II SA/Rz 980/11

z dnia 27 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. przeciwko Zarządowi Województwa [...] w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 lipca 201 r., sygn. akt II SA/Rz 438/11 - p o s t a n a w i a - 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. O. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu wpisu od odrzuconej skargi. W skardze z dnia 2 września 2011 r. M. O. wniósł o wymierzenie Zarządowi Województwa [...] grzywny, na podstawie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), za niewykonanie punktu II wyroków WSA w Rzeszowie z dnia 19 lipca 2011 r. o sygn. akt II SA/Rz 438/11 i II SA/Rz 439/11, przez niedopuszczenie jego osoby do sprawowania funkcji Dyrektora Muzeum Narodowego [...], oraz o stwierdzenie, że bezczynność organu ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący podaje, że w/w wyrokami stwierdzono nieważność dwóch uchwał Zarządu Województwa [...], a to nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora muzeum M. O., oraz nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. o powierzeniu obowiązków dyrektora muzeum W. W. Sąd orzekł jednocześnie, że uchwały te nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroków. Pomimo wstrzymania wykonania w/w uchwał zobowiązany organ w ocenie skarżącego nie wykonał tych wyroków. Nie odsunięto bowiem ze stanowiska dyrektora muzeum W. W. i nie umożliwiono mu ponownie objąć tej funkcji. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, oraz zasądzenie kosztów postępowania. Organ podał, że od powyższych wyroków wywiódł skargi kasacyjne i w związku z tym nie stały się one jeszcze prawomocne. Skarżący nie skierował też pisemnego wezwania do Zarządu Województwa [...], lecz do Marszałka Sejmiku Województwa [...]. Wskazane wyroki nie należą ponadto do żadnej z kategorii wymienionych w art. 154 §1 p.p.s.a. We wskazanych sprawach Sąd zakwalifikował uchwały Zarządu Województwa [...] jako akty, o których mowa w art. 3 §2 pkt 6 p.p.s.a., tymczasem skarga z art. 154 §1 p.p.s.a. obejmuje akty i czynności z art. 3 §2 pkt 1 - 4a) i bezczynność z pkt 8) p.p.s.a. Organ podniósł również, że skarżący nie posiada interesu prawnego we wniesieniu skargi, przedstawiając w tym zakresie stosowną argumentację. Wobec zawarcia w jednym piśmie dwóch skarg zarządzeniem przewodniczącego wydziału dokonano ich rozdzielenia. Skargę na niewykonanie wyroku z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 438/11 zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Rz 980/11, natomiast na niewykonanie wyroku z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 439/11 pod sygn. akt II SA/Rz 981/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Z uzasadnienia skargi wynika, że M. O. wniósł skargę, o której mowa w art. 154 §1 p.p.s.a. Zgodnie z nim w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Pisemne wezwanie powinno zostać skierowane bezpośrednio do organu będącego stroną poprzedniego postępowania, jeżeli jest on nadal właściwy do załatwienia danej sprawy. Skuteczne wezwanie można skierować najwcześniej po zwrocie właściwemu organowi akt sprawy wraz z odpisem orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Od tego czasu liczy się bowiem termin do załatwienia sprawy (art. 286 §1 i §2 p.p.s.a.). Orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Dopiero z chwilą prawomocności wiąże strony i sąd, który go wydał, a także inne sądy i inne organy państwowe (art. 170 p.p.s.a.) i staje się ostatecznie skuteczne. Dopiero z tą chwilą, po uprzednim zwrocie akt właściwemu organowi, można mówić o niewykonaniu wyroku lub niezałatwieniu sprawy w rozumieniu art. 154 §1 p.p.s.a., jeżeli bezskutecznie upłyną określone do załatwienia danej sprawy terminy. Ponadto stwierdzić należy, że skarga z art. 154 §1 p.p.s.a. służy tylko w przypadkach ściśle określonych w powołanym przepisie. Należy do nich bezczynność organu w wykonaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, tj. wyroku wydanego na podstawie art. 149 p.p.s.a., a ponadto w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Zgodnie z art. 154 §3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Mając na względzie powołane przepisy Sąd stwierdza, że "niewykonanie wyroku" obejmuje wyłącznie uprzednio zakończone sprawy ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, natomiast "załatwienie sprawy" dotyczy tylko bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Przedmiotem sprawy o sygn. akt II SA/Rz 438/11 była uchwała Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odwołania M. O. ze stanowiska dyrektora Muzeum [...]. W wyroku z dnia 19 lipca 2011 r., II SA/Rz 438/11, tut. Sąd stwierdził nieważność tej uchwały oraz że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku i rozstrzygnął o kosztach postępowania. Na skutek skargi kasacyjnej Zarządu Województwa [...] sprawa ta nie została prawomocnie zakończona, a skardze kasacyjnej nadano bieg. Tym samym akta sprawy nie zostały zwrócone organowi, niemożliwe było bowiem dołączenie orzeczenia ze stwierdzeniem prawomocności, czego wymaga przepis art. 286 §1 p.p.s.a. Stanowi to negatywną przesłankę dla dopuszczalności niniejszej skargi. Jak już podano, obowiązek organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy istnieje od zwrotu przez sąd akt temu organowi z prawomocnym orzeczeniem. Dopiero wówczas możliwe jest skuteczne skierowanie do organu pisemnego wezwania. W rozpoznawanej sprawie przypadek taki nie zaistniał. Ponadto z akt sprawy wynika, że wezwanie do wykonania wyroku z dnia 19 lipca 2011 r., II SA/Rz 438/11 skarżący skierował do Marszałka Województwa [...], oraz do wiadomości Ministra Kultury i Sztuki w Warszawie, Przewodniczącej Sejmiku Województwa [...] oraz Dyrektor Departamentu Edukacji i Kultury Urzędu Marszałkowskiego w [...], opierając je wyłącznie na zawartej w wyroku klauzuli ochrony tymczasowej i domagając się przywrócenia do pracy na stanowisku Dyrektora Muzeum. Skargę natomiast skierowano przeciwko Zarządowi Województwa [...]. Skoro zatem pisemnego wezwania nie skierowano do Zarządu Województwa [...], a przedmiotem postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 438/11 była uchwała tego właśnie organu, to na skutek niewyczerpania trybu skargowego wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 §1 pkt 6 w zw. z art. 154 §1 p.p.s.a. Wobec tego, że wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 438/11 nie jest prawomocny przedwczesna byłaby ocena, czy przedmiot i wynik tamtej sprawy jest możliwy do zakwalifikowania do jednej z kategorii spraw, o których mowa w art. 154 §1 p.p.s.a. Charakter aktu, będącego przedmiotem sprawy II SA/Rz 348/11 powinien zostać prawomocnie przesądzony w tamtym postępowaniu. Natomiast z powodu odrzucenia skargi badaniu nie podlegał interes prawny skarżącego we wniesieniu skargi, ani pozostałe zarzuty skargi. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 58 §1pkt 6) p.p.s.a. w zw. z art. 154 §1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1) p.p.s.a.