II SA/Rz 265/12

Dnia 14 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego - postanawia- przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 265/12. II SA/Rz 265/12 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. Na wniosek J. K. sporządzono uzasadnienie orzeczenia, które doręczono wnioskodawcy wraz z jego odpisem dnia 18 czerwca 2012 r. ( k.61 akt sądowych). Podaniem z dnia 29 maja 2012 r. skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2012 r. referendarz sądowy przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w żądanym zakresie. W dniu 6 lipca 2012 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo od Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 5 lipca 2012 r. (data nadania 05.07.2012 r.) informujące o ustanowieniu pełnomocnikiem skarżącego adwokata M. T., który w dniu 6 sierpnia 2012 r. ( data nadania w urzędzie pocztowym) złożył skargę kasacyjną od wyroku z dnia 22 maja 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie nastąpiło z jego winy ani z winy strony ponieważ termin do wniesienia skargi kasacyjnej, liczony od dnia otrzymania wyroku z uzasadnieniem upłynął zanim był on wstanie skontaktować się ze skarżącym. Pełnomocnik wskazał, że pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej dotyczące wyznaczenia go na pełnomocnika J. K. w niniejszej sprawie otrzymał w dniu 10 lipca 2012 r. Do pierwszego spotkania pełnomocnika ze skarżącym doszło w dniu powrotu tego pierwszego z urlopu tj. w dniu 1 sierpnia 2012 r. Następnie po bezzwłocznym zapoznaniu się z aktami przystąpiono do sporządzenia skargi kasacyjnej, która została wysłana w terminie 6 dni od spotkania z klientem. W uzasadnieniu w/w wniosku przywołano także orzecznictwo oraz poglądy doktryny wskazujące, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 P.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznanie się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, określana dalej jako P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, jednak jeżeli uchybienie terminowi nie było zawinione może ona wnosić o jego przywrócenie. Przepis art. 87 § 1 P.p.s.a. wymaga, aby pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie Sąd podziela stanowisko wyrażane w orzecznictwie, że w przypadku ubiegania się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu - na zasadzie prawa pomocy, poprzestanie na literalnej wykładni tego przepisu jest niewystarczające, ponieważ oznaczałoby to, że termin do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej przez takiego pełnomocnika wynosiłby 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, co mogłoby uniemożliwić sporządzenie prawidłowej skargi kasacyjnej. Pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie można stawiać w gorszej sytuacji procesowej, niż pełnomocnika ustanowionego przez strony w drodze wyboru. Temu ostatniemu służy bowiem termin 30 dni do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Należy więc przyjąć, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 P.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od daty zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z 3.11.2006 r., I FZ 515/06; z 8.06.2009 r., I FZ 198/06; z 7.07.2009 r., II FZ 228/09; z 14.05.2009 r., II FZ 125/09). Z ustaleń Sądu wynika, że pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w sprawie wyznaczenia adw. M. T. na pełnomocnika J. K. w niniejszej sprawie zostało wydane w dniu 5 lipca 2012 r. natomiast pełnomocnik wskazał, że w/w pismo otrzymał dnia 10 lipca 2012 r. Sąd nie zwracał się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyjaśnienie daty doręczenia wyznaczonemu pełnomocnikowi informacji o jego ustanowieniu, ponieważ nawet gdyby nastąpiło to już dnia 5 lipca 2012 r., tj. w dacie sporządzenia pisma adresowanego do Sądu, wniosek pełnomocnika o przywrócenie terminu wpłynąłby do Sądu w terminie obliczonym zgodnie z powołanymi wyżej poglądami orzecznictwa podzielanymi przez tut. Sąd. Miało to bowiem miejsce dnia 6 sierpnia 2012 r. (data stempla pocztowego) czyli w ostatnim dniu terminu obliczonego zgodnie z art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej natomiast wniosek o jego przywrócenie wraz ze skargą kasacyjną złożył w terminie otwartym do jego wniesienia. Jednocześnie należy wskazać, że okoliczność przebywania przez pełnomocnika na trzytygodniowym urlopie za granicą nie ma wpływu na zasadność wniosku ponieważ został on złożony w terminie zgodnie przytoczonym wyżej uzasadnieniem. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.