IV SA/Po 798/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 r. sprawy ze skargi D. P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Wojewody na rzecz Skarżącej D. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych /-/ E. Kręcichwost – Durchowska /-/ M. Dybowski /-/ E. Makosz - Frymus Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...]Starosta P. wniósł sprzeciw w sprawie przyjęcia zgłoszenia Państwa D. i J. P. zamiaru wykonania ogrodzenia na działce przy ul. P., Gm. K., na dz. nr [...]. Decyzja ta została skutecznie doręczona D. i J. P. w dniu 12 czerwca 2009 r. W dniu 22 czerwca 2009 r. D. P. złożyła w Starostwie Powiatowym w P. wniosek o uzupełnienie decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. na podstawie art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. zwany dalej kpa). Na powyższy wniosek pismem z 25 czerwca 2009 r. znak [...]Organ udzielił D. P. odpowiedzi. W dniu 06 lipca 2009 r. D. P. złożyła odwołanie od decyzji Starosty P. z dnia [...] czerwca 2009 r. wnosząc o jej uchylenie. W treści odwołania podniosła, iż odpowiedź Organu na żądanie uzupełnienia decyzji otrzymała 27 czerwca 2009 r., wobec czego stosownie do treści art. 111 § 2 kpa, termin 14 dni do wniesienia odwołania biegnie od tego właśnie dnia. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] Wojewoda stwierdził na podstawie art. 129 § 2 kpa uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ II instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru decyzja Starosty P. z dnia [...] czerwca 2009 r. została doręczona skarżącej w dniu 12 czerwca 2009 r., a więc termin do złożenia odwołania upływał z dniem 26 czerwca 2009 r. Odwołanie natomiast zostało złożone w dniu 06 lipca 2009 r., czyli z dziesięciodniowym uchybieniem terminu do jego wniesienia. Z powyższym nie zgodziła się D. P. Wywodząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła o jego uchylenie. W ocenie skarżącej postanowienie Wojewody jest krzywdzące, gdyż odbiera Jej prawo do wniesienia odwołania. Ponadto narusza art. 111 kpa. Składając wniosek do Starosty P. Skarżąca żądała wskazania jej właściwej podstawy prawnej. Odwołanie złożyła 06 lipca 2009 r., a więc z zachowaniem 14-dniowego terminu do jego wniesienia. W lakonicznej odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2009 r. Jest ono postanowieniem formalnym, bo organ stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania jego odwołania. Dokonywanie określonych czynności procesowych w procedurze administracyjnej ograniczone jest zwykle ustawowym terminem. Zastrzeżenie terminów dla dokonania tych czynności jest jedną z podstawowych regulacji kierowanych do stron i ma na celu egzekwowanie starannego i sprawnego działania przez strony oraz wyeliminowanie niepewności w zakresie trwałości decyzji. Dlatego też naruszenie przepisów zakreślających owe terminy wywołuje określone w przepisach skutki. Stosownie do treści art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W przypadkach określonych w § 1 termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi (§ 2). Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. akt wydany w wyniku rozpoznania takiego żądania powinien zawierać nowe pouczenie o terminie wniesienia odwołania od decyzji objętej żądaniem, uwzględniające treść art. 111 § 2 k.p.a. Pogląd ten jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie i doktrynie, przykładowo komentarz do art. 111 Kodeksu postępowania administracyjnego ([w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Z akt sprawy wynika, że decyzja Starosty P. doręczona została skarżącej 12 czerwca 2009 r., natomiast pismo z dnia 22 czerwca 2009 r., w którym D. P. wnioskowała o uzupełnienie decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. na podstawie art. 111 kpa zostało doręczone organowi w tym samym dniu. Skarżąca otrzymała odpowiedź organu dnia 27 czerwca 2009 r. D. P. skorzystała z uprawnienia ustanowionego w art. 111 § 1 k.p.a. i w przewidzianym w tym przepisie trybie i terminie złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji do Starosty P.. Przepis art. 111 § 2 k.p.a. modyfikuje termin, od początku którego biegnie dla strony termin do wniesienia odwołania. Zgłoszenie żądania o uzupełnienie decyzji przesuwa początek terminu do wniesienia odwołania na dzień doręczenia odpowiedzi od organu bez względu na to czy jest ona pozytywna czy negatywna- por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 marca 2007 r., II SA/Wa 2118/06 LEX nr 338221. W rozpoznawanym przypadku organ bezpodstawnie przyjął, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, albowiem termin na wniesienie odwołania powinien być liczony od dnia doręczenia odpowiedzi organu w przedmiocie uzupełnienia decyzji (por. wyrok NSA z dnia 9 maja 2007 r, I OSK 825/06, publ., post. WSA w Gdańsku z dnia 29 września 2004 r., II SA/Gd 914/01, publ., wyrok NSA z dnia 22 listopada 2000 r., II SA/Gd 1783/98, niepubl.). W niniejszej sprawie istotna jest też sądowa ocena postępowania organu II instancji w jego całokształcie. Obowiązują w tym zakresie zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym zawarte w artykułach: 7 kpa (zasada ogólna kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa; prawdy obiektywnej; uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli), 8 kpa (zasada ogólna pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa; oddziaływania organów Państwa na świadomość i kulturę prawną obywateli), 10 kpa (zasada czynnego udziału strony w postępowaniu), 11 kpa (zasada przekonywania), a także 107 par. 3 kpa, normującego składniki struktury decyzji administracyjnej oraz treść uzasadnienia. Zwłaszcza w nawiązaniu do art. 7, 8 i 11 oraz 107 par. 3 kpa, podnieść należy, że w niniejszej sprawie organ II instancji nie podjął próby pogłębienia argumentacji prawnej Skarżącej - jako ważącej dla rozstrzygnięcia odwołania. Wskazać wypada na nierzetelne postępowanie Organu II instancji. Niezrozumiałym dla Sądu jest brak jakiegokolwiek odniesienia się Organu do przywołanego przez Skarżącą zarówno w odwołaniu, jak i skardze treści przepisu art. 111 kpa. W konstatacji Sąd stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu do dokonania przedmiotowej czynności procesowej. Jednocześnie za przedwczesne uznać należy pozostałe zarzuty skargi, skoro organ odwoławczy nie badał sprawy merytorycznie. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) oraz art. 152 w/w. ustawy orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ M. Dybowski /-/ E. Makosz-Frymus