II SAB/Rz 57/15
WyrokWSA w Rzeszowie2015-11-18
Skład orzekający: Krystyna Józefczyk, Małgorzata Wolska, Paweł Zaborniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w sprawie wydania zaświadczenia, jeśli wydał zaświadczenie, ale jego treść nie odpowiadała oczekiwaniom wnioskodawcy?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie dopuszcza się bezczynności w sprawie wydania zaświadczenia, jeśli wydał zaświadczenie, nawet jeśli jego treść nie odpowiada oczekiwaniom wnioskodawcy. Zaświadczenie jest czynnością faktyczną, a jego treść jest wyrazem wiedzy organu opartej na posiadanych ewidencjach. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują środków prawnych przeciwko treści wydanego zaświadczenia, a jedynie możliwość przeprowadzenia przeciwdowodu.Stan faktyczny
J.G. złożyła wniosek o wydanie zaświadczenia o osobach zameldowanych i wymeldowanych pod określonym adresem w okresie od 1998 r. do 2015 r. Burmistrz Miasta i Gminy wydał zaświadczenie, które nie w pełni odpowiadało oczekiwaniom wnioskodawczyni. J.G. złożyła skargę na bezczynność organu, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a. dotyczących terminów załatwiania spraw. Organ w odpowiedzi na skargę przedstawił chronologię postępowania, wskazując na wydanie zaświadczenia po uiszczeniu opłaty skarbowej.Rozstrzygnięcie
Sąd skargę oddalił.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Paweł Zaborniak Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia -skargę oddala-
Przedmiotem skargi J.G. jest bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w sprawie wydania zaświadczenia.
Wnioskiem z dnia 29 stycznia 2015 r. J.G. zwróciła się do Burmistrza Miasta i Gminy [....] o wydanie zaświadczenia o wszystkich osobach (imiona i nazwiska) zameldowanych na pobyt stały lub czasowy i wymeldowanych w okresie do 1998 r. do dnia 29 stycznia 2015 r. pod adresem nieruchomości należącej do wnioskodawczyni - ul. [...] 9 w N.. Wskazała, że dokument ten jest jej potrzebny do okazania właściwym organom.
Zaświadczeniem z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] działając na podstawie art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zmianami), zwanej dalej "K.p.a." Burmistrz Miasta i Gminy [...] zaświadczył, że pod adresem N. ul. [...] 9 są zameldowane na pobyt stały następujące osoby: M.J., A.J., W.J., R.J., P.P. (nazwisko rodowe J.), K.P., J.D. (nazwisko rodowe J.). Organ zaświadczył ponadto, że pod wskazanym adresem w okresach od 30 marca 1983 r. do 5 stycznia 1996 r. i od 16 lipca 2001 r. do 24 września 2007 r. na pobyt stały zameldowana była W.J. (obecnie B.). Wyjaśnił, że w kartotece pobytu czasowego Miasta i Gminy [...] brak jest "zgłoszeń meldunkowych" jakichkolwiek osób zameldowanych na pobyt czasowy pod ww. adresem.
W "odwołaniu" od ww. zaświadczenia J.G. wskazała, że jego treść nie jest zgodna z wnioskiem, gdyż w całości nie potwierdza stanu prawnego ani też faktów, o potwierdzenie których wnosiła, podtrzymała wniosek z dnia 29 stycznia 2015 r. oraz wniosła o wyjaśnienia podstaw faktycznych i przyczyn wydania ww. zaświadczenia z dnia 12 marca 2015 r.
W zażaleniu na niezałatwienie sprawy w terminie złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy [...] J.G. zwróciła się o stwierdzenie niezałatwienia w terminie sprawy dotyczącej wniosku z dnia 29 stycznia 2015 r., o wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie i o zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy [...] do wydania zaświadczenia, zgodnie z ww. wnioskiem.
W skardze na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy[...] J.G. zarzuciła naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § K.p.a. przez rażące przekroczenie terminów załatwiania spraw w postępowania i wniosła o:
1) zobowiązanie ww. organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi;
2) dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego w sprawie o wydania zaświadczenia o treści zgodnej z wnioskiem złożonym dnia 29 styczna 2015 r.;
3) zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy [...] do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie;
4) w przypadku uwzględnienia skargi orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie prawa nie było rażące mimo, że będą podstawy do podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jeżeli taki akt został wydany przez organ po wniesieniu sprawy do sądu;
5) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a." w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.;
6) zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wyjaśniła, że do dnia dzisiejszego organ nie wydał stosownego aktu administracyjnego, co oznacza, że od dnia złożenia jej podania jej wniosek nie został rozpoznany. Narusza to art. 35 § 3 K.p.a., który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą w art. 8 K.p.a. oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 K.p.a.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy [...] zrelacjonował chronologicznie przebieg postępowania w powyższej sprawie. Wskazał, że wniosek został złożony w dniu 29 stycznia 2015 r.; pismem z dnia 3 lutego 2015 r., odebranym 26 lutego 2015 r., J.G. została wezwana do uiszczenia opłaty skarbowej. Pismem z dnia 27 lutego 2015 r., które wpłynęło do Urzędu w dniu 5 marca 2015 r. J.G. poinformowała o uiszczeniu opłaty skarbowej Zaświadczenie zostało doręczone skarżącej i odebrane przez S.G. w dniu 7 kwietnia 2015 r. Organ poinformował także, że akta niniejszej sprawy zostały przekazane wraz z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do Wojewody [...]. Organ wskazał, że zaświadczenie z dnia 12 marca 2015 r. zostało wydane na podstawie prowadzonego przez Referat Spraw Obywatelskich Miasta i Gminy [...] rejestru mieszkańców zameldowanych na pobyt stały i czasowy i potwierdza stan faktyczny w dniu jego wydania.
W piśmie z dnia 8 lipca 2015 r. J.G., odnosząc się do treści odpowiedzi na skargę wyjaśniła, że zaświadczenie z dnia 12 marca 2015 r. zostało sporządzone niezgodnie z żądaniem wnioskodawczyni, bowiem nie uwzględnia faktów i stanu prawnego, którego potwierdzenia domagała się skarżąca. Nadto zaświadczenie zostało wydane z pominięciem terminów przewidzianych w K.p.a. Podniosła ponadto, że złożone przez nią zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] do dnia dzisiejszego nie zostało przekazane do adresata, czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Przy tym nie są związane zarzutami i wnioskami skargi.
Skarga J.G. nie zasługuje na uwzględnienie, a ustalenia stanu faktycznego nie budzą zastrzeżeń.
W dniu 2 lutego 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o wydanie zaświadczenia o wszystkich osobach zameldowanych na pobyt stały lub tymczasowy i wymeldowanych w okresie od 1998 r. do 29 stycznia 2015 r. pod adresem: N., ul. [...] 9.
W uzasadnieniu swojego wniosku wskazała, że jest jej to konieczne do okazania właściwym organom.
Tryb postępowania w sprawie wydania zaświadczenia reguluje Dział VII K.p.a., postępowanie to ma charakter uproszczony w stosunku do administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego, a regulacja dotycząca zaświadczeń jest bardzo wąska.
Podkreślenia wymaga jednak konieczność zachowania określonych standardów proceduralnych, w szczególności w ogólnym kontekście nakazu budzenia zaufania do organów władzy publicznej oraz praworządności działania.
Zaświadczenie nie jest decyzją administracyjną. Należy je traktować jako czynność faktyczną. Zaświadczenie jak wynika z art. 217 § 2 K.p.a. "zawiera urzędowe potwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego, lecz oczywiście nie kreuje tych faktów ani następstw prawnych" (patrz wyrok NSA z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 1778/11).
Jak wynika z art. 217 § 3 K.p.a. zaświadczenie winno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 7 dni. Tak ustalony termin wydania zaświadczenia, stosunkowo krótki, jest konsekwencją charakteru prawnego oraz funkcji zaświadczenia. Skoro zaświadczenie nie jest aktem woli realizowanym w procesie stosowania prawa, nie jest potrzebne zakreślanie organowi dłuższego terminu.
Termin określony w art. 217 § 3 K.p.a. należy zakwalifikować jako termin instrukcyjny. W sytuacji gdy organ nie wyda zaświadczenia w terminach przewidzianych w K.p.a., podmiot, który zainicjował postępowanie może bronić się składając skargę do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłość prowadzonego postępowania w trybie art. 30 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Nie budzi też wątpliwości fakt, że taką skargę można wnieść po wyczerpaniu trybu. Nie budzi też wątpliwości, że "postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia powinno zakończyć się wydaniem zaświadczenia żądanej treści lub postanowieniem o odmowie wydania zaświadczenia" (patrz wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., II OSK 465/08).
W przedmiotowej sprawie, po uiszczeniu opłaty skarbowej przez skarżącą w dniu 27 lutego 2015 r., w dniu 12 marca 2015 r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] wydał zaświadczenie w zakresie żądania wniosku o wydanie zaświadczenia. Informacje, które znalazły się w zaświadczeniu oparto o posiadany rejestr mieszkańców. Z treści pisma zatytułowanego "odwołanie", "zażalenie", a następnie "skarga" wynika, że J.G. kwestionuje treść wydanego zaświadczenia, a w konsekwencji przyjęcie stanu bezczynności organu w uzyskaniu przez nią oczekiwanej treści zaświadczenia.
Zaświadczenie wydane przez organ jest wyrazem jego wiedzy w oparciu o posiadane ewidencje, rejestry bądź wynika z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.
Nie budzi również wątpliwości, że przepisy K.p.a. w Dziale VII nie przewidują środków prawnych przeciwko treści wydanego zaświadczenia. W szczególności nie jest możliwe złożenie zażalenia, ani skargi do sądu administracyjnego (patrz: Komentarz 2012 r., s. 698, J. Borkowski, W. Adamiak). Przypomnieć jednak należy, że przeciwko treści zaświadczenia można przeprowadzić przeciwdowód (patrz: Komentarz, str. 862, R. Hauser, M. Wierzbowski).
Art. 37 K.p.a. poświęcony jest środkom zwalczania bezczynności organu administracyjnego. Bezczynność organu to przekroczenie terminu załatwienia sprawy. Przekroczenie zaś terminu załatwienia sprawy wymaga stwierdzenia okoliczności każdej ze spraw.
Sam upływ terminu nie oznacza jeszcze bezczynności.
W sprawie objętej skargą zaświadczenie zostało wydane z zachowaniem ustawowych terminów.
Trudno mówić o bezczynności organu.
Z tych względów na zasadzie przepisu art . 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło