IV SA/Po 661/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie NSA Ewa Makosz - Frymus WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska (spr.) Protokolant sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 grudnia 2009 r. ze skargi Prokuratora Rejonowego w Koninie na uchwałę Rady Miejskiej w Golinie z dnia 28 września 2005 r. nr XXXV/180/2005 w przedmiocie ustalenia opłat za świadczenia przedszkola 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej § 1 pkt 1 i 2 2. określa, że zaskarżona uchwała w części określonej w punkcie 1 wyroku nie może być wykonana. /-/ E.Kręcichwost-Durchowska /-/ M.Dybowski /-/E.Makosz-Frymus mb Rada Miejska w Golinie, z powołaniem się na przepis art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), podjęła w dniu 28 września 2005 r. uchwałę Nr XXXV/180/2005 w sprawie ustalenia opłat za świadczenia Przedszkola w Golinie. Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej w Koninie zarzucając jej istotne naruszenie prawa tj. art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty poprzez ustalenie w § 1 pkt 1 zaskarżonej uchwały, iż opłata miesięczna za świadczenia przekraczające zakres podstawy programowej wychowania przedszkolnego wynosi za pierwsze dziecko 40 zł, za każde następne dziecko z rodziny 25 zł, oraz ustalenie w § 1 pkt 2 zaskarżonej uchwały, że opłata za pobyt dziecka w Przedszkolu przekraczający 10 godzin dziennie wynosi za pierwsze dziecko 80 zł, za każde następne dziecko z rodziny 50 zł pomimo, iż po stronie rady gminy brak jest kompetencji do ustalania opłat za korzystanie z przedszkola o charakterze stałym, nakładanych na rodziców ( opiekunów ) dzieci korzystających z przedszkoli publicznych niezależnie od czasu korzystania i charakteru dodatkowych świadczeń opiekuńczo - wychowawczych oferowanych przez dane przedszkole oraz zakresu korzystania z tych świadczeń przez poszczególne dzieci. Wskazując na powyższe Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej w Golinie z dnia 28 września 2005 r., Nr XXXV/180/2005 w sprawie ustalenia opłat za świadczenia Przedszkola w Golinie w części - to jest w § 1 pkt 1 i 2 W uzasadnieniu skargi Prokurator podniósł, iż analiza treści uchwały Rady Miejskiej w Golinie z dnia 28 września 2005 r. Nr XXXV/180/2005 pozwala na stwierdzenie, iż § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 pkt 1 i 2 ww. uchwały rażąco naruszają art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty. Prokurator wskazał, iż uchwała Rady Miejskiej w Golinie ustalająca opłaty za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli jest aktem normatywnym o charakterze aktu prawa miejscowego, co wynika z faktu, iż uchwała ta podjęta jest na podstawie upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty i adresowana jest do każdego podmiotu w określonym w normie stanie hipotetycznym. Adresatem norm zawartych takiej uchwale jest bowiem bliżej nieograniczona liczba osób, które znajdują się w określonym stanie hipotetycznym – w tym przypadku rodzice i opiekunowie dzieci objętych wychowaniem przedszkolnym. Na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. Nr 13, poz. 74 z 1996 r. z zm.) radzie gminy przysługuje prawo stanowienia przepisów powszechnie obowiązujących na obszarze gminy na podstawie i w granicach upoważnienia ustawowego. Upoważnienie do wydania w/w aktów normatywnych zawiera art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, zgodnie z którym opłaty za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli publicznych ustala rada gminy, a w przypadku innych przedszkoli publicznych - organy prowadzące te przedszkola, z uwzględnieniem art. 6 pkt 1. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 5 ustawy o systemie oświaty zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli należy do zadań własnych gminy. Zdaniem Prokuratora z przytoczonych przepisów wyraźnie wynika, iż rada gminy ma kompetencje do ustalania i pobierania opłat za korzystanie z przedszkoli publicznych jedynie w zakresie wykraczającym poza podstawę programową wychowania przedszkolnego. Nauczanie i wychowanie przez przedszkola publiczne mieszczące się w podstawie programowej wychowania przedszkolnego są bezpłatne. Niezbędne jest również określenie rodzaju świadczeń, które są spełniane przez przedszkola publiczne odpłatnie oraz wysokości opłat odpowiadającej każdemu z tych świadczeń. W ocenie skarżącego nie jest wystarczające wskazanie w uchwale, iż jest to opłata za pełną usługę edukacyjną przekraczającą realizację podstawy programowej. Prokurator wskazał, iż obowiązkiem organu samorządu terytorialnego jest wskazanie w uchwale dotyczącej ustalenia opłaty za usługi przedszkolne, iż wysokość obowiązku pieniężnego nakładanego na rodzica korzystającego z usług przedszkola publicznego pozostaje w związku przyczynowym z oferowaną mu usługą, a przy określaniu ww. opłaty należy szczegółowo wyodrębnić poszczególne świadczenia składające się na nią wraz z ich wartością. Sposób ustalenia zaś odpłatności winien być przekonujący, oparty na kalkulacji ekonomicznej, a argumentacja za nim przemawiająca racjonalna i stosowanie uzasadniona, Ponadto skarżący zwrócił uwagę, iż pogląd o niedopuszczalności realizacji przez radę gminy kompetencji przewidzianych w art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty wyłącznie w postaci ustalania opłaty o charakterze stałym jest powszechnie wyrażany w utrwalonym orzecznictwie sądowym. Zdaniem Prokuratora zaskarżona uchwała nie uwzględnia również okoliczności, iż poszczególne dzieci mogą korzystać z usług przedszkola publicznego przez różną liczbę godzin, co godzi w zasadę sprawiedliwości społecznej. Wyrażona bowiem w art. 32 Konstytucji RP zasada, iż wszystkie podmioty charakteryzujące się daną cechą istotną w równym stopniu winny być jednakowo traktowane, bez zróżnicowania zarówno dyskryminującego, jak i faworyzującego oznacza również, iż niedopuszczalne jest traktowanie w sposób identyczny podmiotów znajdujących się w różnej sytuacji, bez uwzględnienia istotnych cech tych podmiotów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ podniósł, iż została ona wniesiona z uchybieniem 6 miesięcznego terminu przewidzianego w art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa). Organ wskazał, iż przedmiotowa uchwała nie jest aktem prawa miejscowego zatem skarga winna zostać wniesiona w terminie 6 miesięcy. Ponadto organ wskazał, ustawodawca nie zawarł żadnych wskazań dotyczących sposobu ustalania opłaty. Rada podniosła, iż ustawodawca nie użył terminu "cena" za świadczenie, a posługuje się terminem "opłata". Organ wyjaśnił, iż wysokość opłaty oparta jest na kalkulacji ekonomicznej, zaś przepisy nie wymagają, aby była prezentowana ona w uchwale. Rada wskazała, iż na pozostawanie dziecka w przedszkolu ponad minimum programowe składa się cały pakiet świadczeń oraz że przyjąć należy, że opłata została ustalona głównie w oparciu o kalkulację kosztów wydłużonego ponad minimum programowe czasu pobytu dziecka w przedszkolu. Rada podniosła również, iż opłaty wyznaczone uchwałą zostały zaakceptowane przez rodziców dzieci, gdyż w żaden sposób nie kwestionowali oni zapisów uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 Ppsa polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miejskiej w Golinie z dniu 28 września 2005 r. Nr XXXV/180/2005 w sprawie ustalenia opłat za świadczenia Przedszkola w Golinie. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zaskarżona uchwała ma charakter normatywny. Przede wszystkim powtórzenia wymaga, iż kontrolowana uchwała, podjęta na podstawie art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty jest aktem normatywnych o charakterze prawa miejscowego. Pogląd ten jest aktualnie ugruntowany w orzecznictwie i nie budzi wątpliwości ( vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2005 roku , I OSK 971/2005, Lex 196727 ). Za takim charakterem uchwały podejmowanej w oparciu o wskazany przepis przemawia przede wszystkim to, że jest ona wydawana na podstawie upoważnienia ustawowego i zawiera normy prawne, które adresowane są do każdego, w określonym w normie stanie hipotetycznym. Adresatem norm zawartych w takiej uchwale będzie bliżej nieokreślona grupa rodziców lub opiekunów prawnych dzieci objętych wychowaniem przedszkolnym. Odnosząc się do wniosku organu o odrzucenie skargi wskazać należy, iż zgodnie z art. 53 § 3 Ppsa Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż w przypadku aktów prawa miejscowego, z jakim mamy do czynienia w niniejszej sprawy, wniesienie skargi przez Prokuratora nie jest ograniczone żadnym terminem. Z powyższych względów wniosek o odrzucenie skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Ponadto wskazać należy, iż zaskarżona uchwała jako normatywny akt wykonawczy należący do kategorii prawa miejscowego powinna spełniać wymogi prawne ustanowione dla tej kategorii aktów. W myśl przepisu art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, akty prawa miejscowego są źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze działania organów , które je ustanowiły. Zaliczanie aktów prawa miejscowego do źródeł powszechnie obowiązującego, pociąga za sobą konsekwencje w postaci odnoszenia do nich ( i spełnienia przez nie ) wszystkich zasad charakteryzujących tworzenie i obowiązywanie systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego, przede wszystkim zaś zasady prymatu ustawy w hierarchii aktów prawnych i zasady, że wszystkie inne akty prawotwórcze mogą być wyłącznie stosowane na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie. W stosunku do prawa miejscowego zasady te wyraża przede wszystkim art. 94 Konstytucji, który stanowi, że organy samorządu terytorialnego, organy administracji rządowej ustanawiają akty prawa miejscowego na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. Zatem w akcie rangi ustawowej zawarte musi być upoważnienie dla lokalnego prawodawstwa, czyli tzw. delegacja. Zasada ta znajduje potwierdzenie w przepisie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), który stanowi, że na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia przepisów prawa miejscowego. Upoważnienie to musi być wyraźne , a nie tylko pośrednio wynikające z przepisów ustawowych . Szczegółowe upoważnienie ustawowe określa materię, która może być przedmiotem regulacji drodze aktu prawa miejscowego i organy kompetencyjne do jego wydania oraz reguluje niekiedy również inne sprawy związane z wydawaniem i wejściem w życie przepisów prawa. W niniejszej sprawie uchwała Rady Miejskiej została wydana na podstawie w wykonaniu upoważnienia ustawowego zawartego w art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty. Z treści art. 5 ust. 5 ustawy o systemie oświaty ( w brzmieniu obowiązującym w dacie podejmowania zaskarżonego aktu ) wynika, że zakładanie i prowadzenie przedszkoli publicznych należy do zadań własnych gminy. Według art. 5 ust. 7 w zw. z art. 3 pkt 1 ustawy o systemie oświaty organ prowadzący przedszkole odpowiada za jego działalność. Zadania oświatowe jednostek samorządu terytorialnego finansowane są na zasadach określonych w odrębnych ustawach, przy czym zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej w przedszkolach, jest zadaniem oświatowym gmin. W ust. 3 art. 5a ustawy o systemie oświaty określono, że środki niezbędne na realizację zadań oświatowych, o których mowa w ust. 2, w tym na wynagrodzenia nauczycieli oraz utrzymanie szkół i placówek, zagwarantowane są w dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do przepisu art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty opłaty za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli publicznych ustala rada gminy, a w przypadku innych przedszkoli publicznych - organy prowadzące te przedszkola. Przedszkolem publicznym jest zaś przedszkole, które prowadzi bezpłatne nauczanie i wychowanie w zakresie co najmniej podstawy programowej wychowania przedszkolnego; przeprowadza rekrutację dzieci w oparciu o zasadę powszechnej dostępności oraz zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach ( art. 6 ustawy o systemie oświaty ). Pod pojęciem "podstawy programowej" należy rozumieć obowiązkowe, na danym etapie kształcenia, zestawy celów i treści nauczania oraz umiejętności, a także zadania wychowawcze szkoły, które są uwzględniane odpowiednio w programach wychowania przedszkolnego i programach nauczania oraz umożliwiają ustalenie kryteriów ocen szkolnych i wymagań egzaminacyjnych, (art. 3 pkt 13 ustawy o systemie oświaty). Zgodnie z delegacją zawartą w art. 22 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o systemie oświaty, podstawę programową wychowania przedszkolnego ustala w drodze rozporządzenia właściwy minister. W dacie uchwalania przedmiotowej uchwały podstawę programową wychowania przedszkolnego określono w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz.U. Nr 51, poz. 458 ze zm.). W przepisie § 10 ust. 2 pkt 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz.U. Nr 61, poz. 624 ze zm.) określono, że statut przedszkola określa dzienny czas pracy przedszkola ustalony przez organ prowadzący na wniosek dyrektora przedszkola i rady przedszkola, w tym czas przeznaczony na realizację podstawy programowej wychowania przedszkolnego nie krótszy niż 5 godzin dziennie. Z treści art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty wynika zakres upoważnienia ustawowego dla rady gminy do ustalania opłaty za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli publicznych. Opłata stanowi zaś instytucję prawnofinansową, której istotną cechą jest ekwiwalentność. Pobiera się ją w związku z wyraźnie wskazanymi usługami i czynnościami organów państwowych lub samorządowych, dokonywanych w interesie konkretnych podmiotów. Opłata stanowi zatem swoistą zapłatę za uzyskanie zindywidualizowanego świadczenia oferowanego przez podmiot prawa publicznego. Porównanie omówionych wyżej podstaw prawnych, w tym norm kompetencyjnych prowadzi do wniosku, że świadczenia publicznych przedszkoli dotyczące nauczania i wychowania w zakresie mieszczącym się w podstawie programowej wychowania przedszkolnego są bezpłatne. Wszystkie inne usługi świadczone w przedszkolu, wykraczające poza podstawę programową, mogą być z woli rady gminy odpłatne i tylko tych świadczeń dotyczyć może uchwała gminy. Opłaty nie mogą być tak skonstruowane by "przenosić" na rodziców (opiekunów prawnych) dzieci korzystających ze świadczeń przedszkoli publicznych kosztów, które na podstawie ustawy zobowiązana jest ponieść gmina, jako organ prowadzący przedszkole. Na tle potrzeby ścisłego rozróżnienia kompetencji rady gmin do wprowadzania opłat za świadczenia w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, że uchwalona na mocy art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty opłata nie może mieć charakteru stałego, wynika z niej bowiem wówczas obowiązek jej ponoszenia w każdym przypadku uczęszczania przez dziecko do przedszkola, bez uwzględnienia przy tym rodzaju świadczeń, ich jakości czy czasu trwania. Sądy administracyjne zgodne są też co do konieczności precyzyjnego określania wymiaru i jakości tych świadczeń, niejako w formie cennika i w oparciu o zasadę ekwiwalentności świadczeń. ( vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2009 roku, I OSK 1189/08; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lutego 2008 roku, III SA/Wr 622/07; wyrok WSA w Lublinie z dnia 29 maja 2008 roku, III SA//Lu 167/08; wyrok WSA w Gdańsku z 19 marca 2009 roku, III SA//Gd 476/08; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 22 lipca 2009 roku, II SA/Bd 400/09; opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.nsa.gov.pl). W szczególności wskazać należy na stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 3 września 2009 roku w sprawie I OSK 1189/08 stwierdzające, że ustalenie opłaty na sztywnym poziomie zobowiązujące do jej ponoszenia niezależnie od czasu korzystania i charakteru dodatkowych świadczeń opiekuńczo - wychowawczych oferowanych przez przedszkole stanowi istotne naruszenia przepisu art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty. Zakwestionowana przez Prokuratora uchwała Rady Miejskiej nie zawiera takiej konkretyzacji świadczeń objętych odpłatnością, która spośród usług oferowanych przez przedszkola publiczne pozwoliłaby wyróżnić wykraczające poza podstawy programowe wychowania przedszkolnego. Brak jest takich elementów uchwały lub jej uzasadnienia, które mogłoby ukazać sposób ustalania jej wysokości. Skonstruowanie opłaty jako elementu stałego sprawia, że poza kontrolą pozostaje czy w opłacanych zajęciach mieszczą się wyłącznie świadczenia przekraczające podstawy programowe wychowania przedszkolnego czy mieszczą się także świadczenia zaliczone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej do podstawy programowej. Uchwała nie określa rodzaju i wymiaru dodatkowych świadczeń, co w konsekwencji oznacza wprowadzenie jednolitej odpłatności wobec rodziców wszystkich dzieci objętych opieką w publicznych przedszkolach, niezależnie od tego, czy dane przedszkole świadczy także usługi wykraczające poza podstawę programową. Treść zaskarżonej regulacji uniemożliwia ustalenie, czy wprowadzona opłata nie obejmuje zatem jednocześnie świadczeń bezpłatnych objętych podstawą programową, a nadto "partycypacji" rodziców w kosztach prowadzenia przedszkola, do których ponoszenia zobligowany jest organ prowadzący. Powyższe uwagi odnieść należy również do ustalenia przez Radę Miejską w Golinie odpłatności dzieci za pobyt przekraczający 10 godzin. Rada Miejska bez jakiegokolwiek wyjaśnienia ustaliła, iż za pobyt dziecka przekraczający 10 godzin dziennie opłata wynosi za pierwsze dziecko 80 zł, za każde następne dziecko z rodziny 50 zł. Organ nie wyjaśnił, co na powyższą opłatę się składa np. czy jest to dodatkowe wynagrodzenie dla pracowników pozostających po godzinach czy też dodatkowe koszty administrowania przedszkolem. Ponadto podnieść należy, iż z uchwały w żadnym stopniu nie wynika czy powyższe opłaty stanowią miesięczny ryczałt czy też jest to jednorazowa opłata za przekroczenie 10 godzin. Co prawa z § 2 wynika iż opłaty te rodzice wnoszą do dnia 10 każdego miesiąca, to jednakże z całej treści uchwały nie wynika czy opłata za pobyt dziecka w przedszkolu przekraczający 10 godzin wynosi 80 zł miesięcznie czy 80 zł dziennie. Ponadto organ w uchwale ani w uzasadnieniu nie wskazał kiedy taka opłata jest należna tzn. czy obowiązek wniesienia opłaty powstaje od razu nawet przy jednorazowym pobycie dziecka w przedszkolu powyżej 10 godzin czy też opłata jest naliczana dopiero kiedy pobyt powyżej 10 godzin się powtarza. Tym samym uchwała nie bierze pod uwagę, iż pozostanie dziecka w przedszkolu powyżej 10 godzin może być jednorazowe i spowodowane jakimś nagłym zdarzeniem niezależnym od rodziców. Ponadto zauważyć należy, iż określenie stałej opłaty bez uwzględnienia częstotliwości przekraczania 10 godzin uzasadnia zarzut braku ekwiwalentności tej opłaty. Tą samą opłatę będzie musiał uiścić rodzic którego dziecko pozostało w przedszkolu powyżej 10 godzin tylko raz jak również rodzic dziecka, którego dziecko w przedszkolu pozostaje powyżej 10 godzin codziennie. W tym miejscu podkreślić należy, iż odpłatności podlega nie sam pobyt dziecka w przedszkolu publicznym, ale oferowane przez tego rodzaju placówkę świadczenia wykraczające poza podstawę programową, przewidzianą w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej. Ustalanie przedmiotowych opłat nie może mieć cech arbitralności, czy dowolności i polegać winno zatem na precyzyjnym określeniu konkretnych opłat za poszczególne świadczenia, a wyliczenie ich wysokości, oparte na zasadzie ekwiwalentności, winno być poprzedzone jawną kalkulacją poszczególnych kosztów w sposób dający możliwość kontrolowania i oceny. Mając na względzie powyższe, Sąd - na podstawie art. 147 Ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji. O wykonalności zaskarżonego aktu Sąd orzekł na podstawie art. 152 Ppsa. /-/E. Kręcichwost – Durchowska /-/M. Dybowski /-/E. Makosz – Frymus ja ----------------------- 9