I SA/Rz 822/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia W.S.A. Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Finansowym sprawy ze skargi Banku Spółdzielczego w D. na uchwałę Zarządu Województwa P. w R. z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie pn. "Budowa oddziału banku w K. oraz wdrożenie innowacyjnych systemów informatycznych w Banku Spółdzielczym w D." nr [...] postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia, Bank Spółdzielczy w D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na uchwałę nr [...] Zarządu Województwa P. w R. z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie pn. "Budowa oddziału banku w K. oraz wdrożenie innowacyjnych systemów informatycznych w Banku Spółdzielczym w D." nr [...]. Do skargi nie dołączono żadnych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwana: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej zwana u.z.p.p.r.), kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez Instytucję Zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Właściwa Instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.). Skargę należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.). Stosownie do treści art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r. w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r.). Rozpoznając przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności Sąd dokonał zbadania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami i stwierdził, że skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego jednak jest niekompletna a ponadto nie została opłacona. Skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009r., sygn. akt II GSK 969/09). Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. Wprowadzając tak restrykcyjne wymogi ustawodawca nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. zamieszczając w informacji z dnia 2 września 2010 r. stosowne pouczenie w zakresie konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji. Skarga Spółki jest niekompletna, ponieważ nie dołączono do niej żadnych dokumentów nie została również opłacona. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52-55 p.p.s.a. W związku z tym na właściwej instytucji zarządzającej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2). Sąd przy rozpoznaniu skargi dysponuje zatem tylko dokumentacją złożoną przez skarżącego. Ponadto z uregulowań ustawy, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na skarżącym, ponieważ to on zobligowany został do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30-dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ust. 2 i u.z.p.p.r., przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, jak również nieopłacenia skargi skargę pozostawia się bez rozpatrzenia należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni podziela stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r., sygn. akt II GSK 568/09, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej. Szczególne unormowania dotyczą również obowiązku opłacenia skargi. Ustawodawca określając, że opłata sądowa winna być uiszczana w terminie o którym mowa w ust. 2 art. 30 c tj. 14 dni od dnia otrzymania informacji o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyłączył możliwość uzupełnienia złożonej skargi przez wezwanie o jej uiszczenie w trybie art. 220 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że Spółka wniosła skargę niekompletną a także nieopłaconą co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 i 3 u.z.p.p.r.