IV SA/Po 852/07
PostanowienieWSA w Poznaniu2008-11-18
Skład orzekający: Bożena Popowska, Paweł Miładowski, Maciej Dybowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję w przedmiocie zasiłku celowego, jeśli strona skarżąca podnosi zarzut braku obiektywizmu i wyrządzania szkody w poprzednich sprawach?Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego został oddalony, ponieważ strona skarżąca nie wykazała istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego w rozpatrywanej sprawie. Orzekanie przez sędziego w określonej liczbie spraw, nawet jeśli skarżący uważa, że w poprzednich sprawach został pokrzywdzony, nie stanowi samo w sobie podstawy do wyłączenia, jeśli nie towarzyszą temu konkretne dowody wskazujące na brak bezstronności w danej sprawie.Stan faktyczny
Skarżąca K. P. wniosła o wyłączenie sędziego NSA E. M.-F. od orzekania w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie zasiłku celowego. Jako powód podała, że sędzia orzekała w jej sprawach wielokrotnie, bez obiektywizmu i wyrządzając jej szkodę, co budzi przekonanie o jej braku bezstronności w kolejnej sprawie. Sąd rozpoznał wniosek i postanowił go oddalić.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego NSA E. M.-F. od orzekania w sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska (spr) Sędziowie NSA Paweł Miładowski WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze wniosku K. P. o wyłączenie sędziego NSA E. M.-F. od rozpoznania sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA E. M.-F. od orzekania w sprawie /-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska /-/ P. Miładowski
Na rozprawie dniu [...] r. skarżąca K. P. wniosła o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego E. M.-F. od orzekania w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. w przedmiocie zasiłku celowego, z tych powodów, że Sędzia E.M.-F. "orzekała w jej sprawach wielokrotnie przy braku zachowania obiektywizmu wręcz wyrządzając jej szkodę" w związku z czym skarżąca jest przekonana, że w kolejnej sprawie sędzia zmierza do tego, żeby pozbawić skarżącą środków do życia, a wręcz życia".
Jak ostatecznie skarżąca sprecyzowała, w jej ocenie Sędzia nie jest bezstronny, a do wskazania sygnatur spraw, w których orzekała Sędzia E.M.-F. wniosła o zakreślenie terminu 7 dni, następnie żądając kolejnego przedłużenia terminu.
Art. 19 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 września 2006 r. o zmianie ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2006 r. nr 208, poz. 1536) stanowi, że "niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie".
Przede wszystkim należy podkreślić, że brzmienie art. 19 p.p.s.a. uwzględnia wymogi stawiane przez Trybunał Konstytucyjny wyrażone w wyroku z 13 grudnia 2005 r. SK 53/04 opubl. Dz. U. nr 2510, poz. 2118 z dnia 21 grudnia 2005 r.), a jako podstawę wyłączenia wskazuje uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie, czyli konkretnie rozstrzyganej w związku ze skargą K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Na przestrzeni lat [...] do [...] r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w P., a od [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. wnioskodawczyni wniosła [...] skarg. Sędzia E.M.-F. merytorycznie orzekała w 9 sprawach, była sprawozdawcą w następujących sprawach:
IV SA/Po 1120/04- gdzie połączono do wspólnego rozpoznania ze sprawą IV SA/PO 1121/04 i IV SA/Po 1122/04 z uwagi na wspólne akta administracyjne i wydano wyrok 20.12.2005 r. oddalający skargę
IV SA/Po 1079/05- gdzie połączono do wspólnego rozpoznania ze sprawą IV SA/Po 1080/05 i IV SA/Po 1081/05 z uwagi na wspólne akta administracyjne i wydano wyrok 25.10.2006, w którym uchylono zaskarżoną decyzję w części
IV SA/Po 344/06- wyrok z 29.03.2007 r. oddalono skargę
IV SA/Po 374/06- 24.04.2006 r. zakreślono sprawę w repertorium SA i wpisano do Dziennika Korespondencji Ogólnej przekazując sprawę według właściwości organowi administracji publicznej
IV SA/Po 438/06 – 26.04.2007 r. oddalono skargę
IV SA/Po 769/06- 6.09.2007 r. oddalono skargę
IV SA/Po 770/06- 6.09.2007 r. oddalono skargę
IV SA/Po 950/06- 25.10.2007 r. oddalono skargę
IV SA/Po 30/06- 18.10.2007 r. oddalono skargę
IV SA/Po 39/06- 18.10.2007 r. oddalono skargę
Biorąc pod uwagę, że w Wydziale IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do [...] r. mogło orzekać w sprawach K.P. ośmiu sędziów, a obecnie siedmiu, a także zasady przydziału spraw sędziom przewidziane Rozporządzeniem Prezydenta RP z 18 września 2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U nr 169, poz. 1646), w szczególności § 23 regulaminu, to orzekanie przez Sędziego E.M.-F. w 9 sprawach nie jest niczym nadzwyczajnym i taka sytuacja dotyczy sędziów całego wydziału orzekających w pełnym wymiarze. Należy również podkreślić, że w żadnej ze spraw, w których orzekała sędzia Makosz-Frymus, skarżąca nie wniosła skutecznej kasacji.
W oświadczeniu złożonym w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a, Sędzia E.M.-F. zaprzeczyła temu, aby w rozpoznawanej sprawie nie była bezstronna.
Rozpoznając wniosek Sąd podkreśla, że przepisy o wyłączeniu sędziego zawarte w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które stanowią gwarancję rozpoznawania spraw przez bezstronny sąd, nie powinny być wykorzystywane do innych celów jak na przykład do przewlekania postępowania sądowego i podważania sprawnego funkcjonowania sądów. Skarżąca, która w kontaktach z organami administracji publicznej prezentuje postawę roszczeniową w przedmiocie udzielenia jej różnych form pomocy finansowej, a następnie składa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., nie uzasadniła dlaczego w niniejszej sprawie Sędzia E.M.-F. nie miałaby być bezstronna, gdyż uzasadnieniem nie może być twierdzenie, że w innych sprawach Sędzia ją pokrzywdził bądź, że zmierza do pozbawienia życia skarżącej. Wskazują na to różne rozstrzygnięcia na przestrzeni lat, które w uzasadnieniach wyłuszczają w sposób profesjonalny kontrolę sprawowaną przez Sąd – a nie tylko sędziego sprawozdawcę, określoną w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.).
Ponieważ skarżąca nie wykazała, aby uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie faktycznie wystąpiła, i nie przedstawiła argumentacji, która w sposób obiektywny, czy nawet subiektywny ale należycie umotywowany, pozwalałby na formułowanie uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy – wniosek jako nieuzasadniony na zasadzie art. 22 § 1 p.p.s.a. należało oddalić.
/-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska /-/ P. Miładowski
AT
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło