IV SA/Po 859/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. i A. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. N. i A. N. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. N. i A. N. wnieśli do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę, składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje szkodę w postaci pogorszenia stanu zdrowia dzieci, które są alergikami. Strona wskazała, iż wyziewy z wentylacji oraz związana z tym emisja zarodników grzybów spowoduje, że stan zdrowia ulegnie pogorszeniu. Strona wskazała również, że realizacja projektu budowlanego spowoduje zalewanie ich działki, piwnicy domu jednorodzinnego, w tym podmycia fundamentów spowodowanych niestwierdzoną sytuacją dotyczącą stosunków wodnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej "Ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji przywołanej normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków, zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673). Należy również zgodzić się z poglądem, zaprezentowanym przez J. P. Tarno w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" (Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3, str. 218), że: "Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. ("LexPolonica nr 402376). Podkreślić również należy, że jak przyjęto w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową) wyrządzoną wnioskodawcy ( a nie inwestorowi), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wskazać w tym miejscu należy, że w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to, czy jej wykonanie - jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem - może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012r. sygn. akt II OZ 207/12 LEX nr 1138253). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący we wniosku powołali się na dwie okoliczności tj. na alergię dzieci, która się nasili oraz fakt zalewania działki oraz domu na skutek zmiany stosunków wodnych na gruncie. W pierwszej kolejności Sąd postanowił odnieść się do kwestii zalewania działki skarżących. Skarżący powyższy zarzut nie popierają żadną ekspertyzą w sytuacji gdy inwestor, na co zwrócił uwagę organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, uzyskał opinię W. Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w P.. Ponadto inwestor przedłożył ekspertyzę geotechniczną. Także, jak zasadnie podniósł organ z mapy dla celów projektowych wynika, iż opady będą spływać w kierunku zachodnim, a nie zaś północnym na działkę skarżących. Zatem twierdzenia skarżących, co do kwestii zalewania ich działki pozostają w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Odnosząc się natomiast do kwestii możliwego pogorszenia stanu zdrowia dzieci skarżących wskazać należy, iż jest to argumentacja pozaprawna, a ponadto nie znajdująca jakiegokolwiek uzasadnienia. Strona wskazując na powyższą argumentację wskazał, iż z uwagi na urlop lekarza stosowne zaświadczenie zostanie przesłane po [...] lipca 2014 r.. Pomimo upływu prawie 2 miesięcy strona w dalszym ciągu nie przedłożyła takowego zaświadczenia. Ponadto na gruncie niniejszej sprawy wskazać należy, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W przedmiotowej sprawie inwestor dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę i to on ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 1202/07: z dnia 22 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 131/08; z dnia 26 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 145/08, nie publik., dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.