II SA/Rz 998/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych w sprawie z jego skargi na tę decyzję - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...], która utrzymywała w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] o uznaniu wyżej wymienionego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. W skardze tej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej nią decyzji organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania objętego nią aktu lub czynności, na co wskazuje brzmienie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Jeśli jednak skarżący złoży stosowny wniosek, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu lub czynności, o czym stanowi z kolei art. 61 § 3 P.p.s.a. Ustawodawca wskazał w tym ostatnim przepisie dwie przesłanki udzielenia skarżącemu tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym. Są to mianowicie: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków jako możliwe konsekwencje wykonania kwestionowanego skargą aktu. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że nie można przerzucać całego ciężaru poszukiwania okoliczności uzasadniających uwzględnienie żądania strony na sąd. To zatem wnoszący o zastosowanie w jego wypadku szczególnej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu winien podać argumentację przemawiającą za występowaniem ustawowych przesłanek tej instytucji, wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. (tak np.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 10.06.2014 r. II FZ 763/14, z 28.05.2014 r. II FZ 649/14, z 14.05.2014 r. I OZ 363/14, publ.: www.nsa.gov.pl) Gdy zatem wniosek strony skarżącej nie zawiera jakichkolwiek danych świadczących o jego zasadności bądź też, gdy jego uzasadnienie jest zbyt lakoniczne, a dodatkowo akta sprawy nie dostarczają w tym zakresie potrzebnej wiedzy, brak jest podstaw do uwzględnienia zgłoszonego żądania. Uwzględniwszy powyższe Sąd odmówił M. C. wstrzymania wykonania wymienionej na wstępie decyzji SKO z dnia [...] maja 2014r. Skarga zawierająca przedmiotowy wniosek, oprócz twierdzeń kwestionujących legalność wskazanego rozstrzygnięcia, nie zawiera bowiem jakichkolwiek danych mogących świadczyć o możliwości wyrządzenia skarżącemu w związku z wykonaniem kwestionowanej decyzji znacznej szkody lub też trudnych do spowodowania skutków. Istotnych w tym zakresie danych nie dostarczają również akta sprawy. Podstawą niniejszego orzeczenia jest art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.