IV SA/Po 46/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu [...] marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi : E. R. i R. R. na uchwałę Rady Miasta Ś. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na terenie Gminy i Miasta Ś. dla obszaru obejmującego części obrębów geodezyjnych: S., S., L., R., S. K., Ś. i S. postanawia: 1. odrzucić skargę E. R. i R. R. 2. zwrócić skarżącym E. R. i R. R. solidarnie kwotę 300 zł (trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi Skargę na uchwałę Rady Miasta Ś. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na terenie Gminy i Miasta Ś. dla obszaru obejmującego części obrębów geodezyjnych: S., S., L., R., S. K., Ś. i S. wnieśli: P. R., E. R. i R. R. oraz B. N., S. N., S. K., P. R., B. R., M. R. oraz A. M., którzy do złożenia skargi upoważnili P. R.. Na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] lutego 2018 r. Sąd odrzucił skargi A. M., S. K., S. N., B. N., P. R., P. R., B. R. oraz M. R. z uwagi na nieziszczenie wpisu od skargi pomimo upływu ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału E. R. i R. R. zostali wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie, że wzywali oni Radę Miasta Ś. do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie E. R. i R. R. przesłali sporządzone w dniu [...] listopada 2017 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą nr [...] (k. 97) oraz sporządzone w dniu [...] maja 2017 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą nr [...] (k.98) - obydwa podpisane przez ich syna P. R.. W obydwu wezwaniach podpisany pod tymi pismami P. R. wskazywał, że "przedmiotowej uchwale zarzuca sprzeczność z prawem". E. R. wyjaśniła w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, że wezwania składał jej syn, który posiadał stosowne w tym zakresie pełnomocnictwo, które również załączono do odpowiedzi na wezwanie Sądu (k.99). E. R. wyjaśniła jednak, że pełnomocnictwo omyłkowo nie zostało załączone do kierowanych przez P. R. do gminy wezwań do usunięcia naruszenia prawa. E. R. podkreśliła jednak, że "nie ulega wątpliwości, iż wezwania te zgodnie z przedłożonym pełnomocnictwem były składane w naszymi imieniu, tj. E. R. i R. R. przez naszego pełnomocnika P. R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga E. R. i R. R. podlega odrzuceniu z powodu nie wypełnienia warunków koniecznych do jej skutecznego wniesienia. Skarga E. R. i R. R. złożona została w oparciu o art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Podstawę taką wprost wskazano w jej treści. Przepis art. 101 ustawy o samorządzie gminnym podlegał w ostatnim okresie nowelizacji. W obecnym jego brzmieniu wniesienie skargi na uchwałę organu gminy z zakresu administracji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zauważyć jednak należy, że w myśl przepisów przejściowych ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017 r., poz. 935) przepisy ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym tą nowelizacją stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu jej wejścia, a więc po 1 czerwca 2017 r. (zob. art. 17 ust. 2 w zw. z art. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r.). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest uchwała z dnia [...] grudnia 2016 r. Stosuje się do niej zatem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym według brzmienia obowiązującego do dnia 31 maja 2017 r. (wówczas tekst jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 446 ze zm.). Przepis ten stanowił wówczas, że "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Jak wynika z przedłożonej Sądowi dokumentacji E. R. i R. R. przed wniesieniem skargi nie wyczerpali warunku jej skutecznego wniesienia obejmującego złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skargę na uchwałę Rady Miasta Ś. wniosło 10 osób. Do skargi nie załączono wezwania do usunięcia naruszenia prawa dokonanego przez E. R. i R. R., dlatego też Sąd zwrócił się do nich o usunięcie tego braku formalnego złożonej skargi. Podkreślić należy, że E. R. i R. R. w odpowiedzi, przedłożyli Sądowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą nr [...] datowane na dzień [...] listopada 2017 r. (k.97). W treści tego pisma jako nadawca widnieje jednak P. R. H. [...] [...]". Pod wezwaniem tym widnieje natomiast podpis P. R., a z jego treści wynika, że w powołaniu na art. 101 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym P. R. wzywa Radę Miasta i Gminy Ś. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. zarzucając jej nieważność i uzasadniając swoje stanowisko w tym zakresie. Zauważyć trzeba, że w treści tego pisma P. R. żaden sposób nie powołuje się ani na udzielone pełnomocnictwo, ani nie wskazuje aby działał w czymkolwiek jeszcze imieniu, niż tylko swoim własnym. Należy też zauważyć, że piśmie nie wymienia się żadnych załączników do niego, dlatego też nie sposób zgodzić się z argumentacją E. R. co do tego, że choć "omyłkowo pełnomocnictwo nie zostało załączone do wezwań do usunięcia naruszenia prawa", to "nie ulega wątpliwości", iż wezwania te były składane w imieniu E. R. i R. R.. Kwestią bezsporną pozostaje, że zarówno w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] maja 2017 r. – które jednak dotyczy uchwały nr [...] (k.98), jak i z dnia [...] listopada 2017 r. – które dotyczy zaskarżonej uchwały nr [...] (k. 97) jedyną wskazaną osobą jest podpisany pod tymi wezwaniami P. R.. Na uwagę zasługuje przy tym fakt, że w żadnym z tych dokumentów P. R. nie powołuje się na udzielone przez rodziców pełnomocnictwo, ani nie wskazuje, aby wezwania te wnosił w czymkolwiek imieniu, poza własnym. Należy też zauważyć, że E. R. przyznała w odpowiedzi na wezwanie Sądu, że omyłkowo P. R. nie złożył pełnomocnictwa – do wezwań – "które składał w naszym imieniu". W tym kontekście należy zwrócić również uwagę, że obydwa podpisane przez P. R. wezwania, które przesłała E. R. dotyczą różnych uchwał (tj. zaskarżonej uchwały nr [...]) - wezwanie z dnia [...] listopada 2017 r. (k.97) oraz (uchwały nr [...]) – wezwanie z dnia [...] maja 2017 r. (k. 98). Jednocześnie też - jak wynika z akt sprawy – przesłane przez E. R. wezwanie z dnia [...] maja 2017 r. było już raz składane w niniejszej sprawie (k.12 i k. 98) przez samego P. R., na dowód - dokonanego przez niego - wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Jakkolwiek, E. R. przesłała na wezwanie Sądu również wezwanie z dnia [...] listopada 2018 r. (k. 97) oraz pełnomocnictwo dla P. R. do wezwania Rady Miasta i Gminy Ś. do usunięcia naruszenia prawa (k.99), to należy zauważyć, że fakt udzielenia przez rodziców pełnomocnictwa synowi, nie pozbawiał go prawa do działania we własnym imieniu. Należy też zauważyć, że sami Skarżący w tym zakresie pozostają niekonsekwentni, pismo z dnia [...] maja 2017 r. traktując zarówno jako pismo P. R., jak i jako swoje własne. Odnosząc się do argumentacji E. R. należy wskazać, że przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie stawia wysokich wymogów formalnych wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. W literaturze przedmiotu uznaje się wezwanie za podanie w rozumieniu art. 63 kpa (zob. T. Woś, glosa do wyroku SN z dnia 26 czerwca 1992 r., III ARN 31/92, PiP 1995, z. 2, s. 108; E. Ochendowski, glosa do postanowienia NSA z dnia 12 czerwca 1991 r., SA/Wr 425/91, OSP 1993, z. 1, s. 20). Wymogi formalne podania regulują przepisy art. 63-66 kpa Stosownie do art. 63 § 2 kpa podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. W art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie wskazano wprost innych wymagań wobec wezwania. Niewątpliwie wezwanie takie powinno wskazywać kwestionowaną uchwałę oraz określać na czym polega naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy (por. wyrok NSA z dnia 12 września 2012 r. sygn. II OSK 1406/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem w okolicznościach badanej sprawy jedyną wskazaną w piśmie stanowiącym wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego osobą jest P. R., a jak przyznaje sama E. R. pełnomocnictwa udzielonego synowi nie załączono nawet do tego wezwania, jak również w żaden inny sposób nie wskazano, aby wezwanie to pochodziło od kogokolwiek poza P. R., to należało stwierdzić, że E. R. i R. R. wnosząc skargę do sądu na uchwałę Rady Miasta Ś. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] nie wyczerpali warunku jej skutecznego wniesienia obejmującego złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jest to wystarczający powód odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: ppsa) (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2017 r., I OSK 2492/17 oraz z dnia 26 września 2017 r., II OSK 2034/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z wymienionych wyżej względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzeczono jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. Postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 58 § 3 ppsa. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt. 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa.