I SA/Rz 838/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" sp. z o.o. w likwidacji o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2017r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2014r. - postanawia - odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji I SA/Rz 838/17 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] października 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, uchylił decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2016r., określającą w podatku od towarów i usług za I kwartał 2014r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 1 733 zł oraz kwotę do zapłaty z tytułu wykazania podatku w fakturach VAT, o których mowa w art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2014r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm). w łącznej wysokości 7 324 152 zł - w części dotyczącej określenia w podatku od towarów i usług za I kwartał 2014r. ww. kwoty do zapłaty w łącznej wysokości 7 324 152 zł oraz określił kwotę tego podatku do zapłaty za styczeń 2014r. w wysokości 6 352 325 zł oraz za luty 2014 w wysokości 971 828 zł, w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W skardze na powyższą decyzję "A" Sp. z o. o. w likwidacji (dalej: skarżąca) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, grożących stronie skarżącej. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżąca obecnie znajduje się likwidacji oraz że toczące się postępowanie podatkowe zakończone zaskarżoną decyzją spowodowało, iż skarżąca nie była w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań, co w sposób znaczący przełożyło się na jej sytuację finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 – dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W składanym wniosku wnioskodawca powinien przedstawić okoliczności, które - jego zdaniem - świadczą o konieczności udzielenia mu tymczasowej ochrony oraz uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przy czym wnioskodawca jest zobowiązany nie tylko do wskazania przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu czy czynności rzeczywiście zachodzą (por. np. postanowienia NSA z dnia 23 kwietnia 2014r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662 oraz z dnia 14 maja 2014r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732). Przechodząc do oceny niniejszej sprawy należy stwierdzić, że przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony, gdyż jego uzasadnienie - zawierające jedynie ogólnikowe stwierdzenie, że spółka znajduje się likwidacji i z uwagi na sytuację finansową wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby znaczną szkodę oraz skutki niemożliwe do odwrócenia - nie pozwala na dokonanie oceny, czy w sytuacji faktycznej wnioskodawcy zaistniały okoliczności uzasadniające zastosowanie tego środka. Do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest bowiem wystarczające samo przekonanie wnioskodawcy, że wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Ponadto rozstrzygnięcie, którego wstrzymania domaga się skarżąca ma charakter pieniężny, a skutki jego wykonania są co do zasady odwracalne. W przypadku uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie, podlegać będzie zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2011r., sygn. akt I FSK 547/11, dost. CBOiS). Stwierdzając, że skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.