I SA/Rz 6/12
PostanowienieWSA w Rzeszowie2012-01-12
Skład orzekający: Maria Serafin-Kosowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, działający jako organ egzekucyjny i organ pierwszej instancji w sprawie ustalenia kosztów egzekucyjnych, posiada interes prawny do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu drugiej instancji (Dyrektora Izby Skarbowej) uchylające postanowienie organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Organ egzekucyjny, który działa na podstawie upoważnienia ustawowego i posiada kompetencje do władczego rozstrzygania w przedmiocie kosztów egzekucyjnych, nie może być jednocześnie stroną postępowania uprawnioną do kwestionowania rozstrzygnięcia organu drugiej instancji we własnym interesie. Brak jest interesu prawnego do wniesienia skargi przez taki podmiot, co skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) wydał postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych należnych do tytułów wykonawczych. Dyrektor Izby Skarbowej, rozpatrując zażalenie zobowiązanego, uchylił to postanowienie i określił koszty egzekucyjne w innej kwocie. Dyrektor ZUS Oddział wniósł skargę do WSA, domagając się uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak legitymacji skargowej skarżącego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
I SA/Rz 6/12
UZASADNIENIE
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2011r. Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych , wydanym na wniosek zobowiązanego J.G., uznał postępowanie co do żądania wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych należnych do tytułów wykonawczych z dnia 8 czerwca 2010r. o podanych numerach za uzasadnione i ustalił łączną wysokość kosztów egzekucyjnych w kwocie 741,20 zł.
Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia wskazano art. 17, art. 18 w związku z art. 64 oraz art. 64c § 7 i § 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. nr 229 poz. 1954 z 2005r. z późn. zm./ - powoływanej dalej jako upea.
Po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez zobowiązanego J.G. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2011r. uchylił wymienione wyżej postanowienie i określił koszty egzekucyjne w kwocie 735,40 zł
W uzasadnieniach powyższych postanowień podano, że wobec zobowiązanego J.G. prowadzone było przez Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział Inspektorat w P. a obejmujących należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne /tytuły powyższe, kwoty należności za poszczególne okresy zostały szczegółowo podane/. Na podstawie powyższych tytułów zajęte zostały świadczenia rentowe zobowiązanego wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w P., przy czym część tych tytułów została zrealizowana, a część była nadal przedmiotem postępowania /wydawane były także rozstrzygnięcia w związku z zarzutami składanymi przez zobowiązanego/, szczegółowe rozliczenie co do kosztów postępowania egzekucyjnego podano w tychże postanowieniach.
Na opisane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej , skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniósł Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. i wniósł o uchylenie tego postanowienia jako wydanego z naruszeniem art. 64 § 6 upea.
W uzasadnieniu skargi skarżący szczegółowo przedstawił swoje stanowisko co do braku podstaw do obniżenia w zaskarżonym postanowieniu kosztów egzekucyjnych do kwoty 741,20 zł /czyli o 6 zł/ - w stosunku do kwoty obliczonej we własnym postanowieniu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej przez podmiot nieuprawniony, nie posiadający legitymacji skargowej. Uzasadniając powyższy wniosek wskazał, że skarżący będący organem egzekucyjnym i organem I instancji, nie ma prawa do wniesienia skargi na orzeczenie organu II instancji, bo nie ma interesu prawnego – na potwierdzenie powołał się na stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniach z dnia 27 stycznia 2011r. II FSK 2500/10, z dnia 28 grudnia 2010r. II FSK 2404/10, z dnia 18 września 2007r. II OSK 1225/06.
W odniesieniu do złożonej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:
W nadesłanych Sądowi aktach brak jest wszystkich dokumentów / na przykład wcześniejszych postanowień w przedmiocie kosztów egzekucyjnych, wniosków, zarzutów i skarg wnoszonych przez zobowiązanego oraz wydawanych w związku z tym rozstrzygnięć/, niemniej jednak jak wynika z okoliczności podanych w uzasadnieniach wymienionych wyżej postanowień oraz z zalegających w aktach tytułów wykonawczych, przeciwko zobowiązanemu J.G. wystawionych zostało w dniu 8 czerwca 2010r. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. Inspektorat w P. szereg tytułów wykonawczych, w których jako organ egzekucyjny wskazano "Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych", a jako rodzaj należności- składkę na ubezpieczenie zdrowotne za podane okresy; na poczet tych należności zajęto świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego w organie rentowym tj. Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w P..
Z wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych i kosztów upomnień wystąpił zobowiązany J.G. i – jak wskazano wyżej – postanowienie w tym przedmiocie wydał " Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. Inspektorat w P.", czyli podmiot występujący zarówno jako wierzyciel, jako organ egzekucyjny i jako organ I instancji/ art. 19 § 4 w związku z art. 1a pkt. 7, pkt.11, pkt.13 upea/.
Jak wynika z art. 64c § 7 upea, organ egzekucyjny wydaje postanowienie w przedmiocie kosztów egzekucyjnych na żądanie zobowiązanego, natomiast z urzędu takie postanowienie wydaje tylko wówczas, jeśli koszty te obciążają wierzyciela. Na postanowieniem w tym przedmiocie przysługuje zażalenie a więc w konsekwencji na to postanowienie przysługuje także – co do zasady – skarga do sądu administracyjnego, co wynika z art. 3 § 2 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z 2002r. z późn. zm./ - powoływanej dalej jako ppsa. Należy jednak zauważyć, że generalna przesłanka uprawniająca do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wskazana została w art. 50 ppsa a mianowicie / pomijając wymienione w niej wprost podmioty jak prokurator itd./ uprawnienie takie posiada " każdy, kto ma w tym interes prawny" - § 1, a także " inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi" - § 2. W niniejszej sprawie nie wchodzi w grę szczególne uprawnienie wynikające z uregulowań ustawowych, a więc oceny wymaga kwestia, czy istotnie występująca w niniejszej sprawie strona skarżąca tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie działająca przez Dyrektora tegoż Oddziału, ma interes prawny do wniesienia skargi. Zarówno w literaturze prawniczej, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego /a w tym w orzeczeniach powołanych w odpowiedzi na skargę/ , interes prawny rozumiany jest jako własna sprawa danego podmiotu tj. między indywidualnymi prawami i obowiązkami danego podmiotu a aktem zaskarżonym musi istnieć określony związek, tenże podmiot musiałby być stroną danego stosunku administracyjnego mającą własne prawa i obowiązki. Skoro w niniejszym przypadku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. działa z mocy upoważnienia ustawowego jako organ egzekucyjny a w konsekwencji uprawniony jest – i zobowiązany ze względu na złożony przez dłużnika wniosek – do wydania w I instancji postanowienia w przedmiocie kosztów, to nie może być równocześnie uprawniony do złożenia skargi na rozstrzygnięcie organu II instancji. Skoro bowiem działa jako organ posiadający określone ustawowe kompetencje do władczego rozstrzygania w przedmiocie kosztów, to nie może równocześnie działać jako strona tego postępowania uprawniona do kwestionowania rozstrzygnięcia we własnym interesie. Okoliczność, że strona skarżąca jest równocześnie wierzycielem egzekwowanych należności - i w określonych sytuacjach ma prawo do pobrania kosztów postępowania egzekucyjnego – wskazuje na istnienie pewnego rodzaju interesu faktycznego /np. ściągnięcie jak największej kwoty/, niemniej jednak podmiot ten działa, jak wskazano wyżej, jako organ orzeczniczy wykorzystujący wyłącznie przyznane mu kompetencje.
W nawiązaniu do przytoczonych wyżej okoliczności, Sąd uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, gdyż wnoszący ją podmiot nie ma interesu prawnego i w związku z tym skargę tę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 w związku z § 3 i art. 16 § 2 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło