II SA/Rz 807/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Agencji Nieruchomości Rolnych – Oddział Terenowy [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Rz 807/11 oddalającego jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - p o s t a n a w i a - wniosek odrzucić. Wyrokiem z dnia 23 listopada 2011 r. sygn. akt j.w. (prawomocnym od 24 grudnia 2011 r.) WSA w Rzeszowie oddalił skargę ANR – O/T [...] na decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...]. Wnioskiem z dnia 23 stycznia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik Agencji – radca prawny D. P. zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od tego wyroku (składając równocześnie tę skargę). W jego uzasadnieniu wskazała, że nie stawiła się na rozprawę w przedmiotowej sprawie w terminie wyznaczonym przed WSA w Rzeszowie, tj. 10 listopada 2011 r., gdyż reprezentowała wtedy mocodawcę przed Sądem Okręgowym w P. w sprawie I C 708/10 (na tę okoliczność przedłożyła potwierdzone za zgodność z oryginałem skierowane do niej zawiadomienie tego Sądu o wyznaczonym na ten dzień posiedzeniu). Nadmieniła przy tym, że w tym terminie były wyznaczone jeszcze dwie inne rozprawy (także wykazane stosownymi zawiadomieniami), w których skarżącego reprezentowali pozostali radcowie zatrudnieni w O/T ANR. W dniu 11 listopada telefonicznie kontaktowała się z WSA i uzyskała informację, że sprawę odroczono bez wskazania terminu do którego. O wydanym w dniu 23 listopada 2011 r. wyroku skarżący dowiedział się dopiero z pisma Sądu z dnia 16 stycznia 2012 r. (doręczonego Agencji 18 stycznia 2012 r.), stanowiącego odpowiedź na wniosek Agencji z dnia 10 stycznia 2012 r. o zawieszenie postępowania. Rozpatrując złożony wniosek Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 tej ustawy). Abstrahując od dokonywania w kontekście wskazanych przesłanek merytorycznej oceny złożonego wniosku należy zwrócić uwagę strony wnioskującej na treść art. 177 _@POCZ@__@KON@_§ 1 P.p.s.a., wg którego skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. _@KONW sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 ustawy). Oznacza to, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę a następnie doręczenie przez Sąd tego uzasadnienia warunkuje rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W sytuacji zatem, gdy taki wniosek o sporządzenie uzasadnienia nie został wogóle przez stronę złożony, nie rozpoczął się też bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego (skutkowało to uprawomocnieniem się wyroku), a tym samym za niedopuszczalny należy uznać wniosek o przywrócenie terminu, któremu strona w rzeczywistości nie uchybiła. Stosownie do art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. O niedopuszczalności wniosku możemy mówić m.in. w sytuacji, gdy nie było uchybienia terminu – potwierdzają to postanowienia NSA z 9 września 2008 r. I GZ 191/08, z dnia 18 września 2008 r. II FZ 391/08 i z dnia 23 czerwca 2008 r. I OZ 405/08 (odmienny pogląd o umorzeniu postępowania zainicjowanego takim wnioskiem, którego Sąd nie podziela, został zaprezentowany w postanowieniach NSA z dnia 8 grudnia 2004 r. OZ 841/04 i z dnia 1 sierpnia 2007 r. I OZ 567/07, co jednak pozostaje bez znaczenia dla oceny skuteczności złożonego wniosku). Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.