II SA/Rz 1223/14

z dnia 29 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. j. z/s w [..] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [..] lipca 2014 r. nr [..] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. W dniu 18 sierpnia 2014 r. wpłynęła do Sądu skarga A. Sp. j. z/s w [..] (dalej: "Spółka") na opisaną w sentencji decyzję. Z powodu niezachowania trybu wniesienia skargi określonego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", tj. za pośrednictwem organu, którego działanie było przedmiotem skargi, przesłano skargę według właściwości Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego w Warszawie. Na mocy tegoż zarządzenia z dnia 18 sierpnia 2014 r. polecono również zawiadomić o tej czynności stronę skarżącą. Ponownie skarga wpłynęła do sądu w dniu 22 września 2014 r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skargę wniesiono za pośrednictwem Sądu, co miało miejsce z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wśród warunków określających dopuszczalność skargi wymieniają m.in. jej wniesienie w ustawowo określonym terminie. Stosownie do art. 53 § 1 Ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Należy to uczynić za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 Ppsa). Dopiero ten organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę - w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 Ppsa). Przepisy powołanej ustawy nie określają sposobu postępowania ze skargą wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego. Pewne wskazania w tym zakresie można natomiast odnaleźć w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) oraz orzecznictwie sądowym odnoszącym się tego zagadnienia. Otóż, skargę taką sąd, do którego wpłynęła, powinien przekazać właściwemu organowi, jeżeli jego ustalenie jest możliwe. W takim przypadku za datę wniesienia skargi uznaje się dzień, w którym sąd nadał przesyłkę do właściwego organu, a nie dzień wadliwego nadania pisma przez skarżącego bezpośrednio do sądu (lub złożenia na biurze podawczym tego sądu) z pominięciem właściwego organu administracji publicznej (por. art. 98 cyt. ustawy – Przepisy wprowadzające (...) oraz m.in. postanowienie NSA z 30 stycznia 2013 r. II GSK 24/13; z 21 stycznia 2014 r. II OSK 3112/13; 14 maja 2014 r. II FSK 783/14; z 29 kwietnia 2011 r. I OZ 303/11; z 27 kwietnia 2011 r. I OSK 659/11; z 20 lipca 2010 r. II OSK 1362/10; orzeczenia dostępne na stronie internetowej: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"). Mając na względzie powyższe skargę Spółki uznać należało za niedopuszczalną, ponieważ wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono jej 15 lipca 2014 r., a więc termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 14 sierpnia 2014 r. Wprawdzie skargę nadano w tym właśnie dniu, jednak jako adresata wskazano tut. Sąd. Skarga wpłynęła do Sądu dopiero w dniu 18 sierpnia 2014 r. i tego samego dnia na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II przesłano ją do organu. Niemniej, niezależnie od podjętych niezwłocznie czynności, nadanie skargi do organu nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, który ukończył bieg w dniu 14 sierpnia 2014 r. Podkreślić przy tym należy, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi, w tym że należy to uczynić za pośrednictwem organu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie rozstrzygnięcie takie spowodowało, że Sąd nie podejmował czynności w celu ustalenia zasad reprezentacji Spółki, ponieważ ewentualne ustalenie tej okoliczności nie mogłoby wpłynąć na nadanie sprawie prawidłowego biegu w rozumieniu art. 49 § 1 Ppsa.