IV SA/Po 1080/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 182/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę S. .Sp. z o.o. z siedzibą w W. (uprzednio S. Sp. z o.o.) na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Na skutek skargi kasacyjnej K. P.-S.Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt II OSK 2172/13 uchyliło wyżej wskazane postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "Ppsa") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa). Zgodnie z art. 49 § 1 Ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa). W orzecznictwie ustalił się pogląd, że brakiem formalnym skargi jest brak podpisu pełnomocnika, bądź też brak podpisu strony w razie uznania, że osoba, która podpisała skargę, nie jest uprawniona do reprezentacji tejże strony. W tym miejscu wskazać należy, że w uzasadnieniu postanowienie z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt II OSK 2172/13 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w niniejszej sprawie stroną skarżącą jest S.Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Zatem w kwestii doręczeń wszelkich pism sądowych znajduje tutaj zastosowanie przepis art. 67 § 3 Ppsa, który stanowi, że pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. Przepis ten wprowadza zasadę dokonywania doręczeń na adres wskazany w rejestrze z tym zastrzeżeniem, że strona ma prawo wskazania innego adresu. Zaś w sytuacji niemożności doręczenia pisma pod adresem wskazanym w rejestrze albo pod innym adresem wskazanym przez stronę pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (art. 67 § 4 w zw. z art. 70 § 2 Ppsa). Ustalenie, że przedmiotowe wezwanie zostało skarżącej Spółce doręczone skutecznie jest o tyle istotne, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej do sądu administracyjnego, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu, rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia skarżącemu wezwania do ich usunięcia. Dlatego też ustalenie prawidłowości wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest elementem o kluczowym znaczeniu (porównaj: postanowienie NSA z dn. 6.05.2008r., sygn. akt II FSK 402/07, Legalis). W niniejszej sprawie, zgodnie z informacją odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców S.Sp. z o.o. siedzibą i adresem skarżącej Spółki jest W., ul. J. [...]. Tymczasem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci złożenia pod nią podpisu zostało skierowane na adres zamieszkania prokurenta Spółki. Zatem rację ma skarżąca kasacyjnie, że Sąd doręczył pismo Spółce w sposób nieprawidłowy, bo niezgodny z treścią art. 67 § 3 Ppsa Nadto podkreślić należy, że o ile do rąk prokurenta można dokonywać doręczeń wszelkiego rodzaju pism, to jednak w przypadku braku wyraźnego wskazania przez Spółkę lub tego prokurenta, że doręczeń należy dokonywać na inny adres, niż ujawniony w rejestrze przedsiębiorców, adresem na który należy wysyłać pisma sądowe jest adres wskazany w tym rejestrze. Zaś uchybienie powyższemu przepisowi powoduje, że nie można uznać doręczenia pisma za skuteczne. Zatem, skoro wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi zostało dokonane nieskutecznie, to konsekwentnie nie można uznać, że niezastosowanie się do tego wezwania daje podstawę do prawidłowego odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w terminie. Ponadto w uzasadnieniu tym Sąd wskazał, że Zgodnie z teorią organów osoby prawnej do podjęcia decyzji i wyrażenia woli osoby prawnej powołane są osoby fizyczne wchodzące w skład jej organu i działanie tych osób traktowane jest jako działanie osoby prawnej. Teorii tej odpowiada przepis art. 28 § 1 Ppsa, który stanowi, że "osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu". Ponieważ osoby prawne dokonują czynności poprzez swoje organy, to mamy do czynienia z powiązaniem zdolności procesowej osoby prawnej z posiadaniem takiego organu. Zaś braki w składzie właściwych organów zachodzą wówczas, gdy skład ten jest niezgodny z ustawą, bądź gdy strona nie ma powołanego organu uprawnionego do jej reprezentacji. W niniejszej sprawie zarząd skarżącej Spółki jest jednoosobowy, co jest zgodne z art. 201 § 2 Kodeksu spółek handlowych. Jako jedyny członek zarządu (prezes) wpisany jest T. M.. Do składania oświadczeń woli w imieniu Spółki upoważniony jest prezes zarządu jednoosobowo albo prokurent jednoosobowo (patrz informacja z KRS). W aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek informacji, że ww. osoba fizyczna została odwołana z pełnionej funkcji bądź z niej zrezygnowała. Z powyższych względów pismem z dnia [...] listopada 2013 r. wezwano Prezesa Zarządu skarżącej spółki do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to zostało skierowane na adres siedziby spółki wynikający ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu KRS. Wezwania te zostały skutecznie doręczone w trybie art. 73 Ppsa, w dniu [...] listopada 2013 r. Skuteczność doręczania pism sądowych stronie należy oceniać na podstawie przepisów Ppsa, Rozdziału 4 – Doręczenia. I tak, w myśl art. 65 § 1 Ppsa sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom. Stosownie zaś do art. 73 § 1 Ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 Ppsa, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 Ppsa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 Ppsa). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 Ppsa Wobec powyższego Sąd przyjął, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu w dniu 13 listopada 2013 r. i w dniu 21 listopada 2013 r., w dniu 27 listopada 2013 r., licząc 14 dni od dnia pozostawienia w siedzibie spółki pierwszego awizo. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwań Sądu, upłynął zatem w dniu 4 grudnia 2013 r. Na podstawie akt sprawy ustalono, że strona skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła opisanych braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa skargę odrzucił.