II SA/Rz 1249/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie WSA Karina Gniewek - Berezowska AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2025 r. sprawy ze skargi W. I. na uchwałę Rady Miejskiej w Brzozowie z dnia 29 kwietnia 2024 r. nr LXXV/784/2024 w przedmiocie likwidacji aglomeracji Grabownica Starzeńska – skargę oddala – II SA/Rz 1249/24 UZASADNIENIE Rada Miejska w Brzozowie, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 609 ze zm. - dalej: "u.s.g.") oraz na podstawie art. 87 ust. 1, ust. 4 i ust. 8 w zw. z art. 92 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. 2023 r., poz. 1478 ze zm. - dalej: "P.w."), po uzgodnieniu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Rzeszowie oraz Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie, podjęła uchwałę z dnia 29 kwietnia 2024 r. nr LXXV/784/2024 w sprawie likwidacji aglomeracji Grabownica Starzeńska wyznaczonej uchwałą nr XXXIII/303/2020 Rady Miejskiej w Brzozowie z dnia 29 grudnia 2020 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Grabownica Starzeńska oraz w sprawie zmiany uchwały nr XXXV/324/2021 Rady Miejskiej w Brzozowie z dnia 22 lutego 2021 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Brzozów. W uzasadnieniu do ww. uchwały wskazano, że aglomerację Brzozów tworzy się zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. oraz na podstawie art. 87 ust. 1, ust. 4 i ust. 8 P.w. Aglomerację Brzozów wyznaczono zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lipca 2018 r. w sprawie sposobu wyznaczania obszarów i granic aglomeracji (Dz. U. poz. 1586 – zwane dalej: "rozporządzeniem"). Ustanawia się ją na podstawie przeglądu aglomeracji dokonanego przez Burmistrza Brzozowa, zgodnie z art. 92 P.w. Po dokonaniu analizy obszarów poszczególnych aglomeracji znajdujących się na terenie Gminy Brzozów oraz stanu technicznego istniejących oczyszczalni ścieków jak również pozostałej infrastruktury wchodzącej w skład systemu kanalizacji sanitarnej na terenie gminy przy uwzględnieniu planowanej rozbudowy i przebudowy jak również i modernizacji istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej na obszarach poszczególnych aglomeracji podjęto decyzję odnośnie połączenia obszarów aglomeracji Brzozów oraz aglomeracji Grabownica Starzeńska obejmującej swoim obszarem tereny Gminy Brzozów oraz Gminy Dydnia. Z obszaru aglomeracji Brzozów wyłączono obszar miejscowości Stara Wieś oraz obszar obejmujący budynki handlowe przy ul. Kościuszki od ul. Bema w kierunku rzeki Stobnica - obszary te zostaną dołączone do aglomeracji Jasienica Rosielna. Wskazano, że zgodnie z art. 87 ust. 4 P.w. wyznaczenie aglomeracji przez Burmistrza Brzozowa następuje po uzgodnieniu z Wodami Polskimi, a w zakresie obszarów objętych przynajmniej jedną formą ochrony przyrody z właściwym Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. Postanowieniem z 8 września 2023 r. nr RZ.RZŚ.4022.12.2023.JJ Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie uzgodniło projekt uchwały. Również RDOŚ w Rzeszowie mocą postanowienia z 27 września 2023 r. nr WSI.400.6.34.2023.RW.2 pozytywnie uzgodnił projekt uchwały. W.I. (dalej: "skarżący"), działając na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na powyższą uchwałę. Kwestionowanej uchwale zarzucił naruszenie: 1. art. 87 ust. 1 P.w. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie polegające na wyznaczeniu obszaru i granic aglomeracji Brzozów pomimo nieobowiązywania na terenie Gminy Dydnia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz nieobowiązywania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; 2. art. 87a pkt 1 i 2 P.w. w zw. z art. 3 ust. 1 Dyrektywy Rady z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (91/271/EWG) – /zwana dalej: "Dyrektywą"/ - poprzez ich niezastosowanie polegające na błędnym obliczeniu równoważnej liczby mieszkańców aglomeracji Brzozów oraz liczby mieszkańców i osób czasowo przebywających na terenie aglomeracji korzystających z przydomowych oczyszczalni ścieków oraz zbiorników bezodpływowych, które nie zostaną podłączone do sieci kanalizacji, co skutkuje niespełnieniem wymogu I Dyrektywy zebrania 98% ładunku zanieczyszczeń z obszaru aglomeracji Brzozów; 3. art. 87a pkt 1 i 2 P.w. w zw. z § 3 ust. 4 oraz § 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym obliczeniu wskaźnika koncentracji oraz na przedstawieniu w załączniku nr 1 do zaskarżonej uchwały "Część opisowa aglomeracja Brzozów" nieweryfikowalnych danych dotyczących liczby mieszkańców oraz długości planowanej sieci kanalizacyjnej, których iloraz określa wskaźnik koncentracji, o którym mowa w § 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia będący wyznacznikiem od strony ekonomicznej i technicznej, budowy sieci kanalizacyjnej; 4. art. 87a pkt 4 P.w. w zw. z art. 5 ust. 2 Dyrektywy poprzez ich niezastosowanie polegające na przyjęciu, że istniejąca oczyszczalnia ścieków w Brzozowie "[....]" niespełniająca standardów usuwania związków azotu i fosforu zostanie w miarę możliwości dostosowana do nowo projektowanej przebudowy/rozbudowy sieci oraz budowy oczyszczalni w Grabownicy Starzeńskiej albo zostanie zaadaptowana wyłącznie dla celów brzozowskiego szpitala, podczas gdy jeśli w aglomeracji powyżej 10 000 RLM znajduje się kilka oczyszczalni różnej wielkości, każda z nich musi posiadać technologię podwyższonego usuwania biogenów, co skutkuje niespełnieniem wymogu III Dyrektywy zastosowania technologii oczyszczania ścieków dla obszarów wrażliwych; 5. art. 87a pkt 4 P.w. w zw. z art. 5 ust. 2 Dyrektywy poprzez ich niezastosowanie polegające na niedostosowaniu technologii oczyszczania osadów ściekowych będącej elementem całego procesu oczyszczania ścieków komunalnych z aglomeracji, do potrzeb i możliwości ich zagospodarowania przez aglomerację. Wobec powyższych zarzutów skarżący zwrócił się o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości, zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W rozwinięciu zarzutów skarżący podał, że uchwała została podjęta w wykonaniu zawartego 18 kwietnia 2023 r. przez Gminę Brzozów i Gminę Dydnia porozumienia międzygminnego. Uchwałą tą uchylono uchwałę z 29 grudnia 2020 r. i jednocześnie zmieniono uchwałę z 22 lutego 2021 r. w ten sposób, że wyznaczona została nowa aglomeracja Brzozów o równoważnej liczbie mieszkańców 21 809 z oczyszczalnią ścieków w Grabownicy Starzeńskiej, w skład której weszły miejscowości z terenu Gminy Brzozów: Brzozów, Przysietnica, Humniska, Grabownica Starzeńska, a z terenu Gminy Dydnia: Niebocko oraz Grabówka. Odnośnie zarzutu dotyczącego wyznaczenia obszaru i granic aglomeracji Brzozów pomimo braku dokumentów planistycznych obowiązujących na terenie Gminy Dydnia skarżący wskazał, że załącznik nr 1 do uchwały został sporządzony nierzetelnie, ponieważ przemilczano w jego treści fakt nieaktualności miejscowego planu "Brzozów - 8" "Wyznacza się teren wysypiska odpadów komunalnych oznaczony na rysunku planu symbolem NU", co jest niezwykle istotne, ponieważ obecnie trwa proces opiniowania oddziaływania na środowisko przez RDOŚ oraz Wody Polskie dla inwestycji budowy paneli fotowoltaicznych na terenie "Brzozów - 8", obecnie "Brzozów II". Nadto w treści tego załącznika brak jest jakichkolwiek dokumentów, o których mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia odnoszących się do Gminy Dydnia. Zarówno na dzień podjęcia uchwały, jak i na dzień sporządzenia skargi, na terenie Gminy Dydnia nie obowiązuje żaden miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ani też studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 1199/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Dydnia z dnia 7 lipca 2022 r. nr LVII/429/2022 w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Odnośnie zarzutu błędnego obliczenia równoważnej liczby mieszkańców skutkujący niespełnieniem wymogu zebrania 98% ładunku zanieczyszczeń z obszaru aglomeracji Brzozów, skarżący podał, że jednym z podstawowych aktów prawnych Unii Europejskiej regulującym kwestie gospodarki ściekowej jest I Dyrektywa Rady z dnia 21 maja 1991 r. dotycząca oczyszczania ścieków komunalnych (91/271/EWG). W treści dyrektywy, w zależności od wielkości aglomeracji, ustanowiono terminy do kiedy państwa członkowskie podejmą działania związane ze skanalizowaniem aglomeracji powyżej 2 000 równoważnej liczby mieszkańców (RLM). Wymogi dyrektywy zostały transponowane do polskiego porządku prawnego i zawarte w art. 87a i rozdziale 3 P.w. Podstawowym instrumentem wdrożenia postanowień dyrektywy jest Krajowy program oczyszczania ścieków komunalnych (KPOŚK), który podlega aktualizacji co najmniej raz na 4 lata. Skarżący podał, że stosownie do treści art. 86 ust. 1 P.w. aglomeracje o równoważnej liczbie mieszkańców co najmniej 2000 powinny być wyposażone w systemy kanalizacji zbiorczej dla ścieków komunalnych. Zgodnie z art. 87 ust. 1 aglomeracje takie wyznacza rada gminy w drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego. W przedmiotowej sprawie jest to zaskarżona uchwała, która jest aktem prawa miejscowego określającym granice, obszar, równoważną liczbę mieszkańców, lokalizację nowej oczyszczalni ścieków, nową sieć kanalizacji. Warunki jakie muszą spełniać aglomeracje określone zostały w art. 87a pkt 1 i 2 P.w. Należy tak planować granice aglomeracji, aby w jak największym stopniu cały produkowany ładunek ścieków był zbierany siecią kanalizacyjną i odprowadzany na oczyszczalnię ścieków albo do końcowego punktu zrzutu ścieków komunalnych. W aglomeracjach ujętych w KPOŚK powinien zostać osiągnięty blisko 100% poziom obsługi zbiorczymi systemami kanalizacyjnymi. Pozostali mieszkańcy aglomeracji nieobsługiwani przez zbiorcze systemy kanalizacyjne powinni korzystać z innych systemów oczyszczania ścieków (pojedyncze systemy lub inne właściwe systemy), zapewniających ten sam poziom ochrony środowiska. W każdym przypadku jednak oczyszczalnie obsługujące aglomerację powinny być przystosowane do odbioru 100% ładunku zanieczyszczeń powstających w aglomeracji. Z treści załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały - Część opisowa aglomeracji Brzozów wynika, że planowany do osiągnięcia procent skanalizowania aglomeracji w 2027 r. ma wynieść 98,12% (str. 22, pkt 15, lit. a) tiret drugie załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały). Powyższe obliczono na zasadzie proporcji, zgodnie z danymi zawartymi w tabeli w punkcie 10. Tymczasem w kolejnym punkcie 11 zostały zawarte rozbieżne dane o liczbie zarejestrowanych i zainstalowanych zbiorników bezodpływowych oraz indywidualnych (przydomowych) oczyszczalni ścieków na terenie aglomeracji, a te informacje mają kluczowe znaczenie dla poprawnego określenia RLM oraz procentu skanalizowania aglomeracji. Nie wiadomo jaką ostatecznie wartość zbiorników bezodpływowych czy przydomowych oczyszczalni ścieków przyjęto - czy jest to 1019 czy 917, przy czym zaznaczono, że jest to ewidencja niekompletna. W zależności od liczby zbiorników i przydomowych oczyszczalni ścieków procent skanalizowania jest inny. Skarżący przedstawiając szczegółowe wyliczenia wskazał na niespełnienie wymogu I Dyrektywy zebrania 98% ładunku zanieczyszczeń z obszaru aglomeracji Brzozów. Z tej przyczyny zaskarżona uchwała nie może pozostać w obrocie prawnym. W kwestii błędnego obliczenia wskaźnika koncentracji oraz nieweryfikowalności danych dotyczących liczby mieszkańców oraz długości planowanej sieci kanalizacyjnej, których iloraz określa wskaźnik koncentracji skarżący podał, że kwestie te zawarte są w pkt 3, 4 i 5 załącznika nr 1 do uchwały. W pierwszej kolejności skarżący wskazał, że nieweryfikowalną jest podana liczba mieszkańców 504, która ma zostać podłączona do nowej sieci kanalizacji (obecnie w miejscowości Przysietnica oczekuje na wykonanie sieci i podłączenie do kanalizacji ok. 5000 mieszkańców). Nie wiadomo na jakiej podstawie organ obliczył wskaźnik koncentracji dzieląc aglomerację na 2 obszary: jeden o liczbie 504 mieszkańców i drugi o liczbie 3266. Organ podał nieprawidłową długość planowanej sieci kanalizacji grawitacyjnej i tłoczonej dla powyższej miejscowości 4,2 km. W tabeli znajdującej się w punkcie 3. Informacja o sieci kanalizacyjnej, lit. b) Długość i rodzaj planowanej do budowy sieci kanalizacyjnej (załącznik nr 1 do zaskarżonej uchwały) podano następujące projektowane długości kanalizacji: dla Brzozowa 1, dla Humnisk 3, dla Grabownicy Starzeńskiej 0,2, a dla Przysietnicy 36,2, co daje łącznie 40,4. Przenosząc powyższe dane na obliczenia: 504 Mk / 40,4 km = 12,47 Mk. Niespełniony jest zatem wymóg koncentracji, nawet obniżony do 90 Mk/km. Skarżący zauważył, że nawet gdyby w ramach ww. obliczeń organ omyłkowo wskazał miejscowość Przysietnica, a zatem długość projektowanej kanalizacji dla miejscowości Brzozów, Humniska, Grabownica Starzeńska miałaby wynosić 4,2 km, to i tak nadal nieweryfikowalna jest projektowana długość kanalizacji (nie został bowiem sporządzony projekt budowlany). Organ nie wskazał na podstawie jakich dokumentów, jakich danych, została wyliczona taka właśnie długość. Nie została spełniona przesłanka jednoprocentowego średniego spadku w kierunku przewidywanego do budowy oczyszczalni ścieków, ponieważ planuje się mieszany system odbioru ścieków, tj. grawitacyjno - tłoczniowy, a nie tylko grawitacyjny, o którym mowa w § 5 pkt 1 rozporządzenia, czego dowodzi zapis zawarty na str. 9 pkt 7 (Informacja o oczyszczalniach ścieków w aglomeracji załącznika nr 1 do uchwały). Skarżący zauważył, że jakkolwiek spełniona jest przesłanka objęcia części terenu Przysietnicy formą ochrony przyrody w postaci Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, to ustalenie w sposób obiektywny spełnienia wymogu obniżonego wskaźnika koncentracji nie jest możliwe bez dysponowania wiarygodnymi danymi co do liczby mieszkańców Przysietnicy planowanych do podłączenia do sieci kanalizacji oraz planowanej długości sieci kanalizacyjnej. Nie wiadomo zatem czy spełnione jest nawet obniżone kryterium wskaźnika koncentracji na poziomie co najmniej 90 Mk. Odnośnie samych miejscowości, w których obliczany jest wskaźnik koncentracji skarżący wskazał, że uchwałą Rady Miejskiej w Brzozowie nr XXXI/292/2020 z dnia 30 listopada 2020 r., w dniu 1 grudnia 2020 r. między Gminą Jasienica Rosielna i Gminą Brzozów zostało zawarte porozumienie międzygminne dotyczące wyznaczenia obszaru i granic aglomeracji Jasienica Rosielna. Na podstawie tego porozumienia, doszło do wyłączenia kluczowej miejscowości Gminy Brzozów - Stara Wieś, w kontekście lokalizacji oczyszczalni ścieków dla Brzozowa, Przysietnicy i ½ Humnisk. Skarżący zauważył, że miejscowość Stara Wieś jest miejscowością najbardziej wysuniętą na północ w Gminie Brzozów, położoną w dolnym odcinku rzeki Stobnica. W miejscowości tej znajdują się nad rzeką Stobnica bardzo dobre tereny, odpowiednie dla lokalizacji oczyszczalni dla miejscowości Brzozów, Przysietnica i ½ Humnisk. Nie wiadomym jest dlaczego miejscowość ta została wyłączona z aglomeracji Brzozów i nie jest brana pod uwagę jako najlepsza lokalizacja dla oczyszczalni ścieków. W kwestii istniejących lokalizacji oczyszczalni w Brzozowie skarżący zauważył, że pod każdym względem są one odpowiednie, zwłaszcza oczyszczalnia zlokalizowana na Jakli Wielkiej. Skarżący podkreślił, że z niewiadomych względów usiłuje się zmienić lokalizację oczyszczalni dla miejscowości Przysietnica i Brzozów z Jakli Wielkiej na lokalizację Grabownica. Skarżący stwierdził, że poziom skanalizowania miejscowości i aglomeracji jest całkiem inny, niż przedstawiony przez Gminę. W miejscowości Przysietnica tylko kilka procent domów podłączonych jest do sieci kanalizacyjnej. Ponieważ miejscowość ta prawie nie posiada kanalizacji i nie są wymagane dodatkowe prace związane z wymianą zużytej kanalizacji i jej utylizacją, to należy uznać, że wielkość skanalizowania Przysietnicy wynosi kilka procent. Jeśli chodzi o miejscowości z kanalizacją starą, zużytą i nieszczelną jak np. Grabownica czy Brzozów, to należy przyjąć, że stopień ich skanalizowania jest poniżej 50%. Tak utworzona aglomeracja nie odpowiada obowiązującym przepisom prawa, została utworzona w oparciu o błędne dane. Współczynnik skanalizowania aglomeracji jest niższy niż 50%. Odnośnie zarzutu niedostosowania istniejącej oczyszczalni ścieków w Brzozowie "[....]" do technologii podwyższonego usuwania biogenów, skutkujący niespełnieniem wymogu standardu oczyszczania ścieków dla obszarów wrażliwych skarżący podał, że w pkt 7 Informacja o oczyszczalniach ścieków w aglomeracji (str. 8 załącznika nr 1 do uchwały) podano, że "Planowany rodzaj oczyszczalni ścieków to PUB2 - oczyszczalnia biologiczna z podwyższonym usuwaniem związków azotu (N), fosforu (P) spełniająca standardy odprowadzanych ścieków dla aglomeracji <100 000 RLM.", co odpowiada generalnemu wymogowi poddawania ścieków wtórnemu oczyszczaniu przewidzianemu dla obszarów wrażliwych w dyrektywie ściekowej. Powyższe dotyczy planowanej, nowej oczyszczalni ścieków w Grabownicy Starzeńskiej. W dalszej części tego punktu, w ramach uwag (uwaga nr 3, str. 10 załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały) wskazano, że "W ramach przedsięwzięcia istniejąca infrastruktura oczyszczalni ścieków Brzozów "[...]" zostanie w miarę możliwości dostosowana (np. przepompownia, zbiornik uśredniający) do nowo projektowanej przebudowy/rozbudowy sieci oraz budowy oczyszczalni, a po zakończeniu budowy zbędne urządzenia oraz infrastruktura zlikwidowane. Rozważane jest również zaadaptowanie oczyszczalni ścieków wyłącznie dla celów brzozowskiego Szpitala." Organ przewidział dalsze wykorzystywanie oczyszczalni ścieków w Brzozowie po zaadaptowaniu jej do pracy z planowaną, nową siecią kanalizacyjną i nową oczyszczalnią ścieków w Grabownicy Starzeńskiej albo wyłącznie w celu obsługi brzozowskiego szpitala. Jednocześnie organ przyznał, że obecna oczyszczalnia jest oczyszczalnią biologiczną, non PUB2, czyli nie spełnia standardów odprowadzania ścieków w zakresie usuwania związków azotu i fosforu. W konsekwencji, niespełniony jest trzeci wymóg dyrektywy dotyczący zastosowania odpowiedniej technologii oczyszczania ścieków. Na zasadność powyższego rozumowania wskazuje także treść szóstej aktualizacji KPOŚK, w której jednoznacznie wskazano w punkcie 2.1., na str. 5, że "w przypadku, gdy w aglomeracji powyżej 10 000 RLM znajduje się kilka oczyszczalni różnej wielkości, każda z nich musi posiadać technologię podwyższonego usuwania biogenów." Potwierdza to również stanowisko Dyrektora RZGW PGW WP w postanowieniu 8 września 2023 r., który pomimo dostrzeżenia niespełnienia przez oczyszczalnię ścieków wymogów Dyrektywy, pozytywnie uzgodnił projekt uchwały. Odnośnie zarzutu niedostosowania technologii oczyszczania osadów ściekowych będącej elementem całego procesu oczyszczania ścieków komunalnych z aglomeracji do potrzeb i możliwości ich zagospodarowania przez aglomerację skarżący wskazał, że w pkt 7 Informacja o oczyszczalniach ścieków w aglomeracji (str. 8-9 załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały) określono główne elementy nowej oczyszczalni ścieków, w tym podzespoły odpowiedzialne za przetwarzanie osadów ściekowych, nie precyzując jednak ostatecznego sposobu ich zagospodarowania. W punkcie 8, na str. 22 - 23 szóstej aktualizacji KPOŚK podkreślono, że minimalizacja ilości wytwarzanych osadów ściekowych w oczyszczalniach ścieków może być realizowana m.in. poprzez stosowanie rozwiązań w układach przeróbki osadów generujących mniejsze ilości suchej masy osadu. Planując budowę lub modernizację oczyszczalni ścieków należy zatem podjąć decyzję o zastosowaniu odpowiednich rozwiązań, mających wpływ na jakość komunalnych osadów ściekowych, uwzględniając: jakość przyjmowanych ścieków, sposoby ich oczyszczania oraz sposoby przeróbki i zagospodarowania osadów ściekowych. Ważnym czynnikiem jest równoczesne rozważenie kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych. Zagospodarowanie komunalnych osadów ściekowych w aglomeratach opiera się głównie na stosowaniu ich do produkcji kompostu [R3], stosowaniu w rolnictwie, w tym do uprawy roślin nie przeznaczonych do spożycia i pasz [RIO] oraz poddaniu termicznemu przekształceniu [D10]. Zgodnie z Planem rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych na lata 2024 - 2026 Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. w Brzozowie przyjętym uchwałą nr n/18/2024 Rady Miejskiej w Brzozowie z dnia 24 maja 2024 r. zakłada się przeznaczenie w latach 2024 - 2026 na sfinansowanie inwestycji obejmującej budowę sieci kanalizacji i przebudowę oczyszczalni ścieków w Grabownicy Starzeńskiej łącznej kwoty 35.540.000,00 PLN, zatem organ powinien w sposób niebudzący wątpliwości sprecyzować potrzeby i możliwości zagospodarowania przez Gminę Brzozów osadów, o czym w zaskarżonej uchwale nie ma wzmianki. Proponowane przez organ rozwiązanie oczyszczania ścieków prowadzi do wniosku niespełnienia wymogu zastosowania odpowiedniej technologii oczyszczania ścieków. Końcowo skarżący wskazał, że posiada interes prawny w zaskarżeniu uchwały, która ingeruje w jego prawo do własności nieruchomości, które to położone są w sąsiedztwie istniejącej, a planowanej do rozbudowy oczyszczalni ścieków. Zlokalizowanie trzykrotnie większej oczyszczalni ścieków, z uciążliwymi instalacjami, których nie było, w górnym odcinku rzeki Stobnicy, gdzie rzeka ma wąskie koryto i niski stan wód skutkować będzie wydobywaniem się odoru z rzeki, do której zostaną wprowadzone oczyszczone ścieki, a odór ten będzie przenikał na nieruchomości skarżącego i inne sąsiednie nieruchomości. Uciążliwości te z chwilą wybudowania nowej oczyszczalni będą bardziej odczuwalne i powiększone o dodatkowe uciążliwości (takie jak: hałas na poziomie 50 decybeli, pył z produkcji hydrowęgla, dodatkowe gazy pochodzące z przerobu osadu z oczyszczalni, zagrożenie wybuchowe pochodzące od pyłu i gazów), wynikające z przedstawionego obecnie projektu nowej oczyszczalni wraz z instalacjami towarzyszącymi. Praca oczyszczalni ścieków będzie generowała znaczne koszty związane z poborem energii elektrycznej na potrzeby tłoczenia ścieków do oczyszczalni, w górę, z sąsiednich miejscowości, które to koszty poniosą podatnicy, czyli społeczność lokalna, m.in. z podatku dochodowego od osób fizycznych, którego największym beneficjentem spośród jednostek samorządu terytorialnego jest Gmina. Interes prawny skarżącego dotyczy także uprawnienia do korzystania z bezpiecznych dla środowiska i mieszkańców, generujących niskie koszty utrzymania oczyszczalni ścieków, spełniających najwyższe standardy oczyszczania ścieków, czego nie gwarantuje zaskarżona uchwała. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Brzozowie – reprezentowana przez Burmistrza Brzozowa wyjaśniła, że po dokonaniu analizy obszarów poszczególnych aglomeracji znajdujących się na terenie Gminy Brzozów oraz stanu technicznego istniejących oczyszczalni ścieków, jak również pozostałej infrastruktury wchodzącej w skład systemu kanalizacji sanitarnej na terenie gminy przy uwzględnieniu planowanej rozbudowy i przebudowy jak również modernizacji istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej na obszarach poszczególnych aglomeracji, podjęto decyzję odnośnie połączenia obszarów aglomeracji Brzozów oraz aglomeracji Grabownica Starzeńska obejmującej swoim obszarem tereny Gminy Brzozów oraz Gminy Dydnia. Uchwała została przygotowana w oparciu o przepisy regulujące tok postępowania i zasady sporządzania dokumentów związanych z określeniem granic i obszaru aglomeracji tj.: rozporządzenie, P.w., u.s.g. Przegląd obszarów i granic aglomeracji przez Burmistrza Brzozowa co 2 lata wynika z obowiązku narzuconego przez art. 92 P.w. Zgodnie z art. 87 ust. 4 P.w. wyznaczenie aglomeracji przez Burmistrza nastąpiło po uzgodnieniu z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie oraz Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. Postanowieniem z 25 listopada 2024 r., sygn. II SA/Rz 1249/24 WSA w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267). sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres tej kontroli obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Kontrola taka sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 P.p.s.a.), przy czym w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jak stanowi art. 147 § 1 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, Sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że wydane zostały z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Z treści art. 91 ust. 1 zd. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 609 ze zm. - dalej: "u.s.g.") w zw. z art. 91 ust. 4 u.s.g. wynika, że jedynie istotne naruszenie prawa może być podstawą stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. Ponieważ ustawodawca nie zdefiniował tych pojęć należy posiłkować się do stanowiskiem wypracowanych w tym zakresie w doktrynie i w orzecznictwie. Za istotne naruszenie prawa w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się uchybienia prowadzące do takich skutków, które nie mogą zostać zaakceptowane w demokratycznym państwie prawnym, które wpływają na treść uchwały lub zarządzenia (patrz np. wyrok NSA z 11 lutego 1998 r. II SA/Wr 1459/97, wyrok NSA z 8 lutego 1996 r. SA/Gd 327/95, wyrok WSA we Wrocławiu z 13.04. 2012 r. IV SA/Wr 625/11). Takim uchybieniem jest między innymi naruszenie przepisów prawa wyznaczających kompetencje do wydania aktu lub podstawę prawną, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał, jeżeli na skutek tego naruszenia zapadła uchwała innej treści, niż gdyby naruszenie nie nastąpiło (M. Stahl, Z. Kmieciak. Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny. Samorząd terytorialny 2001, z.1-2). W judykaturze za istotne naruszenie prawa (będące podstawą do stwierdzenia nieważności aktu) przyjmuje się takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały, przekroczenie delegacji ustawowej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 1998 r., II SA/Wr 1459/97, OwSS 1998/3/79, z dnia 8 lutego 1996 r., SA/Gd327/95, OwSS 1996, Nr 3, poz. 90, z 26 lipca 2012 r. I OSK 679/12 i I OSK 997/12). W pierwszej kolejności Sąd zbadał legitymację procesową W.I. do zaskarżenia uchwały Rady Miejskiej w Brzozowie z dnia 29 kwietnia 2024 r. nr LXXV/784/2024 poprzez ustalenie, czy objęta kontrolą sądową uchwała narusza jego prawem chroniony interes lub uprawnienie. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że skarżący posiada legitymację do złożenia skargi na uchwałę w sprawie likwidacji aglomeracji Grabownica Starzeńska oraz zmiany uchwały w sprawie wyznaczenia aglomeracji Brzozów, stosownie do wymogów art. 101 ust. 1 u.s.g. Jest on bowiem właścicielem nieruchomości, składających się z działek nr [...], [...], [...], część [...] ([...]), [...] ([...]), [...], [...], [...] (część), [...], [...], [...], [...] ([...]) w G. Zaskarżona uchwała ingeruje w prawo własności nieruchomości skarżącego, które położone są w sąsiedztwie istniejącej, a planowanej do rozbudowy oczyszczalni ścieków. Skarżący wskazał na zwiększenie uciążliwości związanych z rozbudową nowej oczyszczalni ścieków dla aglomeracji Brzozów oraz Grabownica Starzeńska. Będąca przedmiotem skargi uchwała wydana została na podstawie art. 87 ust. 1, ust. 4, ust. 8 w zw. z art. 92 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1087 ze zm. – dalej w skrócie: "P.w."). Zgodnie z tymi przepisami aglomeracje wyznacza, w drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego, rada gminy (ust. 1). Wyznaczenie aglomeracji następuje po uzgodnieniu przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta z Wodami Polskimi, a w zakresie obszarów objętych przynajmniej jedną formą ochrony przyrody, o której mowa w art. 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty znajdujących się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy - z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Do uzgodnienia przepisy art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. (ust. 4). W przypadku zmiany obszaru lub granic aglomeracji albo jej zniesienia wójt, burmistrz lub prezydent miasta, dokonując z Wodami Polskimi uzgodnienia, o którym mowa w ust. 4, przekazuje im: 1) opis rozwiązania problemu gospodarki ściekowej na terenach, które zostaną wyłączone z obszaru aglomeracji; 2) szczegółową informację dotyczącą pomocy finansowej na realizację przedsięwzięcia w zakresie budowy, rozbudowy i modernizacji urządzeń kanalizacyjnych ze środków budżetu państwa oraz ze środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej otrzymanej w okresie 5 lat od zrealizowania przedsięwzięcia ujętego w zestawieniu, o którym mowa w art. 88 ust. 1. (ust. 8). Zgodnie natomiast z art. 92 P.w. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta co 2 lata dokonuje przeglądu obszarów i granic aglomeracji wyznaczonych na podstawie art. 87 ust. 1, z uwzględnieniem kryterium ich utworzenia, o którym mowa w art. 86 ust. 1, oraz zaistniałych zmian równoważnej liczby mieszkańców w aglomeracji i w razie potrzeby informuje radę gminy o konieczności zmiany obszarów i granic aglomeracji. Przepis art. 86 ust. 1 P.w. stanowi, że aglomeracje o równoważnej liczbie mieszkańców co najmniej 2000 powinny być wyposażone w systemy kanalizacji zbiorczej dla ścieków komunalnych. Definicję aglomeracji zawiera natomiast art. 86 ust. 3 pkt 1 P.w. zgodnie z którym ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o aglomeracji - należy przez to rozumieć teren, na którym zaludnienie lub działalność gospodarcza są wystarczająco skoncentrowane, aby ścieki komunalne były zbierane i przekazywane do oczyszczalni ścieków albo do końcowego punktu zrzutu tych ścieków. Szczegółowy sposób wyznaczania obszarów i granic aglomeracji określa rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 27 lipca 2018 r. w sprawie sposobu wyznaczenia obszarów i granic aglomeracji (Dz. U. poz. 1586 - dalej: "rozporządzenie"), wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 95 ust. 1 P.w. Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały z 29 kwietnia 2024 r. wynika, że aglomeracja Brzozów wyznaczona została zgodnie z rozporządzeniem oraz ustanowiono ją na podstawie przeglądu aglomeracji dokonanego przez Burmistrza Brzozowa, zgodnie z art. 92 P.w. Wyjaśniono, że po dokonaniu analizy obszarów poszczególnych aglomeracji znajdujących się na terenie Gminy Brzozów oraz stanu technicznego istniejących oczyszczalni ścieków, jak również pozostałej infrastruktury wchodzącej w skład systemu kanalizacji sanitarnej na terenie gminy przy uwzględnieniu planowanej rozbudowy i przebudowy jak również i modernizacji istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej na obszarach poszczególnych aglomeracji podjęto decyzję co do połączenia obszarów aglomeracji Brzozów oraz aglomeracji Grabownica Starzeńska obejmującej swoim obszarem tereny Gminy Brzozów oraz Gminy Dydnia. Z obszaru aglomeracji Brzozów wyłączono obszar miejscowości Stara Wieś oraz obszar obejmujący budynki handlowe przy ul. Kościuszki od ul. Bema w kierunku rzeki Stobnica - obszary te zostaną dołączone do aglomeracji Jasienica Rosielna. Wyjaśniono również, że stosownie do art. 87 ust. 4 P.w. wyznaczenie aglomeracji przez Burmistrza Brzozowa nastąpiło po uzgodnieniu z Wodami Polskimi (postanowienie z 8 września 2023 r. nr RZ.RZŚ.4022.12.2023.JJ) a w zakresie obszarów objętych przynajmniej jedną formą ochrony przyrody uzgodniono z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska (postanowienie z 27 września 2023 r. nr WSI.400.6.34.2023.RW.2). Skarżący zarzuca naruszenie art. 87 ust. 1 P.w. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia poprzez wyznaczenie obszaru i granic aglomeracji Brzozów pomimo nieobowiązywania na terenie Gminy Dydnia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz nieobowiązywania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Pierwszy z wymienionych przepisów - art. 87 ust. 1 P.w- stanowi, że aglomeracje, o których mowa w art. 86 ust. 1, wyznacza rada gminy, w drodze uchwały będącej aktem prawa miejscowego. § 3 rozporządzenia w ust. 1 wymienia akty i dokumenty stanowiące podstawę wyznaczenia obszaru i granic aglomeracji. Są to: 1) studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy; 2) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego; 3) ramowe studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego; 4) decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; 5) pozwolenia na budowę w zakresie gospodarki wodnej; 6) zgłoszenia budowy, budowli oraz obiektów liniowych w zakresie gospodarki wodnej; 7) wieloletnie plany rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków; 8) programy funkcjonalno-użytkowe, o których mowa w art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 i 2018 oraz z 2018 r. poz. 1560). Skarżący wskazuje, że skoro na terenie gminy Dydnia nie obowiązuje żaden miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ani studium, nie można było wyznaczyć obszaru i granic aglomeracji. Zarzut ten jest niezasadny i wynika z niewłaściwej interpretacji powołanego przepisu rozporządzenia. Niewątpliwie akty i dokumenty wymienione w pkt 1-8 § 3 ust. 1 rozporządzenia stanowią podstawę wyznaczenia obszaru i granic aglomeracji, jednak dotyczy to aktów istniejących. Naruszenie § 3 ust. 1 rozporządzenia miałoby miejsce wówczas, gdyby wyznaczenie obszaru i granic aglomeracji odbyło się bez uwzględnienia zapisów uchwalonych aktów (studium, planu miejscowego), bądź wydanych decyzji, czy tez w sprzeczności z nimi. Na takie rozumienie przepisu wskazuje jego treść a zatem wykładnia językowa, a także wykładnia systemowa. Brak jest bowiem przepisów w samej ustawie Prawo wodne oraz w rozporządzeniu będącym podstawą zaskarżonej uchwały, które potwierdzałyby wykładnię prezentowaną w skardze, że brak uchwalonego studium czy obowiązującego planu miejscowego dla danego terenu uniemożliwia wyznaczenie obszaru aglomeracji. Przyjęcie takiego rozumienia przepisu oznaczałoby, że dla wszystkich działek położonych na obszarze planowanej aglomeracji musiałyby zostać wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, bowiem one również stanowią podstawę wyznaczenia obszaru i granic aglomeracji (§ 3 ust. 1 pkt 4), podobnie jak pozwolenia na budowę w zakresie gospodarki wodnej (§ 3 ust. 1 pkt 5) czy zgłoszenia budowy i obiektów liniowych w zakresie gospodarki wodnej (§ 3 ust. 1 pkt 6). W realiach rozpoznawanej sprawy oznacza to, że przy wyznaczeniu obszaru i granic aglomeracji Grabownica Starzeńska należało uwzględnić istniejące i obowiązujące dokumenty planistyczne. Zostały one wymienione w części opisanej – w załączniku nr 1 do uchwały. Kluczowymi czynnikami przy wyznaczaniu obszaru i granic aglomeracji są: wskaźnik koncentracji, zasięg systemu sieci kanalizacyjnej oraz zasięg systemu planowanej do budowy sieci kanalizacyjnej (§ 3 ust. 2 rozporządzenia). Przez wskaźnik koncentracji rozumie się stosunek liczby stałych mieszkańców aglomeracji i osób czasowo przebywających w aglomeracji przewidzianej do obsługi przez planowaną do budowy sieć kanalizacyjną do długości tej sieci, doprowadzającej ścieki do oczyszczalni ścieków albo końcowego punktu zrzutu ścieków komunalnych. Jednym z wymogów przy wyznaczaniu obszaru aglomeracji jest, by wskaźnik koncentracji nie był mniejszy niż 120 stałych mieszkańców aglomeracji i osób czasowo przebywających w aglomeracji na 1 km planowanej do budowy sieci kanalizacyjnej (§ 3 ust. 4 rozporządzenia). Wyjątki od tej zasady przewiduje § 3 ust. 5 rozporządzenia – wówczas wskaźnik koncentracji nie może być mniejszy niż 90 stałych mieszkańców aglomeracji i osób czasowo przebywających w aglomeracji na 1 km planowanej do budowy sieci kanalizacyjnej. Warunki jakie powinna spełniać aglomeracja określa art. 87a P.w. Powinna ona: 1) być wyposażona w sieć kanalizacyjną gwarantującą zbieranie co najmniej 98 % ładunku zanieczyszczeń z obszaru aglomeracji wyrażonego w równoważnej liczbie mieszkańców; 2) ładunek zanieczyszczeń niezebrany siecią kanalizacyjną, o której mowa w pkt 1: a) w przypadku gdy stanowi nie więcej niż 2 % ładunku zanieczyszczeń z obszaru aglomeracji - jest mniejszy niż 2000 równoważnej liczby mieszkańców oraz b) jest oczyszczany w innych systemach oczyszczania ścieków, zapewniających taki sam poziom ochrony środowiska jak dla całej aglomeracji. Skarżący zarzuca błędne obliczenie wskaźnika koncentracji oraz podanie nieweryfikowalnych danych dotyczących liczby mieszkańców i długości planowanej sieci kanalizacyjnej. Zarzuty w tym zakresie również nie mogły zostać uwzględnione. W pierwszym rzędzie należy podkreślić, że zaskarżona uchwała z dnia 29 kwietnia 2024 r. dotyczy likwidacji aglomeracji Grabownica Starzeńska oraz zmian w zakresie istniejącej aglomeracji Brzozów. De facto więc dotyczy zmiany obszaru, granic i równoważnej liczby mieszkańców aglomeracji (RLM), o których stanowi art. 87 ust. 6 P.w., wskazując, że do ww zmian stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wyznaczania aglomeracji, z tym wyjątkiem, że Wody Polskie mogą dokonać uzgodnienia pomimo braku spełnienia przez aglomeracje któregokolwiek z warunków określonych w art. 87a, jeżeli zmiana aglomeracji ma na celu zmniejszenie stopnia naruszenia przez aglomeracje któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 87a. W rozpoznawanej sprawie, w kluczowym dla niej postanowieniu uzgadniającym Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Rzeszowie PGW Wody Polskie z dnia 8 września 2023 r. powołano w jego podstawie m.in. art. 87 ust. 6 P.w. W uzasadnieniu tegoż postanowienia wskazano, że obecnie aglomeracja Brzozów nie spełnia żadnego z warunków Dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 22 maja 1992, dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (dalej Dyrektywy Ściekowej), tj. w zakresie odpowiedniego stopnia skanalizowania (warunek I), wydajności oczyszczalni (warunek lI), jak również standardów oczyszczania (warunek III) natomiast aglomeracja Grabownica Starzeńska nie spełnia warunku I Dyrektywy Ściekowej (stopień skanalizowania). Do uzgodnienia przedłożono dokumentację, z której wynika, że liczba stałych mieszkańców aglomeracji wynosi 20 463, liczba osób czasowo przebywających w aglomeracji, tj. liczba zarejestrowanych miejsc noclegowych w granicach aglomeracji wynosi 850. Aglomeracja wyposażona jest w 176,4 km sieci kanalizacyjnej, w tym 168,1 km sieci sanitarnej grawitacyjnej oraz 8,3 km sieci tłocznej. Z istniejącej sieci kanalizacyjnej aktualnie korzysta 15897 stałych mieszkańców aglomeracji i 850 osób czasowo przebywających w aglomeracji. Organ uzgadniający (Wody Polskie) wskazał na zgłaszane przez Gminę Brzozów trudności w rejestrowaniu zbiorników bezodpływowych oraz przydomowych oczyszczalni ścieków. Resumując, procent skanalizowania według RLM projektowanej aglomeracji wynosi na dzień dzisiejszy 79,06 % (ładunek zanieczyszczeń jest większy niż 2000 równoważnej liczby mieszkańców). Skarżący kwestionuje dane liczbowe przedstawione w załączniku nr 1 do uchwały – części opisowej aglomeracji, wskazując na rozbieżności w zakresie podania liczby mieszkańców, długości sieci kanalizacyjnej czy liczby zarejestrowanych zbiorników i przydomowych oczyszczalni ścieków oraz na błędnie obliczony przez organ gminy wskaźnik RLM aglomeracji - 98,12%, który według skarżącego wynosi, w zależności pod przyjętych danych 97,66 % lub nawet 97,22 %. Nawet gdyby przyjąć pewne różnice w wyliczeniach, co może zresztą wynikać ze zgłaszanych problemów z rejestracją zbiorników, różnica w wyliczeniach i nieosiągnięcie pułapu zebrania co najmniej 98 % ładunku zanieczyszczeń z obszaru aglomeracji, nie stanowi w świetle mających zastosowanie w sprawie przepisów, istotnego naruszenia prawa, podważającego legalność zaskarżonej uchwały. Cały czas bowiem trzeba mieć na względzie treść przepisu art. 87 ust. 6 P.w., który w przypadku zmian w zakresie istniejącej już aglomeracji (zmiana obszaru, RLM), dopuszcza brak spełnienia przez aglomerację któregokolwiek z warunków określonych w art. 87a, jeżeli zmiana aglomeracji ma na celu zmniejszenie stopnia naruszenia przez aglomeracje któregokolwiek z tych warunków. Taka sytuacja niewątpliwie istnieje w przypadku zaskarżonej uchwały, której celem jest znaczne zmniejszenie stopnia naruszenia warunków z art. 87a P.w., przede wszystkim poprzez poprawę stopnia skanalizowania z 79,06% na ok. 98%. . Aglomeracja Brzozów po zmianie obsługiwana będzie przez 2 oczyszczalnie ścieków – istniejącą oczyszczalnię w Grabownicy Starzeńskiej (biologiczną oczyszczalnię ścieków bez usuwania biogenów, spełniającą standardy odprowadzanych ścieków dla RLM aglomeracji z przedziału od 2000 do 9999 RLM) oraz w m. Brzozów "[...]", a docelowo przez jedną, planowaną do budowy oczyszczalnię ścieków w Grabownicy Starzeńskiej. Jak wynika z akt, oczyszczalnia Brzozów "[...]" jest biologiczną oczyszczalnią ścieków z podwyższonym usuwaniem związków azotu (N) i fosforu (P), niespełniającą jednak standardów odprowadzanych ścieków dla aglomeracji i od lat funkcjonującą nieprawidłowo. Była ona projektowana na inny ładunek ilościowy wynoszący około 12 000 RLM, jak również na inny stopień oczyszczania ścieków, tj. bez konieczności usuwania związków azotu i fosforu. Prace modernizacyjne na oczyszczalni ścieków w m. Brzozów mające na celu zapewnienie właściwego stopnia redukcji poszczególnych zanieczyszczeń dopływających do tej oczyszczalni rozpoczęto w roku 2015 r., planowano też jej likwidację i budowę nowej oczyszczani ścieków m. Brzozów, także w innych lokalizacjach. Ostatecznie, w przedłożonym projekcie uchwały przedstawiony został plan budowy nowej oczyszczalni ścieków w m. Grabownica Starzeńska na działkach 2592/1 i 2592/2, tj. oczyszczalni biologicznej z podwyższonym usuwaniem związków azotu i fosforu, spełniającej standardy odprowadzanych ścieków dla aglomeracji < 100 000 RLM, o wydajności wynoszącej 22899 RLM i Qśrd. = 3434,85 m3/d, która docelowo będzie obsługiwać aglomerację Brzozów o RLM wynoszącym 21 809. W ramach tego przedsięwzięcia istniejąca infrastruktura oczyszczalni ścieków w m. Grabownica Starzeńska zostanie dostosowana do nowo projektowanej oczyszczalni, a po zakończeniu budowy zbędne urządzenia oraz pozostała infrastruktura zlikwidowane. Sad jednocześnie zaznacza, że dokonywana kontrola zaskarżonej uchwały polega na zbadaniu jej zgodności z prawem, tj. na przestrzeganiu przez organ administracji publicznej przepisów stanowiących materialnoprawną podstawę tej uchwały oraz przepisów proceduralnych. Sąd nie bada natomiast merytorycznej trafności rozstrzygnięcia przyjętego przez Radę Miejską w Brzozowie, ani nie rozważa zasadności przyjęcia innego wariantu określenia granic aglomeracji czy też innej lokalizacji oczyszczalni ścieków. W tej sytuacji Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, co z mocy art. 151 P.p.s.a skutkuje jej oddaleniem.