IV SA/Po 641/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. oddala skargę T. G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] (zwany dalej również "Inwestorem") złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie węzła betoniarskiego w P. na działkach ewidencyjnych [...], [...] i [...]. Opinią sanitarną z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. (zwany dalej "PPIS") nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ww. przedsięwzięcia i odstąpił od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. (zwany dalej "RDOŚ") stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ww. przedsięwzięcia i określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Prezydent Miasta P. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W dniu [...] kwietnia 2016 r. Inwestor przedłożył raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Opinią sanitarną nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. PPIS zaopiniował pozytywnie (w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych) warunki realizacji przedsięwzięcia z zastrzeżeniem, że realizacja i eksploatacja inwestycji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego Inwestor posiada tytuł prawny. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Prezydent Miasta P. dopuścił do udziału w postępowaniu na prawach strony Stowarzyszenie A Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...] RDOŚ uzgodnił w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. RDOŚ nie stwierdził konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 353 z późn. zm.; zwanej dalej "u.o.u.i.o.ś."). Opinią sanitarną znak [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. PPIS ponownie zaopiniował pozytywnie (w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych) warunki realizacji przedsięwzięcia z zastrzeżeniem, że realizacja i eksploatacja inwestycji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego Inwestor posiada tytuł prawny. Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. znak-sprawy [...] Prezydent Miasta P. określił środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie węzła betoniarskiego w P. na działkach nr [...], [...] i [...], ark. [...], obręb S.. W uzasadnieniu wyjaśniono, że planowana produkcja polegać będzie na wytwarzaniu betonu towarowego ze zgromadzonych surowców (kruszywa, cementu) i wody dostarczanej z sieci wodociągowej. W decyzji wskazano m.in. że wielkość produkcji betonu nie może przekraczać 100 mł/dobę i 30 000 mł/rok, na terenie przedsięwzięcia nie będzie magazynowane więcej kruszywa niż ilości niezbędne do zakładanej produkcji rocznej betonu przy rocznym zużyciu kruszywa 63 000 Mg. Jednorazowo na terenie zakładu może być magazynowane ok. 30 000 Mg kruszywa. Zużycie surowców do produkcji betonu nie może przekroczyć następujących ilości: żwir 2-8 mm - 18 000 Mg/rok, żwir 8-16 mm - 18 000 Mg/rok, piasek 0-2 mm - 27 000 Mg/rok, cement - 8 400 Mg/rok i woda (w tym na cele bytowe) 5 436 mł /rok. Transportem kolejowym dostarczać co najmniej 75% kruszywa wykorzystywanego w procesie produkcyjnym. W przypadku braku możliwości dostawy kruszywa taborem kolejowym (np. w przypadku braku zgody PKP na wybudowanie rozjazdu do bocznicy po działkach należących do PKP) inwestycja nie będzie realizowana. Dziennie na teren inwestycji będzie wjeżdżać maksymalnie 16 samochodów ciężarowych. Instalację węzła betoniarskiego umieścić w obudowie o izolacyjności akustycznej nie mniejszej niż 25 dB. Wzdłuż torów kolejowych na granicy terenu przedsięwzięcia zachować i w razie potrzeby uzupełnić lub naprawić istniejące ogrodzenie pełne o wysokości 2 m. Pracę zakładu, w tym ruch pojazdów i ruch taboru kolejowego ograniczyć do pory dnia tj. od 6:00 do 22:00. Ścieki przemysłowe pochodzące z mycia urządzeń wchodzących w skład węzła betoniarskiego gromadzić w planowanym, bezodpływowym zbiorniku o pojemności 50 mł i wykorzystywać w całości do produkcji betonu. Teren inwestycji utwardzić kruszywem nienasiąkliwym charakteryzującym się wysokim wskaźnikiem wodoprzepuszczalności nie mniejszym niż 120 m/d. Wody opadowe i roztopowe z terenu przedsięwzięcia odprowadzać w sposób niezorganizowany do gruntu bez powodowania szkody dla terenów sąsiednich lub odprowadzać do ziemi zgodnie z przepisami szczegółowymi. Odwołanie od ww. decyzji złożyło Stowarzyszenie A(zwane dalej również "skarżącym Stowarzyszeniem") wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Decyzji zarzucono: 1. błędne określenie rodzaju przedsięwzięcia poprzez brak wskazania w decyzji rzeczywistej wydajności węzła betoniarskiego, która to informacja ma kluczowe znaczenia dla przedmiotowej sprawy, 2. nieprawidłowe określenie w decyzji warunków wykorzystania terenu tj. bez uwzględnienia wyników maksymalnej wielkości zanieczyszczeń związanych z rzeczywistą wydajnością produkcyjną urządzenia, a nie tylko wartością produkcji zaplanowaną potencjalnie przez wnioskodawcę, 3. wydanie decyzji bez przeprowadzenia w raporcie badania kompleksowego w zakresie emisji pyłów i innych zanieczyszczeń z uwagi na koncentrację w rejonie przedsięwzięcia innych zakładów emitujących zanieczyszczenia oraz z pominięciem warunku w postaci dopuszczalnej ilości składów kolejowych, które mogą dziennie dostarczać kruszywo. 4. nieprawidłowe określenie warunków realizacji inwestycji poprzez wskazanie, iż wody opadowe i roztopowe z terenu przedsięwzięcia wnioskodawca winien odprowadzać w sposób niezorganizowany do gruntu podczas gdy taki sposób postępowania będzie skutkował odprowadzeniem zanieczyszczonych wód opadowych do rowu melioracyjnego, a w konsekwencji do rzeki, 5. naruszenie art. 81 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez brak zastosowania do przedmiotowej sprawy, podczas gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym aniżeli proponowany przez wnioskodawcę, co do przeczystej wydajności węzła betoniarskiego, 6. naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj: a) art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; zwanej dalej "k.p.a.") poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie dysproporcji w wielkości produkcyjnej węzła betoniarskiego, a produkcji zaplanowanej przez wnioskodawcę, braku rozważenia istoty sprawy w kontekście interesu społecznego oraz zupełne pominięcie słusznego interesu odwołującego, b) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w oparciu o pozbawione wiarygodności wyjaśnienia wnioskodawcy, w sposób podważający zaufanie odwołującego do władzy publicznej i wzbudzanie tym samym poczucia bezradności, bezsilności wobec stanowiska organu pomimo zgłaszanych zastrzeżeń i ewidentnej niewiarygodności składanych przez wnioskodawcę wyjaśnień. Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w całości w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2017 r. Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 641/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd uznał, że Kolegium nie wypełniło ciążących na nim obowiązków wynikających z art. 15 k.p.a. oraz art. 7, 77, 107 § 3 i § 4, a także art. 138 k.p.a.. Decyzja organu odwoławczego jest dowolna, bo nie zawiera wyczerpującego i merytorycznego uzasadnienia faktycznego, a nadto oceny słusznego interesu strony. Treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wskazuje na ponowne merytoryczne rozpatrzenie sprawy i nie uzasadnia w żadnym razie podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Z uzasadnienia decyzji nie wynika aby Kolegium przeanalizowało samodzielnie uzupełniony raport oddziaływania na środowisko. Kolegium winno dokonać samodzielnej oceny raportu środowiskowego oraz decyzji organu I instancji, a następnie ustosunkować się do wszystkich uwag oraz zarzutów odwołania i ocenić ich zasadność. Organ odwoławczy nie odniósł się do większości zarzutów podniesionych w odwołaniu, w którym Stowarzyszenie powołało szereg merytorycznych argumentów kwestionujących zasadniczą cześć raportu. Kolegium wskazało jedynie, że zbadało sprawę pod kątem podniesionych zarzutów. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Kolegium zostało zobowiązane do wydania rozstrzygnięcia odpowiadającego wymogom określonym w art. 107 k.p.a., w którym oceni samodzielnie raport środowiskowy i w szczegółowy sposób odniesie się do zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu, a także przeanalizuje kwestie przekroczenia poziomu hałasu na działkach bezpośrednio graniczących z planowaną inwestycją. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] na podstawie art. 104, art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 §1 k.p.a., art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 61 ust. 1 pkt 1, art. 62, art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 80 ust. 1, art. 82 ust. 1 i ust. 3, art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 u.o.u.i.o.ś. oraz 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (j.t. Dz.U. Dz. U. 2016 poz. 71 ze zm.; zwanego dalej "rozporządzeniem z 9 listopada 2010 r.") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2017 r. W uzasadnieniu decyzji Kolegium stwierdziło, że planowane przedsięwzięcie zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia z 9 listopada 2010 r. należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, dla których realizacji wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i dla których sporządzenie raportu może być wymagane. W rozpoznawanej sprawie Inwestor został zobowiązany do przedstawienia raportu, który w toku postępowania podlegał uzupełnieniom i wyjaśnieniom. Planowane przedsięwzięcie polegać ma na budowie węzła betoniarskiego w P. na dz. nr [...], [...] i [...], ark. [...], obręb S. w P.. Planowana produkcja polegać będzie na wytwarzaniu betonu towarowego ze zgromadzonych surowców (kruszywa, cementu) i wody dostarczanej z sieci wodociągowej. Instalacja do produkcji betonu składać się będzie z: - zespołu mieszającego - mieszalnika dwuwałowego, kosza zasypowego, wagi cementu, wagi wody, sprężarki powietrza, - zespołu dawkującego - zasobnika 4 komorowego na kruszywo o pojemności ok [...] m3 każdej z komór, taśmociągu kruszywa, wagi kruszywa, - sterowni, - urządzenia do recyklingu - tj. zbiornika wody o pojemności ok [...] m3 do zawracania do produkcji wód z mycia urządzeń wchodzących w skład węzła betoniarskiego, - zasieków do magazynowania kruszywa (o powierzchni około [...] ha), - 4 silosów na cement o pojemności ok [...] Mg każdy, - kontenerowej kotłowni o mocy do [...] kW. Na terenie przedsięwzięcia zostaną wyznaczone miejsca postoju pojazdów osobowych pracowników oraz klientów, a także miejsca postoju samochodów ciężarowych. Dla potrzeb pracowników planuje się zastosować kontener biurowo-socjalny. W ramach przedsięwzięcia planuje się również wybudowanie bocznicy kolejowej dwutorowej o długości ok [...] m (każdy tor), na działkach [...], [...] i [...], obręb S., którą będą dostarczane wagonami kruszywa. Bocznica będzie odchodzić od torowiska nr [...] dochodzącego do linii kolejowej nr [...] [...] Główny zlokalizowanej za stacją [...]. Budowa rozjazdu do bocznicy kolejowej oraz odcinka biegnącego przez działki należące do Kolei Państwowych, tj. dz. ew. [...], [...] i [...], nie będzie wchodzić w zakres inwestycji. Przedsięwzięcie zlokalizowane będzie w otoczeniu terenów produkcyjno-uslugowo-magazynowo-składowych położonych w bezpośrednim sąsiedztwie linii kolejowej P. - K.. Po północnej stronie ul. [...] występuje zabudowa usługowa, za wyjątkiem nieruchomości przy ul. [...] i [...], na których znajduje się zabudowa mieszkaniowa i nieruchomości przy ul. [...], na terenie której występuje zabudowa mieszkaniowo-usługowa. Po południowej stronie ul. [...] znajduje się zabudowa mieszkaniowa, za wyjątkiem nieruchomości przy ul [...], na której zlokalizowana jest zabudowa usługowa, a po północnej stronie [...] - od numeru [...] do [...] występuje zabudowa mieszkaniowo-usługowa. Pojedyncze budynki mieszkalne występują również w bezpośrednim sąsiedztwie przedmiotowego terenu, po stronie zachodniej, na działkach o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...], [...], obręb S.. Na terenie przedsięwzięcia nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Łączna powierzchnia terenu przeznaczonego pod planowaną inwestycję wynosi [...] ha. Po realizacji przedsięwzięcia przewiduje się utwardzenie ok. [...] ha powierzchni terenu, ok. [...] ha przeznaczone zostanie na zieleń. Teren przeznaczony pod planowaną inwestycję jest obecnie niezagospodarowany. Teren inwestycji zaklasyfikowano do grupy I ppkt. c): zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone symbolem Bp. W zachodniej części terenu zlokalizowane są wiaty oraz parterowy barak przeznaczony do rozbiórki. Teren wzdłuż torów kolejowych jest ogrodzony murem o wysokości 2 m, pełniącym funkcję ekranu akustycznego. Betonowy mur zlokalizowany jest wzdłuż torów na południowo- zachodniej granicy działek Inwestora i biegnie przez działki nr [...], [...], [...] i [...], obręb S.. Na terenie inwestycji mur ma ok 260 m długości. Planowane przedsięwzięcie będzie zaopatrywane w wodę z miejskiej sieci wodociągowej, woda będzie zużywana na cele socjalno-bytowe i technologiczne - do produkcji betonu i mycia węzła. Ścieki bytowe pochodzące z zaplecza socjalnego będą odprowadzane do szczelnego zbiornika bezodpływowego, następnie zostanie zapewniony ich wywóz do oczyszczalni ścieków. Teren inwestycji zlokalizowany jest poza obszarami Głównych Zbiorników Wód Podziemnych. Inwestycja zlokalizowana będzie w granicach jednolitej Części Wód Podziemnych [...] nr [...] o stanie ilościowym i stanie chemicznym dobrym, niezagrożonej nieosiągnięciem celów środowiskowych dla niej wyznaczonych. Ponadto, przedsięwzięcie będzie realizowane przy granicy zlewni Jednolitej Części Wód Powierzchniowych [...]" o kodzie [...], statusie "silnie zmieniona część wód", o słabym stanie, zagrożonej nieosiągnięciem celów środowiskowych. Przedsięwzięcie nie będzie zlokalizowane na ciekach. Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Najbliżej położonym obszarem chronionym jest zlokalizowany w odległości około 500 m od miejsca realizacji inwestycji obszar Natura 2000 [...] Na terenie planowanego przedsięwzięcia przewiduje się usunięcie 28 topoli czarnych. Na etapie przygotowywania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ustalono, że nie są to cenne drzewostany, nie są także zasiedlone przez gatunki chronione, a w ich obrębie nie występują drzewa dziuplaste. Przedsięwzięcie realizowane będzie i eksploatowane zgodnie z założeniami przyjętymi w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w szczególności zawartymi w charakterystyce przedsięwzięcia stanowiącej załącznik do decyzji przy jednoczesnym określeniu spełnienia poniższych warunków: 1) w węźle betoniarskim nie przetwarzać odpadów 2) do produkcji betonu wykorzystywać wyłącznie kruszywo, cement i wodę 3) wielkość produkcji betonu nie może przekraczać [...] m3/dobę i [...] m3/rok 4) na terenie przedsięwzięcia nie będzie magazynowane więcej kruszywa niż ilości niezbędne do zakładanej produkcji rocznej betonu przy rocznym zużyciu kruszywa [...] Mg 5) jednorazowo na terenie zakładu może być magazynowane ok. [...] Mg kruszywa. 6) zużycie surowców do produkcji betonu nie może przekroczyć następujących ilości: żwir [...] mm - [...] Mg/rok, żwir [...] mm - [...] Mg/rok, piasek [...] mm - [...] Mg/rok, cement - [...] Mg/rok i woda (w tym na cele bytowe) [...] m3 /rok 7) transportem kolejowym dostarczać co najmniej [...]% kruszywa wykorzystywanego w procesie produkcyjnym 8) w przypadku braku możliwości dostawy kruszywa taborem kolejowym (np. w przypadku braku zgody PKP na wybudowanie rozjazdu do bocznicy po działkach należących do PKP) inwestycja nie będzie realizowana 9) dziennie na teren inwestycji będzie wjeżdżać maksymalnie 16 samochodów ciężarowych 10) instalację węzła betoniarskiego umieścić w obudowie o izolacyjności akustycznej nie mniejszej niż 25 dB 11) wzdłuż torów kolejowych na granicy terenu przedsięwzięcia zachować i w razie potrzeby uzupełnić lub naprawić istniejące ogrodzenie pełne o wysokości 2 m 12) pracę zakładu, w tym ruch pojazdów i ruch taboru kolejowego ograniczyć do pory dnia tj. od 6:00 do 22:00 13) ścieki przemysłowe pochodzące z mycia urządzeń wchodzących w skład węzła betoniarskiego gromadzić w planowanym, bezodpływowym zbiorniku o pojemności [...] m3 i wykorzystywać w całości do produkcji betonu 14) teren inwestycji utwardzić kruszywem nienasiąkliwym charakteryzującym się wysokim wskaźnikiem wodoprzepuszczalności nie mniejszym niż 120 m/d 15) wody opadowe i roztopowe z terenu przedsięwzięcia odprowadzać w sposób niezorganizowany do gruntu bez powodowania szkody dla terenów sąsiednich lub odprowadzać do ziemi zgodnie z przepisami szczegółowymi 16) planowane silosy o ładowności [...] Mg każdy wyposażyć w filtry z tkanin hydrofobowych, regenerowane wibracyjnie, zapewniające dotrzymanie stężenia pyłu za filtrem nie wyższego niż [...] mg/m3; wyloty otworów odpowietrzających z silosów umieścić na wysokości min. [...] m n.p.t 17) załadunek silosów prowadzić w sposób pneumatyczny 18) przenośniki cementu oraz taśmociągi kruszywa wykonać jako szczelne, zabudowane płytami warstwowymi 19) kruszywa magazynować w zasiekach otoczonych murem oporowym, tak, aby magazynowane kruszywo nie przewyższało ścian bocznych tego muru 20) do produkcji betonu stosować kruszywo płukane - mokre 21) w okresach suchych i wietrznych zraszać magazynowane kruszywo 22) przewożone materiały zabezpieczać plandekami 23) wycinkę drzew i krzewów przeprowadzić poza sezonem lęgowym ptaków, tj. poza terminem: 15 marca-15 lipca 24) do nowych nasadzeń stosować wyłącznie gatunki rodzime 25) prace rozbiórkowe obiektu kubaturowego prowadzić w przypadku stwierdzenia, że obiekt ten nie jest miejscem występowania gatunków zwierząt objętych ochroną lub po uzyskaniu zezwolenia właściwego organu na odstępstwa od zakazów obowiązujących w stosunku do zwierząt chronionych 26) w przypadku naruszenia elementów przyrodniczych podczas budowy należy po zakończeniu prac przywrócić je do stanu właściwego np. w razie zajmowania terenów zieleni pod projektowaną inwestycję lub pas roboczy 27) zabrania się, w trakcie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, przekształcania istniejącej powierzchni terenu w sposób negatywnie oddziaływujący na środowisko gruntowo- wodne, powierzchnię ziemi i krajobraz w obrębie planowanej inwestycji i na terenach sąsiednich 28) przed realizacją inwestycji (po usunięciu odpadów pobudowanych zgromadzonych obecnie na taranie inwestycji) przeprowadzić badania gruntu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 1 września 2016 r. w sprawie sposobu prowadzenia oceny zanieczyszczenia powierzchni ziemi. 29) wszystkie prace budowlane prowadzić w porze dnia tj. godz. 6.00-22.00 30) wytwarzane na etapie eksploatacji odpady magazynować selektywnie, w odpowiednich do danego rodzaju odpadów zamykanych, szczelnych pojemnikach lub kontenerach, w miejscu utwardzonym 31) gospodarowanie odpadami na wszystkich etapach inwestycji (realizacji, eksploatacji, likwidacji) prowadzić w sposób wykluczający możliwość ich negatywnego oddziaływania na środowisko, w tym w sposób zabezpieczający środowisko gruntowo - wodne przed ewentualnymi zanieczyszczeniami (na etapie realizacji m.in: poprzez zabezpieczenie placu budowy, bazy materiałowo-surowcowej oraz miejsca postoju i obsługi maszyn budowlanych), odpady przekazywać w pierwszej kolejności do odzysku podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi utrzymania porządku i czystości w gminie Dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia przyjęto również, aby: 1) Inwestor przyjął takie rozwiązania techniczne, technologiczne i organizacyjne, które zagwarantują dotrzymanie standardów jakości środowiska poza terenem inwestycji, do której Inwestor posiada tytuł prawny i jednocześnie tożsame będą z rozwiązaniami i parametrami technicznymi, technologicznymi i organizacyjnymi przedsięwzięcia zawartymi w charakterystyce stanowiącej załącznik do niniejszej decyzji oraz uwzględniać będą warunki określone w pkt 1.1, 1.2 2) Inwestor przyjął takie rozwiązania projektowe, które na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia nic spowodują przekształcania istniejącej powierzchni terenu w sposób negatywnie oddziaływujący na środowisko gruntowo-wodne, powierzchnię ziemi i krajobraz w obrębie planowanej inwestycji i na terenach sąsiednich 3) w przypadku przewidywanego naruszenia elementów przyrodniczych podczas budowy, należy po zakończeniu prac przywrócić je do stanu właściwego np. w razie zajmowania terenów zieleni pod projektowaną inwestycję lub pas roboczy, w projekcie budowlanym Inwestor winien przedstawić rozwiązania dotyczące odtworzenia tych terenów 4) w projekcie budowlanym wyznaczyć miejsca magazynowania odpadów w obrębie obiektu umożliwiające przechowywanie poszczególnych rodzajów odpadów wyposażone w szczelne podłoże, środki zabezpieczające przed możliwością negatywnego oddziaływania na środowisko (system przejmujący odcieki lub odpady w postaci ciekłej, sorbenty, środki przeciwpożarowe) Nie określono wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii ani wymogów w zakresie ograniczenia transgranicznego oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których prowadzono postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko. Nie stwierdzono również konieczności wykonania kompensacji przyrodniczej ani konieczności zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, czy utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 u.o.u.i.o.ś. ani konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 u.o.u.i.o.ś. oraz przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. Zdaniem Kolegium uzupełniony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zawiera informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 oraz zawiera opis planowanego przedsięwzięcia. Ponadto Inwestor w zakresie ochrony przed hałasem określił zagospodarowanie i przeznaczenie terenu zgodnie z art. 113 i 115 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz rozporządzeniem Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Rejony występowania terenów wymagających ochrony akustycznej zaznaczono na mapie i wyróżniono ze względu na uwarunkowania akustyczne; określono odległość przedsięwzięcia od najbliżej położonych terenów podlegających ochronie akustycznej; zinwentaryzowano wszystkie źródła hałasu na terenie przedsięwzięcia wraz z podaniem poziomów ich mocy akustycznych i czasem pracy w ciągu najbardziej niekorzystnych ośmiu godzin pory dnia; określono liczbę pojazdów poruszających się po terenie inwestycji oraz dojeżdżających do zakładu, wskazano trasy ich przejazdów; trasę dojazdu pojazdów na teren inwestycji akustyczne oddziaływanie pośrednie, tj. jaki wpływ na obecny klimat akustyczny na najbliższe tereny podlegające ochronie akustycznej zlokalizowane wzdłuż drogi dojazdowej, będą miały pojazdy obsługujące planowaną inwestycję; określono kwestie w zakresie liczby składów wagonów towarowych dowożących surowiec do produkcji betonu w ciągu najbardziej niekorzystnych ośmiu godzin pory dnia; w części graficznej raportu wyznaczono izolinie oddziaływania przedsięwzięcia w zakresie emisji hałasu; wytypowano punkty obliczeniowe na granicy terenów objętych ochroną akustyczną położonych najbliżej przedsięwzięcia oraz przedstawiono wyniki obliczeń poziomu hałasu w tych punktach oraz odniesiono je do dopuszczalnych poziomów hałasu; przedstawiono załącznik z danymi wejściowymi do programu modelującego rozprzestrzenianie się hałasu w środowisku; stwierdzono, że nie wystąpią przekroczenia akustycznych standardów jakości środowiska. Z zakresu ochrony powietrza atmosferycznego wskazano wszystkie źródła emisji zorganizowanej jak i niezorganizowanej substancji do powietrza, charakterystyczne dla przedsięwzięcia oraz przedstawiono dla nich tok obliczeń wielkości emisji; wykonano analizę rozprzestrzeniania substancji w powietrzu z uwzględnieniem źródeł, o których mowa powyżej. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium wskazało, że w toku postępowania wyjaśniono kwestię rzeczywistej wydajności węzła. Inwestor zadeklarował maksymalną wydajność instalacji jako 100m3/dobę. To ,że hipotetycznie nominalna wydajność węzła wynosi 100m3/h nie ma znaczenia, bowiem instalacja zostanie tak skonfigurowana i połączono, aby uzyskać wydajność 100m3/dobę. Inwestor uzasadnił swoje stanowisko w tym względzie, w szczególności rozpisał dokładnie z jakich względów nie będzie przekraczał wydajności 100m3/dobę i skąd wyniknął zakup węzła betoniarskiego o większej mocy. Kolegium zaznaczyło, że organ administracyjny wydaje decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia o takich parametrach i charakterze, jak zgłasza inwestor. Nie ma podstaw, by w decyzji wskazywać parametry produkcji inne, niż przewiduje do realizacji wnioskodawca. Jeżeli inwestor dokona zmiany przedsięwzięcia, w tym będzie zamierzał realizować przedsięwzięcie o innych parametrach niż wskazywane, wówczas będzie zobligowany uzyskać dla tego przedsięwzięcia decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. W związku z powyższym niezasadnie zarzucono również, że nie uwzględniono wyników maksymalnej wydajności produkcyjnej urządzenia. W decyzji wzięto pod uwagę nie nominalną wydajność węzła, a deklarowaną produkcję i wszelkie obliczenia, w tym warunki wykorzystania terenu przyjęto dla produkcji [...]m3/dobę. Dalej Kolegium wskazał, że w charakterystyce przedsięwzięcia, będącej częścią składową decyzji określono, że kruszywo dostarczane będzie transportem kolejowym i samochodowym. Przewiduje się. że transportem kolejowym będzie dostarczane ok. [...] % kruszywa. W przypadku braku możliwości dostawy kruszywa taborem kolejowym (np. w przypadku braku zgody PKP na wybudowanie rozjazdu do bocznicy po działkach należących do PKP) Inwestor nie będzie realizował planowanej inwestycji. W ciągu jednego dnia na teren inwestycji wjadą maksymalnie 3 składy pociągów po 10 wagonów. Jak wyjaśniono w uzupełnieniu do raportu skład wagonów z kruszywem zatrzymywać się będzie na stacji głównej (np. P. F. ), skąd lokomotywa przewiezie na teren wytwórni 10 wagonów z kruszywem. Wjazd na bocznicę kolejową znajdować się będzie w południowo-wschodnim narożniku terenu przedsięwzięcia. Manewr wjazdu i podstawienia wagonów trwać będzie do 10 minut, przy czym na teren wytwórni wjadą tylko wagony z kruszywem, natomiast lokomotywa spalinowa nie będzie wjeżdżać na teren inwestycji, lecz zatrzymywać się będzie się w znacznej odległości od jej terenu, powyżej 60 m, po czym odjedzie na stację główną. Rozładunek wagonów z kruszywem trwać będzie ok. 2,5 godziny. Rozładunek odbywać się będzie z użyciem ładowarki. Ładowarka wykorzystywana będzie także do załadunku kruszywa do koszy zasypowych. Przewidywany czas pracy ładowarki wynosi 6 godzin. W raporcie przedstawiono emisję pyłów i innych zanieczyszczeń i wyniki pokazują, że nie dojdzie do jakichkolwiek przekroczeń w zakresie emisji do powietrza. Maksymalna wielkość immisji zanieczyszczeń nie będzie przekraczała poza granicami obiektu wielkości dopuszczalnych. Wskazano też na rozwiązania, które dodatkowo chronią powietrze. Nowe obliczenia emisji zanieczyszczeń do powietrza przedstawiono w uzupełnieniu raportu z dnia [...] sierpnia 2016 r. W sytuacji, gdy oddziaływanie przedsięwzięcia nie wykracza poza granice terenu inwestycji nie należy spodziewać się skumulowanego oddziaływania z istniejącymi na przedmiotowym terenie przedsięwzięciami. Nie mniej z uwagi na istnienie innych obiektów mogących emitować tożsame zanieczyszczenia do powietrza pośrednio obliczono oddziaływanie skumulowane z sąsiednimi obiektami, przyjmując tło zanieczyszczeń powietrza określone przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P.. Teren inwestycji zlokalizowany jest poza obszarami Głównych Zbiorników Wód Podziemnych. W podłożu przedmiotowego terenu znajdują się m.in. utwory neogenu i czwartorzędu. Jako niezasadny Kolegium oceniło zarzut naruszenia art. 81 u.o.u.i.o.ś. bowiem w ocenie Kolegium nie można zmuszać przedsiębiorcy do realizacji przedsięwzięcia w większym zakresie niż on sam planuje. Kolegium nie stwierdziło również naruszenia przez organ I instancji art. 7 i 8 k.p.a. Organ w ocenie Kolegium w toku postępowania przestrzegał praworządności i nie dopuścił się naruszenia żadnego przepisu prawa, podejmował wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, kierując się obowiązującymi go normami prawnymi. Dalej wskazano, że na Inwestora nałożono warunek, by wzdłuż torów kolejowych na granicy terenu przedsięwzięcia zachować i w razie potrzeby uzupełnić lub naprawić istniejące ogrodzenie pełne o wysokości 2 m. W raporcie wykonano obliczenia rozprzestrzeniania się hałasu w środowisku. W obliczeniach uwzględniono także oddziaływanie pośrednie związane z dojazdem do zakładu po drodze publicznej. W celu dotrzymania standardów akustycznych w niniejszej decyzji, w ślad za uzgodnieniem RDOŚ zobowiązano inwestora do ograniczenia czasu pracy zakładu do godzin dziennych, tj. od 6:00 do 22:00. Ograniczenie to dotyczy także ruchu pojazdów i ruchu taboru kolejowego obsługującego zakład. Warunkiem realizacji jest również umieszczenie węzła betoniarskiego w obudowie o izolacyjności akustycznej nie mniejszej niż 25 dB oraz zachowanie wzdłuż torów kolejowych na granicy terenu przedsięwzięcia ogrodzenia pełnego o wysokości 2 m, a w przypadku jego złego stanu technicznego uzupełnienie łub naprawa tego ogrodzenia, tak, by stanowiło ono ogrodzenie pełne o wysokości 2 m. W ocenie Kolegium skarżące Stowarzyszenie w żaden sposób nie wykazało zasadności stawianych zarzutów, w szczególności nie przedstawiło żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, co czyni stawiane zarzuty gołosłownymi. Z analizy uzupełnionego raportu wynika, że dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej nie zostanie przekroczony dopuszczalny poziom hałasu wynoszący dla pory dnia 50 dB i dla pory nocy 40 dB, natomiast w stosunku do terenów zabudowy mieszkaniowo-usługowej, położonej w najbliższym sąsiedztwie planowanej inwestycji - na dz. ew, nr [...] i [...] - poziom hałasu nie przekroczy 55 dB dla pory dnia i 45 dB dla pory nocy. Jak wskazało Kolegium w toku sprawy nie pojawiły się żadne argumenty potwierdzone jakimikolwiek dowodami, czy nawet nie uprawdopodobniono negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, które nie zostałoby uwzględnione w raporcie lub jego uzupełnieniach i wyjaśnione w toku sprawy. Organ nie miał żadnych uzasadnionych podstaw, by podważać opinię specjalistów wyrażoną w raporcie. Kolegium nie stwierdziło, ażeby zakres raportu i jego treść nie pozwalały, w tym organowi I instancji i organom uzgadniającemu i opiniującemu na prawidłową ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Złożony w sprawie uzupełniony raport może stanowić dowód w sprawie, a jego treść pozwala na dokonanie samodzielnej oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko. Oceniając raport wraz z uzupełnieniami pod kątem poprawności formalnej, tj. zgodności treści raportu z przepisami określającymi sposób jego sporządzenia, logiki wywodów, weryfikacji sporządzenia raportu przez osobę uprawnioną, ale i jego zawartości, pełnego odniesienia się do poszczególnych kwestii Kolegium stwierdziło, że nie można odmówić mu przymiotu ani wiarygodności, ani też zakwestionować jego znaczenia dowodowego w sprawie i tego, że mógł on stanowić podstawę weryfikacji i oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko wyrażonej następnie w decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Natomiast zastrzeżenia składane do raportu nie mogą być gołosłowne, tylko powinny być poparte np. kontrraportem lub ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskaże na wady raportu. Raport wraz z uzupełnieniami uwzględnia oddziaływanie przedsięwzięcia na wszystkie elementy środowiska. Uwzględnia również oddziaływanie skumulowane z innymi przedsięwzięciami. Nieuzasadniony jest zatem również ogólnikowy zarzut o braku przeprowadzenia w raporcie badania kompleksowego w zakresie emisji pyłów i innych zanieczyszczeń a także warunków w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych. Organ I instancji nie znalazł podstaw by proponować inwestorowi inwestycje w wariancie innym niż przedstawiona do realizacji, taka potrzeba nie wyniknęła bowiem w toku sprawy. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewniał możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu. Organ dwukrotnie podawał do publicznej wiadomości społeczeństwu informacje wymagane art. 33 ust. 1 u.o.u.i.o.ś. i wyznaczał społeczeństwu 21- dniowy termin do zapoznania się z całością zgromadzonego materiału, informując o możliwości składania uwag i wniosków wielokrotnie w ciągu całego postępowania. Organ informował także o złożonych w sprawie uzgodnieniu i opinii. Organ I instancji dopełnił również obowiązku wobec stron postępowania wynikającego z art, 10 § 1 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Stowarzyszenie A wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2017 r., a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. art. 89 § 2 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie rozprawy, choć w stanie faktycznym sprawy zachodziła konieczność uzgodnienia interesów stron, a zatem przeprowadzenie rozprawy było obowiązkiem organu 2. art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie skarżącego Stowarzyszenia o czynnościach dowodowych lub o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się i składania wniosków, co w sytuacji bierności Kolegium i oparcia rozstrzygnięcia polegającego na relacjonowaniu pism, ogólnikowych stwierdzeń raportu, determinowała złożenie przez skarżące Stowarzyszenie wniosków dowodowych w postaci oględzin terenu, dowodu z opinii biegłego, dowodu ze stanowiska P. , decyzji środowiskowych realizowanych już inwestycji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, 3. art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz błędy w ustaleniach faktycznych poprzez: a. zaniechanie przeprowadzenia przez Inwestora analizy oddziaływania skonsolidowanego inwestycji powiązanych funkcjonalnie tj. węzła betoniarskiego oraz bocznicy kolejowej - rampy przeładunkowej wraz z torami lub zobowiązanie Inwestora do przeprowadzenia takiej analizy oraz sprzeczny z ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i podział inwestycji funkcjonalnie powiązanych na części, której to analiza wbrew twierdzeniu SKO nie została wykonana. b. zaniechania wszechstronnego zbadania skonsolidowanego oddziaływania z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub planowanych, dla których wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia lub zobowiązanie inwestora do przeprowadzenia takiej analizy, której to analizy Inwestor nie wykonał, co potwierdził w piśmie z dnia [...] sierpnia 2016 roku, iż do obliczeń nie wprowadzono obliczeń emisji z istniejący emitorów zakładu, a przyjęto tło zanieczyszczeń określone przez WOŚ, z których to parametrów wyraźnie wynika, iż na terenie występuje dobowe przekroczenie emisji pyłów PM bez wpływu planowanego zamierzenia inwestycyjnego, c. bezzasadne uznanie, że oddziaływanie na środowisko jest tożsame z przekroczeniem obowiązujących norm i inwestycja nie przekroczy dozwolonych parametrów, d. powołanie się w toku ustaleń faktycznych na bliżej nie określone raporty i ekspertyzy - dowody zlecone przez organ, z którymi skarżące Stowarzyszenie nie mogło się zapoznać, gdyż nie zostały wprowadzone, jako dowód w aktach sprawy, takimi ekspertyzami nie mogą być uzgodnienia obowiązkowe, które zostały wykonane przez organ e. bezzasadne odstąpienie od faktycznego wyjaśnienia, czy istnieje możliwy do realizacji wariant bardziej korzystny dla środowiska niż proponowany przez inwestora np. poprzez ograniczenie ilości składowanego kruszywa z ograniczeniem do 2 miesięcznej produkcji, a nie zapasem produkcji rocznej, a także pominięcie możliwości nałożenia na inwestora obowiązku wybudowania bocznicy kolejowej - rampy i torowiska, jako warunku realizacji przedsięwzięcia w postaci węzła betoniarskiego, f. bezzasadne uznanie, że racjonalny wariant alternatywny może być opisany wyłącznie poprzez lakoniczne stwierdzenie o korzystaniu z komunikacji drogowej lub o rezygnacji z jego realizacji bez pełnej analizy, która pozwoliłaby ocenić ten wariant lub go całkowicie wykluczyć, co uniemożliwiało w istocie organowi wszechstronne rozpoznanie i analizę stanu faktycznego sprawy; g. sprzeczność w ustaleniach faktycznych przyjętych, jako podstawa rozstrzygnięcia przez SKO z ustalenia raportu i pismami złożonymi w sprawie, 4. art. 8 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania obywateli do władzy publicznej, przez mechaniczne stosowanie prawa, nie bacząc przy tym na zasady współżycia społecznego i dobro jednostki, słuszny interes obywateli, polegający na niewyjaśnieniu rzeczywistej woli odwołującej się strony, w sytuacji gdy charakter wniesionego pisma i jego treść budziła wątpliwości organu II instancji, a tym bardziej pozbawienie strony udziału w postępowaniu i braku dostępu do akt przed wydaniem decyzji, co uniemożliwiło zgłoszenie dalszych wniosków dowodowych 5. powołanie się w treści uzasadnienia decyzji na nieznany skarżącemu Stowarzyszeniu materiał dowodowy stanowiący podstawę rozstrzygnięcia, w postaci zleconych przez organ ekspertyz i opinii, których nie można w żaden sposób utożsamiać z uzgodnieniami z innymi organami, do dokonania których organ wydający decyzję był zobowiązany 6. art. 107 § 3 k.p.a. w zw.15 k.p.a. w zw. z 140 k.p.a., a także art. 107 k.p.a. w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 4 w zw. art. 85 ust. 1 pkt 1 lit. c u.o.u.i.o.ś. poprzez: a. wskazanie w treści uzasadnienia ogólnych stwierdzeń, przepisania stanowisk organów i wyjaśnień inwestora, b. brak merytorycznego odniesienia się do zgromadzonych dowodów i zastąpienie rozważań merytorycznych w sprawie, ogólnikowymi stwierdzeniami, nie popartymi wiedzą techniczną, ani innymi ekspertyzami c. brak ustosunkowania się do pominięcia w rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej wymagań odnośnie treści raportu nałożonych na inwestora przez RDOŚ w pismach z dnia [...] czerwca 2016 r. i [...] września 2016 r., w części w jakiej nie znalazły odzwierciedlenia ani w osnowie ani w uzasadnieniu decyzji, d. brak merytorycznego ustosunkowania się do pominięcia konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko, choć w każdej decyzji musi się znaleźć takie uzasadnienie zarówno w razie stwierdzenia takiej konieczności, jak i jej braku, co narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego, takie jak zasadę przekonywania, zasadę uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zasadę prawdy obiektywnej określonych w art. 7 i 11, 8 k.p.a., 7. art. 107 § 1 k.p.a. w zw,15 k.p.a. w zw. z 140 k.p.a. poprzez zawarcie w treści decyzji sformułowań, które uniemożliwiają jednoznaczną interpretację treści rozstrzygnięcia, tj. poprzez pominięcie kategorycznego stwierdzenia iż inwestycja może być realizowana w warunkach istnienia bocznicy kolejowej i podłączenia jej do trasy kolejowej, i zastąpienie jej otwartym katalogiem przyczyn do dowolnej interpretacji poprzez niejednoznaczne sformułowanie, iż w razie braku możliwości dowozu kruszywa koleją inwestycja nie będzie realizowana, np. z braku zgody kolei na wbudowywanie rozjazdu do bocznicy po działkach należących do PKP, podczas, gdy na 1 stronie decyzji organu I instancji nadmienia się, że bocznica nie istnieje i pozostaje w planach 8. art. 136 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie na okoliczność wskazaną w odwołaniu przez stronę, w sytuacji gdy inwestor nie wykonał obowiązków przedłożenia informacji na temat powiązań z innymi przedsięwzięciami w pełnym zakresie, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub planowanych a także przedsięwzięć nieprawidłowo podzielonych na 2 zadania inwestycyjne, a ocena tego oddziaływania była istotna dla oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, jako całości, nieprzeprowadzenia dowodów w sprawie istniejących przekroczeń hałasu i zapylenia (przekroczenie hałasu wskazane w materiałach inwestora, przekroczenie dobowe pyłów PM w piśmie WOŚ) 9. art. 77 § 1 i 4 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez pominięcie faktów znanych organowi z urzędu, a pozostających w sprzeczności z twierdzeniami znajdującymi się w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, 10. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i podzielenie stanowiska organu I instancji w konsekwencji utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy mimo jej wadliwości polegającej na; a. zaniechaniu przeprowadzenia analizy oddziaływania skonsolidowanego inwestycji powiązanych funkcjonalnie - węzła betoniarskiego oraz bocznicy kolejowej - rampy przeładunkowej wraz z torami i sprzeczne z ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko podział inwestycji funkcjonalnie powiązanych na części lub zobowiązanie inwestora do przeprowadzenia takiej analizy b. zaniechaniu zbadania skonsolidowanego oddziaływania z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub planowanych, dla których wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia lub zobowiązanie inwestora do przeprowadzenia takiej analizy c. bezzasadne uznanie, że oddziaływanie na środowisko jest tożsame z przekroczeniem obowiązujących norm, d. rozdzieleniu inwestycji na 2 części, choć węzeł betoniarki i bocznica kolejowa powinny być traktowane i oceniane jako jedna inwestycja, w przeciwnym razie brak zgody PKP nie będzie przeszkodą dla inwestora w uzyskaniu pozwolenia na budowę węzła betoniarskiego e. bezzasadne odstąpienie od faktycznego wyjaśnienia, czy istnieje możliwy do realizacji wariant bardziej korzystny dla środowiska niż proponowany przez inwestora, f. art. 77 § 1 i 4 .k.p.a. poprzez pominięcie faktów znanych organowi z urzędu g. całkowitym pominięciu analizy układu komunikacyjnego na drodze publicznej, którą będzie dostarczany piasek, cement i odbierany beton, a w konsekwencji pominiecie analizy przepustowości ulicy [...], która jest jedyną drogą dojazdową dla ruchu kołowego dla planowanej inwestycji i obecnie jeż nieprzejezdną. h. niedokonaniu oględzin terenu, pomimo możliwości przeprowadzenia takiego dowodu z urzędu, co z uwagi na liczne protesty mieszkańców było uzasadnione, i. przyjęciu nieprawidłowego zakresu planowanego przedsięwzięcia i uwzględnienie dwóch różnych zasad obliczania oddziaływania na środowisko: przy analizie hałasu moc i parametry techniczne urządzeń, a przy ocenie zapylenia planowanej produkcji przyjęcie planowanej produkcji do obliczeń, zamiast faktycznej wydajności , j. całkowitym pominięciu zaleceń i wytycznych RDOŚ w odniesieniu do oddziaływania skumulowanego oraz emisji hałasu wskutek poruszania się po okolicznych drogach (strona 10 decyzji) k. całkowitym pominięciu wpływu inwestycji na życie lokalnej społeczności, a w konsekwencji naruszenie art. 7, 8, 11 k.p.a. I. uznaniu, że raport o oddziaływaniu przedmiotowej inwestycji na środowisko jest zgodny z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko jest prawidłowy, choć pominięto w nim: - ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych, - nie przedstawiono wyników badania gruntu na nieruchomości stanowiącej miejsce lokalizacji planowanej inwestycji, a oparto się na niczym nie uzasadnionym domniemaniu, - błędnie podano, niezgodnie z rzeczywistym stanem sprawy, że najbliższym ciekiem wodnym jest rzeka W., podczas gdy bezpośrednio w okolicach inwestycji przepływają 2 rowy odwadniające, które następnie wpływają do rzeki W., - pominięto wpływ inwestycji na układ komunikacyjny ul. [...] oraz pominięto fakt, iż boczna ulica, która prowadzi do planowanej inwestycji dochodzi do ul. [...], która już obecnie jest mało przejezdna, przystosowana jest dla ruchu pojazdów o masie do 10 T, przebiega wzdłuż pętli tramwajowej z nasilonym ruchem pieszych, rowerzystów, które to fakty są organowi znane z urzędu, a zatem powinny być uwzględnione przy analizie oddziaływania inwestycji na środowisko, - wbrew art. 66 ust. 1 pkt nie załączono do raportu informacji o przeprowadzonej inwentaryzacji przyrodniczej, - bezzasadne uznanie, że lakoniczny opis wariantu alternatywnego jest zasadny i spełnia warunki wymagane przepisami, 11. art. 66 ust. 1 pkt 2 u.o.u.i.o.ś. poprzez nie załączenie do raportu informacji o przeprowadzonej inwentaryzacji przyrodniczej, 12. art. 66 ust. 1 pkt 5 u.o.u.i.o.ś. poprzez bezzasadny podział planowanego przedsięwzięcia na dwa zadania inwestycyjne - węzeł betoniarki, bocznica kolejowa, rampa rozładunkowa wraz z torami, choć ich ocena, a następnie realizacja powinna odbywać się łącznie w sytuacji, gdy inwestor oświadcza, że będzie korzystał z drogi kolejowej w 75% oraz poprzez nie wykonanie zalecenia zawartego w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska by dokonać szczegółowej analizy tras przejazdu, a nie wyłącznie dróg na terenie nieruchomości objętej zamierzeniem inwestycyjnym 13. art. 66 ust. 1 pkt 8 u.o.u.i.o.ś.poprzez uznanie raportu za kompletny, choć raport poprzez nieprawidłowy zakres opracowania w tym opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę i pominięcie w opisie przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, 14. przyjęcie nieprawidłowego zakresu planowanego przedsięwzięcia i uwzględnienie dwóch różnych zasad obliczania oddziaływania na środowisko: przy analizie hałasu moc i parametry techniczne urządzeń, a przy ocenie zapylenia planowanej produkcji przyjęcie planowanej produkcji do obliczeń, zamiast faktycznej wydajności urządzenia, 15. naruszenie art. 72 ust. 2 pkt 1, art. 74 ust 1 pkt 1 i 82 ust 1 pkt 1 lit. b u.o.u.i.o.ś. poprzez zaniechanie ustalenia zasięgu planowanego przedsięwzięcia i zastąpienie tego obowiązku ciążącego na organie ogólnym odwołaniem się do raportu, 16. art. 74 Konstytucji, poprzez pominięcie w postępowaniu, że ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych, a władze publiczne powinny wspierać działania obywateli na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.o.u.i.o.ś.. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.u.i.o.ś. Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Nie ulega wątpliwości w niniejszej sprawie, że planowane przedsięwzięcie zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia z 9 listopada 2010 r. należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jednocześnie wskazać trzeba, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia został stwierdzony postanowieniem Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Ocenę odziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, co wynika z art. 61 ust. 2 u.u.o.i.ś. Zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 u.o.u.i.o.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a jej uzyskanie jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między ww. elementami, dostępność do złóż kopalin, a także możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 u.o.u.i.o.ś.). Dodać należy, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter związany. Oznacza to, że organ właściwy do wydania decyzji nie ma swobody działania, a katalog podstaw wydania decyzji negatywnych ma charakter zamknięty. Z przepisów ustawy wynika, że odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 1 u.o.u.i.o.ś.), w przypadku odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, w sytuacji zaistnienia sprzeczności z innymi przepisami prawa, gdy z przeprowadzonego postępowania wyniknie możliwość negatywnego znaczącego oddziaływania na obszar Natura 2000 (art. 81 ust. 2 u.o.u.i.o.ś.) bądź w przypadku odmowy inwestora zgody na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie, niż to określono we wniosku (art. 81 ust. 1 u.o.u.i.o.ś.), albo jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 u.o.u.i.o.ś.) (por. wyroki WSA w Poznaniu z dnia 3 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 914/15, WSA w Łodzi z dnia 27 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 600/16, WSA w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 726/16; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć w tym miejscu należy, że nie stanowi normatywnej podstawy do odmowy wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia sprzeciw lokalnej społeczności. Organ wydający decyzję środowiskową ma oczywiście obowiązek zapewnić udział społeczności lokalnej w postępowaniu, może ona składać uwagi i wnioski, a w jaki sposób zostały one wzięte pod uwagę właściwy organ musi wyjaśnić w uzasadnieniu decyzji środowiskowej. Stanowisko społeczeństwa organ ocenia na podstawie zgłoszonych uwag i wniosków oraz ustaleń raportu o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko i ewentualnie proponuje inwestorowi inny wariant realizacji tego przedsięwzięcia. W rozpoznawanej sprawie społeczeństwu został zapewniony udział w postępowaniu w rozumieniu przepisów art. 29 – 38 u.o.u.i.o.ś. Organ podał do publicznej wiadomości informację o wszczęciu postępowania i przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz informację o możliwości zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy i miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu wraz ze wskazaniem możliwości składania uwag i wniosków, w tym o sposobie, terminie i miejscu ich składania. Jako niezasadny Sąd ocenił podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 89 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 89 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej przeprowadzi, z urzędu lub na wniosek strony, w toku postępowania rozprawę, w każdym przypadku gdy zapewni to przyspieszenie lub uproszczenie postępowania lub gdy wymaga tego przepis prawa. W myśl natomiast art. 89 § 2 k.p.a. organ powinien przeprowadzić rozprawę, gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 36 u.o.i.o.ś. organ właściwy do wydania decyzji może przeprowadzić rozprawę administracyjną otwartą dla społeczeństwa. Przeprowadzenie w tej sprawie rozprawy administracyjnej było fakultatywne, a nie obligatoryjne. W toku postępowania społeczeństwu został zapewniony udział w postepowaniu i z tego powodu nieprzeprowadzenie rozprawy administracyjnej, w sytuacji gdy jej przeprowadzenie miało charakter fakultatywny, nie może być kwalifikowane jako naruszenie prawa. W tym miejscu wskazać trzeba, że niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Wprawdzie rację ma skarżące Stowarzyszenie, że organ odwoławczy nie zawiadomił stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym przez wydaniem decyzji, jednak Sąd miał na uwadze, że postępowanie odwoławcze zostało zainicjowane przez skarżące Stowarzyszenie, a sprawa była rozpoznawana przez Kolegium w wyniku uwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skargi Stowarzyszenia na poprzednią decyzję Kolegium. Tym samym skarżące Stowarzyszenie miało świadomość toczącego się postępowania odwoławczego i nic nie stało na przeszkodzie aby w toku tego postępowania przedłożyło wskazane w skardze dokumenty. Natomiast pismo Inwestora z [...] kwietnia 2018 r., w świetle zebranego już materiału dowodowego nie wniosło do sprawy nowych, istotnych okoliczności. W sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach podstawowym dowodem jest raport o oddziaływaniu na środowisko. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] RDOŚ stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia i określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Następnie Prezydenta Miasta P. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W orzecznictwie przyjmuje się, że raport poprzedzający wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinien mieć charakter kompleksowy i odnosić się do wszystkich możliwych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia oraz wskazywać, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. Zaznaczyć przy tym trzeba, że Sąd nie może samodzielnie dokonywać oceny treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, gdyż wymaga to wiedzy specjalistycznej. Ocena sądu odnośnie raportu dotyczyć może tylko tego, czy raport jest kompletny i spójny, czy spełnia wymagania ustawowe (por. wyroki NSA z dnia 1 marca 2013 r., sygn. II OSK 2105/11, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. II OSK 639/13, , z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. II OSK 495/13, http;//orzeczenia.nsa.gov.pl). Raport, chociaż jest dokumentem prywatnym to opracowanym jest przez osoby posiadające wiadomości specjalne. Zastrzeżenia wobec przedłożonego raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, aby nie były uznane za gołosłowne powinny zostać poparte na przykład ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu (por. wyroki NSA z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 383/08, z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 2564/12, 21 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 2213/13 oraz z dnia 25 lutego 2016 r. sygn. akt II OSK 1586/14; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna moc dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań środowiskowych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autor raportu, których wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora (por. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2015 r. sygn. akt II OSK 602/14; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie Kolegium dokonało prawidłowej oceny raportu. Jak trafnie oceniło Kolegium przedłożony przez Inwestora raport, uzupełniony w toku postępowania, jest kompletny i spójny, spełnia ustawowe wymagania co do jego zawartości w rozumieniu art. 66 u.o.u.i.o.ś. W konsekwencji zasadnie został uznany przez Kolegium za wiarygodny dowód w sprawie. Skarżące Stowarzyszenie próbując podważyć wiarygodność raportu przedłożonego przez Inwestora, nie przedstawiło kontrraportu, a podnoszone przez nie tezy nie zostały poparte żadnym fachowym opracowaniem. Jednocześnie nie ma racji Stowarzyszenie, że to organ powinien powołać biegłego w celu merytorycznej oceny zawartości raportu. Zaznaczyć trzeba, że ocena organu odnośnie raportu dotyczyć może tylko tego, czy raport jest kompletny i spójny, czy spełnia wymagania ustawowe. Jeżeli natomiast strona kwestionuje treść raportu, to na niej, a nie na organie administracji ciąży obowiązek przedstawienia kontrraportu. Podkreślić należy, że organ nie ma nieograniczonego obowiązku poszukiwania dowodów na potwierdzenie tez podnoszonych przez strony w toku postępowania. W przypadku kwestionowania przez stronę ustaleń w zawartych w raporcie, to na niej ciąży obowiązek przedstawienia równie fachowego opracowania, które podważy wiarygodność raportu. Z tego względu jako niezasadne Sąd ocenił zarzuty naruszenia art. 136 w związku z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Jako niezasadne Sąd ocenił również zarzuty koncentrujące się wokół naruszenia art. 66 ust. 1 u.o.u.i.o.ś. Zakres raportu został ustalony w postanowieniu RDOŚ z [...] lutego 2016 r., a sam raport został oceniony w toku postępowania. Zaznaczyć trzeba, że na wezwanie organu uzupełniano raport w którym odniesiono się do kwestii oddziaływania skumulowanego wskazując, że przy obliczeniach zanieczyszczeń emitowanych przez inwestycję uwzględniono tło zanieczyszczeń określone przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w P., które uwzględnia aktualny stan jakości powietrza na tym terenie, z uwzględnieniem występujących na nim obiektów oraz emitowanych przez nie zanieczyszczeń (szczegółowo omówione na str. 6-15 uzupełnienia raportu). Wbrew twierdzeniom Stowarzyszenie organ wyjaśnił kwestię korzystniejszego wariantu przedsięwzięcia wobec czego niezasadny jest zarzut naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 5 u.o.u.i.o.ś. Przepis ten przewiduje, że raport powinien zawierać opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska. W raporcie ustalono, że wybrana lokalizacja jest dogodna z uwagi na bocznicę kolejową, którą dostarczane będzie większość kruszywa do produkcji oraz produkcyjny charakter terenu. Usytuowanie inwestycji w innej lokalizacji, z dala od dostępu do linii kolejowej generowałoby konieczność dostarczana wszystkich surowców transportem samochodowym co znacznie zwiększyłoby obciążenie na drogach dojazdowych do inwestycji. Rezygnacja z transportu kolejowego skutkowałaby zwiększeniem natężenia ruchu samochodów ciężarowych dowożących kruszywo o kolejne 10 szt. (wariant alternatywny i najkorzystniejszy zostały przedstawione na str. 33 raportu). Okoliczność ta była dodatkowo wyjaśniana w toku postępowania (pismo Inwestora z dnia [...] października 2016 r.). Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje argumentacja skarżącego Stowarzyszenia dotycząca niedysponowania przez Inwestora bocznicą kolejową. W toku postępowania Inwestor zadeklarował, no co zwrócono uwagę w zaskarżonej decyzji, że przedsięwzięcie będzie realizowane tylko i wyłącznie w przypadku możliwości realizacji bocznicy kolejowej. Również kwestia wydajności węzła została wyjaśniona w toku postępowania. Stanowisko Skarżącego w tym zakresie opiera się na niczym nieudowodnionych domysłach. Organ prowadząc postępowanie, ani też pozostałe strony postępowania nie mogą z góry zakładać, że inwestor zamierza zrealizować przedsięwzięcie o innych parametrach niż opisane we wniosku i z tego względu doszukiwać się potencjalnego oddziaływania tego przedsięwzięcia w zakresie wykraczającym poza oddziaływania wskazane przez inwestora. Czym innym jest bowiem określenie warunków środowiskowych dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, a czym innym jest przestrzeganie przez inwestora ustaleń decyzji. Jeżeli wynikające z tej decyzji ustalenia i warunki nie będą przez inwestora przestrzegane, to wówczas zaistnieje podstawa do wszczęcia odrębnego postępowania, którego celem będzie ustalenie, czy inwestor przestrzega decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zastosowania przez inwestora instalacji o większej wydajności niż ustalona w decyzji środowiskowej nie mógł stanowić podstawy do wydania decyzji odmownej. Inwestor zadeklarował maksymalną wydajność instalacji jako [...] m3/dobę. To, że wydajność węzła wynosi [...]m3/h nie ma znaczenia, bowiem jak wyjaśnił Inwestor instalacja zostanie tak skonfigurowana i połączona, aby uzyskać wydajność [...] m3/dobę. Kwestia ta była wyjaśniana w toku postępowania administracyjnego. Jeżeli Inwestor będzie zamierzał realizować przedsięwzięcie o innych parametrach niż wskazywane, wówczas będzie zobligowany uzyskać dla tego przedsięwzięcia nową decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Jako niezasadny Sąd ocenił zarzut naruszenia art. 77 § 1 i 4 w związku z art. 140 k.p.a. W raporcie określono liczbę pojazdów poruszających się po terenie inwestycji oraz dojeżdżających do zakładu (uwzględniając pojazdy mechaniczne z podziałem na pojazdy lekkie i ciężkie), wskazano trasy ich przejazdów; trasę dojazdu pojazdów na teren inwestycji akustyczne oddziaływanie pośrednie, tj. jaki wpływ na obecny klimat akustyczny na najbliższe tereny podlegające ochronie akustycznej zlokalizowane wzdłuż drogi dojazdowej, będą miały pojazdy obsługujące planowaną inwestycję. Przedstawiono bilans ruchu pojazdów w oparciu o wydajność planowanej instalacji oraz w oparciu o pojemność pojazdów dostarczających kruszywo i cement a także pojazdów odbierających beton. (strony 46-47 raportu, strony 5-6 uzupełnienia do raportu). Jednocześnie Sąd stwierdza, że uwzględniając specyfikę przedmiotowego przedsięwzięcia decyzja organu I instancji zawiera wszelkie niezbędne elementy wynikające z art. 82 ust. 1 u.o.i.o.ś. W art. 82 u.o.i.o.ś. wskazano niezbędne elementy jakie musi zawierać decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Z kolei elementy, które powinny zostać zawarte w uzasadnieniu takiej decyzji wynikają z art. 82 ust. 2 u.o.i.o.ś. W ocenie Sądu decyzja organu I instancji zawiera wszystkie elementy wymagane dla decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, z uwzględnieniem specyfiki planowanego przedsięwzięcia. Odniesiono się do zgromadzonych w sprawie dowodów i dokonano jej oceny. Odniesiono się również do okoliczności wynikających z pism uzupełniających raport (przykładowo str. 10, 13, 14 decyzji Kolegium). Nie jest wobec tego zasadny zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w związki z art. 15 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. w związku art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 4 u.o.i.o.ś. Nie jest też zasadny zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie decyzji zawiera wszelkie elementy wymienione tym przepisem. Ponadto Kolegium odniosło się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Ponadto jako niezasadny Sąd ocenił zarzut naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. w związku z 15 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. Kwestia bocznicy kolejowej była przedmiotem rozważań organów administracji. Organy wskazały, że w ramach przedsięwzięcia planuje się również wybudowanie bocznicy kolejowej dwutorowej o długości około 150 m (każdy tor), którą będą dostarczane wagony z kruszywem. Wskazano, że planowana inwestycja spowoduje powstanie nowych źródeł emisji hałasu do środowiska związanych z produkcją betonu, takich jak: rozładunek i załadunek surowców i produktów, manewry pojazdów (w tym ładowarki kołowej) poruszających się po terenie inwestycji oraz planowana bocznica kolejowa, którą będą dostarczane wagony z kruszywem. Wskazano, że zgodna na realizację bocznicy jest warunkiem realizacji całego przedsięwzięcia. Z planowanego przedsięwzięcia będącego przedmiotem niniejszego postępowania wyłączono jedynie budowę rozjazdu do bocznicy kolejowej oraz odcinka biegnącego przez działki należące do Kolei Państwowych, tj. dz. ew. [...], [...] i [...], nie będzie wchodzić w zakres inwestycji. Jednocześnie odnosząc się do argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu skargi wskazać trzeba, że na stronie 6 uzasadnienia Kolegium nie powołuje się na ekspertyzy jak wskazuje to skarżące Stowarzyszenie, lecz charakteryzuje przedsięwzięcie. Ponadto sformułowanie o zebraniu wiejskim Sąd uznał jako omyłkę pisarską pozostająca bez wpływu na wynik sprawy. Nie jest zasadny w ocenie Sądu zarzut naruszenia art. 8 k.p.a. Obowiązkiem organu nie było wzywanie skarżącego Stowarzyszenia do uszczegółowienia odwołania, w przypadku gdy uznało, że argumentacja w nim zawarta jest niejasna. Charakter przedmiotowego pisma nie budził wątpliwości organu, co świadczy o rozpoznaniu odwołania wniesionego przez Stowarzyszenie. Niezasadny jest zarzut zawarty w pkt 5 skargi sprowadzający się do zarzucenia organowi oparcia się na nieznanych Stowarzyszeniu ekspertyzach i opiniach. Stowarzyszenie nie konkretyzuje ekspertyz i opinii , na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie, a które to nie były znane Stowarzyszeniu. Jednocześnie zauważyć trzeba, że skarżącemu Stowarzyszeniu na mocy art. 73 k.p.a. przysługiwało prawo wglądu do akt sprawy. Stowarzyszenie nie wykazało aby w toku postępowania administracyjnego prawo to zostało ograniczone. Tym samym Stowarzyszenie było uprawnione do zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w toku postępowania. Nie jest również zasadny, podniesiony w piśmie z dnia "[...] czerwca 2017 r." zarzut dotyczący naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. Wyjaśnić należy, że wynikający z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. obowiązek wyłączenia pracownika dotyczy tylko sytuacji, gdy decyzja, przy wydaniu której uprzednio dany pracownik uczestniczył, poddawana jest następnie kontroli – czy to w postępowaniu zwykłym (w toku instancji albo na podstawie art. 127 § 3 k.p.a.), czy nadzwyczajnym (w trybie wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji). Nie odnosi się natomiast do sytuacji, gdy w wyniku uchylenia przez Sąd decyzji organu odwoławczego, organ ten ponownie rozpoznaje sprawę. Brzmienie tego przepisu nie daje podstaw do takiej wykładni art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., która rozciągałaby jego zastosowanie również na sytuacje, gdy organ odwoławczy rozpoznaje sprawę ponownie na skutek bądź to uprzedniego uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, bądź też uchylenia decyzji organu odwoławczego w postępowaniu sądowoadministracyjnym i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji. Omawiany przepis stosuje się jedynie do sytuacji, gdy ta sama osoba uczestniczy w wydaniu decyzji w sprawie zarówno w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, jak i w postępowaniu prowadzonym przez organ odwoławczy, a także do przypadków, kiedy zaskarżenie decyzji ostatecznej realizowane jest w trybach nadzwyczajnych (zob. wyroki NSA z dnia 16 maja 2013 r., sygn. II FSK 1699/11 oraz z 5 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 1993/14; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta nie naruszają przepisów w stopniu wskazanym w art. 145 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."). Prawidłowo przeprowadzone postępowanie nie wykazało, aby w sprawie wystąpiły ustawowe przesłanki skutkujące wydaniem decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań. Kolegium dokonało prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego przedsięwzięcia, rzetelnie oceniło przedstawiony przez Inwestora raport o oddziaływaniu na środowisko i zgodnie z zaleceniami wynikającymi z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2018 r. podjęte rozstrzygnięcie wyczerpująco uzasadniło. Zarzuty podniesione w skardze nie mogły doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. W zasadniczej części koncentrowały na próbie podważenia wartości dowodowej przedłożonego w sprawie raportu, bez jednoczesnego przedstawienia rzetelnego opracowani mogącego podważyć wartość dowodową tego dokumentu. Z powyżej wskazanych powodów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.