania w nim projektu składającego się z dokumentacji dla jednej elektrowni wiatrowej o mocy do 1,0 MW na działce nr ewid. [...] obręb ewidencyjny M. , natomiast wniosek o zmianę pozwolenia na budowę dotyczy budowy 3 elektrowni wiatrowych [...] [...],0 MW i zatwierdzenia projektu zamiennego do decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015r. przeniesionej decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2015r. na działkach o nr [...], [...] i 148. Odnosząc się natomiast do kwestii podnoszonych w odwołaniu wyjaśnia się, iż na etapie weryfikacji każdego projektu budowlanego następuje określenie stron postępowania. Weryfikacja kręgu stron powinna mieć także miejsce podczas prowadzonego postępowania odwoławczego W art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego zostało zdefiniowane pojęcie obszaru oddziaływania obiektu budowlanego: poprzez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Obszar ten określa się na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących, a zawierających regulacje odnoszące się m.in. do odległości obiektów i urządzeń budowlanych od innych obiektów i granic nieruchomości. Do tej konstrukcji prawnej odwołuje się przepis ust. 2 w art. 28, który określa podmioty, którym w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę przysługuje przymiot stron. Stronami w takim postępowaniu są wyłącznie inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przepis art. 28 ust. 2 prawa budowlanego jest niewątpliwie lex specialis w stosunku do przepisu art. 28 k.p.a., który brzmi: "Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek." - co oznacza, że cytowany przepis k.p.a nie będzie miał zastosowania w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Interes prawny którego istnienie warunkuje przyznanie osobie przymiotu strony w określonej sprawie, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu (postanowienie NSA z dnia 30 maja 1984 r. II SA 789/84). Organy zatem mają obowiązek każdorazowo ustalić przepisy odrębne, które sprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego (tak wyrok NSA z dnia 21.10.2011 sygn. II OSK1492/10). W przypadku budowy elektrowni wiatrowych określenie kręgu stron postępowania jest procesem złożonym, bowiem stroną winni być nie tylko inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści, zarządcy nieruchomości, na terenie którym powstaje dana elektrownia wiatrowa, ale również władający działkami sąsiednimi ze względu na ograniczenia w zabudowie działki poprzez wpływ hałasu od pracującej farmy wiatrowej. Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 styczna 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 996/13 Wojewoda wskazał, że "Dla lokalizacji farm wiatrowych najważniejsze znacznie ma poziom emitowanego przez nie hałasu (...) W tym zakresie, ze względu a specyfikę urządzeń elektorowi wiatrowych, decydujące znaczenie dla wyznaczenia obszaru oddziaływania takich obiektów na tereny sąsiednie ma czynnik hałasu emitowanego przez pracujące turbiny wiatrowe" W zakresie ochrony przed hałasem wymogi ochrony istniejącej i planowanej zabudowy ustala się zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112). W § 1 określono rodzaje zabudowy tj. mieszkaniową, szpitale i domy opieki społecznej, budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, na cele uzdrowiskowe, na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, na cele mieszkaniowo-usługowe dla których oznaczono dopuszczalne poziomy hałasu. W miejscu tym należy podkreślić, iż jest to katalog zamknięty i nie obejmuje terenów rolnych bądź leśnych. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2016r. Starosta W. ustalił ten sam krąg stron jak w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r. Działki o nr 4, [...] obr. Budziejewko oraz nr ewid.[...], [...] obr. M. , należące do Pana W. P. znajdują się w strefie oddziaływania akustycznego (40-45 dB) elektrowni wiatrowej EW3 w związku z czym został on uznany za stronę w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Działki te są jednak niezabudowane i użytkowane rolniczo. Ponadto, kwestie dotyczące zagadnień związanych z ewentualnym szkodliwym oddziaływaniem planowanej inwestycji (elektrowni wiatrowej EW3) zostały określone w decyzji Wójta G. M. z dnia [...] kwietnia 2016r. w sprawie zmiany decyzji z dnia 3 kwietnia 2013r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, z której wynika, że "analiza akustyczna wykazała, iż na granicy najbliżej położonych terenów chronionych akustycznie eksploatacja przedsięwzięcia nie będzie powodowała przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku na najbliższych terenach objętych ochroną akustyczną w myśl rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U z 2014 poz. 112), zarówno w porze dnia jak i w porze nocy. Etap użytkowania elektrowni wiatrowej nie będzie wpływać na stan jakości powietrza w rejonie inwestycji. Ponadto, należy zauważyć, iż inwestor został zobligowany do przeprowadzenia, po uruchomieniu inwestycji, kontrolnych pomiarów poziomów hałasu na najbliższych terenach objętych ochroną akustyczną zgodnie z przepisami szczegółowymi w tym zakresie, w warunkach, w których występuje najbardziej niekorzystne oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko. Biorąc pod uwagę charakter zmian planowanej inwestycji tj. zmianę modelu planowanych do posadowienia turbin, a co za tym idzie zmianie średnicy rotora z 90m do l00m ,wysokości wieży z 105m na 125m oraz mocy akustycznej z 104dB do 105Db w porze dziennej przy zachowaniu ich pozostałych parametrów należy stwierdzić, iż nie zmieni się znacząco skala i zasięg oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko ". W uwagi na powyższe kwestie podnoszone w odwołaniu nie mają wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2016 r. złożyła pełnomocnik spółki [...] Sp. z o.o. PRZ Sp. k. z siedzibą w I., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Zaskarżonej decyzji Wojewody zarzucono naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane w zw. z art. 59 i 61 ustawy z dnia [...] marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uchylenie decyzji Starosty [...] zatwierdzającej zamienny projekt budowlany z powodu rzekomej sprzeczności planowanej inwestycji z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy wydanych przez Wójta G. M. podczas, gdy projekt zamienny jest zgodny z dopuszczalnymi ustaleniami tych decyzji oraz naruszenie przepisu art. 136 KPA poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w przedmiocie zakresu pełnomocnictwa udzielonego P. A. [...], mimo iż organ procedował przez około 2 miesiące i w tym czasie z powodzeniem mógł ewentualne braki postępowania I instancji uzupełnić. Powyższe uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem wskutek dopuszczenia się opisanych uchybień doszło do nieprawidłowego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Starosty [...] zatwierdzającej zmieniony projekt budowlany. W uzasadnieniu skargi przytoczono stan faktyczny sprawy oraz wskazano, że projekt budowlany załączony do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę jest zgodny z ustaleniami przedłożonych decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z przepisem art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Następnie pełnomocnik przywołała przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które określa sposób ustalania w decyzji o warunkach zabudowy wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy określa sposób zapisywania ustaleń decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie skarżącej powyżej przytoczone przepisy w jasny sposób określają treść decyzji o warunkach zabudowy oraz dopuszczalne jej elementy. W praktyce organów administracyjnych wychodzi się poza dopuszczalne elementy decyzji o warunkach zabudowy i rozstrzyga także w kwestiach należących do organów architektoniczno-budowlanych udzielających pozwolenia na budowę, co należy uznać za działanie nieuprawnione. Przykładem takiego nieuprawnionego działania organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy jest wskazanie w decyzji rozmiarów budynku i jego usytuowania w terenie, co wiąże się z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ustalenie wspomnianych warunków technicznych nie należy natomiast do organu ustalającego warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, lecz jest przedmiotem badania przez organ architektoniczno-budowlany. Dlatego w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się że przesądzenie o wymiarach budynku w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi niewątpliwie przekroczenie kompetencji organu samorządowego. Stąd też odmienne określenie wymiarów budynku przez organ architektoniczno-budowlany w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę nieznacznie odbiegający od tych z decyzji lokalizacyjnej nie stanowi o naruszeniu prawa, tj. art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane Do podobnych wniosków, z tym że w zakresie innych parametrów inwestycji, doszedł Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 lutego 2014 roku, gdzie stwierdzono, że funkcjonalna wykładnia przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie uzasadniania wniosku, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji tego rodzaju jak zespół budynków mieszkalno-usługowych powinna określać dokładną ilość tychże budynków. Określenie dokładnej ilości budynków planowanych do realizacji może bowiem nastąpić na dalszym etapie inwestycyjnym, czyli w postępowaniu o udzielenie pozwolenie na budowę, gdy inwestor dysponuje już projektem budowlanym określającym szczegółowe rozwiązania techniczne. Dlatego ostateczne, dokładne i precyzyjne dane techniczne planowanej zabudowy ustala się w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Precyzyjne określanie tych wskaźników nie jest bowiem konieczne z punktu widzenia celu, jakiemu ma służyć decyzja o warunkach zabudowy, czyli ustaleniu jaki rodzaj zabudowy na danym terenie może powstać z zachowaniem zastanego tam ładu przestrzennego. Taki pogląd wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 maja 2009 roku, w którym zwrócił uwagę, że decyzja o warunkach zabudowy jest w pewnym sensie tylko promesą, informacją, co można zrealizować na danym terenie, a jej nadmierna szczegółowość byłaby zbędna na tym etapie, a nawet stwarzałaby trudności w uzyskaniu pozwolenia na budowę. Powyższe potwierdza również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2013 roku, sygn. akt II SA/Po 744/12, zgodnie z którym decyzja o warunkach zabudowy stanowi jedynie rodzaj wiążącej informacji o ogólnym możliwym sposobie zagospodarowania konkretnej nieruchomości, nie przesądzając zarazem, czy taka inwestycja w ogóle powstanie, ani jaki będzie jej ostateczny, precyzyjnie określony kształt. Dookreślenie ostatecznego kształtu inwestycji, tu średnicy wirnika, powinno więc nastąpić w projekcie budowlanym, a nie w decyzji o warunkach zabudowy. Przytoczone orzecznictwo prowadzi do wniosku, że wskazanie w decyzji o warunkach zabudowy innych elementów niż prawnie dopuszczalne nie powoduje związania tymi elementami na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę. Jeśli więc okaże się, że organ wydający decyzję o warunkach zabudowy działał wbrew swoim kompetencjom, nadmiernie doszczegóławiając treść tej decyzji, uzasadnione jest udzielenie pozwolenia na budowę także w przypadku odmiennego określenia parametrów inwestycji niż wynikające z decyzji o warunkach zabudowy. Jeśli chodzi o decyzje o warunkach zabudowy dla inwestycji polegających na wybudowaniu elektrowni wiatrowych jako konieczne i dopuszczalne elementy decyzji należy uznać maksymalną powierzchnie zabudowy oraz maksymalną wysokość wiatraka (tj. łącznie masztu i wirnika) oraz lokalizację planowanej elektrowni. Inne elementy, jak powierzania fundamentów znajdujących się nie wyżej niż poziom terenu, a także średnica wirnika, mają natomiast charakter jedynie orientacyjny. Taki sposób interpretacji jest zgodny z przepisami prawa, w szczególności z treścią § 2 pkt 3) Rozporządzenia w sprawie oznaczeń i nazewnictwa, zgodnie z którym ustalenia dotyczące warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego zapisuje się w decyzji poprzez określenie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, a w szczególności określenie linii zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu, w tym udziału powierzchni biologicznie czynnej, a także gabarytów i wysokości projektowanej zabudowy, w tym szerokości elewacji frontowej oraz geometrii dachu. Z cytowanego przepisu wynika, że decyzja o warunkach zabudowy powinna określać ogólny sposób zagospodarowania terenu, który wyznaczany jest takimi parametrami jak wysokość projektowanej zabudowy czy powierzchnia zabudowy dla całej planowanej inwestycji. Bez znaczenia dla określenia warunków zabudowy dla elektrowni wiatrowych pozostają natomiast techniczne parametry, jak średnica wirnika, o których to parametrach powołany przepis milczy. Jeśli chodzi o pozostałe warunki wynikające z powołanego Rozporządzenia, które zakreślają granice treści decyzji o warunkach zabudowy, to również nie stanowią one podstawy dla ustalenia w decyzji o warunkach zabudowy średnicy śmigieł elektrowni wiatrowej. Bez wątpienia bowiem średnica wirnika nie stanowi również ani ustalenia dotyczącego rodzaju zabudowy, ani dotyczącego funkcji, ani środowiska, przyrody i krajobrazu, ani ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, ani obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej, ani wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, ani granic i sposobów zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie. Na potwierdzenie prawidłowości powyżej zaprezentowanych wniosków co do niewiążącego charakteru ustaleń decyzji o warunkach zabudowy, które nie mają oparcia w przepisach prawa, wskazać również należy na wykładnię historyczną przepisu art. 36a ustawy z dnia [...] lipca 1994 roku Prawo budowlane, z którego w 2005 roku wykreślono jako przykład istotnego odstępstwa od projektu budowlanego niezbędne elementy wyposażenia budowlano-instalacyjnego zapewniające użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem. Do dnia 23 września 2005 roku przepis ust. 5 pkt 4 powołanego artykułu obowiązywał w następującym brzmieniu: "Nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji u zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy niezbędnych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem." Wykreślenie tego elementu z powołanego przepisu oznacza natomiast, że aktualnie zmiany w tym zakresie nie stanowią istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu. Skoro wiec śmigła elektrowni wraz z wirnikiem są elementem elektrowni (wprost wskazano w punkcie 2 decyzji o warunkach zabudowy "parametry techniczne elektrowni wiatrowej", zapewniającymi jej użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem, a co za tym idzie zmiana parametrów w tym zakresie nie stanowi istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu to tym bardziej stwierdzić należy, że parametr ten nie może być uznany za dopuszczalny i wiążący element decyzji o warunkach zabudowy. Podsumowując, decyzje o warunkach zabudowy będące przedmiotem analizy organów I i II instancji, określały m.in. parametry techniczne planowanych elektrowni wiatrowych, w tym średnicę wirnika każdej elektrowni. Z uwagi na niedopuszczalność zawarcia takich zapisów w decyzjach o warunkach zabudowy uznać należy, że nie wiążą one na etapie udzielania pozwolenia na budowę. Organ I instancji słusznie uznał więc zgodność projektu zamiennego z przedmiotowymi decyzjami o warunkach zabudowy i zatwierdził projekt zamienny. Decyzję Wojewody uchylającą decyzję organu I instancji należy natomiast uznać za nieprawidłową i naruszającą przepisy art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane w zw. z art. 59 i 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uchylenie decyzji organu I instancji nastąpiło bowiem z uwagi na rzekomą sprzeczność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy wydanych przez Wójta G. M. podczas, gdy projekt zamienny jest zgodny z tymi ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, które są prawnie dopuszczalne. Średnica wirnika elektrowni do takich natomiast nie należy, gdyż nie stanowi ona ani ustalenia dotyczącego rodzaju zabudowy, ani dotyczącego funkcji, ani warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego, ani środowiska, przyrody i krajobrazu, ani ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, ani obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej, ani wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, ani granic i sposobów zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie. Skoro więc ustalenie średnicy śmigła wirnika nie stanowi dopuszczalnej treści decyzji o warunkach zabudowy, nieznaczne odstępstwo od tego parametru nie uprawnia do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy jest instrumentem planowania przestrzennego. Jej celem jest ustalenie, czy dane zamierzenie inwestycyjne nie naruszy ładu przestrzennego. Skoro więc Wójt G. M. dopuścił do zmiany urbanistycznej terenów rolnych polegającej na wybudowaniu elektrowni wiatrowych o określonej wysokości, to nie sposób uznać, iż niewielka zmiana technicznego elementu tego obiektu (niezauważalna nawet gołym okiem) narusza w jakikolwiek sposób ustalenia przedmiotowych decyzji o warunkach zabudowy. Organ i instancji stwierdził również pewne nieścisłości w pełnomocnictwie udzielonym P. A. [...], sam jednak zaniechał wyjaśnienia tej kwestii na etapie postępowania odwoławczego. Zgodnie natomiast z art. 136 KPA organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Skoro Wojewoda uznał, że konieczne jest wyjaśnienie zakresu umocowania pełnomocnika składającego wniosek, organ winien sam przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w tym zakresie. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie odwołując się do uzasadnienia swojej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z [...] listopada 2017r. zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na śmierć jednej ze stron postępowania. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 30 października 2018r. na podstawie art. 128 §1 pkt 1 P.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na wskazanie następców prawnych zmarłej strony postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Działając w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018r., poz. 2107) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "P.p.s.a."), sąd administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a dokonując kontroli jej legalności sąd, stosownie do zapisu art. 134 P.p.s.a., nie jest związany granicami skargi. W razie jej nieuwzględnienia sąd skargę oddala (art. 151 P.p.s.a.). Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kontrola legalności zaskarżonej decyzji Wojewody z [...] września 2016r. uchylającej decyzję Starosty [...] z [...] czerwca 2016r., nr [...] o zmianie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona decyzja Wojewody, jak i decyzja organu I instancji zostały wydane przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 935). Wobec powyższego zastosowanie znajdują przepisy art. 136 K.p.a. i art. 138 K.p.a. w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania tych decyzji. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. 1 czerwca 2017r., stosuje się przepisy ustawy P.p.s.a., w brzmieniu dotychczasowym. Nie mają zatem zastosowania przepisy o sprzeciwie (art. 64a – 64e P.p.s.a.). Przechodząc do omówienia zaskarżonej decyzji należy powiedzieć, że jej podstawą prawną był art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23; dalej: "K.p.a."), który stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę wynik postępowania odwoławczego w omawianym postępowaniu administracyjnym, to jest uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpatrzenia, odpowiada prawu. Materialnoprawne podstawy prowadzonego przez organy postępowania administracyjnego zawarte są w przepisie art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.; dalej "P.b."), który stanowi, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany (art. 36a ust. 3 P.b.). Natomiast z art. 36a ust. 5 P.b. wynika, że nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: 1) zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, (...) 5) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, 6) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, 7) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. Zdaniem Sądu, odpowiednie stosowanie przepisów art. 32-35 P.b. w postępowaniu dotyczącym zmiany pozwolenia na budowę oznacza, że zmiana taka następuje na wniosek inwestora (art. 33 P.b.), a w postępowaniu bada się okoliczności wymienione w art. 35 ust. 1 P.b. Kluczową okolicznością podlegającą badaniu – jak wskazał organ II instancji w zaskarżonej decyzji – okazała się przesłanka z art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b., czyli zgodność projektu budowlanego zamiennego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ I instancji w decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wskazał, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami decyzji Wójta G. M. o warunkach zabudowy z [...] sierpnia 2013r. i [...] sierpnia 2013r. oraz decyzją Wójta G. M. z dnia [...] października 2014r. o ustaleniu lokalizacji celu publicznego i na tym tylko stwierdzeniu w zakresie zgodności zmiany decyzji zatwierdzającej projekt budowlany z decyzjami ustalającymi zagospodarowanie terenu, organ I instancji poprzestał. Organ II instancji stwierdził zaś, że ustalenia decyzji o warunkach zabudowy znacznie odbiegają od planowanych zmian w decyzji o pozwoleniu na budowę . Oceniając stanowisko Wojewody Sąd doszedł do przekonania, że zasadnie organ odwoławczy zarzucił organowi I instancji naruszenie art. 7 K.p.a., art. 77 §1 K.p.a., art. 80 K.p.a. skoro ten nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do właściwego wyjaśnia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Niedostatki budzi także uzasadnienie organu I instancji, który w istocie nie wyjaśnił w żaden sposób motywów rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. Decyzja Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. o zmianie pozwolenia na budowę w sposób lakoniczny i nienależyty odnosiła się do kwestii zgodności planowanej zmiany projektu budowlanego z warunkami zabudowy. Ocenić ją więc w tym zakresie należałoby jako podjętą z naruszeniem art. 7 K.p.a., art. 11 K.p.a. i art. 77 § 1 K.p.a. Z tych względów zasadne było, więc uchylenie tej decyzji, a więc trafny był wynik postępowania odwoławczego zawarty w zaskarżonej decyzji Wojewody podjętej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Niewątpliwie bowiem w omawianym zakresie Starosta naruszył przepisy postępowania administracyjnego, wskutek czego pozostał do wyjaśnienia zakres sprawy mający istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy, wskazać należy, na co zwrócił uwagę Wojewoda, że planowane przez inwestora zmiany w części dotyczącej pozwolenia na budowę - w zakresie zwłaszcza wysokości wieży elektrowni wiatrowej, średnicy śmigieł elektrowni i wysokości całkowitej elektrowni wiatrowej – z pewnością nie należą do kategorii nieistotnego odstąpienia od projektu budowlanego, a zatem należy je rozpatrywać z punktu widzenia art. 36a ust. 1 i ust. 3 P.b. Zmiany te dotyczą charakterystycznych parametrów, takich jak wysokości i szerokość elektrowni wiatrowej. Słusznie wskazuje Wojewoda, że zmiana w analizowanym przypadku dotyczy parametrów elektrowni wiatrowych tj. wysokość wieży elektrowni wiatrowych zmniejszy się z 103,10m do 93,10m, a co za tym idzie całkowita wysokość elektrowni zmniejszy się z 150,00 m n.p.t. na wysokość 145,08 m n.p.t., to zmiany te są zgodne z decyzjami o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji oraz decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, mieści się bowiem w maksymalnej wysokości elektrowni H 155 m n.p.t. Jednakże zmianie ulega również średnica śmigła wirnika z 90 m na 100 m, która przekracza wskazaną w powyższych decyzjach o warunkach zabudowy dopuszczalną średnicę tj. do V90 m. Nie ulega wątpliwości, że charakterystyczne parametry elektrowni wiatrowej stanowi moc pojedynczej elektrowni – 2 MW, która w niniejszej sprawie nie uległa zmianie, wysokość wieży elektrowni i całkowita wysokość elektrowni wiatrowej. Słusznie, zdaniem Sąd,u Wojewoda za parametry elektrowni wiatrowej wskazuje nie tylko wysokość wieży, wysokość całkowitą elektrowni wiatrowej, moc akustyczną pojedynczej turbiny, fundament obiektu, ale także średnicę wirnika. Parametry te uznać należy za charakterystyczne parametry dla obiektu budowlanego, jakim jest elektrownia wiatrowa. Średnica wirnika stanowi bowiem nie tylko o wysokości elektrowni wiatrowej, ale także o jej szerokości i wyznacza całkowite jej gabaryty. Dlatego też zamierzenie polegające na zmianie któregokolwiek z wymienionych parametrów w pozwoleniu na budowę powinno zostać ocenione przez pryzmat ich wpływu na uwarunkowania określone w wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co też uczyniono. Inwestor uzyskał w tym zakresie dwie decyzje Wójta G. M. z dnia [...] kwietnia 2016r. o zmianie decyzji środowiskowych z [...] kwietnia 2013r. Wobec powyższego, skoro inwestycja z uwzględnieniem planowanych zmian w części dotyczącej parametrów technicznych, do których obok mocy i wysokości elektrowni wiatrowej zaliczyć także należy średnicę wirnika (pkt 2 ust. 1 obu decyzji o warunkach zabudowy) będzie znacząco odbiegać od inwestycji, o której mowa we wskazanych decyzjach o warunkach zabudowy, to kwesta ta winna być przedmiotem pogłębionej i rzetelnej analizy organu I instancji. Słusznie Wojewoda uchylił decyzję organu I instancji celem ponownego rozpatrzenia sprawy. W tym miejscu odnieść należy się do zarzutów skarżącej dotyczących nieprawidłowości wydanych decyzji o warunkach zabudowy w części wskazującej średnice wirnika. Decyzje te znajdują się w obrocie prawym i Sąd nie posiada kompetencji do oceny ich prawidłowości w postępowaniu dotyczącym zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. Ubocznie Sąd jednak wskazuje, że zgodzić należy się ze skarżącą że w świetle obowiązujących w dniu wydania decyzji o warunkach zabudowy, a także i obecnie, przepisów ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja ta reguluje zachowanie ładu przestrzennego przez daną inwestycję o określonych cechach i parametrach technicznych (gabarytach, formie architektonicznej i parametrach technicznych wskazanych przez inwestora) oraz to że może być w danym miejscu zlokalizowana i zrealizowana. Jeżeli chodzi o siłownię wiatrową to składa się ona z różnych elementów takich jak wieża, fundament, śmigła. Elementy te są pomiędzy sobą powiązane technicznie i użytkowo. Dlatego w ocenie Sądu decyzja o warunkach zabudowy określa, zatem te parametry techniczne, które charakteryzują daną inwestycję - w tym przypadku średnicę śmigła elektrowni wiatrowej, która wyznacza szerokość inwestycji, jako wskaźnik jej gabarytów. Słusznie wskazał zatem Wojewoda, że pozwolenie na budowę może być wydane po stwierdzeniu, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Oczywiste jest przy tym, że w razie złożenia wniosku o zmianę pozwolenia na budowę właściwy organ dokonuje w pierwszej kolejności badania zgodności zamierzonej zmiany z decyzją o warunkach zabudowy, która stanowiła podstawę wydania pierwotnego pozwolenia na budowę. Tylko w tym kontekście jest bowiem możliwa ocena planowanej zmiany. Pogłębionej analizy sprawy w tym zakresie winien zatem dokonać organ I instancji zgodnie ze wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewody. Słusznie także organ odwoałwczy zwrócił uwagę, że znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo dla P. A. [...] z dnia [...] stycznia 2016r., upoważnia go do podejmowania czynności związanych z nabyciem projektu składającego się z dokumentacji dla jednej elektrowni wiatrowej o mocy 1,0 MW na działce o numerze ewidencyjnym [...], obr. M. . Tymczasem wniosek o zmianę pozwolenia na budowę dotyczy budowy 3 elektrowni wiatrowych [...] [...],0 MW i zatwierdzenia projektu zamiennego do decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015r. przeniesionej decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2015r. na działkach o nr [...], [...] i 148. Nadto, w ocenie Sądu pełnomocnictwo to w istocie dotyczy wszelkich czynności zwianych z nabyciem przez spółkę projektu (dokumentacji) dotyczącego elektrowni wiatrowej, w tym do składania oświadczeń woli, wiedzy, wniosków, wyjaśnień dotyczących realizacji transakcji nabycia projektu elektrowni wiatrowej oraz reprezentowania spółki we wszystkich sprawach związanych z nabyciem projektu elektrowni, a także reprezentowania spółki przed wszystkimi sądami oraz organami administracji w sprawach związanych z nabyciem projektu elektrowni, gdy tymczasem przedmiotem niniejszej sprawy jest wniosek o zmianę decyzji zatwierdzającej projekt budowany i wydającej pozwolenie na budowę 3 elektrowni wiatrowych. Wobec powyższego wniosek o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] kwietnia 2016r., jak i jego korekta z [...] kwietnia 2016r. zostały podpisane jedynie przez jedną z osób uprawnionych do reprezentowania inwestora, podczas, gdy z załączonej do akt sądowych sprawy informacji z KRS inwestora wynika, że reprezentuje go spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w I., do reprezentowania której uprawnionych jest dwóch członków zarządu, albo jeden członek zarządu łącznie z prokurentem. Zatem i ten brak wyjaśnić i uzupełnić winien organ I instancji, bo rzutuje on na prawidłowość złożonego wniosku o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę inicjującego przedmiotowe postępowanie, zatem i podstawę do wydania decyzji przez organ I instancji. Reasumując, przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej decyzji Wojewody prowadzi do wniosku, że nie narusza ona przepisów postępowania administracyjnego i zasadnie Wojewoda uchylił decyzję Starosty i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił, jak orzeczono w wyroku.