I SA/Rz 54/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "C" sp. z o.o. w K. na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z 6 grudnia 2023 r. nr 408000-COP-2.4110.2.2023 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu należności licencyjnych za poszczególne miesiące lat 2017 i 2018 – postanawia – 1.odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej "C" sp. z o.o. w K. kwotę 4.199 zł (słownie: cztery tysiące sto dziewięćdziesiąt dziewięć złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Do tut. Sądu wpłynęła skarga "C" sp. z o.o. w K. (dalej: skarżąca) na opisaną w sentencji decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z 6 grudnia 2023 r. Skarga została opatrzona podpisem elektronicznym doradcy podatkowego K.K.. W związku z tym, że do skargi nie załączono pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, wnoszący skargę został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenia odpowiedniego pełnomocnictwa oraz aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone doradcy podatkowemu K.K. w dniu 16 lutego 2024 r. - w trybie art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: P.p.s.a.). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 23 lutego 2024 r. W piśmie z 26 lutego 2024 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, że pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej zostało złożone do akt sprawy w Podkarpackim Urzędzie Celno-Skarbowym w Przemyślu, a odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej został wysłany pocztą 22 lutego 2024 r. W dniu 29 lutego 2024 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika z 21 lutego 2024 r. nadane drogą pocztową jako przesyłka zwykła. Do pisma złączono odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższe stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., na podstawie którego, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W przypadku braku dołączenia stosownego pełnomocnictwa strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi. Z kolei uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu osoby prawnej powinno zostać wykazane za pomocą odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego z rejestru spółek. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W okolicznościach niniejszej sprawy, fachowy pełnomocnik skarżącego - doradca podatkowy K.K. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej oraz odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki. Pełnomocnik w wyznaczonym terminie nie przedłożył dokumentu pełnomocnictwa, powołując się na pełnomocnictwo w aktach administracyjnych sprawy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że na obowiązek dołączenia pełnomocnictwa nie ma wpływu ewentualne zaleganie dokumentu pełnomocnictwa w aktach administracyjnych sprawy. Okoliczność, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych sądowi wraz ze skargą nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku dołączenia stosownego pełnomocnictwa na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Przepisy P.p.s.a. nie nakładają na sąd administracyjny obowiązku badania w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, czy dokument pełnomocnictwa został złożony do akt administracyjnych, ani też skuteczności złożonego do akt administracyjnych pełnomocnictwa (por. wyroki NSA z: 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2203/17, 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 241/15, postanowienie NSA z 11 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1039/17). Sąd umożliwił stronie skarżącej uzupełnienie powyższych braków wyznaczając 7-dniowy termin na ich uzupełnienie (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Profesjonalny pełnomocnik skarżącej nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braków formalnych skargi polegających na złożeniu pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej. Z uwagi zatem na bezskuteczny upływ terminu do uzupełnienia powyższego braku formalnego, wniesionej skardze nie można nadać dalszego biegu i podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana również do przedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej. Przesyłka zawierająca odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki została nadana drogą pocztową jako przesyłka zwykła przez profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej. Wobec braku czytelności stempla pocztowego zarówno w zakresie miejsca, jak i daty nadania przesyłki, za datę nadania pisma Sąd przyjął datę jego wpływu do tut. Sądu tj. 29 luty 2024 r. Należy bowiem wskazać, że korzystając z prostszej formy wysyłki (listem zwykłym) strona podejmuje ryzyko wynikające z pozbawienia się możliwości dowodzenia daty nadania w sposób pewny. Pewnym dowodem oddania pisma jest bowiem potwierdzenie nadania przesyłki listem poleconym. Wprawdzie z przepisów nie wynika bezpośrednio obowiązek nadania pisma w sposób umożliwiający uzyskanie dowodu jego nadania, niemniej w sytuacji braku takiego dowodu, powstaje ryzyko wiążące się z ciężarem dowodu nadania pisma w terminie oraz z kwalifikacją zachowania strony jako podjętego w warunkach braku dbałości o własne interesy, co jest szczególnie istotne w sytuacji reprezentowania strony przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego wymaga się spełnienia wyższych, niż od nieprofesjonalnych stron, standardów jakości i ostrożności w podejmowanych czynnościach, w tym w zakresie nadawania przesyłek urzędowych, których złożenie obwarowane jest terminami (por. postanowienia NSA: z 12 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1103/12 oraz z 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 133/05). Zasadą jest, że podmiot, który nadał pismo w polskiej placówce pocztowej, powinien dysponować dowodem nadania pisma, bowiem to na nim spoczywa ciężar dowodu w tej kwestii, a także z jego sytuacją prawną wiąże się ryzyko braku możliwości udowodnienia daty nadania pisma. Brak dysponowania takim dowodem powoduje, że za datę nadania pisma należy przyjąć datę jego wpływu do urzędu, umieszczoną na prezentacie (por. wyrok NSA z 7 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 556/18). Dowodem takim nie może być natomiast oświadczenie strony, że dopełnia czynności w terminie (por. wyrok NSA 25 września 2019 r., sygn. akt I OSK 2927/17). Z przestawionych względów należy uznać, że skarżąca nie uzupełniła także braków skargi w tym zakresie, ponieważ uzupełnienie braków skargi po terminie jest równoznaczne z ich nieuzupełnieniem (por. postanowienia NSA z: 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 104/17 i 15 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 891/21). Jednakże należy podkreślić, że już samo nie uzupełnienie braku formalnego skargi w postaci nie przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.