IV SA/Po 65/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia (...) r. Z. R. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej SKO bądź organ II instancji) z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie parkingu dla samochodów osobowych z ogrodzeniem i oświetleniem na działce nr (...) arkusz(...), obręb J. położonej w P. przy ul. S. i J.. Wraz ze skargą zwrócono się do SKO na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazano, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest konieczne bowiem wnioskowania organów obu instancji są pełne sprzeczności, a wykonanie decyzji objawiające się w ramach postępowań budowlanych (czy to w trybie zgłoszenia i braku sprzeciwu organu, czy wniosku o pozwolenie na budowę) uniemożliwi ochronę praw skarżącego. Decyzja o warunkach zabudowy dotyczy wprost uprawnień wnioskodawcy i obowiązków skarżącego, a w rezultacie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. Zarządzeniem WSA w Poznaniu z dnia (...)r. zwrócono się do pełnomocnika skarżącego, czy w związku z nieustosunkowaniem się SKO do wniosku, zawartego w skardze, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez ten organ, wniosek o wstrzymanie decyzji skarżący kieruje do WSA w Poznaniu na podstawie art. 61 § 2 pkt 3 P.p.s.a. pod rygorem przyjęcia, że wniosek skierowany był wyłącznie do organu. W piśmie z dnia (...) r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji kieruje do WSA w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Analiza art. 61 § 3 P.p.s.a. wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania decyzji ma jej charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Dopiero w postępowaniu o wydanie pozwolenia budowę przedmiotem rozpoznania stanie się m. in. konieczność ustalenia czy i na ile planowana inwestycja zgodna będzie z przepisami prawa budowlanego. Tym samym zaskarżona decyzja nie stanowi aktu, który dawałby inwestorowi uprawnienie do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji inwestycji, a tym samym nie grozi na tym etapie procesu inwestycyjnego wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody lub spowodowaniem nieodwracalnych skutków. Jej cel ogranicza się do wskazania, czy inwestycja danego typu może w ogóle być zlokalizowana na konkretnej działce. Nie przesądza ona w żadnym wypadku o tym, czy opisane w niej przedsięwzięcie dojdzie rzeczywiście do skutku. Ma ona charakter deklaratywny, a zatem stwierdza ona jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. Ewentualne wady decyzji o warunkach zabudowy, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Powyższe stanowisko zostało ugruntowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia z dnia z 18 sierpnia 2009 r. sygn. akt II OZ 665/09, z dnia 20 lipca 2010 r. sygn. akt II OZ 713/10, z dnia 16 listopada 2011 r. o sygn. akt II OZ 1108/11, oraz z dnia 2 marca 2012 r. II OZ 144/12 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.